Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
De NOS bericht dat het recyclen van plastic lastiger wordt door een lage olieprijs en in de toekomst ook door meer recycling in andere landen.
Een extra argument dus om statiegeld op alle verpakkingen in te voeren.
Het recyclen is te gevoelig voor schommelingen in de markt van de grondstofprijs
Ivm sterke kritiek op de actie is deze per direct beeindigd.
LEIDEN, 4 JULI 2016, 14:42 DOOR CHRIS DE WAARD LEIDEN, POLITIEK
Het gaat hard met de petitie van Leidenaar Jorgen Truijers om het grofvuil weer maandelijks gratis op te halen. Al 933 mensen tekenen de online oproep.
De petitie kan nog tot en met 28 september worden getekend, maar zo lang duurt het wellicht niet eens. Bij de ondertekenaars zijn ook politici van verschillende Leidse partijen.
Onder hen CDA-raadslid Roeland Storm. Zijn partij dient morgen tijdens de laatste raadsvergadering voor het zomerreces een motie in waarin wethouder Laudy en zijn collega’s worden opgeroepen het grofvuil weer kosteloos bij de inwoners van de stoep te halen. D66-raadslid Timo Gubbens was vorige week een van de eersten om de petitie te tekenen. Of hij zijn partij meekrijgt, weet hij na de fractievergadering van vanavond.
Eerder dit jaar voerde Leiden een tarief in van 30 euro voor het laten ophalen van grofvuil. “Mensen met alleen A.O.W. en een klein pensioen kunnen dat niet betalen en velen hebben geen vervoer. Daarom lopen de grote groene bakken over met klein grofvuil. Daar zijn deze bakken niet voor bedoeld. De rest komt op straat terecht. Is de gemeente Leiden blind? zo vraagt Netty Jongedijk zich af. Ze is een van de ruim 900 mensen die de petitie de afgelopen dagen ondertekende. Dat vindt ook E. Schrijnemakers. Die voegt er bovendien aan toe: “Ik heb geen zin om 30 euro te betalen zodat alle buren gratis hun grofvuil bij mijn afval kunnen dumpen.”
Helaas heeft de gemeenteraad van Montferland met de stemmen van twee lokale partijen tegen, het besluit genomen om de groenploegmedewerkers en de medewerkers van Presikhaafbedrijven in dienst te nemen. Daarmee wordt de petitie afgesloten..
Aad Rietveld,
Leiden* De gemeente Leiden moet één keer per maand gratis grofvuil gaan ophalen. Dat is de strekking van een petitie die Leidenaar Jørgen Truijers gisteren op internet zette.
Sinds februari van dit jaar rekent de gemeente voor het ophalen van grofvuil dertig euro per afspraak. Volgens Truijers leidt dat ertoe dat mensen hun grofvuil dan maar op straat zetten. Dat vindt hij niet zo vreemd. 'Zeker voor minima en studenten is dertig euro per ophaalverzoek te duur. Voor sommige mensen is dat een paar dagen eten'. Een keer per maand grofvuil ophalen op vaste aanbiedplaatsen is, zegt Truijers, de oplossing. Veel Leidenaars zijn het met Truijers eens. Zijn bericht, eerder op de dag, dat hij de petitie wilde beginnen, kreeg op Facebook bijval van zo'n driehonderd mensen.
Bron vermelding: Leidsch Dagblad vrijdag 01-07-2016
Beste mensen,
De petitie loopt als een speer, super. 243 stemmen in 2 1/2 dag.
Om nog meer stemmen te verzamelen willen we jullie vragen de petitie te delen met vrienden, buren, familie. Dat kan via Facebook, email.
Dank je.
Hans, Harold, Peter
Behalve de wandsculptuur aan de voorkant van het hoofdgebouw, is er in dit gebouw nog een prachtig kunstwerk van Louis van Roode aanwezig. Het betreft een glas-in-lood-kunstwerk opzij van de grote trapopgang naar de aula.
Het bestaat uit 8 delen, meet maar liefst 4 x 2 meter en symboliseert twee kindergezichten.
Deze Petitie gaat over een bindend Nexit Referenda tegenstander van De Eu kunnen doormiddel te klikken op deze Link de petitie tekenen die we dan tegelijk kunnen inleveren bij het parlement
https://petities.nl/petitions/bindend-nexit-referendum?locale=nl.