Het College voor de Rechten van de Mens presenteerde vandaag (03 dec 2018) zijn jaarlijkse rapportage over het VN-verdrag Handicap. In de rapportage aan het VN-Comité voor de rechten van personen met een handicap geeft het College een beeld van hoe het er in Nederland voor staat met de implementatie van het verdrag. Het College uit in de rapportage aan het VN-Comité stevige kritiek, die Ieder(in) en veel andere belangenorganisaties delen. Het rapport bevestigt dat er nog veel moet gebeuren om van een goede implementatie te kunnen spreken.
Deze rapportage van het College is een van de drie manieren waarop de uitvoering van het verdrag wordt bijgehouden. De Nederlandse Staat rapporteert elke vier jaar aan het in Genève gevestigde Comité. Dat gebeurde afgelopen zomer voor het eerst. De derde manier is een schaduwrapportage die organisaties van mensen met een beperking, waaronder Ieder(in), elke vier jaar naar Genève sturen. De eerste schaduwrapportage wordt volgend jaar opgesteld. Het Comité beoordeelt op basis van deze drie rapportages de voortgang van de implementatie van het verdrag.
Rechtsongelijkheid door decentralisaties
Een van de zorgen die het College in het rapport uit, gaat over het grondbeginsel van het verdrag: nothing about us, without us. Niets over ons, zonder ons. Het College betwijfelt of mensen met een beperking al voldoende worden betrokken bij beleid en besluitvorming. Deels vanwege onze decentrale samenleving, waarin veel beleid per gemeente wordt gevormd.
Op de decentralisaties is meer kritiek. Het is in sommige gemeenten moeilijk je recht te verzilveren en de gemeentelijke beleidsvrijheid leidt tot grote verschillen in de kwaliteit van zorg en ondersteuning. Dit zorgt voor rechtsongelijkheid tussen gemeenten.
Onderwijs en arbeidsmarkt niet-inclusief
Het College heeft daarnaast kritiek op het uitblijven van inclusief onderwijs. Een inclusief onderwijssysteem moet ervoor zorgen dat kinderen met en zonder beperking zoveel mogelijk met elkaar naar school gaan. Ook de arbeidsmarkt is nog verre van inclusief. De stappen die de overheid op dat gebeeid heeft gezet, zijn volgens het College onvoldoende en hebben niet meer mensen met een arbeidsbeperking aan het werk geholpen.
Facultatief protocol
Het VN-verdrag kent nog een optionele aanvullende verklaring. Dit wordt het optioneel protocol genoemd en maakt het mogelijk om als persoon rechtstreeks een klacht in te dienen bij het Comité in Genève, als het VN-verdrag niet wordt nageleefd. Nederland tekende dit protocol in tegenstelling tot veel andere landen niet. Het College mist maatregelen om naleving van het verdrag te garanderen, en dringt er daarom nadrukkelijk op aan dat Nederland het protocol alsnog tekent.
In de tweede helft van 2019 dienen belangenorganisaties van en voor mensen met een beperking hun schaduwrapportage in. Daarin krijgt de kritiek van het College zonder meer een vervolg.
Link naar artikel:
https://iederin.nl/nieuws/18396/mensenrechtencollege-kritisch-over-implementatie-vn-verdrag/
https://www.ed.nl/de-peel/groen-licht-voor-uitbreiding-afvalverwerker-wekt-chagrijn-in-deurnese-wijk-heel-de-buurt-stinkt-naar-gft~a04a6c4c/203087769/ .
Hoe durf je het op te schrijven als bestuur van een universiteit?
https://www.tudelft.nl/climate/tu-delft-en-klimaatactie.
Het toenemende aantal dodelijke slachtoffers zou een kans moeten bieden om de conservatieve politieke wereld op te roepen tot meer evidence-based drugsbeleid. Het herzien van drugswetgeving is slechts een klein onderdeel van onverdedigbaar onrecht dat mensen wordt aangedaan door armoede, dakloosheid, xenofobie (angst voor 'buitenlanders'), en de verovering van land waar al mensen woonden.
Dit onrecht valt niet los te zien van de gezondheidscrisis die veroorzaakt wordt door doden ten gevolge van overdosering. Een epidemie van dodelijke slachtoffers zou niet nodig moeten zijn om structureel onrecht te corrigeren. Biomedische uitleg van verschillen in gedrag zou niet nodig moeten zijn om mensen te accepteren zoals ze zijn. Als dit het geval blijft, zoals met de drugswetgeving, zal onvergefelijk veel schade aangericht zijn voordat het onrecht wordt rechtgezet.
BRON: Virani, H. N., & Haines-Saah, R. J. (2020). Drug decriminalization: a matter of justice and equity, not just health. American journal of preventive medicine, 58(1), 161-164.
Een review van Vicknasingam et al. (2018) leidde tot de volgende conclusies over onderzoek naar decriminalisering van drugs:
Decriminalisering heeft geen invloed op de beginleeftijd van drugsgebruik
Prijzen van drugs zijn niet gezakt sinds de invoering van decriminaliserend beleid
De wetenschap ondersteunt het feit dat drugsverslaving geen moreel gebrek is maar een medisch probleem.
Meer onderzoek naar de positieve effecten van decriminalisering is nodig, huidig onderzoek ondersteunt het idee dat decriminalisering helpt het aantal slachtoffers van de niet te winnen drugsoorlog te verminderen.
BRON: Vicknasingam, B., Narayanan, S., Singh, D., & Chawarski, M.
(2018). Decriminalization of drug use. Current opinion in psychiatry, 31(4), 300–305. https://doi.org/10.1097/YCO.0000000000000429
Ook bij vaste borstimplantaten, die tot dusver als veilig werden beschouwd, kunnen siliconendeeltjes loslaten. Dat blijkt uit internationaal onderzoek dat vandaag is gepubliceerd in het medische tijdschrift JAMA, meldt het AVROTROS-consumentenprogramma Radar.
Bij 87 procent van de 400 onderzochte vrouwen met vaste of vloeibare borstimplantaten zijn deeltjes van het implantaat op andere plekken in het lichaam aangetroffen, tot in de hersenen aan toe.
Bij 92,5 procent van de vrouwen werden bovendien ontstekingsreacties in het lichaam aangetoond.
Borstimplantaten van vaste siliconen gelden sinds de jaren negentig als de norm, omdat ze een veilig alternatief zouden zijn voor siliconen protheses met vloeibare gel. Maar nu blijkt uit onderzoek dat er qua gezondheidseffecten geen verschil is tussen de oude siliconen implantaten en de nieuwe.
Klachten hoogstens later "Uit het eerdere onderzoek uit de jaren negentig bleek al hoe slecht die vloeibare siliconen waren, en wat het causale verband is met klachten", zegt onderzoeker Henry Dijkman tegen Radar. "We laten nu zien: met de nieuwe is het net zo. Hoogstens treden de klachten bij de nieuwe producten later op."
Ook blijkt dat er in 99 procent van de gevallen siliconendeeltjes lekken of 'zweten'. "Het gebruik van de siliconen borstimplantaten moet, tot de veiligheid is bewezen, worden stilgelegd", zeggen de wetenschappers.
Onderzoeker Dijkman wil dat verzekeraars het verwijderen van implantaten bij vrouwen die er klachten door hebben, gaan vergoeden. Dat gebeurt nu niet altijd.
Onderzoek Afgelopen zomer startte het RIVM samen met onder meer huisartsen en onderwijsinstellingen een vier jaar durend onderzoek naar geïmplanteerde borstprotheses. Meer dan 200.000 vrouwen in Nederland hebben implantaten.
De instellingen onderzoeken of er een verband is tussen siliconen borstimplantaten en gezondheidsklachten, zoals chronische vermoeidheid en gewrichtsklachten.
Wat een wonderlijk commentaar. Veel tekst met weinig inhoud.
Ik citeer:
"We zien nu echter dat ontkenners van de menselijke invloed op het klimaat en de tegenstanders van klimaatmaatregelen dit onderwerp aangrijpen om de toekenning van dit eredoctoraat te framen op een manier die niet terecht is."
Ik, en ik alleen, begon deze petitie uitsluitend vanwege de onzin die Frans Timmermans over de energietransitie uitkraamde. En de petitie richt zich niet op hem, maar op de Rector Magnificus.
Of ik wel of niet ontkenner van de menselijke invloed ben komt geheel uit uw fantasie. Van mij kan u het niet gehoord hebben.
Wat ik daar van vind: Nederland gebruikt een kleine 1.000 tWh per jaar aan energie, waarvan na één generatie groen ploeteren nog steeds 95% uit fossiele brandstoffen komt. Dat noem ik geen energietransitie, maar hobbyen. Vergeet niet, dat wij in anderhalve eeuw opstoken, wat 300 miljoen jaar geleden voor ons is vastgelegd. Ik noem dat immoreel. Kernenergie is echt de enige reële optie, leuk of niet.
En het verlaten van de twijfel is een universiteit onwaardig.
Ergernis en schrik brachten mij tot de petitie.
'Boekwinkels behoren tot de niet-essentiële winkels. Dus zijn ze gesloten tijdens de lockdown.
Je kunt niet beweren dat ze dicht moeten blijven omdat er anders te veel reisbewegingen of boekenliefhebbersbewegingen zijn. In een boekhandel komen minder mensen dan in een supermarkt.
Mij verbaast de vanzelfsprekendheid bij een hoger echelon dat zegt dat boekwinkels niet essentieel zijn. De redenering om ze gesloten te houden (...)' lees verder