Je zou verwachten dat er op een gegeven moment genoeg gewaarschuwd is voor de misleidende mails van fototrollen en dat mensen er niet meer in trappen. Maar er lijken steeds meer fototrollen bij te komen en ze wanen zich onaantastbaar. Wat ook weer niet zo vreemd is met een overheid die handhaving auteursrecht overlaat aan private partijen en weigert op te treden tegen de misleidende praktijken.
De ontwikkelingen van de afgelopen twee maanden:
Kippenfoto-zaak
Mijn derde poging om goede jurisprudentie uit te lokken leek weer vast te lopen in bureaucratisch gedoe. De rechtbank wilde de zaak nogmaals mondeling behandelen maar zegt een tekort aan rechters te hebben en dat het inplannen daarom nog minimaal 6 maanden zal duren. Ik begin zo langzamerhand te vermoeden dat rechtbank Rotterdam gewoon geen trek heeft om een vonnis te wijzen dat ongunstig is voor de status quo wat betreft handhaving fotorechten. Gefrustreerd diende ik een uitgebreide klacht - zie update 2 crowdfunding - in. Met succes dit keer! De hoorzitting is vooralsnog van de baan en de procedure wordt per direct schriftelijk voortgezet. Wordt vervolgd.
Workshop
Ik berichtte de vorige keer dat ik op verzoek een workshop zou gaan geven. Dat was leuk! Achterafgezien had ik eigenlijk niks hoeven voor te bereiden. Ik was voornemens wat uit te leggen over citaatrecht, eigendomsrecht, de verschillende licentievormen enzovoort. Maar het grootste gedeelte van de middag ging over hoe om te gaan met sommatiebrieven. En mijn (te lange) intro over het falen van de rechtspraak en waarom ik doe wat ik doe kan ik een volgende keer overslaan. De problematiek is zonder dat verhaal duidelijk genoeg. Had ik beter sommatiebrieven van deelnemers kunnen bespreken. Als het boek eindelijk af is maar eens een goed plan maken. Dan wordt het een weerbaarheidstraining tegen fototrollen. En voor de theorie kan je dan het boek gebruiken.
Geld genoeg maar niet voor jou
Geweldig boek van Thomas Bollen over hoe private partijen de macht over digitale geldschepping in handen hebben. De overheid leeft nog in het analoge tijdperk, alsof er nog een geldpers is vereist. Voor mij een feest der herkenning. De Auteurswet gaat ook nog uit van ‘in druk verschenen’. Ik heb de overeenkomsten uitgeschreven – klik hier. Het boek gaf mij inzicht hoe lobbymacht werkt en waarom fototrollen straffeloos door kunnen blijven gaan. Het boek is hier te koop.
Pleidooi voor wetsherziening
Het boek van Thomas Bollen deed mij beseffen dat de wet echt radicaal anders moet. En dat de rechtenlobby de Auteurswet met opzet gedateerd lijkt te houden zodat ie weinig houvast biedt in het digitale tijdperk. Da’s goed voor de werkgelegenheid in de sector, kan er lekker geprocedeerd worden over futiliteiten als stockfoto’s. Mijn boek gaat eindigen met 15 aanbevelingen voor de Auteurswet. Het eerste beknopte concept op mijn blog.
Micta
Douglas Mensink van Micta B.V. neemt vastgelopen discussies over van fototrol Rights Control. Hij maakt het wel heel erg bont met zijn conceptdagvaardingen. Dat er weinig van die dagvaardingen deugt blijkt wel uit het feit dat hij met een vordering van 29k naar de kantonrechter wil. De grens voor kanton is namelijk 25k en bij hogere bedrag is bovendien een advocaat verplicht. Mensink is geen advocaat…
Het blijft onbegrijpelijk dat de autoriteiten hier niet tegen optreden. Ik heb cliënten die met de idiote conceptdagvaardingen bij de politie zijn geweest. Die geeft aan dat je hulp moet inschakelen van een advocaat. Ik deed zelf tevergeefs een melding bij de ACM. Als iedereen die een conceptdagvaarding van Micta ontving deze nou eens doorstuurt naar ACM? Link. Of de publiciteit opzoekt?
Foto Epke Zonderland
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak over de kippenfoto: ANP wappert met het auteursrecht van een freelancefotograaf. Ook hier bureaucratisch gedoe: verschoven naar een andere rechtbank; verweer niet gekoppeld; een derde schriftelijke ronde voor ANP. Maar nu volgt er eindelijk uitspraak. Dit jaar nog als het goed is. Al vond ik dit vreemd: “Het kan zijn dat de rechter later uitspraak doet. U krijgt daar dan geen brief over.”
Pictoright
De naam van het fotobureau dat de collectieve vergoedingen van fotografen (vermoedelijk) achterover drukte is bekend gemaakt: BSR Agency. Pictoright heeft inmiddels ook aangifte gedaan. Het blijft wonderlijk dat je hierover verder niks leest in de pers.
Sowieso vind ik het wonderlijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus. Pictoright is aangewezen om de wettelijke verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s uit te keren aan de rechthebbenden. Dat ze aan fotobureaus uitkeren komt waarschijnlijk omdat je al je hergebruikrechten exclusief over moet dragen aan Pictoright om in aanmerking te komen voor een vergoeding. En die rechten hebben persfotografen vaak al aan een fotobureau overgedragen. Overigens meldt Pictoright in de jaarrekening dat niet-aangeslotenen hun rechten ook kunnen claimen. Hoe die dat moeten doen is me een raadsel.
De rechtszaak die Pictoright voert met Meta voert zij namens alle aangesloten fotografen. Uit de jaarrekening 2024 kan ik niet opmaken hoeveel rechthebbenden zijn aangesloten. Het lijken er niet veel te zijn gezien het feit dat de meeste fotografen de uitkering dus via een fotobureau ontvangen.
Collectieve vergoedingen is een onderwerp dat ik snel ga laten rusten. Voor mijn boek was ik er even ingedoken, en daar werd ik niet vrolijk van. Ik kwam met een voorzichtige schatting dat 18% van de geïnde collectieve vergoedingen terecht komt bij de maker. Hoe meer je weet, hoe erger het wordt.
Dat was het weer voor deze keer. Volgende keer hoop ik dat ik jullie kan melden dat ANP in beide rechtszaken in het ongelijk is gesteld… En iemand is bezig met een tool waarmee je kunt achterhalen of een foto in het publieke domein staat, een CC-licentie heeft en wie de rechthebbende is. Misschien dan weer eens een positief voortgangsbericht.
Deel de petitie… Deel je ervaringen online...
Fijne feestdagen en dat het desinfecterend zonnetje volop mag schijnen in het nieuwejaar!
De petitionaris
Beste ondertekenaars,
Zoals jullie wellicht al wisten, heb ik vorige week de petitie ingetrokken. Graag wil ik jullie uitleggen hoe ik tot dit besluit ben gekomen.
Als je een petitie hebt opgestart en je hebt ook nog de intentie deze aan te bieden aan de verantwoordelijke minister, dien je uiteraard wel goed geïnformeerd te zijn en over goede argumenten te beschikken.
En als het Zorginstituut Nederland, een in mijn ogen deskundige en integere organisatie, een negatief advies afgeeft, moet dit toch ook ergens op gebaseerd zijn.
Dus heb ik me verder verdiept in de MammaPrint en tijdens mijn zoektocht stuitte ik op zaken, die mij hevig aan het twijfelen brachten zoals de uitkomsten van bepaalde onderzoeken en bepaalde artikelen in vakbladen. In februari 2018 is er bijvoorbeeld een Europees onderzoek uitgevoerd waarbij diverse kanttekeningen werden gezet bij de MINDACT trial. De conclusie was dat de effectiviteit van de MammaPrint niet bewezen is. Wellicht verandert dit nog maar hier is sowieso dan langere tijd voor nodig. Ook onderzoek door het KCE in België (Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg) wees uit dat de MammaPrint niet als een beslissingsinstrument op zich mag worden beschouwd.
Ik heb gesproken met een gerenommeerd patholoog die alles weet over de MammaPrint maar grote twijfels plaatst bij het gebruik ervan. Ook is hij van mening dat de MammaPrint veel te vroeg is ingevoerd. Hier heeft hij zeker een punt, want recentelijk werd duidelijk dat de MammaPrint in de jaren 2013 t/m 2015 700 maal onnodig is uitgevoerd. 1,8 miljoen euro verspild omdat men niet wilde wachten op de uitslag van de Mindact. Wat de patholoog in kwestie voorts nog noemt en dit baart mij toch ook zorgen, is dat er nooit antwoord is gegeven op de vraag hoe de overlevingscurve is van de groep patiënten met hormoonpositieve borstkanker en een tumor graad III, van wie het klinisch risico groot was maar de MammaPrint een laag risico liet zien. Zijn de overlevingscijfers van deze patiënten vergelijkbaar met die van patiënten die wel chemotherapie hebben gehad?
Verder besloot ik mijn contactpersoon bij het Zorginstituut te vragen om een uitleg inzake hun negatieve advies aan de minister. Het Zorginstituut heeft –in samenwerking met een Wetenschappelijke Adviesraad- gedegen onderzoek gedaan en kon niet anders dan concluderen dat de MammaPrint niet voldoende veilig is. Om in de basisverzekering te komen, moet een test effectief zijn en gezondheidswinst opleveren. Op dit moment kan dat niet gezegd worden van de MammaPrint. De MammaPrint doet niet en voegt niet toe wat ervan verwacht werd. Daarom benadrukt het Zorginstituut ook dat het gesprek tussen dokter en patiënt voorop blijft staan.
Dat er getwijfeld wordt aan de deskundigheid van het Zorginstituut is mijns inziens misplaatst. Voor het Zorginstituut staat het belang van de Nederlandse burgers voorop. Het Zorginstituut was zich ten zeerste bewust van de consequenties van hun beslissing en wist dat deze veel stof zou doen opwaaien bij zowel medici als patiënten. Desalniettemin brachten ze een negatief advies uit, waaruit geconcludeerd kan worden dat hun besluit weloverwogen was.
Wat velen waarschijnlijk ook niet weten, is dat de MammaPrint niet eens mág worden opgenomen in de basisverzekering. Als het Zorginstituut tot de conclusie is gekomen dat een zorgproduct niet effectief is, mág de minister deze bij wet niet opnemen in de basisverzekering.
Als laatste wil ik nog aangeven, dat de manier waarop de bedenkers van de MammaPrint hebben gehandeld/handelen me een onprettig gevoel geeft. Men heeft vrijwel meteen een commercieel bedrijf opgericht, Agendia, om de MammaPrint in de markt te zetten en hierin speelde en speelt het Antonie van Leeuwenhoek ook een belangrijke rol. Dat er dan over belangenverstrengeling wordt gesproken, is een logisch gevolg. Daarbij zijn de huidige belangen ook nog eens groot voor Agendia omdat zij de laatste jaren met forse verliezen te kampen hebben. Er is hun veel aan gelegen de MammaPrint geaccepteerd te krijgen.
Bovenstaande in ogenschouw genomen, neem ik aan dat jullie begrip hebben voor mijn beslissing.
Jacoba Vos-Feenstra
Uit onderzoek van economen van de Vrije Universiteit Amsterdam blijkt dat parkeervergunningen autobezit stimuleren.
Wachtlijsten voor een vergunning langer laten worden heeft al een goed effect.
Maar nu aankondigen dat parkeervergunningen duurder zullen worden zou al een effect hebben:
"Het effect van de subsidie op autobezit werd gemeten door te kijken naar verschillen in wachtlijsten in verschillende Amsterdamse buurten. Een jaar op de wachtlijst betekent een daling in autobezit van 2 procentpunt, Tijdens het wachten moet je namelijk de marktconforme parkeerkosten betalen en krijg je geen subsidie."
Tjonge jonge! Alweer meer dan tweehonderd mensen die deze petitie hebben ondertekend. Als we zo doorgaan, komt die Hornbach er zo! .
Hoera! Deze petitie is al meer dan honderd keer ondertekend. Ontzettend bedankt voor alle steun! Samen komen we er wel.
Wil je nog meer helpen? Stuur deze petitie dan ook door naar familie, vrienden en collega's of deel 'm op Facebook. Ga zo door allemaal!
Quote van omwonende MAA: 'Wilt u mij als omwonende aub niet bestempelen als klager beste Limburger? En ook de overige 98% van de inwoners van Geverik niet? Dat is namelijk niet correct.' Denk jij er net zo over? Laat dan ook jouw stem horen en teken de petitie!.
Geachte ondertekenaars,
Verleden week heb ik besloten deze petitie in te trekken. Uiteraard ben ik u een uitleg verschuldigd.
Komende week zal ik u dan ook uitgebreid informeren.
Jacoba Vos-Feenstra