Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Zonder enige publiciteit met alleen verspreiding via 'de Community' van de Edese ijsvereniging EIJV stonden er binnen 24 uur 250 handtekeningen onder de petitie. Dat gaat goed.
Die 350 Edese handtekeningen voorafgaand aan Inwoneragendering? Dat moet lukken.
Een kind op een opgevoerde fatbike is onverzekerbaar en kan je gezin ruïneren, bleek deze week. De vader van een 12-jarige jongen moet de schade vergoeden die zijn zoon bij een ongeluk heeft aangericht.
„Hier ging het om 6800 euro. Dat valt nog mee. Het kan (...) lees verder
In september had ik een uitvoerig gesprek met de regiomanager en een van de directeuren van TrainMore/UGG en daarbij heb ik tevens de toen 479 handtekeningen overhandigd.
Hieronder beknopt wat er onder andere besproken is:
Dit vonden ze een goed idee. - de verbouwingsdatum weten ze nu nog niet, maar hun methode is om zo kort mogelijk (of zelfs helemaal niet) dicht te zijn en dan kan je sporten in een andere lokatie. - communicatie op alle fronten en informatie zou beter kunnen.
Na dat gesprek had ik nog twee keer een constructief gesprek met de regiomanager. Of het lesrooster hetzelfde blijft weet ik niet. Onze locatie zal nu blij zijn met goeie reviews en de Stichting Petities.nl met donaties...
Het Parool schrijft dat de fatbike wordt genoemd in verband met aanrandingen, overvallen, inbraak. "De fatbike lijkt hoe langer hoe meer te worden gebruikt voor criminele activiteiten." Omdat je er snel mee weg kan komen.
En heel belangrijk voor de daders is natuurlijk ook dat er geen kenteken op zit. De meeste fatbikes lijken op elkaar. Als er een signalement verspreid wordt met 'een zwarte fatbike' dan helpt dat nauwelijks bij de opsporing. Daar rijden er veel van rond.
Een kenteken geeft de politie de naam en het adres van de kentekenhouder. Als dat niet de dader is dan heeft die er wel mee te maken. Je raakt in de problemen als je fatbike betrokken is bij criminaliteit en je hebt 'm niet als gestolen opgegeven.
Zelfs een gestolen fatbike geeft mogelijkheden. Die is vaak als gestolen opgegeven en dat maakt het lastiger om er op te rijden. Passerende agenten in een auto checken in hun systeem het kenteken van voertuigen die ze verdacht vinden. Dat verklaart waarom bij het naderen van een politieauto scooters een zijstraatje in schieten. Fatbikes en andere e-bikes niet. Nog niet..
Komt allen a.s. dinsdag 2 december om 8 uur 's avonds naar het Vestzaktheater in Son voor de officiële start van het Burgerinitiatief .
Hieronder twee artikelen over de aanstaande bomenkap. Let op, dit is volledig vanuit het perspectief van Natuurmonumenten en de boswachter geschreven.
De krant heeft verzuimd kritische wedervragen te stellen.
"Plan voor kap naaldbomen in duinen. Beperkt deel weghalen voor verstuiving en gemengd bos" 01-05-2024 https://archive.ph/wtKxf
"Bijzondere duinsabelsprinkhaan vindt thuis in open duin. In januari worden opnieuw bosjes gekapt in Duin en Kruidberg in Santpoort-Noord" 26-06-2025 https://archive.ph/uSSYE
Wij vinden dat René Karst een standbeeld verdient. Deze man was bijzonder en een belangrijk persoon binnen de gemeente Hoogeveen.
Op het gebied van zang en muziek had hij grote betekenis: René werkte samen met de grootste artiesten van Nederland en had veel meer invloed achter de schermen dan de meeste mensen weten.
Ede wacht sinds 1968 op een kunstijsbaan. Onderzoek door het College van B&W van Ede laat zien dat er een haalbaar plan ligt voor een baan die sober, energiezuinig en flexibel is en die volgens deskundige schatting tussen oktober en maart aan meer dan 100.000 schaatsliefhebbers ijsplezier zal bieden.
De Promotiegroep Kunstijsbaan Ede vraagt nu om snelle uitvoering van dit plan. En vraagt schaatsliefhebbers in Ede, de regio Foodvalley en de rest van Nederland om ter ondersteuning van deze vraag de petitie te tekenen. Als 350 inwoners van de Gemeente Ede van 12 jaar of ouder, de petitie ondertekenen en hun geboortedatum en naam en adres hebben opgegeven, komt het onderwerp Kunstijsbaan Ede via Inwoneragendering op de Agenda van een Oordeelvormende vergadering van de Gemeenteraad. Dan wordt er op de plek waar de beslissingen worden genomen, gesproken over de Kunstijsbaan. Des meer steun vanuit de samenleving, des te overtuigender is het signaal naar de Gemeenteraad en het College van B&W dat Ede een ijsbaan wenst.