Het College voor de Rechten van de Mens presenteerde vandaag (03 dec 2018) zijn jaarlijkse rapportage over het VN-verdrag Handicap. In de rapportage aan het VN-Comité voor de rechten van personen met een handicap geeft het College een beeld van hoe het er in Nederland voor staat met de implementatie van het verdrag. Het College uit in de rapportage aan het VN-Comité stevige kritiek, die Ieder(in) en veel andere belangenorganisaties delen. Het rapport bevestigt dat er nog veel moet gebeuren om van een goede implementatie te kunnen spreken.
Deze rapportage van het College is een van de drie manieren waarop de uitvoering van het verdrag wordt bijgehouden. De Nederlandse Staat rapporteert elke vier jaar aan het in Genève gevestigde Comité. Dat gebeurde afgelopen zomer voor het eerst. De derde manier is een schaduwrapportage die organisaties van mensen met een beperking, waaronder Ieder(in), elke vier jaar naar Genève sturen. De eerste schaduwrapportage wordt volgend jaar opgesteld. Het Comité beoordeelt op basis van deze drie rapportages de voortgang van de implementatie van het verdrag.
Rechtsongelijkheid door decentralisaties
Een van de zorgen die het College in het rapport uit, gaat over het grondbeginsel van het verdrag: nothing about us, without us. Niets over ons, zonder ons. Het College betwijfelt of mensen met een beperking al voldoende worden betrokken bij beleid en besluitvorming. Deels vanwege onze decentrale samenleving, waarin veel beleid per gemeente wordt gevormd.
Op de decentralisaties is meer kritiek. Het is in sommige gemeenten moeilijk je recht te verzilveren en de gemeentelijke beleidsvrijheid leidt tot grote verschillen in de kwaliteit van zorg en ondersteuning. Dit zorgt voor rechtsongelijkheid tussen gemeenten.
Onderwijs en arbeidsmarkt niet-inclusief
Het College heeft daarnaast kritiek op het uitblijven van inclusief onderwijs. Een inclusief onderwijssysteem moet ervoor zorgen dat kinderen met en zonder beperking zoveel mogelijk met elkaar naar school gaan. Ook de arbeidsmarkt is nog verre van inclusief. De stappen die de overheid op dat gebeeid heeft gezet, zijn volgens het College onvoldoende en hebben niet meer mensen met een arbeidsbeperking aan het werk geholpen.
Facultatief protocol
Het VN-verdrag kent nog een optionele aanvullende verklaring. Dit wordt het optioneel protocol genoemd en maakt het mogelijk om als persoon rechtstreeks een klacht in te dienen bij het Comité in Genève, als het VN-verdrag niet wordt nageleefd. Nederland tekende dit protocol in tegenstelling tot veel andere landen niet. Het College mist maatregelen om naleving van het verdrag te garanderen, en dringt er daarom nadrukkelijk op aan dat Nederland het protocol alsnog tekent.
In de tweede helft van 2019 dienen belangenorganisaties van en voor mensen met een beperking hun schaduwrapportage in. Daarin krijgt de kritiek van het College zonder meer een vervolg.
Link naar artikel:
https://iederin.nl/nieuws/18396/mensenrechtencollege-kritisch-over-implementatie-vn-verdrag/
Opnieuw voorgesteld bij de gemeente, nu bij West Begroot. Geef het een like, want er zijn 50 likes nodig.
"Het is onduidelijk hoe de verdachte aan het wapen is gekomen dat naast hem in de auto lag." NRC 15-7-2021.
kort samengevat, stop de bomen ecocide want door het wegkappen en de verbranding van enorm veel bomen in biomassa centrales word water in toenemende hoeveelheden niet meer vastgehouden in de bodem/wortels/het groen zoals via capilaire werking/ en komen veel meer hitte en fijnstof en toxines vrij/gaat de biodiversiteit kapot met gigantische insecten en vogel sterfte/ en krijg je onoverzienbare schade door #overstromingen(alle ecologen zullen dat bevestigen) en een EXPONENTIELE toename aan ziekte en sterfte door #copd en #longkanker en andere vormen van Kanker. Het kappen van en verbranden van massas onvervangbare bomen in biomassacentrales in Nederland en in andere landen moet stoppen ! https://bomen.petities.nl/.
Geachte leden van de gemeenteraad van Utrecht
Meer dan 1500 mensen protesteren met deze petitie tegen de huisuitzetting van mijn moeder, mijn broer Hakim en mijzelf. Wethouder Van Ooijen heeft aan de gemeenteraad beloofd om voor een passende oplossing te zorgen.
Vandaag is het precies drie maanden na die belofte en is er nog niets gebeurd. Wij staan sinds 14 april op straat en gemeente heeft alle gesprekken gestaakt
I Ik houd wethouder Van Ooijen verantwoordelijk - voor de huisuitzetting van mijn hoogbejaarde moeder en mijn verstandelijk beperkte broer, - voor het weigeren te zoeken naar een passende oplossing in de afgelopen jaren, en - voor het feit dat wij al drie maanden op straat staan. De wethouder wijst voortdurend op verantwoordelijkheden van anderen. Dat moet nu afgelopen zijn en ik vraag u als gemeenteraad om de wethouder aan zijn belofte te houden.
II De gemeente Utrecht handelt onrechtmatig: 1. Hakim heeft een ernstige verstandelijke beperking en autisme en Utrecht biedt hem geen passende huisvesting en bescherming. Dat is in strijd met artikel 5b van de ‘Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische aandoening’ en artikel 28 van het ‘VN-verdrag Handicap’. 2. Gemeente Utrecht weigert een oplossing te zoeken voor Hakim en haalt hem daarmee weg uit ons gezin. Dat is in strijd met artikel 8 van het ‘Europees verdrag voor de rechten van de Mens’, dat de overheid verplicht het familie- en gezinsleven van zijn burgers te respecteren. 3. Utrecht biedt Hakim al jaren geen passend zorg. Gemeente Utrecht verspreidt sinds 2016 negatieve beelden over ons en kijkt de andere kant op als anderen dat doen. Dat tast ons aan in onze goede naam en is discriminerend. Dit is in strijd met artikel 1 van de Grondwet.
III Dit is geen incident. Het is niet één uniek geval zoals wel wordt beweerd. Het is ook niet één ambtenaar die ons zo behandelt, maar wij staan tegenover een overheid die zich met meerdere instanties over jaren tegen ons keert en ons als tweederangs burger behandelt. Bij uitsluiting en discriminatie is niet één familie in het geding, maar wordt een hele gemeenschap geraakt. Hakim daarentegen is wel uniek. Deze unieke man verdient een plek als inwoner van deze stad.
IV In deze petitie vragen wij met 1534 medestanders aan u om: 1. Te zorgen voor alternatieve huisvesting voor ons gezin, passend bij de beperking van Hakim. 2. Een onveilige situatie te voorkomen, die ertoe leidt dat Hakim onder dwang moet worden opgenomen. 3. Ons gezin niet uiteen te trekken vanwege nalatigheid van zorginstellingen en overheid. 4. Negatieve energie om te zetten in positieve initiatieven om zorg en huisvesting te ontwikkelen voor álle Utrechters, ongeacht beperking of afkomst.
Rachid Riyani Utrecht 15 juli 2021
Op 15 juli 2021 heeft Rachid Riyani de petitie met 1534 handtekeningen aangeboden aan burgemeester Sharon Dijksma van Gemeente Utrecht. Daarin vraagt hij om zijn broer met een verstandelijke beperking die door gemeente Utrecht op straat is gezet, niet uit te stoten maar een plek te blijven gunnen als inwoner van de stad. Zorgwethouder van Ooijen, zo geeft Riyani aan is er verantwoordelijk voor dat zijn hoogbejaarde moeder van 82, zijn verstandelijk beperkte broer en hijzelf half april uit huis zijn gezet.
Na drie maanden zonder vaste woon- of verblijfplaats is er nog geen oplossing gevonden en zijn alle gesprekken door de gemeente gestaakt, ondanks de belofte van de wethouder om daarvoor zorg te dragen. Hij verwijt de wethouder te handelen in strijd met de ‘Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische aandoening’ en het ‘VN-verdrag Handicap’; hij verwijt discriminatie op grond van herkomst en functiebeperking; en onrechtmatige overheidsinmenging in hun gezinsleven (artikel 8 EVRM). “Wij zijn niet één uniek geval”, aldus Riyani in zijn verklaring, “bij uitsluiting en discriminatie is niet één familie in het geding, maar wordt een hele gemeenschap geraakt.” Hij vraagt de gemeenteraad tot slot om wethouder Van Ooijen aan zijn beloften te houden. Aanwezige gemeenteraadsleden reageren geschokt als zij horen dat er na drie maanden nog niets is geregeld. Burgemeester Dijksma beloofde in antwoord petitie en handtekeningen aan de gemeenteraad te sturen en daar te bespreken.
Op 15 juli 2021 heeft Rachid Riyani de petitie met 1534 handtekeningen aangeboden aan burgemeester Sharon Dijksma van Gemeente Utrecht. Daarin vraagt hij om zijn broer met een verstandelijke beperking die door gemeente Utrecht op straat is gezet, niet uit te stoten maar een plek te blijven gunnen als inwoner van de stad. Zorgwethouder van Ooijen, zo geeft Riyani aan is er verantwoordelijk voor dat zijn hoogbejaarde moeder van 82, zijn verstandelijk beperkte broer en hijzelf half april uit huis zijn gezet.
Na drie maanden zonder vaste woon- of verblijfplaats is er nog geen oplossing gevonden en zijn alle gesprekken door de gemeente gestaakt, ondanks de belofte van de wethouder om daarvoor zorg te dragen. Hij verwijt de wethouder te handelen in strijd met de ‘Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische aandoening’ en het ‘VN-verdrag Handicap’; hij verwijt discriminatie op grond van herkomst en functiebeperking; en onrechtmatige overheidsinmenging in hun gezinsleven (artikel 8 EVRM). “Wij zijn niet één uniek geval”, aldus Riyani in zijn verklaring, “bij uitsluiting en discriminatie is niet één familie in het geding, maar wordt een hele gemeenschap geraakt.” Hij vraagt de gemeenteraad tot slot om wethouder Van Ooijen aan zijn beloften te houden. Aanwezige gemeenteraadsleden reageren geschokt als zij horen dat er na drie maanden nog niets is geregeld. Burgemeester Dijksma beloofde in antwoord petitie en handtekeningen aan de gemeenteraad te sturen en daar te bespreken.
Op 15 juli 2021 heeft Rachid Riyani de petitie met 1534 handtekeningen aangeboden aan burgemeester Sharon Dijksma van Gemeente Utrecht. Daarin vraagt hij om zijn broer met een verstandelijke beperking die door gemeente Utrecht op straat is gezet, niet uit te stoten maar een plek te blijven gunnen als inwoner van de stad. Zorgwethouder van Ooijen, zo geeft Riyani aan is er verantwoordelijk voor dat zijn hoogbejaarde moeder van 82, zijn verstandelijk beperkte broer en hijzelf half april uit huis zijn gezet.
Na drie maanden zonder vaste woon- of verblijfplaats is er nog geen oplossing gevonden en zijn alle gesprekken door de gemeente gestaakt, ondanks de belofte van de wethouder om daarvoor zorg te dragen. Hij verwijt de wethouder te handelen in strijd met de ‘Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische aandoening’ en het ‘VN-verdrag Handicap’; hij verwijt discriminatie op grond van herkomst en functiebeperking; en onrechtmatige overheidsinmenging in hun gezinsleven (artikel 8 EVRM). “Wij zijn niet één uniek geval”, aldus Riyani in zijn verklaring, “bij uitsluiting en discriminatie is niet één familie in het geding, maar wordt een hele gemeenschap geraakt.” Hij vraagt de gemeenteraad tot slot om wethouder Van Ooijen aan zijn beloften te houden. Aanwezige gemeenteraadsleden reageren geschokt als zij horen dat er na drie maanden nog niets is geregeld. Burgemeester Dijksma beloofde in antwoord petitie en handtekeningen aan de gemeenteraad te sturen en daar te bespreken.