De petitionaris heeft haar studie Mediarecht afgerond en wacht op haar cijfer. Tijd voor een overzicht van gerechtelijke dwalingen die fototrollen gebruiken om mensen onder druk te zetten en te laten betalen.
Op eigen naam schade vorderen
Ik zie steeds meer blafbrieven namens grote partijen als ANP, Reuters, AFP en Alamy. Partijen die op eigen naam schade vorderen en waar de fotograaf zelf vermoedelijk geen cent van ziet.
Nieuw voor mij was dat Copytrack namens DPG Media meer dan duizend brieven in één week verstuurt. Vermoedelijk blijven de ‘boetes’ van DPG Media onder de € 500,- en die worden niet aan mij voorgelegd, vandaar dat ik het niet wist.
DPG Media krijgt weliswaar een vrijwel onbeperkte licentie van de fotograaf, maar fotografen behouden hun auteursrecht en dragen het niet over.
Helaas vragen gedupeerden zelden naar bewijs dat eisers gerechtigd zijn om op eigen naam schade te vorderen en moet ik de eerste kantonrechter nog tegenkomen die geen genoegen neemt met een bewijsaanbod. Een bewijsaanbod dat tegenwoordig bijna standaard is terwijl de wet voorschrijft dat alle bewijsmiddelen bij dagvaarding moeten worden overlegd, de substantiëringsplicht, art. 111.3 Rv.
Vraag je wél naar bewijs, dan win je.
Verwijtbaarheid
De term diefstal voor een onopzettelijke inbreuk is ongepast. Diefstal is een misdrijf, daar doe je aangifte van en dat valt onder strafrecht. Fototrollen willen geen straf maar schadevergoedingen. Ze beschuldigen je van een onrechtmatige handeling. Dat is geen misdrijf, je dient enkel schade te vergoeden en het valt onder civielrecht.
Een inbreuk moet verwijtbaar zijn om voor schadevergoeding in aanmerking te komen. Cruciale vraag is of jij wist, of redelijkerwijs had kunnen weten dat je rechten schond. Voor foto’s die automatisch verschijnen via een feed of een link die je deelt is de uitgever aansprakelijk. Voor foto’s die een ander plaatst de ander. En bij foto’s die anoniem zijn uitgegeven kun je mijn inziens niet verwachten dat je voor niet-commercieel gebruik uitgebreid onderzoek doet naar de rechthebbende.
Bij deze recente zaak zou ik zelf ingezet hebben op verwijtbaarheid.
Naamsvermelding
Alleen de fotograaf zelf heeft recht op naamsvermelding en op schadevergoeding voor het ontbreken van naamsvermelding. Het is een persoonlijkheidsrecht dat niet overgedragen kan worden. Een werkgever, een uitgever, opdrachtgever of rechtenbeheerder heeft geen recht op naamsvermelding, noch op schadevergoeding voor het ontbreken ervan. Daar is duidelijke jurisprudentie over.
Zo heeft Roel Dijkstra geen recht op schadevergoeding wegens ontbreken naamsvermelding bij de beroemde foto’s van Bokito.
Het recht op naamsvermelding vervalt zodra de foto met toestemming van de fotograaf zonder naamsvermelding is uitgegeven. Een aantal partijen geven bewust foto's anoniem uit om vervolgens blafbrieven te versturen.
Onderbouwing schade
De wet gaat uit van daadwerkelijke schade. Schadevergoedingen zijn zelden deugdelijk onderbouwd en rechters gaan ondanks gemotiveerde betwisting vaak mee in de opgeklopte bedragen. Fototrollen gebruiken dat om hoge bedragen af te dwingen.
Helaas vragen gedaagden zelden naar bewijs van het tarief dat ten tijde van de inbreuk gold. Rechter schat dan het tarief of sluit aan bij de tarieven van Stichting Beeld Anoniem of bij tarieven uit eerdere jurisprudentie.
Het door professionals vaak gegeven advies, betaal het normale tarief met een kleine opslag, raad ik ten zeerste af. Je verhoogt mijn inziens de kans dat ze je voor de rechter slepen. Je betwist immers niet dat zij gerechtigd zijn èn erkent verwijtbaar gehandeld te hebben.
Fotograaf zonder blafjurist
Het gevolg van de toenemende hoeveelheid blafbrieven voor partijen die de rechten niet hebben is dat het voor de fotograaf met een serieuze claim steeds lastiger wordt om zelf zijn rechten te handhaven.
Waardeer het als de fotograaf zelf contact opneemt en probeer het zonder tussenkomst van een jurist op te lossen. Voor beide kanten lopen de kosten anders snel op.
Mijn advies als de fotograaf je zelf benaderd is zonder enige discussie een billijke schadevergoeding over te maken. Voor een particulier, kleine stichting of sportvereniging €25 tot €50,-. Voor commercieel gebruik €100 tot €250,-.
Nieuwe afleveringen Kafka
Tot slot, de serie artikelen op LinkedIn over mijn ervaringen met de overheid is aangevuld met deel 4 over Rechtbanken en deel 5 over de Nationale Ombudsman.
Nog een lange weg te gaan. Promoot de petitie en deel je ervaringen met fototrollen online.
Groet!
De petitionaris
<!--[if gte mso 9]> Normal/w:View 0/w:Zoom 21/w:HyphenationZone false/w:SaveIfXMLInvalid false/w:IgnoreMixedContent false/w:AlwaysShowPlaceholderText NL/w:LidThemeOther X-NONE/w:LidThemeAsian X-NONE/w:LidThemeComplexScript /w:Compatibility MicrosoftInternetExplorer4/w:BrowserLevel /m:mathPr/w:WordDocument <![endif]--><!--[if gte mso 9]> /w:LatentStyles <![endif]--> AFSCHRIFT VAN EEN BRIEF Van: Dr. Rik H.W.
van Lunsen, arts-seksuoloog NVVS Voormalig voorzitter bestuur ACSG/MR70 Marion E. Kreyenbroek , maatschappelijk werker Aan: Mw. Dr. J. Bussemaker, Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, Postbus 20350 2500 EJ Den Haag Mw. Drs. M. Vos, Wethouder Zorg, Milieu, Personeel en Organisatie, Openbare Ruimte en Groen Amsterdam Betreft: hulpverlening seksuele gezondheid Amsterdam Amsterdam 4 februari 2010 Uwe Excellentie, In reactie op de berichtgeving in de media en de gebeurtenissen rond de financiële en ruimtelijke problemen bij het Amsterdams Centrum voor Seksuele Gezondheid ACSG(voorheen MR 70) en de Oosterparkkliniek vragen wij U aandacht voor onze grote bezorgdheid. Wij brengen in herinnering dat het in 1967 Prof. Dr. G.J.Kloosterman was, die als eerste in ons land in De Vrouwenkliniek van het Wilhelmina Gasthuis, overging tot het instellen van een “abortuscommissie” ter beoordeling van de aanvragen tot het afbreken van ongewenste zwangerschappen. Deze stap was even baanbrekend als de opening van een polikliniek voor geboorteregeling in 1965 om aankomend artsen te kunnen onderwijzen op het gebied van seksualiteit, vruchtbaarheid en anticonceptie. Niet lang daarna ontstonden de Oosterparkkliniek en het huidige ACSG vanuit de overtuiging dat deze zorg ook op een veilige, goed toegankelijke plaats buiten de muren van ziekenhuizen beschikbaar moest zijn, vooral ook om veiligheid, privacy en anonimiteit van vrouwen in nood te kunnen garanderen. Deze ontwikkelingen in Amsterdam hebben destijds een cruciale rol gespeeld bij de totstandkoming van een systeem van abortushulpverlening en seksuele gezondheidszorg dat Nederland een internationale voortrekkersrol heeft gegeven en heeft geleid tot de beste statistieken met betrekking tot vele aspecten van seksuele gezondheid ter wereld. Sinds vele jaren nemen de diverse extramurale eerstelijnsklinieken samen 90% van de abortushulpverlening voor hun rekening en hebben ziekenhuizen hierbij slechts een beperkte of aanvullende rol. Bij vragen en/of problemen op het gebied van seksuele gezondheid kan men zich bovendien veelal wenden tot dezelfde laagdrempelige extramurale instellingen, met veel zorg rond privacy en anonimiteit en met medewerkers die getraind en zeer ervaren zijn in het geven van adequate, empatische en niet-oordelende zorg, Dit model van zorg functioneert goed. Nog onlangs is een succesvolle aanvang gemaakt met specifieke seksualiteitshulpverlening voor jongeren onder de 25 jaar in de vorm van “Sense” hulpverlening, dat in Amsterdam naar volle tevredenheid en leidend tot wederzijdse deskundigheidsbevordering, georganiseerd is vanuit een samenwerkingsverband tussen GGD en ACSG. Het heeft er nu alle schijn van dat door het opheffen van de twee Amsterdamse klinieken en het “uit”plaatsen van abortushulpverlening naar één ziekenhuis een einde gaat komen aan de bestaande geïntegreerde en bovenal hooggekwalificeerde zorg rond seksuele gezondheid in Amsterdam. Het is onbegrijpelijk dat dit gebeurt juist op het moment dat u in uw beleidsbrief “seksuele gezondheid” d.d. 27 november 2009, waarvan wij met veel vreugde kennis hebben genomen, op afgewogen wijze en met veel kracht het belang heeft onderstreept van een geïntegreerd zorgaanbod rond seksuele gezondheid. De huidige ontwikkelingen in Amsterdam lijken echter een trendbreuk op te gaan leveren in een goed werkend zorgsysteem en zijn in flagrante tegenspraak met uw bovengenoemde beleidsbrief. Het exclusief onderbrengen van de abortushulpverlening in een ziekenhuis staat op gespannen voet met de eisen van keuzevrijheid, anonimiteit, veiligheid en laagdrempeligheid die aan deze hulpverlening gesteld moeten worden. Abortushulpverlening wordt hiermee bovendien geïsoleerd van de noodzakelijke recidivepreventie en daarmee samenhangende hulpverlening rond anticonceptie, seksueel functioneren en seksuele dwang. Het exclusief onderbrengen van abortushulpverlening in een ziekenhuis, waar per definitie de noodzakelijke expertise op het brede terrein van seksuele gezondheid ontbreekt, is een uiterst onwenselijke ontwikkeling met mogelijk grote gevolgen voor de abortushulpverlening in ons land. Als er één schaap over de dam is, volgen er ongetwijfeld meer die abortushulpverlening tegen commerciële tarieven gaan aanbieden ontdaan van de noodzakelijke randvoorwaarden voor vrouwengezondheid. Wordt een dergelijke ontwikkeling door het College voor Zorgverzekeringen (CVZ) wellicht om economische redenen toegejuicht? Vrouwen in Amsterdam en wellicht in Nederland hebben hier echter weinig goeds van te verwachten, zoals ten overvloede geïllustreerd wordt door volkomen onoordeelkundige en ten hemel schreiende uitlatingen van de directeur van het betrokken Amsterdamse ziekenhuis in de pers. Wij verzoeken U dan ook dringend om er zorg voor te dragen dat er in Amsterdam een oplossing komt die het voortbestaan van samenhangende extramurale en hooggekwalificeerde zorg op het gebied van seksualiteit, vruchtbaarheid, anticonceptie en ongewenste zwangerschap garandeert. Hoogachtend, Rik van Lunsen en Marion Kreyenbroek Verontrustte Amsterdammers
Deze petitie zal ik, ReindeR Rustema, toelichten op woensdagavond 10 februari 2010 in de commissievergadering Algemene Zaken op 10 februari 2010 in de Boekmanzaal in de Stopera op Amstel 1. De vergadering begint om 20:00 en insprekers krijgen 3 minuten de tijd..
De centrale stad heeft de petitie als raadsadres ontvangen en doorgestuurd naar alle stadsdelen. Vorige week is dit papier gestuurd naar het algemene postbusadres van de verschillende stadsdelen.
Alleen Zeeburg en Noord hebben dit raadsadres inmiddels ontvangen en op de agenda geplaatst van de stadsdeelraad. Bij de andere stadsdelen is het klaarblijkelijk nog intern onderweg naar de griffie. Vandaag heb ik de stadsdelen Oud-Zuid, Baarsjes, Bos en Lommer, Zuid-oost, Slotervaart, Zuideramstel, Centrum, Osdorp opnieuw per e-mail gevraagd of het raadsadres inmiddels al binnengekomen is bij de griffie. Zo niet, of ze dan contact op zouden willen nemen met de raadsgriffie van de centrale stad. De stadsdelen Westerpark, Geuzenveld, Oud-West en Oost-Watergraafsmeer.nl hadden nog niets laten weten en hebben opnieuw het verzoek van vorige week ontvangen.
vorige week ontvangstbevestiging gevraagd bij alle stadsdelenOuderen die urenlang in hun eigen ontlasting moeten zitten, vastgebonden worden in een isoleerkamer, of zelfs geslagen worden door verplegers. Tegen dit soort misstanden in de zorg moeten ouderen beschermd worden.
Dat is het uitgangspunt van een nieuw burgerinitiatief: Meldpunt Ouderenbescherming Nederland. Podcast
AVRO: De PraktijkHet aantal digitale ondertekeningen is aanzienlijk gestegen nav de uitzending van eenvandaag op 1 febr. Kijk de uitzending nog eens na op www.eenvandaag.nl Daar doen we het voor, het aantal benodigde ( 40.000) ondertekeningen is nog lang niet in zicht.
http://www.tweedekamer.nl/vergaderingen/commissievergaderingen/volgende_weken/details.jsp?parlisnummer=2010A00223&dayofweek=Woensdag&his=0 Op bovenstaande site van de Tweede Kamer staat te lezen dat de vaste commissie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport op 10 februari a.s. om 11.30 uur (tot 12.30 uur) op zijn agenda met staatssecretaris Jet Bussemaker het punt van de abortusklinieken in Amsterdam heeft staan.
De vergadering is openbaar en is in de Suze Groenewegzaal, Tweede Kamergebouw. Kamercommissies kunnen zo maar opschuiven vanwege diverse redenen, als dat het geval is zal hier op 9 februari een bericht staan.
RAAMSDONKSVEER - De gemeenteraad van Geertruidenberg heeft zijn afkeuring uitgesproken over de plannen om Essent te verkopen aan het Duitse RWE. De raad nam vorige week een motie van de SP aan, die het college vraagt een brief te schrijven aan de provincie en een aantal buurgemeenten.
Alleen CDA en VVD stemden tegen de motie.
'Was het maar de PNEM gebleven' (BN De Stem)De petitie voor een nachtverbinding over het spoor binnen Noord-Holland gaat komende maandag naar de vergadering van de Provinciale Staten te Haarlem. We zitten bijna aan de duizend. Samen met ROOD (Jong SP) Haarlem, die rond de 7250 zitten, en nog iemand met ook bijna 1000, hebben we er bijna 10.000 ! Doe ons allemaal een groot plezier en probeer deze petitie nog even via je vrienden over de 1000 te tillen! Nog beter zou zijn als je bij de vergadering aanwezig kunt zijn op de tribune.
Meer aanwezigheid wekt immers meer indruk. De vergadering begint om 13.00 in het provinciehuis aan de Dreef nummer 3 in Haarlem.
Joris Witteman en SP:ROOD