De petitionaris heeft haar studie Mediarecht afgerond en wacht op haar cijfer. Tijd voor een overzicht van gerechtelijke dwalingen die fototrollen gebruiken om mensen onder druk te zetten en te laten betalen.
Op eigen naam schade vorderen
Ik zie steeds meer blafbrieven namens grote partijen als ANP, Reuters, AFP en Alamy. Partijen die op eigen naam schade vorderen en waar de fotograaf zelf vermoedelijk geen cent van ziet.
Nieuw voor mij was dat Copytrack namens DPG Media meer dan duizend brieven in één week verstuurt. Vermoedelijk blijven de ‘boetes’ van DPG Media onder de € 500,- en die worden niet aan mij voorgelegd, vandaar dat ik het niet wist.
DPG Media krijgt weliswaar een vrijwel onbeperkte licentie van de fotograaf, maar fotografen behouden hun auteursrecht en dragen het niet over.
Helaas vragen gedupeerden zelden naar bewijs dat eisers gerechtigd zijn om op eigen naam schade te vorderen en moet ik de eerste kantonrechter nog tegenkomen die geen genoegen neemt met een bewijsaanbod. Een bewijsaanbod dat tegenwoordig bijna standaard is terwijl de wet voorschrijft dat alle bewijsmiddelen bij dagvaarding moeten worden overlegd, de substantiëringsplicht, art. 111.3 Rv.
Vraag je wél naar bewijs, dan win je.
Verwijtbaarheid
De term diefstal voor een onopzettelijke inbreuk is ongepast. Diefstal is een misdrijf, daar doe je aangifte van en dat valt onder strafrecht. Fototrollen willen geen straf maar schadevergoedingen. Ze beschuldigen je van een onrechtmatige handeling. Dat is geen misdrijf, je dient enkel schade te vergoeden en het valt onder civielrecht.
Een inbreuk moet verwijtbaar zijn om voor schadevergoeding in aanmerking te komen. Cruciale vraag is of jij wist, of redelijkerwijs had kunnen weten dat je rechten schond. Voor foto’s die automatisch verschijnen via een feed of een link die je deelt is de uitgever aansprakelijk. Voor foto’s die een ander plaatst de ander. En bij foto’s die anoniem zijn uitgegeven kun je mijn inziens niet verwachten dat je voor niet-commercieel gebruik uitgebreid onderzoek doet naar de rechthebbende.
Bij deze recente zaak zou ik zelf ingezet hebben op verwijtbaarheid.
Naamsvermelding
Alleen de fotograaf zelf heeft recht op naamsvermelding en op schadevergoeding voor het ontbreken van naamsvermelding. Het is een persoonlijkheidsrecht dat niet overgedragen kan worden. Een werkgever, een uitgever, opdrachtgever of rechtenbeheerder heeft geen recht op naamsvermelding, noch op schadevergoeding voor het ontbreken ervan. Daar is duidelijke jurisprudentie over.
Zo heeft Roel Dijkstra geen recht op schadevergoeding wegens ontbreken naamsvermelding bij de beroemde foto’s van Bokito.
Het recht op naamsvermelding vervalt zodra de foto met toestemming van de fotograaf zonder naamsvermelding is uitgegeven. Een aantal partijen geven bewust foto's anoniem uit om vervolgens blafbrieven te versturen.
Onderbouwing schade
De wet gaat uit van daadwerkelijke schade. Schadevergoedingen zijn zelden deugdelijk onderbouwd en rechters gaan ondanks gemotiveerde betwisting vaak mee in de opgeklopte bedragen. Fototrollen gebruiken dat om hoge bedragen af te dwingen.
Helaas vragen gedaagden zelden naar bewijs van het tarief dat ten tijde van de inbreuk gold. Rechter schat dan het tarief of sluit aan bij de tarieven van Stichting Beeld Anoniem of bij tarieven uit eerdere jurisprudentie.
Het door professionals vaak gegeven advies, betaal het normale tarief met een kleine opslag, raad ik ten zeerste af. Je verhoogt mijn inziens de kans dat ze je voor de rechter slepen. Je betwist immers niet dat zij gerechtigd zijn èn erkent verwijtbaar gehandeld te hebben.
Fotograaf zonder blafjurist
Het gevolg van de toenemende hoeveelheid blafbrieven voor partijen die de rechten niet hebben is dat het voor de fotograaf met een serieuze claim steeds lastiger wordt om zelf zijn rechten te handhaven.
Waardeer het als de fotograaf zelf contact opneemt en probeer het zonder tussenkomst van een jurist op te lossen. Voor beide kanten lopen de kosten anders snel op.
Mijn advies als de fotograaf je zelf benaderd is zonder enige discussie een billijke schadevergoeding over te maken. Voor een particulier, kleine stichting of sportvereniging €25 tot €50,-. Voor commercieel gebruik €100 tot €250,-.
Nieuwe afleveringen Kafka
Tot slot, de serie artikelen op LinkedIn over mijn ervaringen met de overheid is aangevuld met deel 4 over Rechtbanken en deel 5 over de Nationale Ombudsman.
Nog een lange weg te gaan. Promoot de petitie en deel je ervaringen met fototrollen online.
Groet!
De petitionaris
Nog wel even geduld gevraagd, want de 41 komt pas in 2026 terug. Wel zijn we trots dat het meermaals inspreken van de Vrienden van Duivendrecht, om de nadrukkelijke wens van de passagiers bus 41 weer naar Muiderpoort te laten rijden, z’n vruchten afwerpt! Ruim 3.000 handtekeningen in de petitie (tekenen kan nog steeds) is natuurlijk ook niet niks.
Het jaar 2026 is uiteraard niet de snelheid waarop iedereen bus 41 weer terug op route willen hebben, maar wel een heel mooi moment om naar uit te kijken.
Toezegging Dagelijks Bestuur Vervoerregio
Op dinsdag 18 maart 2025 heeft de voorzitter van het Dagelijks Bestuur (DB) van de Vervoersregioraad, mevrouw Melanie van der Horst, toegezegd dat het DB er op bestuurlijk niveau alles aan doet om bus 41 weer naar het Muiderpoort te laten rijden.
Normaliter negeert het GVB zo’n wens niet. Check!
Opgenomen in concept GVB jaarplan 2026
Ook in het concept Vervoersplan 2026 van het GVB staat op pagina 23 dat de 41 weer naar Muiderpoort gaat rijden. Check!
We houden natuurlijk nadrukkelijk vinger aan de pols en blijven inspreken, zodat de aandacht niet kan verslappen.
Zie hier de betreffende dia pagina 23 uit het concept GVB Jaarplan 2026.
https://vriendenvanduivendrecht.nl/2025/03/bus-41-weer-naar-muiderpoortstation/
Op AT 5 zijn verschillende artikelen verschenen over de incidenten.
https://www.at5.nl/artikelen/231571/explosie-bij-woning-die-maandagavond-nog-beschoten-werd-met-automatisch-wapen.
Amstelplein 1 na de verbouwing met de 40 meter hoge woontoren - birds eye view
Iets andere view Amstelplein 1 na de verbouwing met de 40 meter hoge woontoren - lage startende view naar midden hoog.
In "Twee Minuten Met" vertelt Jelle Veersema, initiatiefnemer van Den Haag Autovrij, meer over het plan voor een jaarlijkse autovrije dag. KLIK HIER.
Deze petitie heeft een ander adres gekregen.
'Bouw sociale woningen in Leidschendam-Voorburg' staat nu op https://wonenleidschendamvoorburg.petities.nl.
Zonnestroom kost ook huurders geld Een op de drie wil zelfs van panelen af Zonnepanelen op sociale huurwoningen, bedoeld om de woonlasten te drukken, dreigen nu honderdduizenden bewoners tientallen euro's per maand te gaan kosten. Ton Voermans Den Haag/Amsterdam Woningcorporaties hebben in de afgelopen jaren miljoenen panelen op hun huurwoningen laten plaatsen. Ruim een half miljoen huurhuizen zijn inmiddels voorzien van zonnepanelen.
Per huurwoning gemiddeld zo'n zeven tot acht stuks. Huurders kregen die panelen niet gratis. Ze betalen er extra servicekosten voor, doorgaans 2 tot 4 euro per paneel per maand. Op jaarbasis is dat met zeven panelen een bedrag tussen 170 en 340 euro. De vergoeding die huurders moeten betalen, werd doorgaans zo berekend dat de huurder ongeveer 50 procent van het voordeel geniet. Dat was altijd een prima deal, want zeven zonnepanelen leveren jaarlijks voor zo'n 700 euro aan elektriciteit. Vanaf 2027 verandert dat drastisch. Als er niet meer kan worden gesaldeerd, bieden de zonnepanelen nog maar een financieel voordeel van zo'n 200 euro. Teruggeleverde stroom levert over twee jaar geen cent meer op.
Zonnestroom kost ook huurders geld Een op de drie wil zelfs van panelen af Zonnepanelen op sociale huurwoningen, bedoeld om de woonlasten te drukken, dreigen nu honderdduizenden bewoners tientallen euro's per maand te gaan kosten. Ton Voermans Den Haag/Amsterdam Woningcorporaties hebben in de afgelopen jaren miljoenen panelen op hun huurwoningen laten plaatsen. Ruim een half miljoen huurhuizen zijn inmiddels voorzien van zonnepanelen.
Per huurwoning gemiddeld zo'n zeven tot acht stuks. Huurders kregen die panelen niet gratis. Ze betalen er extra servicekosten voor, doorgaans 2 tot 4 euro per paneel per maand. Op jaarbasis is dat met zeven panelen een bedrag tussen 170 en 340 euro. De vergoeding die huurders moeten betalen, werd doorgaans zo berekend dat de huurder ongeveer 50 procent van het voordeel geniet. Dat was altijd een prima deal, want zeven zonnepanelen leveren jaarlijks voor zo'n 700 euro aan elektriciteit. Vanaf 2027 verandert dat drastisch. Als er niet meer kan worden gesaldeerd, bieden de zonnepanelen nog maar een financieel voordeel van zo'n 200 euro. Teruggeleverde stroom levert over twee jaar geen cent meer op.