Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Following the marking strike suspension on June 7, Casual UvA communicated that such a move was under the condition of closely monitoring the implementation of the new lecturer policy, paying careful attention to how specifics would be taken up across departments.
At this time, while some departments are honouring the policy and implementing it in a way that supports their staff, many are deviating from the spirit of the policy in the interest of expediency and ultimately preserving the status quo.
Early reports reveal that, in various departments, junior lecturers are not being consulted about their contracts, not being invited to participate in a portfolio analysis, are having new contract terms imposed on them rather than in consultation with them, and are experiencing interpretations and enactments of the policy that deviate from its minimum requirements.
Specifically, some departments are disseminating forms in lieu of organising transition interviews, others are continuing to require PhDs for D3 vacancies, eliminating D4s from consideration and denying any potential for promotion.
Some evidence supports that management is going so far as to engage with junior lecturers individually to offer contracts that circumvent a D3 position in order to maintain the same D4 pay grade and scope. This behaviour is opaque and predatory and reproduces exploitative and precarious working conditions.
Casual UvA will not stand by means of ostracisation, deceit, and failure to implement the lecturer policy in good faith. Such deviations will not be met without consequence.
We understand that administrative procedures and a cultural shift require due time and process. That said, such infractions of the stipulated policy are increasingly urgent and necessitate mediation from faculty and central-level management. Casual UvA urges faculty and central-level management to intervene and take more active involvement in implementation: whether that be to furnish resources at the faculty level to guide departments in the transition, to involve outside UFO consultants and experts, take precautions on the level of HR concerning social safety and accountability of the policy application, and ultimately clearly communicate the policy and timeline to their respective junior lecturers.
Though the marking strike is suspended, the spirit of action remains—Casual UvA will continue to monitor the implementation and engagement of the policy actively, necessitating that accountability is taken at every opportunity. We will work with management to implement the full potential of the policy to better academia for ourselves, our colleagues, and our students.
In solidarity,
Casual UvA
On April 1, Casual UvA announced a marking strike to demand fairer working conditions for teachers at the UvA, namely for those on temporary contracts. Over 120 teachers from eight departments across the university participated in the action.
We were supported in our efforts by numerous stakeholders, including many of our own students, and worked tirelessly towards a resolution with management. Our actions, like those of Casual Academy and 0.7, are aimed at elevating the issue of casualisation on the national agenda and helping bring about local change.
In our discussions with the CvB, FMG Dean, FNWI Dean, and various department management teams, we lobbied for better contract scope, workload transparency, and professional development opportunities, some of which will take immediate effect with the newly released central HR policy. Casual UvA admires the precedence the CvB is aiming to set with these needed changes. Preceding the CAO negotiations, the policy has the potential to improve working conditions for all teachers, especially those on temporary contracts. The central HR policy neither ends casualisation nor resolves all of our concerns, but it represents a step towards bettering our workplace and combating the negative impacts of precarity and overwork on students and teachers.
Thus, in good faith and a spirit of partnership, we have agreed to suspend the marking strike. Block 5 grades will be released as planned, following the standard turnaround times for final assessments and other graded work in consultation with course coordinators.
As a condition of suspending the strike, Casual UvA will closely monitor developments of the policy at various organisational levels, paying careful attention to how specifics are taken up in different departments. We will strengthen our network to ensure the interests of our members are fairly represented. We look forward to working with management to oversee the implementation of the policy.
We would like to congratulate and commend the incredibly brave population of junior teachers who have been on strike for over eight weeks and have helped bring about this change, as well as the volunteer members who run Casual UvA in their own time. Our gratitude also goes to those who supported us in solidarity, colleagues and students alike, including the ASVA and Autonomous Student Struggle.
Casual UvA is here to stay and evolve into a powerful action group, as has been demonstrated throughout the strike. We look forward to working with management to implement the policy and better education for ourselves, our colleagues, and our students.
In solidarity,
Casual UvA
Onze brandbrief voor het tekenen van de petitie voor het behoud van de subsidie voor Lotje is de afgelopen weken breed opgepakt en heeft ervoor gezorgd dat er uit onverwachte hoek hulp is geboden. Stichting Universitas heeft toegezegd Lotje de komende 3 jaar te zullen steunen.
Hiermee wordt de continuïteit voor Stichting Lotje in ieder geval voor de komende drie jaar gewaarborgd. Wat zijn wij hier blij mee!
De stichting richt zich op het steunen van veelal meerjarige, substantiële projecten van goededoelenorganisaties (GDO’s) die binnen hun doelstellingen passen: de ontwikkeling van iets wat er nog niet was en waardoor een substantiële donatie bijdraagt aan een betere toekomst. Dit kan zijn op het gebied van medisch onderzoek, hands on- hulp en ondersteuning aan mensen/kinderen en bescherming van dieren.
Deze hulp komt op precies het juiste moment want de gemeente heeft onze subsidieaanvraag voor 2022 helaas definitief afgewezen.
Wij zijn ook iedereen die onze petitie heeft getekend heel erg dankbaar, dit betekent veel voor ons. Ook mede dankzij jullie steun kunnen wij de komende jaren ons werk blijven doen; duizenden kinderen in Den Haag helpen die in schrijnende situaties en verborgen armoede leven. Lotje blijft!
Het is meer dan hoopgevend, zoveel ondersteuners in zo'n korte tijd, zonder pers aandacht, zonder budget, zonder geschreeuw, maar rustig, goed onderbouwd door de tekstren van het actiecomite, geen geweld of hinder voor wie dan ook. Trots mogen we zijn op de actie, op patienten die nergens hebben geklaagd, op de waardigheid en de positieve energie waarmee we pal staan voor de kernwaarden van ons vak en de bijbehorende verantwoordelijkheden .
10.000 supergemotiveerde professionals op het Malieveld. Trots op dit prachtige beroep en strijdbaar om het te beschermen tegen verloedering. Er was gezien de dreiging die uitgaat van andere acties niet of nauwelijks aandacht in de pers , vandaar dat ook deze sobere, geweldloze niet hinderende petitie volkomen en totaal viraal gaat . Een niet te missen signaal uit de grond van vele harten
De petitie gaat momenteel viraal met ruim 400 ondersteuners per uur. Dit komt door het delen.
https://toegangtothuisarts.petities.nl
Je kunt deze supergoede ontwikkeling volgen door deze pagina na een minuut te verversen, dan zie je een verschil. Ook als je zelf deelt kun je zien of er mensen uit jouw netwerk meedoen en delen. Het kan een heel positief gevoel geven. Blijf echter wel bewegen!! Pas op voor andere zaken die viraal gaan of Nederland plat kunnen leggen. Wij doen met viraal gaan het tegenovergestelde.
Dank voor alle steun van heel veel mensen. Het AD is inmiddels langs geweest voor een interview en er is een afspraak gemaakt met de Burgemeester en wethouder..
We stonden daar met 10.000 zorgprofessionals, Huisartsen, Assistenten, Praktijkondersteuners. Daar draait het om, en de zorg draaide toch door.
Zo doen wij dat . Het is ons belang, onze diepe wens, onze roeping, ons doel dat Nederland niet plat gaat, dat hebben we in de afgelopen jaren vaak ten koste van onszelf en onze meest naasten keer op keer bewezen en ook deze keer kon Nederland op ons vertrouwen. Als de Minister, een collega, de Ministerraad niet verlaat om ons toe te spreken, om te zeggen dat wij de ruggengraat van de samenleving zijn, dan is dat teleurstellend, maar moeten wij dat positief interpreteren. Wij hoeven van deze collega niet te horen wat onze waarde is. Minister Ernst Kuipers, onze collega heeft zijn post in de Ministerraad niet verlaten en kan komende tijd keer op keer in het Parlement en in Ministerraad de stem van de zorgverlening laten horen. Met 40.000 ondersteuners kan dat in een door heel Nederland te volgen Kamerdebat. Teken dus en deel vooral, want 40.000 geregistreerde ondersteuners maakt een Kamerdebat over de kernpunten van onze demonstratie verplicht.
Beste medeburgers van Nederland beseft u dat de omschakeling van gas elektra en water in ons land steeds duurder worden ? Ons land is overbevolkt en er komen iedere dag honderden mensen uit heel de wereld bij. Allemaal naar Nederland??? Waarom zult u zich wel eens afvragen.
Er zijn zoveel landen waar meer plaats is om te leven. Helaas moet alles betaald worden en dat loopt nu behoorlijk uit de hand. Energie is 10x duurder geworden het laatste jaar. De gevolgen worden steeds duidelijker voor vele mensen. Laten we proberen om al die ontheemden mensen eerlijker te helpen in hun eigen regio. Wij kunnen de wereld problemen in Nederland niet alleen oplossen. Door betere samenwerking zouden er Veel mindere problemen zijn in deze verwarde samenleving waarin wij leven. Echter de huidige regerings leiders hebben andere plannen met deze aarde. En maken zich alleen maar druk over hun eigen zaken.
We moeten terug naar de menselijke maat zoals Pim Fortuyn heeft geschreven en gezegd in Nederland. Laten we bij de komende verkiezingen ons gezonde verstand eens gebruiken als we gaan stemmen. Hopelijk wordt het dan anders.