Het College voor de Rechten van de Mens presenteerde vandaag (03 dec 2018) zijn jaarlijkse rapportage over het VN-verdrag Handicap. In de rapportage aan het VN-Comité voor de rechten van personen met een handicap geeft het College een beeld van hoe het er in Nederland voor staat met de implementatie van het verdrag. Het College uit in de rapportage aan het VN-Comité stevige kritiek, die Ieder(in) en veel andere belangenorganisaties delen. Het rapport bevestigt dat er nog veel moet gebeuren om van een goede implementatie te kunnen spreken.
Deze rapportage van het College is een van de drie manieren waarop de uitvoering van het verdrag wordt bijgehouden. De Nederlandse Staat rapporteert elke vier jaar aan het in Genève gevestigde Comité. Dat gebeurde afgelopen zomer voor het eerst. De derde manier is een schaduwrapportage die organisaties van mensen met een beperking, waaronder Ieder(in), elke vier jaar naar Genève sturen. De eerste schaduwrapportage wordt volgend jaar opgesteld. Het Comité beoordeelt op basis van deze drie rapportages de voortgang van de implementatie van het verdrag.
Rechtsongelijkheid door decentralisaties
Een van de zorgen die het College in het rapport uit, gaat over het grondbeginsel van het verdrag: nothing about us, without us. Niets over ons, zonder ons. Het College betwijfelt of mensen met een beperking al voldoende worden betrokken bij beleid en besluitvorming. Deels vanwege onze decentrale samenleving, waarin veel beleid per gemeente wordt gevormd.
Op de decentralisaties is meer kritiek. Het is in sommige gemeenten moeilijk je recht te verzilveren en de gemeentelijke beleidsvrijheid leidt tot grote verschillen in de kwaliteit van zorg en ondersteuning. Dit zorgt voor rechtsongelijkheid tussen gemeenten.
Onderwijs en arbeidsmarkt niet-inclusief
Het College heeft daarnaast kritiek op het uitblijven van inclusief onderwijs. Een inclusief onderwijssysteem moet ervoor zorgen dat kinderen met en zonder beperking zoveel mogelijk met elkaar naar school gaan. Ook de arbeidsmarkt is nog verre van inclusief. De stappen die de overheid op dat gebeeid heeft gezet, zijn volgens het College onvoldoende en hebben niet meer mensen met een arbeidsbeperking aan het werk geholpen.
Facultatief protocol
Het VN-verdrag kent nog een optionele aanvullende verklaring. Dit wordt het optioneel protocol genoemd en maakt het mogelijk om als persoon rechtstreeks een klacht in te dienen bij het Comité in Genève, als het VN-verdrag niet wordt nageleefd. Nederland tekende dit protocol in tegenstelling tot veel andere landen niet. Het College mist maatregelen om naleving van het verdrag te garanderen, en dringt er daarom nadrukkelijk op aan dat Nederland het protocol alsnog tekent.
In de tweede helft van 2019 dienen belangenorganisaties van en voor mensen met een beperking hun schaduwrapportage in. Daarin krijgt de kritiek van het College zonder meer een vervolg.
Link naar artikel:
https://iederin.nl/nieuws/18396/mensenrechtencollege-kritisch-over-implementatie-vn-verdrag/
Link.
Link.
Link.
We need to look at the effect of laws in the view of basic constitution and human rights + EVRM Link
De petitie is al 2.000 keer ondertekend!!
Dit geeft een duidelijk signaal aan de gemeente dat Sunny Court voor heel veel mensen belangrijk is en dat bouwen in zo'n omgeving geen goed idee is.
Heel veel dank aan iedereen die al heeft getekend. En voor zover nog niet gedaan, stuurt u de petitie alstublieft door aan iedereen die Sunny Court een warm hart toedraagt.
Ik wil iedereen bedanken voor z'n steun. Al meer dan 900 mensen hebben de petitie getekend.
Mocht je nog iemand kennen die ook wil tekenen deel hem dan alsjeblieft. Laten we de 1000 gaan halen en een nog beter signaal afgeven.
Stel nu eens dat het niet corona is, maar ebola dat zou rondgaan.
Denkt u dan dat er mensen zouden zijn die zich in de buurt van anderen zouden wagen? En zij die dat toch moesten wagen om voedsel en water te halen, dat die een niet-werkend mondkapje zouden dragen? Zij zouden naar buiten gaan in een hazmat pak met zuurstofflessen. En een bezem om ebola zombies van zich af te houden, voorzover deze buiten zouden lopen.
Mensen doet dat nu niet, omdat zij allang weten dat corona geen ebola is. Een hele nare stevige griep griep op zijn hoogst. In maart wist nog niemand dit, en leken afstand houden en niet samenkomen, zeer verstandige zaken om te doen. En dat deden mensen ook.
Wat mensen nu doen is ook heel verstandig. Ze weten inmiddels dat alleen ouderen en zwakkeren van gezondheid gevaar lopen, en houden ook duidelijk afstand van deze mensen.
En als ze op bezoek gaan bij hun oudere familieleden, nemen ze alle voorzorg in acht. Mensen doen dit al.
De spoedwet gaat uit van domme mensen, die niet zelf kunnen nadenken.
En als er mensen zijn die een ander geluid laten horen, een geluid dat de vrijheid van iedereen verdedigt en probeert te beschermen, wordt dit geluid in overheidsuitingen als asociaal bestempeld; of als fake nieuws.
En het was geen fake nieuws. HCQ + zink is nu erkend als werkend. Veel te laat, het had vele levens kunnen redden van mensen uit de risicogroepen. Dat is asociaal.
En dit is maar een puntje uit de ellenlange lijst van asociale handelingen van onze overheid. We weten het allemaal. Maar velen zijn bang om het aan te kaarten. Dan worden ze nog als asociaal gezien. En als de spoedwet er doorheen komt, zelfs als misdadig.
Knuffelen van je dierbare wordt een misdaad. Dansen wordt een misdaad. Kussen wordt een misdaad. Zingen wordt een misdaad. Zelfs luid spreken wordt een misdaad.
De spoedwet is de echte ramp; een veel grotere en verstrekkende ramp dan zelfs ebola zou zijn.
Verstuur naar de belangenorganisatie Netbeheer Nederland op 16 oktober..