De petitionaris heeft haar studie Mediarecht afgerond en wacht op haar cijfer. Tijd voor een overzicht van gerechtelijke dwalingen die fototrollen gebruiken om mensen onder druk te zetten en te laten betalen.
Op eigen naam schade vorderen
Ik zie steeds meer blafbrieven namens grote partijen als ANP, Reuters, AFP en Alamy. Partijen die op eigen naam schade vorderen en waar de fotograaf zelf vermoedelijk geen cent van ziet.
Nieuw voor mij was dat Copytrack namens DPG Media meer dan duizend brieven in één week verstuurt. Vermoedelijk blijven de ‘boetes’ van DPG Media onder de € 500,- en die worden niet aan mij voorgelegd, vandaar dat ik het niet wist.
DPG Media krijgt weliswaar een vrijwel onbeperkte licentie van de fotograaf, maar fotografen behouden hun auteursrecht en dragen het niet over.
Helaas vragen gedupeerden zelden naar bewijs dat eisers gerechtigd zijn om op eigen naam schade te vorderen en moet ik de eerste kantonrechter nog tegenkomen die geen genoegen neemt met een bewijsaanbod. Een bewijsaanbod dat tegenwoordig bijna standaard is terwijl de wet voorschrijft dat alle bewijsmiddelen bij dagvaarding moeten worden overlegd, de substantiëringsplicht, art. 111.3 Rv.
Vraag je wél naar bewijs, dan win je.
Verwijtbaarheid
De term diefstal voor een onopzettelijke inbreuk is ongepast. Diefstal is een misdrijf, daar doe je aangifte van en dat valt onder strafrecht. Fototrollen willen geen straf maar schadevergoedingen. Ze beschuldigen je van een onrechtmatige handeling. Dat is geen misdrijf, je dient enkel schade te vergoeden en het valt onder civielrecht.
Een inbreuk moet verwijtbaar zijn om voor schadevergoeding in aanmerking te komen. Cruciale vraag is of jij wist, of redelijkerwijs had kunnen weten dat je rechten schond. Voor foto’s die automatisch verschijnen via een feed of een link die je deelt is de uitgever aansprakelijk. Voor foto’s die een ander plaatst de ander. En bij foto’s die anoniem zijn uitgegeven kun je mijn inziens niet verwachten dat je voor niet-commercieel gebruik uitgebreid onderzoek doet naar de rechthebbende.
Bij deze recente zaak zou ik zelf ingezet hebben op verwijtbaarheid.
Naamsvermelding
Alleen de fotograaf zelf heeft recht op naamsvermelding en op schadevergoeding voor het ontbreken van naamsvermelding. Het is een persoonlijkheidsrecht dat niet overgedragen kan worden. Een werkgever, een uitgever, opdrachtgever of rechtenbeheerder heeft geen recht op naamsvermelding, noch op schadevergoeding voor het ontbreken ervan. Daar is duidelijke jurisprudentie over.
Zo heeft Roel Dijkstra geen recht op schadevergoeding wegens ontbreken naamsvermelding bij de beroemde foto’s van Bokito.
Het recht op naamsvermelding vervalt zodra de foto met toestemming van de fotograaf zonder naamsvermelding is uitgegeven. Een aantal partijen geven bewust foto's anoniem uit om vervolgens blafbrieven te versturen.
Onderbouwing schade
De wet gaat uit van daadwerkelijke schade. Schadevergoedingen zijn zelden deugdelijk onderbouwd en rechters gaan ondanks gemotiveerde betwisting vaak mee in de opgeklopte bedragen. Fototrollen gebruiken dat om hoge bedragen af te dwingen.
Helaas vragen gedaagden zelden naar bewijs van het tarief dat ten tijde van de inbreuk gold. Rechter schat dan het tarief of sluit aan bij de tarieven van Stichting Beeld Anoniem of bij tarieven uit eerdere jurisprudentie.
Het door professionals vaak gegeven advies, betaal het normale tarief met een kleine opslag, raad ik ten zeerste af. Je verhoogt mijn inziens de kans dat ze je voor de rechter slepen. Je betwist immers niet dat zij gerechtigd zijn èn erkent verwijtbaar gehandeld te hebben.
Fotograaf zonder blafjurist
Het gevolg van de toenemende hoeveelheid blafbrieven voor partijen die de rechten niet hebben is dat het voor de fotograaf met een serieuze claim steeds lastiger wordt om zelf zijn rechten te handhaven.
Waardeer het als de fotograaf zelf contact opneemt en probeer het zonder tussenkomst van een jurist op te lossen. Voor beide kanten lopen de kosten anders snel op.
Mijn advies als de fotograaf je zelf benaderd is zonder enige discussie een billijke schadevergoeding over te maken. Voor een particulier, kleine stichting of sportvereniging €25 tot €50,-. Voor commercieel gebruik €100 tot €250,-.
Nieuwe afleveringen Kafka
Tot slot, de serie artikelen op LinkedIn over mijn ervaringen met de overheid is aangevuld met deel 4 over Rechtbanken en deel 5 over de Nationale Ombudsman.
Nog een lange weg te gaan. Promoot de petitie en deel je ervaringen met fototrollen online.
Groet!
De petitionaris
Als eerste wil ik wel even een mededeling doen, aangezien er soms gesprekken niet geheel of gedeeltelijk vredig aan toe gaan: We hebben respect voor elkaar, begrijpen elkaars normen en waarden, ongeacht religie, afkomst of geloof en gaan vreedzaam met elkaar om. Samen bereiken we dan ons doel. Een stadsbreed gesprek geef je mening over parkeren en bereikbaarheid in Leiden
5 maart 17-19 uur, Stadhuis Breestraat
Beste medebewoners,
Op donderdag 5 maart van 17-19 uur in het Stadhuis in de Breestraat is er een 2 uur durend stadsbreed gesprek, waar parkeren en bereikbaarheid centraal staan.
Een week voor de verkiezingen praten we met stadsbewoners uit alle wijken, ondernemers, politici en vele anderen, over hoe belangrijk zij parkeren en bereikbaarheid vinden in het kader van leefbaarheid. Het doel is dat Leidenaren zich in aanwezigheid van politici en beleidsmakers kunnen uitspreken en politici kleur bekennen als het om parkeren en bereikbaarheid gaat.
In veel Leidse wijken is het parkeerbeleid de afgelopen maanden uitgegroeid tot een van de meest besproken onderwerpen. Bewoners, ondernemers, mantelzorgers, sportverenigingen en maatschappelijke organisaties geven aan dat de huidige regels en beperkingen steeds meer invloed hebben op het dagelijks leven. De combinatie van hogere kosten, het verdwijnen van parkeerruimte, de versnippering van zone B en het tekort aan werknemersvergunningen zorgt voor groeiende zorgen in de stad. Ook wijken waar nu (nog) geen betaald parkeren geldt, merken de gevolgen: door het waterbed-effect verschuift de parkeerdruk naar omliggende buurten, waardoor bewoners daar eveneens hinder ervaren.
Waarom dit onderwerp alle wijken raakt De discussie over parkeren beperkt zich niet tot de binnenstad. In veel buurten ervaren bewoners dat de parkeerdruk verschuift, dat bezoekers minder makkelijk kunnen komen en dat bereikbaarheid steeds ingewikkelder wordt. Ondernemers geven aan dat klanten wegblijven omdat parkeren duurder of lastiger is geworden, wat direct invloed heeft op hun klandizie. Ook de bredere toegankelijkheid van Leiden staat onder druk: denk aan de zaterdagmarkt, sportverenigingen, zorginstellingen en culturele voorzieningen die afhankelijk zijn van bezoekers uit andere delen van de stad en regio.
Waarom wij dit organiseren Pratend met bewoners van verschillende wijken, merkten we dat parkeren en bereikbaarheid overal leeft en speelt. We vinden dat we onze krachten moeten bundelen. Na de verkiezingseditie zijn we van plan om de wijken in te gaan en het gesprek ook op wijkniveau te voeren. Daarover later meer.
Aanmelden https://www.wvlagemors.nl/index.php/2026/02/24/aanmelden-parkeerdebat-donderdag-5-maart-1700-1900-stadhuis-stadhuisplein-1/
Via deze link kun je je aanmelden voor het Stadsbreed gesprek. Zo kunnen we rekening houden met je komst en ontvang je per omgaande meer details over deze gratis bijeenkomst. Kom 5 maart van 17-19 uur en laat je stem uit de buurt horen.
Met Hartelijke groet, Esther de Ruiter Nicoline van Straten Bart Hendriks Eric-Paul van Egmond Cor de Ruiter
We propose limiting the use of social media by children under 16 years of age..
Geachte leden van Gedeputeerde Staten,
Met deze brief dienen ondergetekenden een zienswijze in op het ontwerp beheerplan Natura 2000 Meijendel & Berkheide 2026–2032. Onze reactie richt zich specifiek op het voornemen om alle hondenlosloopgebieden in Meijendel & Berkheide te sluiten en een volledige, jaarronde aanlijnplicht in te voeren.
Wij kunnen ons niet vinden in deze maatregel en verzoeken u dringend deze te heroverwegen. Naar onze mening is het voorstel onvoldoende onderbouwd, disproportioneel en sluit het niet aan bij de eigen uitgangspunten van het beheerplan.
Onevenredige beperking van recreatie en welzijn
De duinengebieden Meijendel en Berkheide zijn voor veel inwoners een belangrijke plek voor ontspanning, beweging en natuurbeleving. Voor hondenbezitters is dit een van de weinige grote, veilige en natuurlijke wandelgebieden in de regio waar honden vrij kunnen bewegen. Een permanente aanlijnplicht beperkt deze vorm van recreatie aanzienlijk, terwijl honden en hun eigenaren al jarenlang op een verantwoorde manier gebruikmaken van het gebied. Het beheerplan benadrukt zelf dat natuurbeleving een belangrijk beleidsdoel is. Een maatregel die een grote groep recreanten feitelijk uitsluit, staat hiermee op gespannen voet.
Bestaande regels functioneren
In de huidige situatie gelden duidelijke regels, waaronder aanlijnplicht in kwetsbare zones en tijdens het broedseizoen. Deze regels worden door het merendeel van de bezoekers nageleefd. Indien naleving verbetering behoeft, ligt versterking van gerichte handhaving en duidelijke communicatie meer voor de hand dan een generieke, jaarronde aanlijnplicht. Het beheerplan stelt dat het huidige knelpunt vooral bestaat uit “onvoldoende duidelijkheid wanneer en waar de hond mag worden losgelaten”, wat leidt tot “handhavingdiscussies” (p. 33). Dit duidt primair op een communicatie- en uitvoeringsvraagstuk, niet op een aangetoond ecologisch tekortschieten van het huidige regime.
Gebrek aan concrete ecologische onderbouwing
Het beheerplan stelt dat loslopende honden “aannemelijke risico’s” kunnen opleveren voor habitats en soorten (p.33). Hierbij wordt echter niet verwezen naar concrete monitoringgegevens, tellingen of effectmetingen specifiek voor Meijendel & Berkheide. Daarmee ontbreekt een transparante, gebiedsspecifieke onderbouwing waaruit blijkt dat een permanente aanlijnplicht noodzakelijk is voor het behalen van de Natura 2000-doelen. Natura 2000 vereist bescherming van specifieke habitats en soorten, maar vergt dat maatregelen passend, noodzakelijk en proportioneel zijn. Wij verzoeken u om transparantie over de gebruikte ecologische onderbouwing en om aan te tonen waarom minder ingrijpende maatregelen onvoldoende zouden zijn.
Onvoldoende analyse van alternatieven
Het beheerplan erkent dat: “het bieden van alternatieve locaties buiten het Natura 2000 gebied om honden los te kunnen laten lopen hierbij essentieel is” (p. 33). Deze alternatieven zijn echter niet concreet uitgewerkt, niet gegarandeerd en niet juridisch geborgd. Zonder reële, volwaardige alternatieven leidt het voorstel feitelijk tot een volledige beëindiging van losloopmogelijkheden in een groot regionaal natuurgebied. Dit achten wij niet zorgvuldig voorbereid.
Disproportionaliteit van een totaalverbod
Uit het beheerplan blijkt dat recreatiedruk een breder fenomeen is: wandelen, fietsen, joggen, strandbezoek en autoverkeer worden als belangrijke factoren genoemd (p. 14, p. 30–31). Honden worden niet als primaire drukfactor aangemerkt in de recreatieprofielen. Een volledige sluiting van alle losloopgebieden vormt daarom een zeer ingrijpende maatregel in verhouding tot de onderbouwde risico’s. Bovendien dragen hondeneigenaren door hun frequente aanwezigheid bij aan sociale veiligheid en toezicht in het gebied.
Meijendel en Berkheide zijn waardevolle natuurgebieden, maar ook belangrijke recreatiegebieden voor duizenden inwoners. Een maatregel die als disproportioneel wordt ervaren, ondermijnt draagvlak voor natuurbeheer. Een totaalverbod zonder overtuigende, gebiedsspecifieke onderbouwing is naar onze mening niet evenredig.
Beschikbare alternatieven die minder ingrijpend zijn
Wij verzoeken u te onderzoeken of minder ingrijpende maatregelen volstaan om natuurdoelen te behalen zoals een seizoensgebonden aanlijnplicht tijdens broedperiode (in de daadwerkelijke broedgebieden) en kwetsbare maanden. Uw focus te verleggen naar gerichte voorlichting en handhaving, die bewezen effectiever is dan generieke verboden. Deze maatregelen bieden een betere balans tussen natuurbescherming en recreatief medegebruik en sluiten beter aan bij het proportionaliteits- en subsidiariteitsbeginsel.
Conclusie en verzoek
Wij verzoeken u de voorgestelde jaarronde aanlijnplicht te heroverwegen en te kiezen voor een meer gedifferentieerde, proportionele en transparant onderbouwde maatregel, die zowel de Natura 2000 doelen als de recreatieve functie van het gebied respecteert.
Een breed gedragen natuurbeheerbeleid vraagt om evenwicht en draagvlak. Door in overleg met gebruikersgroepen te zoeken naar een genuanceerde oplossing, kan zowel de bescherming van kwetsbare natuur als het verantwoord recreatief gebruik van het gebied worden gewaarborgd.
Met vriendelijke groet namens alle ondertekenaars: zie bijgevoegd handtekeningenformulier,
Mw. A.L. de Zwart-Durieux
Bijlage: handtekeningenfomulier medeondertekenaars
Vanuit binnen en buitenland klinkt forse kritiek op de voorgenomen belasting. Van prins Constatijn tot en met Elon musk wordt er gewaarschuwd voor de kapitaalvlucht en afschrikwekkende werking voor investeerders als dit doorgaat.
De kersverse minister heeft zich al laten ontvallen dat hij deze wet terug op de tekentafel wil hebben. klein lichtpuntje maar wat mij betreft niet genoeg om de ongebreidelde groei van onze overheiduitgaven en waanzinnnige belastingdruk die dat met zich meebrengt te stoppen! Steun en deel daarom deze petitie!!!!!!
Op dinsdag 24 februari is de petitie overhandigd aan de commissie van Tweede Kamerleden die hierover gaan. Kamerleden die de petitie in ontvangst namen waren:
M.
Mohandis (GroenLinks-PvdA), L. Vliegenthart (GroenLinks-PvdA), T. ten Hove (Groep Markuszower), C.M. van Brenk (50PLUS). V. Maeijer (PVV), P. van Houwelingen (FVD), H. Wendel (VVD), S.E.M. Dobbe (SP), E.S. Tijmstra (CDA), M. Synhaeve (D66) en T.J. Bushoff (GroenLinks-PvdA).
De ingreep van Heinen komt op een opvallend moment. De Tweede Kamer stemde nog maar anderhalve week met frisse tegenzin voor het nieuwe (...) lees verder.
Goedemorgen mensen,
We gaan nog even door met de strijd (figuurlijk dan hé) tegen het OV Bureau Groningen Drenthe, dat van bovenaf even bepaalt dat de bus wel kan verdwijnen uit het hart van het dorp.
Gisteren de eerste posters opgehangen, compleet met QR-code die naar deze petitie leidt.
En een filmpje weer gemaakt:
https://www.facebook.com/share/r/1T1GjRJxYS/
Vandaag verspreiden we ze verder door Zuidlaren en Annen.
Dank voor de steun en blijf de petitie delen!
.
Beste inwoners van Zoeterwoude, Dank voor jullie enorme steun. Met inmiddels 621 handtekeningen is duidelijk dat dit onderwerp breed leeft in ons dorp.
En dat wordt gezien: de raad en de politieke partijen nemen onze petitie serieus en er vinden inmiddels goede gesprekken plaats. Aanstaande donderdag bieden we de tussenstand officieel aan in de gemeenteraad. We zien dat partijen in beweging komen en dat er gewerkt wordt aan positieve moties. Dat is een belangrijke stap vooruit — maar we blijven realistisch: er moet nog over worden gesproken en gestemd. Wat wél zeker is: we worden gehoord. Het belang van de jeugd, de leefbaarheid in de wijk en het behoud van een veilige speelplek staan nu stevig op de agenda. Dat is de eerste winst. We blijven ons de komende weken inzetten voor een oplossing die werkt voor het hele dorp. Samen maken we Zoeterwoude. Dank voor jullie steun — die maakt het verschil.
Komende donderdag zijn jullie van harte welkom bij het aanbieden van de petitie in de raad: start 19:25 uur aan het gemeentehuis.