Een korte inhoudelijke reactie op het artikel “Petitie kan eenheid met GGiN niet afdwingen” van het CIP. Zie voor dit artikel: https://cip.nl/68118-synodepreses-gergem-petitie-kan-eenheid-met-ggin-niet-afdwingen
Graag licht ik een aantal zaken toe om duidelijkheid te geven over mijn intenties.
Ds. Van Eckeveld “Mensen kunnen vanuit de beste bedoelingen brieven schrijven en petities starten, maar dergelijke initiatieven kunnen alleen op een kerkelijke wijze ter tafel komen. Als dat niet wordt gedaan wordt het in de gemeente des Heeren een verwarrende toestand. De Heere God is een God van orde.”
Helemaal mee eens! Mijn brief in het RD is dan ook in de eerste plaats een opiniebijdrage. Een persoonlijke reflectie over hoe ik het blijvend kerkelijk gescheiden voortleven voor mijzelf ervaar. Daarbij wil ik door middel van de petitie een zwijgende massa een stem geven. Niet meer en niet minder. Een signaal afgeven. Uiteindelijk moeten de personen, die de door God ingestelde ambten bekleden, onder de voorlichting van de Heilige Geest, besluiten wel of geen verdere stappen te ondernemen. Daar ga ik niet over; daarin moet je je plaats weten.
Ds. Van Eckeveld vervolgt: “De initiatiefnemer zou zijn wens kunnen delen met zijn kerkenraad. Vervolgens kan de kerkenraad daarmee naar de classis stappen. Via de classis kan dit initiatief vervolgens worden besproken op de generale synode.” Van Eckeveld voegt toe dat beide kerken via de Deputaatschap Kerkelijke Eenheid met elkaar in gesprek zijn. “Daar proberen we elkaar meer en meer te vinden.”
Vooralsnog ben ik niet voornemens om de formele kerkelijke weg te bewandelen. Dit omdat gesprekken op het hoogste kerkelijke niveau plaatsvinden sinds 2001. Ga ik de kerkelijke weg bewandelen, dan kom ik uit bij dezelfde mensen die deze gesprekken reeds voeren. Alleen omdat de gesprekken tot op heden niet leiden tot concrete stappen, om te komen tot kerkelijke eenheid, heb ik dit signaal willen afgeven. Voor alsnog zie ik in deze petitie nog niet het middel om een doorbraak hierin te bewerken. Ik denk dat de binnenkamer hierin een heilzamere weg is.
Dr. M. Golverdingen: “Toen ik over de petitie las, dacht ik: ‘deze man heeft de strekking van mijn boek begrepen”.
Dank u wel! U hartelijk dank voor het gedegen werk wat u geleverd hebt. Dat van mij is een eendagsvlinder, dat van u heeft blijvende waarde!
Dr. M. Golverdingen vervolgt: “Om die eenheid te bereiken moeten betrokkenen voorzichtig te werk blijven gaan. Met een petitie in de publiciteit treden kan de nodige emoties oproepen. Eenheid is in de eerste plaats geen zaak van actie, maar van gebed. En gebed kunnen we niet forceren, maar wordt bewerkt door de Heilige Geest.” Golverdingen juicht gesprekken naar aanleiding van de petitie binnen kerkelijke gemeenten toe.
Helemaal eens! Dat heeft voor mij ook de nodige worstelingen gezorgd. Met deze actie wil ik niets forceren, wel dat het juiste gesprek gevoerd wordt over: ‘Waarom gescheiden voortleven als er geen wezenlijk leerverschil is?’
Jan Zwemer is Zeeuws historicus van bevindelijk-gereformeerde afkomst. "Zulke initiatieven komen altijd onverwacht," merkt hij op. "Mijn aandacht werd meteen getrokken door de gesuggereerde toevoeging ‘onder het Kruis’ na ‘Gereformeerde Gemeenten’.
Deze toevoeging heb ik slechts gedaan in de lijn van de geest van het artikel ‘vooruit naar vroeger’. Niet om mensen of groeperingen uit te sluiten. Sterker, daar waar overeenstemming is in de waarheid, is eenheid onlosmakelijk aan verbonden.
Ds. Egas: “Ik ben blij met ieder initiatief dat eenheid aanspoort,” zegt Egas over de petitie. “Wat zou het voor de GerGem en GGiN mooi zijn als de breuk uit ’53 wordt geheeld. En wat mooi dat dit initiatief van onderop komt. Blijkbaar zijn er honderden gemeenteleden die dit verlangen delen… Het is duidelijk dat Rozendaal wordt gedreven door een hartelijk verlangen naar eenheid. Ik denk dat hij terecht constateert dat er theologisch geen wezenlijke verschillen zijn tussen de beide kerken. Er zou dan ook meer ruimte moeten komen om werk te maken aan eenheid.”
Ds. Egas geeft op een rake manier weer wat mijn intenties zijn. Dank daarvoor!
Namens de GGiN is ds. J. Roos nauw betrokken bij onderlinge gesprekken tussen beide kerken. Hij was niet bereid om commentaar te geven en verwees door naar het kerkelijk bureau van de GGiN. Ook het kerkelijke bureau wilde niet op de petitie reageren en verwees door naar ds. O. M. van der Tang. Ook de GGiN-predikant had geen behoefte aan commentaar. “Deze discussie zou niet via de media gevoerd moeten worden,” aldus de predikant uit Alblasserdam.
In mijn hart geef ik ds. Van der Tang gelijk! Dit geeft bij mij een grote spanning: Mag ik doen, wat ik gedaan heb? Anderzijds is het door het jarenlang onder embargo houden van een eigen kerkelijk onderzoek, is er een leerverschil of niet, een inhoudelijk gesprek moeilijk te voeren. Ik ben opgegroeid onder het idee dat er een leergeschil is. Sinds ca. 2007 moest dit op last van de synode onderzocht worden: Is er wel een leergeschil? Dit heeft blijkbaar tot een antwoord geleid, alleen wordt sinds die tijd onder embargo gehouden. Waarom mag hier niet in alle eerlijkheid in de openbaarheid over gesproken worden?
Geert Jan Rozendaal
Vandaag staat een artikel in de MooiLaarbeek krant, op pagina 10. Hierin wordt ook aandacht geschonken aan de onveiligheid, zoals beschreven in de petitie en wordt ook gerefereerd aan deze petitie..
Thea Derks op Contemporary Classical – Thea Derks: "Recently, a petition was launched for the restoration of Olivier Keegel’s press accreditation by Dutch National Opera. They no longer provide press tickets because he fiercely attacked Pierre Audi’s programming on the Flemish blog Operagazet and in the Dutch newspaper Het Parool.
Moreover, he denounced Audi’s predilection for ‘director’s theatre’, in which to his view content falls prey to a far-fetched ‘vision’ of the director.
I often strongly disagree with Keegel. As with his ludicrous crusade against the production Aus Licht around Karlheinz Stockhausen in the coming Holland Festival. Nor do I like the harsh tone of voice in which he formulates his objections. Nevertheless, I signed the petition. Dissenting opinions are necessary for artists and art institutions, for they provide an opportunity to define one’s own mission even more sharply.
Keegel might not find fault with the new production of Richard Wagner’s Tannhäuser. Director Christof Loy closely follows Wagner’s libretto. With subtle gestures he makes the hypocrisy around courtly versus sensual love poignantly perceptible. In doing so, he makes use of mirror effects, as simple as they are inventive. Beneath the neat surface, carnal lust is rampant
First of all, there is the stage setting. For four hours we see the imposing salon of a nineteenth-century gentlemen’s club. It functions as the sultry lovers’ den of Venus and Tannhäuser, as the abode of the fraternity of singers, and even as a church.
During the overture the singers make love to extremely young ballerinas and each other – in tailcoats. Later they react with horror to Tannhäuser’s carefree laudation of sexual intercourse; only thanks to Elisabeth he is not lynched. The message is clear: beneath the neat surface, carnal lust is rampant.
Secondly, there are the costumes. Love goddess Venus (the impressive mezzo-soprano Ekaterina Guberova) wears a voluminous black dress and a glamorous white fur coat. Her earthly rival Elisabeth (the soprano Svetlana Aksenova) is dressed in an equally flamboyant white dress. In the sinister third act she appears in a somewhat shabby black women’s suit. Saint or sinner: two sides of the same coin
When Elisabeth sacrifices her life for Tannhäuser’s salvation, Venus watches over her for minutes. Her posture resembles the painting of Madonna and Child that Elisabeth previously clutched in her arms. In the end, Venus lovingly covers her rival with her white cloak.
Thus Loy once again pinpoints bourgeois morality. For indeed things are never simply black or white: saint or sinner, ascetic or lecher, they are two sides of the same coin. No surprise then that at the end the seductive ballerinas once again throw themselves in the arms of the gentlemen.
Loy further illustrates the ubiquitous hypocrisy in Elisabeth’s ambivalent attitude towards Wolfram (the excellent baritone Björn Bürger). Even while expressing her love for Tannhäuser, she caresses him like a lover. This is reflected in Tannhäuser’s double-hearted behaviour. He finds no satisfaction in the physical lovemaking with Venus, nor in Elisabeth’s chaste love. Unfortunately the tenor Daniel Kirch is not an ideal Tannhäuser, his voice is a little shrill. Graceful cantilenas
Still there is much to enjoy musically. The bass Stephen Milling is an impressive father of Elisabeth, the young soprano Julietta Aleksanyan is a beautiful lyrical shepherd. The DNO Choir is deeply moving in their flawless, subdued interpretations of the Pilgrim’s Choir and the Siren Choir. Also effective are the brass fanfares blasting into the hall from the balconies; you literally imagine yourself to be in the Wartburg. Thus the strings of the Netherlands Philharmonic Orchestra gain extra depth.
The woodwind instruments play a starring role. Many times (bass)clarinet, (alto)oboe and or flute encircle the voices of the singers with graceful cantilenas. The harp also has appealing solo passages in this romantic score by Wagner. Hats off to conductor Marc Albrecht who sustains the tension from beginning to end, keeping the textures transparent even in the loudest fortissimo passages.
In short: a successful production by Tannhäuser. – I’d be very interested to read Olivier Keegel’s opinion.
Door deze petitie te tekenen laat u ook zien dat het vanaf het moment dat deze petitie begon: 2010 tot nu , nog steeds urgent is ! En dus nog steeds de cijfers boven tafel moet komen om zo deze misère voor dier milieu en mens te kunnen stoppen.
We willen je enorm danken voor je ondertekening van onze petitie voor behoud van ons Centrum voor Health & Wellness aan het Tolland 4 in Wateringen. Mede dankzij jouw ondertekening hebben we nu veel handtekeningen kunnen verzamelen via petities.nl.
Deze hoeveelheid handtekeningen heeft er voor gezorgd dat onze onzekere situatie (inclusief de gevolgen) onder de aandacht is gebracht bij de Gemeente Westland, maar ook nog eens extra bij de verhuurder. Hierdoor mochten we onlangs het heugelijke nieuws van onze verhuurder ontvangen dat we mogen blijven op het Tolland 4!
Ondanks de afgelopen onzekere situatie gevolgen heeft gehad voor het Centrum i.v.m. vertrekkende ondernemers die de onzekerheid niet aandurfden, kunnen we door dit goede nieuws weer een nieuwe start maken en nieuwe praktijkhouders op het gebied van Zorgverlening gaan aantrekken voor de leegkomende praktijken. Met zoveel hartverwarmende ondersteuning, hebben we het vertrouwen erin dat dit helemaal goed komt!
Ontzettend veel dank voor alle ondersteuning, commentaren, aanmoedigende berichten en vooral aandacht voor onze situatie!
Met vriendelijke groet,
Esther Goercharn Dijkman
Centrum voor Health
Bron: www.solideyoga.nl
Beste liefhebber van het Twiske,
Fantastisch dat u heeft getekend voor het Twiske. We zijn de 2.000 ondertekeningen inmiddels ruim gepasseerd!
Misschien wilt u de petitie kracht bijzetten door naar de gemeenteraadsvergadering in Oostzaan te komen.
Ontzettend graag! Maar kom niet op 15 april.
De gemeenteraad heeft het principebesluit over vakantiewoningen in het Twiske namelijk uitgesteld: er moet eerst een natuurtoets komen. En terecht natuurlijk. We berichten uiteraard de nieuwe datum als die bekend is. We hopen dat u dan komt!
En blijf de petitie delen met buren, vrienden en bekenden! Want hoe meer mensen tekenen, hoe groter onze overtuigingskracht.
met groene groet,
Hart voor het Twiske Platform Twiske Geen Pretpark Partij voor de Dieren Amsterdam, Zaanstad, Noord-Holland
de petitionaris van Dossiers vrijgeven van gevaarlijke psychiatrische patiënten voor politie en OM vraagt u de petitie te ondertekenen:
"In 2007 is mijn moeder vermoord. Het politieonderzoek is gestaakt omdat de Politie Haaglanden geen inzage kreeg in het dossier van een uiterst gewelddadige verdachte patiënt van een Haagse psychiatrische instelling.
Teken daarom de petitie:"
minderprivacybijmoord.petities.nl
Wilt u deze of een andere petitie ook aandacht geven hier?
Beste ondertekenaar,
Bedankt voor uw steun aan de petitie ‘Haal de I Amsterdam-letters terug’. Wij nodigen u van harte uit om vandaag om 16:00 aanwezig te zijn op het Museumplein voor de kick-off van onze campagne.
De media zal hierbij aanwezig zijn, mocht u niet in beeld willen komen of hebt u andere vragen dan verzoeken wij u contact op te nemen met de petitionaris.
Met vriendelijke groeten,
Daniël Ellis.
De regeling lage-inkomensvoordeel (LIV), die 2 jaar geleden werd ingevoerd, moest bedrijven een zetje geven om medewerkers aan te nemen. Maar volgens de FNV leidt de regeling er juist toe dat medewerkers op het minimumloon worden gehouden. Het lage-inkomensvoordeel is een jaarlijkse tegemoetkoming van 2000 euro voor werkgevers die werknemers in dienst hebben met een laag loon.
Daardoor dalen de loonkosten voor de werkgever. Maar de FNV is kritisch. "Als mensen meer gaan verdienen vervalt de subsidie. Dus houden bedrijven de lonen laag", zegt Linda Vermeulen van de FNV.
Concurreren door te beknibbelen op loon Hoogleraar economie Alfred Kleinknecht is kritisch en vindt de regeling inefficiënt. "De regeling is onder invloed van het bedrijfsleven tot stand gekomen. Daardoor krijgt de detailhandel een half miljard toegeschoven. Het Centraal Bureau voor de Statistiek berekende dat er door de regeling ongeveer 7.000 banen worden gerealiseerd, maar veel mensen hebben die baan ook wel zonder de regeling." Een belangrijke reden waardoor mensen voor een minimumloon blijven werken is omdat er te weinig wordt geïnnoveerd, zegt Kleinknecht. "Als je dan producten of diensten aanbiedt die iedereen kan aanbieden, dan moet je de goedkoopste zijn. Dus je winst maximaliseren en beknibbelen op loon. Als je niet op de kwaliteit van producten of processen kunt concurreren dan moet je het van de kosten hebben."
Al 18 jaar het minimum Bonnie werkt al 18 jaar bij De Bijenkorf in Amsterdam en verdient net iets boven het minimum, maar veel collega's van haar halen dat nog niet eens. "Dat vind ik onbegrijpelijk en oneerlijk. Veel klanten schrikken als ik vertel wat medewerkers bruto per maand verdienen. Dat is ongeveer 11,80 euro bij een 38-urige werkweek." Daarom zit Bonnie namens het personeel met de directie aan tafel en ziet hoe de bazen de hand op de knip houden. "Bij La Fayette in Parijs zou waarschijnlijk het hele warenhuis door het personeel op z'n kop zijn gezet, maar wij zijn geen Fransen", zegt Bonnie. "We kiezen voor ludieke acties zoals het uitdelen van bloemen."
Half miljard naar het bedrijfsleven Ook Tweede Kamerlid Pieter Omtzigt (CDA ) is kritisch. Volgens hem moet de hele LIV-regeling op de schop. "Vorig jaar heeft de overheid over het jaar 2017 bijna een half miljard euro uitgekeerd aan het bedrijfsleven. Een totale verspilling van belastinggelden."
Werkgevers krijgen subsidie voor banen rond het minimumloon. Werkgevers krijgen subsidie voor banen rond het minimumloon.