Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
De wensen en bedenkingen die de gemeente op de inloopavond tot nu toe heeft opgehaald zijn in beeld gebracht. De gemeenteraad heeft per politieke partij wensen en bedenkingen ingediend.
Tijdens de inloopavond zijn ook de vragen van inwoners ontvangen. Daarnaast ontving de gemeente diverse mails en brieven over het verzoek. Zie de lokale nieuwssite van Gemert-Bakel
De petitie Beperk het betaald parkeren in Haarlem heeft in 3 dagen tijd al meer dan 3.500 handtekeningen verzameld tegen de invoering van betaald parkeren in 11 wijken in Haarlem. Daarmee geven de bewoners eer belangrijk signaal aan de gemeente: er is nog altijd geen draagvlak voor de uitbreiding van betaald parkeren buiten het centrum.
Dat de bewoners geen betaald parkeren in hun wijk willen, weet de gemeente al langer.
Nog geen jaar geleden heeft zij in meerdere wijken een zg. ‘draagvlakonderzoek’ uitgevoerd om de mening van de bewoners te peilen. Die bewoners waren in grote meerderheid tégen de invoering van betaald parkeren in hun wijk. Het college van Burgemeester en Wethouders heeft daarop besloten om niet tot invoering van een betaald parkeerregime over te gaan.
Op dat besluit is de gemeente nu dus teruggekomen en dat stuit veel bewoners tegen de borst. Na de recente toezegging van de gemeente, kwam deze aankondiging van de gemeente als een verrassing. Daar komt bij dat de mogelijkheid tot inspraak, die vanaf vandaag start, volgens sommige bewoners wel heel ‘toevallig’ midden in de herfstvakantie valt. Daarmee heeft de gemeente de schijn van ‘doordrukken van haar plan’ tegen.
Misschien dat de gemeente haar plannen voorlopig nog maar even moet parkeren.
Op de gemeentelijke website is 18-10-22 een brief van staatsecretaris van der Burg gepubliceerd (14-10-22). Staatssecretaris van der Burg heeft alle 344 gemeenten in Nederland opgeroepen om plaats te maken binnen de gemeenten voor de opvang van asielzoekers.
Slechts een aantal gemeenten hebben daar positief op gereageerd
De motieven en de echtheid van deze petitie (een prachtig democratisch middel) wordt helaas wel eens in twijfel getrokken.
Maar we willen voor eens en altijd duidelijk stellen dat deze petitie géén politieke of racistische motieven heeft - verwijzend naar de omschrijving van deze petitie.
De wijze waarop deze petitie ondertekend dient te worden is eveneens standaard voor alle petities en niet te wijzigen, dus een uniek emailadres is verplicht maar je kan er wel voor kiezen om deze niet te publiceren.
Helaas kiezen mensen hiervoor omdat tegenstanders deze informatie wel eens misbruiken.
Dat de teller al op 2800 ondertekeningen staat is bijzonder te noemen, temeer omdat voor deze petitie geen campagnes zijn gevoerd en gewoon van hand tot hand zijn gegaan. Ook als je je realiseert dat veel inwoners van Bakel en omgeving niet eens op de hoogte zijn van deze petitie of niet in het bezit zijn van een eigen emailadres
Per abuis stond in nieuwsbericht dat er vanavond een inloopavond zou zijn, maar deze was vorige week (nieuwsbericht is aangepast). Dus vanavond 18 oktober is er géén inloopavond.
Houd deze pagina in de gaten want zodra er een volgende bijeenkomst gepland staat zullen we dat hier vermelden.
Dear petitioners, as the formation has been completed and we now have clarity on the new council members and their portfolios, we are able to send them our petition with a request for formal reply. If possible, I'll provide updates here when the petition is closed.
Thank you all for your support (and patience)!
Bericht van de Internet Society over ons toetreden als werkgroep:
Conform onze missie heeft het ISOC NL bestuur unaniem besloten om het verzoek van de initiatiefnemers van CFDE (Coalitie voor Eerlijk Digitaal Onderwijs, CEDO) om als werkgroep binnen Internet Society Nederland op te treden te honoreren:
"Het CFDE/CEDO initiatief heeft tot doel digitale leeromgevingen in het onderwijs te realiseren, in Nederland en in een later stadium in Europa, waarin publieke waarden en autonomie voor het individu gewaarborgd zijn. "
In het onderwijs krijgen kinderen tegenwoordig van jongs af aan een online account van een Amerikaans BigTech bedrijf.
Met dit account kunnen gegevens worden verzameld, een profiel worden opgesteld en deze informatie worden doorverkocht. Je bent makkelijk te 'categoriseren' en krijgt (vooral) jong en onwetend informatie die volgens de BigTech bedrijven voor jou relevant is. De tijd van ontdekken is voorbij... de grote bedrijven weten eerder wie je bent dan jij!
Dat moet en kan anders! Het gaat slecht met de digitale kant van het onderwijs. Digitale veiligheid en soevereiniteit komen steeds meer onder druk te staan. De privacy moet beschermd worden. Dat geldt niet alleen voor kinderen, maar ook voor leerlingen, studenten, ouders en werknemers.
Daarom hebben de initiatiefnemers van CFDE/CEDO - Kay Eeftink, Geert-Jan Meewisse en Reinder Rustema - en diverse ouders, IT-professionals, docenten en privacyvoorvechters, de handen ineengeslagen. Er is een manifest opgesteld dat op verschillende fronten oproept tot verbetering, beschikbaar in het Nederlands en Engels. Van betere privacybescherming tot inzicht in de verwerking van gegevens. Maar ook meer ethische systemen voor het aanleren van vaardigheden in plaats van specifieke producten.
De Coalitie voor Eerlijk Digitaal Onderwijs vraagt om een alternatieve inrichting van digitale leeromgevingen, waarin publieke waarden en autonomie voor het individu gewaarborgd zijn.
Maandag 24 ok naar de Pakhuis de Zwijger; Geen sprong over het IJ
Voorlopig geen bruggen, maar wel meer pontjes. Het stadsbestuur heeft besloten de gelden voor de bruggen uit de begroting te halen en in plaats daarvan in te zetten op verbeterde pontverbindingen.
[+Lees meer...
](https://dezwijger.nl/programma/geen-sprong-over-het-ij)