De petitionaris heeft haar studie Mediarecht afgerond en wacht op haar cijfer. Tijd voor een overzicht van gerechtelijke dwalingen die fototrollen gebruiken om mensen onder druk te zetten en te laten betalen.
Op eigen naam schade vorderen
Ik zie steeds meer blafbrieven namens grote partijen als ANP, Reuters, AFP en Alamy. Partijen die op eigen naam schade vorderen en waar de fotograaf zelf vermoedelijk geen cent van ziet.
Nieuw voor mij was dat Copytrack namens DPG Media meer dan duizend brieven in één week verstuurt. Vermoedelijk blijven de ‘boetes’ van DPG Media onder de € 500,- en die worden niet aan mij voorgelegd, vandaar dat ik het niet wist.
DPG Media krijgt weliswaar een vrijwel onbeperkte licentie van de fotograaf, maar fotografen behouden hun auteursrecht en dragen het niet over.
Helaas vragen gedupeerden zelden naar bewijs dat eisers gerechtigd zijn om op eigen naam schade te vorderen en moet ik de eerste kantonrechter nog tegenkomen die geen genoegen neemt met een bewijsaanbod. Een bewijsaanbod dat tegenwoordig bijna standaard is terwijl de wet voorschrijft dat alle bewijsmiddelen bij dagvaarding moeten worden overlegd, de substantiëringsplicht, art. 111.3 Rv.
Vraag je wél naar bewijs, dan win je.
Verwijtbaarheid
De term diefstal voor een onopzettelijke inbreuk is ongepast. Diefstal is een misdrijf, daar doe je aangifte van en dat valt onder strafrecht. Fototrollen willen geen straf maar schadevergoedingen. Ze beschuldigen je van een onrechtmatige handeling. Dat is geen misdrijf, je dient enkel schade te vergoeden en het valt onder civielrecht.
Een inbreuk moet verwijtbaar zijn om voor schadevergoeding in aanmerking te komen. Cruciale vraag is of jij wist, of redelijkerwijs had kunnen weten dat je rechten schond. Voor foto’s die automatisch verschijnen via een feed of een link die je deelt is de uitgever aansprakelijk. Voor foto’s die een ander plaatst de ander. En bij foto’s die anoniem zijn uitgegeven kun je mijn inziens niet verwachten dat je voor niet-commercieel gebruik uitgebreid onderzoek doet naar de rechthebbende.
Bij deze recente zaak zou ik zelf ingezet hebben op verwijtbaarheid.
Naamsvermelding
Alleen de fotograaf zelf heeft recht op naamsvermelding en op schadevergoeding voor het ontbreken van naamsvermelding. Het is een persoonlijkheidsrecht dat niet overgedragen kan worden. Een werkgever, een uitgever, opdrachtgever of rechtenbeheerder heeft geen recht op naamsvermelding, noch op schadevergoeding voor het ontbreken ervan. Daar is duidelijke jurisprudentie over.
Zo heeft Roel Dijkstra geen recht op schadevergoeding wegens ontbreken naamsvermelding bij de beroemde foto’s van Bokito.
Het recht op naamsvermelding vervalt zodra de foto met toestemming van de fotograaf zonder naamsvermelding is uitgegeven. Een aantal partijen geven bewust foto's anoniem uit om vervolgens blafbrieven te versturen.
Onderbouwing schade
De wet gaat uit van daadwerkelijke schade. Schadevergoedingen zijn zelden deugdelijk onderbouwd en rechters gaan ondanks gemotiveerde betwisting vaak mee in de opgeklopte bedragen. Fototrollen gebruiken dat om hoge bedragen af te dwingen.
Helaas vragen gedaagden zelden naar bewijs van het tarief dat ten tijde van de inbreuk gold. Rechter schat dan het tarief of sluit aan bij de tarieven van Stichting Beeld Anoniem of bij tarieven uit eerdere jurisprudentie.
Het door professionals vaak gegeven advies, betaal het normale tarief met een kleine opslag, raad ik ten zeerste af. Je verhoogt mijn inziens de kans dat ze je voor de rechter slepen. Je betwist immers niet dat zij gerechtigd zijn èn erkent verwijtbaar gehandeld te hebben.
Fotograaf zonder blafjurist
Het gevolg van de toenemende hoeveelheid blafbrieven voor partijen die de rechten niet hebben is dat het voor de fotograaf met een serieuze claim steeds lastiger wordt om zelf zijn rechten te handhaven.
Waardeer het als de fotograaf zelf contact opneemt en probeer het zonder tussenkomst van een jurist op te lossen. Voor beide kanten lopen de kosten anders snel op.
Mijn advies als de fotograaf je zelf benaderd is zonder enige discussie een billijke schadevergoeding over te maken. Voor een particulier, kleine stichting of sportvereniging €25 tot €50,-. Voor commercieel gebruik €100 tot €250,-.
Nieuwe afleveringen Kafka
Tot slot, de serie artikelen op LinkedIn over mijn ervaringen met de overheid is aangevuld met deel 4 over Rechtbanken en deel 5 over de Nationale Ombudsman.
Nog een lange weg te gaan. Promoot de petitie en deel je ervaringen met fototrollen online.
Groet!
De petitionaris
Op 25 november 2025 is het zover; dan zullen Bauke, Rick en ik onze petitie overhandigen aan de burgemeester van Eindhoven, Jeroen Dijsselbloem.
Hoewel we ons nu voornamelijk richten op het verkrijgen van 250 handtekeningen voor de burgermotie die we náást de petitie zullen indienen (zie vorige bericht), houden we de petitie nog altijd nauwlettend in de gaten!
Op het moment van schrijven hebben we 919 ondertekeningen. Hier zijn we echt superblij mee! Even bleef het stilstaan op 915 ondertekeningen, maar deze week hebben we er weer vier bijgekregen!
Om de petitie nog een laatste zetje te geven, hebben we gisteren 1000 ansichtkaarten besteld met een prachtige ingekleurde foto uit ±1900 van het oude stadhuis, gezien vanuit de Rechtestraat.
Op de achterkant staat een QR-code en een link naar de petitie. Leuk om bijvoorbeeld tijdens Kerstmis te versturen naar familie of vrienden!
Deze ansichtkaarten zullen we onder andere neerleggen op de drie plekken waar mensen hun handtekening voor de burgermotie kunnen zetten. Daarnaast gaan we nog op zoek naar andere locaties waar veel potentiële ondertekenaars zullen komen, zoals de nieuwe This is Eindhoven store in de Heuvel Galerie.
We hopen vóór 25 november 2025 nog de 1000 ondertekeningen te halen voor de petitie. Hoe gaaf zou dat zijn? Dan kunnen we gewoon een heel boekwerk aan ondertekeningen overhandigen aan de burgemeester – dat zal best wat indruk maken!
Na de overhandiging van de petitie aan de burgemeester kunnen mensen alsnog de petitie blijven ondertekenen. Dan hebben we over 5 jaar misschien wel duizenden ondertekeningen!
Iedere ondertekening telt en laat zien dat het idee leeft in de stad. Samen kunnen we laten zien hoe groot de steun is voor de herbouw van het oude stadhuis! Op naar de 1000 ondertekeningen!
Petitie: Vóór een leefbaar Gilze en Rijen
De gemeente Gilze en Rijen belooft veel, maar maakt te weinig waar. Onze leefomgeving gaat achteruit, terwijl er wél beleid en woorden zijn.
Deze petitie is opgesteld om duidelijk te maken dat inwoners geen loze beloften meer accepteren. Besluiten van de gemeente dienen vanaf nu te worden getoetst aan deze uitgangspunten. Onderteken deze petitie voor 31 januari 2026.
Op 16 juni 2025 verhuisde de UB in het P.C. Hoofthuis naar het BG-terrein.
Sindsdien staat de voormalige bibliotheekruimte leeg en wacht op een nieuwe bestemming. Voor het vak Placemaking onderzoeken studenten van de opleiding Interdisciplinaire Sociale Wetenschap hoe deze plek tijdelijk én betekenisvol kan worden ingevuld. Denk mee over de toekomst van deze ruimte en vul de survey in!
Gebruik onderstaande link: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSc62YcvIjrUMU0TRH0eTMu-YKd4QURzQISh-Ul65WKj6R94eQ/viewform?usp=dialog
Kort persbericht / Nieuwsflits Politieke steun groeit voor aanpak medicijnverspilling De steun in de Tweede Kamer voor een duurzaam medicatiebeleid groeit. BoerBurgerBeweging (BBB) heeft zich vandaag aangesloten bij de vijf actiepunten van Werkgroep Verspil geen pil.
Eerder spraken ook BVNL en Partij voor de Dieren hun steun uit. Samen vertegenwoordigen zij volgens de laatste peilingen acht Kamerzetels. Jaarlijks wordt in Nederland voor minstens €630 miljoen aan medicijnen verspild — een groot verlies voor zowel zorg als milieu. BBB pleit voor wettelijk hergebruik van ongebruikte medicatie, terughalen van medicijnproductie naar Nederland, rapportageplicht van verspilling en producentenverantwoordelijkheid. “Zeggen wat je doet en doen wat je zegt — dat is wat nu nodig is,” zegt de Werkgroep. “Met BBB, BVNL en PvdD groeit het politieke draagvlak zichtbaar.” De Werkgroep roept andere partijen op om vóór de verkiezingen eveneens kleur te bekennen.
Dank aan ieder die tot nu ondertekend heeft! Ik hoop dat we hier gezamenlijk echt iets kunnen forceren om tot een goede oplossing voor onze afvalvoorziening te komen..
Deze petitie gaat over gedrag, niet over wie de daders zijn. Het gaat om:
• Spugen, slaan, intimideren
• Roekeloos rijgedrag op voetpaden
• Geweld tegen willekeurige voorbijgangers
Waarom profilering schadelijk is:
❌ Het verzwakt de boodschap - Als we dit maken over etniciteit, achtergrond of wijk, verliezen we de focus op het echte probleem: gewelddadig gedrag dat ongestraft blijft.
❌ Het is oneerlijk - Er zijn fatbikers van alle achtergronden die zich netjes gedragen, en er zijn overlastgevers van alle achtergronden.
Generaliseren helpt niemand.
❌ Het verdeelt in plaats van verenigt - Deze petitie moet Amsterdammers samenbrengen voor veiligheid, niet groepen tegen elkaar opzetten.
❌ Het ondermijnt oplossingen - Als we dit frameen als “probleem van bepaalde groepen,” missen we dat kentekens en handhaving voor iedereen werken, ongeacht achtergrond.
Waar het WEL om gaat:
✅ Verantwoordelijkheid voor gedrag ✅ Traceerbaarheid via kentekens ✅ Handhaving tegen geweld ✅ Veiligheid voor alle Amsterdammers
Een voorbeeld: Als iemand je spuugt, maakt het niet uit of die persoon blank, bruin, zwart, rijk, arm, uit Noord of Zuid komt. Het maakt uit dat het geweld is, dat het onacceptabel is, en dat de dader verantwoordelijk gehouden moet worden. Kentekens discrimineren niet - ze identificeren gedrag, niet personen. Wie zich netjes gedraagt heeft niets te vrezen, ongeacht achtergrond. Wie geweld pleegt wordt aangepakt, ongeacht achtergrond. Dit is geen “wij tegen zij” - dit is “veiligheid voor iedereen.”
Gisteren naar het Grote Zorgdebat 2025 geweest. Tot mijn teleurstelling geen aandacht voor mensen die aan EPA leiden.
Ik heb de indruk dat de ‘gevestigde partijen’ in de politiek net als zorgverleners aan ‘cherry picking’ doen in het beleid. In plaats van ruim aandacht te richten op de zorg voor patiënten met een EPA (ernstige psychiatrische aandoening), dus de mensen die bij de crisisdienst terecht komen, die op straat voor overlast zorgen en/ of in gevaar zijn, gaat het beleid vooral om het voorkomen dat mensen met lichte psychische klachten instromen in de GGZ.
Je hebt absoluut gelijk dat opvoeding een grote rol speelt - niemand wordt asociaal puur door een fatbike. Het probleem is dat de fatbike het middel is geworden waarmee dit gedrag wordt uitgevoerd, zonder enige consequentie. Ja, we moeten werk maken van opvoeding, jongeren betere kansen geven, grenzen stellen thuis.
Maar ondertussen lopen er slachtoffers rond die gespuugd, geslagen of geïntimideerd worden. Die kunnen niet wachten tot een generatie beter is opgevoed. Kentekens en handhaving zorgen niet dat jongeren ineens respectvol worden - maar ze zorgen wel dat er consequenties zijn voor gewelddadig gedrag. En dat is belangrijk, zowel voor de slachtoffers als voor de daders zelf. Grenzen en gevolgen zijn ook een vorm van opvoeding.