De petitionaris heeft haar studie Mediarecht afgerond en wacht op haar cijfer. Tijd voor een overzicht van gerechtelijke dwalingen die fototrollen gebruiken om mensen onder druk te zetten en te laten betalen.
Op eigen naam schade vorderen
Ik zie steeds meer blafbrieven namens grote partijen als ANP, Reuters, AFP en Alamy. Partijen die op eigen naam schade vorderen en waar de fotograaf zelf vermoedelijk geen cent van ziet.
Nieuw voor mij was dat Copytrack namens DPG Media meer dan duizend brieven in één week verstuurt. Vermoedelijk blijven de ‘boetes’ van DPG Media onder de € 500,- en die worden niet aan mij voorgelegd, vandaar dat ik het niet wist.
DPG Media krijgt weliswaar een vrijwel onbeperkte licentie van de fotograaf, maar fotografen behouden hun auteursrecht en dragen het niet over.
Helaas vragen gedupeerden zelden naar bewijs dat eisers gerechtigd zijn om op eigen naam schade te vorderen en moet ik de eerste kantonrechter nog tegenkomen die geen genoegen neemt met een bewijsaanbod. Een bewijsaanbod dat tegenwoordig bijna standaard is terwijl de wet voorschrijft dat alle bewijsmiddelen bij dagvaarding moeten worden overlegd, de substantiëringsplicht, art. 111.3 Rv.
Vraag je wél naar bewijs, dan win je.
Verwijtbaarheid
De term diefstal voor een onopzettelijke inbreuk is ongepast. Diefstal is een misdrijf, daar doe je aangifte van en dat valt onder strafrecht. Fototrollen willen geen straf maar schadevergoedingen. Ze beschuldigen je van een onrechtmatige handeling. Dat is geen misdrijf, je dient enkel schade te vergoeden en het valt onder civielrecht.
Een inbreuk moet verwijtbaar zijn om voor schadevergoeding in aanmerking te komen. Cruciale vraag is of jij wist, of redelijkerwijs had kunnen weten dat je rechten schond. Voor foto’s die automatisch verschijnen via een feed of een link die je deelt is de uitgever aansprakelijk. Voor foto’s die een ander plaatst de ander. En bij foto’s die anoniem zijn uitgegeven kun je mijn inziens niet verwachten dat je voor niet-commercieel gebruik uitgebreid onderzoek doet naar de rechthebbende.
Bij deze recente zaak zou ik zelf ingezet hebben op verwijtbaarheid.
Naamsvermelding
Alleen de fotograaf zelf heeft recht op naamsvermelding en op schadevergoeding voor het ontbreken van naamsvermelding. Het is een persoonlijkheidsrecht dat niet overgedragen kan worden. Een werkgever, een uitgever, opdrachtgever of rechtenbeheerder heeft geen recht op naamsvermelding, noch op schadevergoeding voor het ontbreken ervan. Daar is duidelijke jurisprudentie over.
Zo heeft Roel Dijkstra geen recht op schadevergoeding wegens ontbreken naamsvermelding bij de beroemde foto’s van Bokito.
Het recht op naamsvermelding vervalt zodra de foto met toestemming van de fotograaf zonder naamsvermelding is uitgegeven. Een aantal partijen geven bewust foto's anoniem uit om vervolgens blafbrieven te versturen.
Onderbouwing schade
De wet gaat uit van daadwerkelijke schade. Schadevergoedingen zijn zelden deugdelijk onderbouwd en rechters gaan ondanks gemotiveerde betwisting vaak mee in de opgeklopte bedragen. Fototrollen gebruiken dat om hoge bedragen af te dwingen.
Helaas vragen gedaagden zelden naar bewijs van het tarief dat ten tijde van de inbreuk gold. Rechter schat dan het tarief of sluit aan bij de tarieven van Stichting Beeld Anoniem of bij tarieven uit eerdere jurisprudentie.
Het door professionals vaak gegeven advies, betaal het normale tarief met een kleine opslag, raad ik ten zeerste af. Je verhoogt mijn inziens de kans dat ze je voor de rechter slepen. Je betwist immers niet dat zij gerechtigd zijn èn erkent verwijtbaar gehandeld te hebben.
Fotograaf zonder blafjurist
Het gevolg van de toenemende hoeveelheid blafbrieven voor partijen die de rechten niet hebben is dat het voor de fotograaf met een serieuze claim steeds lastiger wordt om zelf zijn rechten te handhaven.
Waardeer het als de fotograaf zelf contact opneemt en probeer het zonder tussenkomst van een jurist op te lossen. Voor beide kanten lopen de kosten anders snel op.
Mijn advies als de fotograaf je zelf benaderd is zonder enige discussie een billijke schadevergoeding over te maken. Voor een particulier, kleine stichting of sportvereniging €25 tot €50,-. Voor commercieel gebruik €100 tot €250,-.
Nieuwe afleveringen Kafka
Tot slot, de serie artikelen op LinkedIn over mijn ervaringen met de overheid is aangevuld met deel 4 over Rechtbanken en deel 5 over de Nationale Ombudsman.
Nog een lange weg te gaan. Promoot de petitie en deel je ervaringen met fototrollen online.
Groet!
De petitionaris
kijk voor een eigen berekening: zonnefuik.nl.
Waarom deze petitie
In augustus 2026 stuurde ik via het contactformulier van de Rijksoverheid een bericht over de risico's van geavanceerde AI. Dat is doorgeleid naar het ministerie van Justitie en Veiligheid, met de suggestie een petitie te starten.
Dit is die petitie.
Wat er in juli 2026 gebeurde
OpenAI maakte bekend dat twee van zijn modellen tijdens een veiligheidstest hun afgeschermde omgeving verlieten en zelfstandig het platform Hugging Face binnendrongen, om de antwoorden op hun eigen test te bemachtigen. Anthropic ging daarna de eigen testverslagen na en vond drie vergelijkbare gevallen, waaronder een model dat een besmet softwarepakket publiceerde dat op vijftien echte systemen werd uitgevoerd.
De oorzaak was geen kwade opzet. De testomgeving bleek niet bestand tegen de systemen die zij moest insluiten. En beide bedrijven ontdekten het pas achteraf, in hun eigen logboeken. Dat laatste is de kern van het probleem: er bestaat geen verplichting om zulke incidenten te melden, en geen buitenstaander die meekijkt.
Waarom Nederland hier wel degelijk invloed heeft
Nederland heeft geen eigen frontier-modellen, en daaruit wordt te snel geconcludeerd dat ons land slechts toeschouwer is. Dat is onjuist. Geen enkele geavanceerde AI-chip ter wereld ontstaat zonder EUV-lithografie, en die machines worden door precies een bedrijf gemaakt: ASML in Veldhoven. De Nederlandse staat beslist via een vergunningplicht wie ze krijgt. Dat instrument bestaat al, maar wordt nu vrijwel uitsluitend geopolitiek ingezet en nauwelijks vanuit veiligheid.
Rekenkracht is bovendien, anders dan software, telbaar en fysiek lokaliseerbaar. Chips, fabrieken en datacenters laten zich tellen en controleren. Juist daarom is het het meest werkbare aangrijpingspunt voor afspraken die niet vrijblijvend zijn.
Wat wij vragen
Niet een verbod, en niet een pauze. Wel dezelfde volgorde die in de luchtvaart, de farmacie en de kernenergie al normaal is: eerst de veiligheidsbeoordeling afgerond en onafhankelijk getoetst, dan pas in gebruik. Plus meetcapaciteit bij onze toezichthouders en een meldplicht voor ernstige incidenten.
Dit is geen pleidooi tegen kunstmatige intelligentie of tegen onderzoek, maar voor een tempo dat past bij wat wij ervan begrijpen. Wie de sleutel tot de machines in handen heeft, hoeft niet af te wachten wat anderen ermee doen.
Bronnen
- OpenAI en Hugging Face, gezamenlijke verklaring over het beveiligingsincident tijdens een modelevaluatie, 21 juli 2026
- Anthropic, onderzoek naar incidenten tijdens cybersecurity-evaluaties, 30 juli 2026
Vanochtend stond er een vrij uitgebreid (premium)artikel in het Eindhovens Dagblad over onze petitie. Het is echt een mooi artikel geworden! Zeker lezen dus!
Dit artikel heeft ervoor gezorgd dat we vandaag – wat betreft onze petitie – het record hebben verbroken van meeste ondertekeningen op één dag.
Op moment van schrijven zijn er vandaag 62 ondertekeningen bijgekomen. Superveel, vinden wij! Intussen zijn we de 200 ondertekeningen ruim gepasseerd. Maar we hopen natuurlijk op veel meer ondertekeningen!
Achter de schermen zijn we druk bezig om onze petitie zoveel mogelijk te delen en te verspreiden, via allerlei kanalen en op allerlei plekken. We zitten in ieder geval niet stil! Mocht je de petitie nog niet ondertekend hebben, dan hopen we natuurlijk dat je de petitie nog zal ondertekenen! Ondertekenen is geheel gratis en je zit nergens aan vast. Met jouw steun help je ons enorm. Iedere ondertekening helpt echt!
Op naar de 500 ondertekeningen!
De zomervakantie loopt ten einde.
Miljoenen Nederlanders hebben kunnen genieten van een vakantie. Even weg uit de dagelijkse zorgen, nieuwe herinneringen maken en tijd doorbrengen met hun gezin.
Maar er is ook een groep voor wie vakantie al jarenlang onbereikbaar is.
Huishoudens die moeten rondkomen van één AOW-uitkering, terwijl zij met twee personen van dat inkomen moeten leven.
Huishoudens die niet alleen ongeveer €490 netto per maand minder ontvangen, maar ook worden geconfronteerd met een stapeling van financiële nadelen. Door het lagere bruto-inkomen moeten sommigen de algemene heffingskorting (het vroegere "aanrechtgeld") terugbetalen en kunnen zij minder gebruikmaken van bepaalde inkomensondersteunende regelingen of gemeentelijke voorzieningen.
Voor deze mensen is vakantie geen keuze meer. Eerst moeten de zorgpremies, de woonlasten, energie, boodschappen en andere vaste lasten worden betaald. Wat daarna overblijft, is vaak onvoldoende om te sparen voor een paar dagen weg.
Daar komt nog bij dat niet iedere jongere partner kan werken. Sommigen zijn door ziekte, een handicap of andere omstandigheden niet in staat om een inkomen te verdienen. Ook deze huishoudens worden geraakt door dezelfde regels.
Deze petitie gaat daarom niet alleen over geld. Zij gaat over bestaanszekerheid, waardigheid en gelijke behandeling.
Ik vraag u daarom deze petitie te steunen en te delen. Niet alleen voor mij, maar voor alle huishoudens die door de huidige regels structureel worden benadeeld en die te vaak onzichtbaar blijven.
De zomervakantie loopt ten einde.
Miljoenen Nederlanders hebben kunnen genieten van een vakantie. Even weg uit de dagelijkse zorgen, nieuwe herinneringen maken en tijd doorbrengen met hun gezin.
Maar er is ook een groep voor wie vakantie al jarenlang onbereikbaar is.
Huishoudens die moeten rondkomen van één AOW-uitkering, terwijl zij met twee personen van dat inkomen moeten leven.
Huishoudens die niet alleen ongeveer €490 netto per maand minder ontvangen, maar ook worden geconfronteerd met een stapeling van financiële nadelen. Door het lagere bruto-inkomen moeten sommigen de algemene heffingskorting (het vroegere "aanrechtgeld") terugbetalen en kunnen zij minder gebruikmaken van bepaalde inkomensondersteunende regelingen of gemeentelijke voorzieningen.
Voor deze mensen is vakantie geen keuze meer. Eerst moeten de zorgpremies, de woonlasten, energie, boodschappen en andere vaste lasten worden betaald. Wat daarna overblijft, is vaak onvoldoende om te sparen voor een paar dagen weg.
Daar komt nog bij dat niet iedere jongere partner kan werken. Sommigen zijn door ziekte, een handicap of andere omstandigheden niet in staat om een inkomen te verdienen. Ook deze huishoudens worden geraakt door dezelfde regels.
Deze petitie gaat daarom niet alleen over geld. Zij gaat over bestaanszekerheid, waardigheid en gelijke behandeling.
Ik vraag u daarom deze petitie te steunen en te delen. Niet alleen voor mij, maar voor alle huishoudens die door de huidige regels structureel worden benadeeld en die te vaak onzichtbaar blijven.
Op 31 augustus 2026 sluit deze petitie.
De afgelopen maanden heb ik mij als gewone burger ingezet om aandacht te vragen voor de ongelijke behandeling van AOW-gerechtigden met een jongere partner zonder eigen inkomen. Ik heb hiervoor politici, ouderenorganisaties, vakbonden, journalisten en media benaderd.
Een belangrijke stap is inmiddels gezet.
De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid van de Tweede Kamer heeft mijn brieven behandeld. De eerste brief is geregistreerd onder kenmerk 2026Z02992 / 2026D07703. Naar aanleiding van mijn aanvullende brief heeft de commissie besloten de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid om een inhoudelijke reactie te vragen. Dit besluit is vastgelegd onder kenmerk 2026Z09335 / 2026D23649.
Deze documenten zijn terug te vinden via de website van de Tweede Kamer door op bovenstaande kenmerken te zoeken.
Op het moment van deze update heeft de minister echter nog geen inhoudelijke reactie gegeven.
Wat mij daarnaast teleurstelt, is dat ik, ondanks alle inspanningen, van veel organisaties en media nog nauwelijks of geen inhoudelijke reactie heb ontvangen. Ik heb onder andere contact gezocht met de FNV, Omroep MAX, ouderenorganisaties en verschillende journalisten. Terwijl de Tweede Kamercommissie de moeite heeft genomen mijn brieven te behandelen en de minister om een reactie te vragen, blijft het vanuit veel maatschappelijke organisaties en de media opvallend stil.
Ik ben geen bekende Nederlander en beschik niet over duizenden volgers op sociale media om grote groepen mensen te bereiken. Daarom ben ik juist afhankelijk van organisaties, belangenbehartigers en de journalistiek om aandacht te vragen voor een probleem dat duizenden huishoudens kan raken. Wanneer ook zij hierover zwijgen, blijven deze mensen onzichtbaar.
Ik blijf mij inzetten voor een eerlijke behandeling van AOW-gerechtigden met een jongere partner. Ik hoop dat de minister met een duidelijke reactie komt en dat maatschappelijke organisaties en de media deze groep alsnog de aandacht geven die zij verdient.
Heeft u deze petitie nog niet ondertekend? Dat kan nog tot en met 31 augustus 2026. Iedere handtekening helpt om dit onderwerp onder de aandacht te houden.
Hartelijk dank aan iedereen die de petitie heeft ondertekend, gedeeld of op een andere manier steun heeft gegeven.
Op 31 augustus 2026 sluit deze petitie.
De afgelopen maanden heb ik mij als gewone burger ingezet om aandacht te vragen voor de ongelijke behandeling van AOW-gerechtigden met een jongere partner zonder eigen inkomen. Ik heb hiervoor politici, ouderenorganisaties, vakbonden, journalisten en media benaderd.
Een belangrijke stap is inmiddels gezet.
De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid van de Tweede Kamer heeft mijn brieven behandeld. De eerste brief is geregistreerd onder kenmerk 2026Z02992 / 2026D07703. Naar aanleiding van mijn aanvullende brief heeft de commissie besloten de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid om een inhoudelijke reactie te vragen. Dit besluit is vastgelegd onder kenmerk 2026Z09335 / 2026D23649.
Deze documenten zijn terug te vinden via de website van de Tweede Kamer door op bovenstaande kenmerken te zoeken.
Op het moment van deze update heeft de minister echter nog geen inhoudelijke reactie gegeven.
Wat mij daarnaast teleurstelt, is dat ik, ondanks alle inspanningen, van veel organisaties en media nog nauwelijks of geen inhoudelijke reactie heb ontvangen. Ik heb onder andere contact gezocht met de FNV, Omroep MAX, ouderenorganisaties en verschillende journalisten. Terwijl de Tweede Kamercommissie de moeite heeft genomen mijn brieven te behandelen en de minister om een reactie te vragen, blijft het vanuit veel maatschappelijke organisaties en de media opvallend stil.
Ik ben geen bekende Nederlander en beschik niet over duizenden volgers op sociale media om grote groepen mensen te bereiken. Daarom ben ik juist afhankelijk van organisaties, belangenbehartigers en de journalistiek om aandacht te vragen voor een probleem dat duizenden huishoudens kan raken. Wanneer ook zij hierover zwijgen, blijven deze mensen onzichtbaar.
Ik blijf mij inzetten voor een eerlijke behandeling van AOW-gerechtigden met een jongere partner. Ik hoop dat de minister met een duidelijke reactie komt en dat maatschappelijke organisaties en de media deze groep alsnog de aandacht geven die zij verdient.
Heeft u deze petitie nog niet ondertekend? Dat kan nog tot en met 31 augustus 2026. Iedere handtekening helpt om dit onderwerp onder de aandacht te houden.
Hartelijk dank aan iedereen die de petitie heeft ondertekend, gedeeld of op een andere manier steun heeft gegeven.
Moet met spoed getekend worden voor aan de politie en woningbouw en gemeente .