Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Lectoraat Opvoeden en (op)leiden naar duurzaam en democratisch samenleven heeft dinsdag 11 juni een manifest gelanceerd. Lector José Middendorp van academie primair onderwijs van NHL Stenden Hogeschool overhandigde het aan haar kleindochter, symbool voor een hoopvolle toekomst.
De locatie van het congres was goed gekozen: Cycle-Up HUB, in Leeuwarden. Een plek die ademt dat afval de grondstof is voor een betere toekomst. Van niets iets maken, een plek waar de circulaire economie in de praktijk wordt gebracht. Een plek van lokaal werken èn nationaal mensen inspireren, motiveren en helpen om circulair te ondernemen. De plek waar studenten en bedrijven van en met elkaar leren in lab circularity. José opende de manifestatie met verwondering. Een gouden ei geëtaleerd op een bedje van watten in een glazen stolp. Ze vertelde hoe ze het bijzondere ei bij kleuters introduceerde in de kring, het ei tegen haar oor hield en vertelde wat het ei haar zei: 'Het ei ziet kinderen plezier maken en elkaar helpen'. Daarna werd het ei doorgegeven. Alle kinderen kwamen aan bod met eigen creatieve woorden. Een opmaat voor dag met appèl op professionele moed en het opleidenen van studenten als game changers van de toekomst. Het waartoe gedefinieerd als manifest. daartoe tal van praktische handvatten gedeeld als: het pedagogisch prioriteitenspel, spiegelbrieven, maakplaats, kunstenaarsmindset, denkmuur, doelenmuur en de vraag achter de vraag. Een hoopvolle toekomst start bij kinderen, leerlingen en studenten. het start in het onderwijs met de pedagogiek van de hoop.
Manifest voor duurzaam en pedagogisch leiderschap
Denk en handel hoopvol Neem morele verantwoordelijkheid Bied weerstand Vertraag Denk en handel rationeel vind ruimte Denk en handel pluralistisch Volhard Twijfel!
Tevens werd deze dag onderwijspetitie lerenvoorhetleven.nu gestart. Deze sluit helemaal aan bij het gedachtegoed van het lectoraat en roept op om prioriteit en ruimte te geven aan het integreren van toekomstgericht onderwijs.
De petitie is vandaag overhandigd aan de Commissie voor Defensie van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.
Deze commissieleden waren er:
Erkens (VVD) - L.A.J.M. Dassen (Volt) - I. Kahraman (NSC) - D.G. Boswijk (CDA) - J. Nordkamp (GroenLinks-PvdA)
Wat mooi dat we al op 220 ondertekeningen zitten! Dat is een mooi aantal en geeft goed aan wat het dorp vind.
Wij hebben in de tussentijd ook niet stilgezeten.
Op 8 mei heeft de werkgroep een gesprek gehad met de wethouder Jacolien Hartman. In dit gesprek hebben wij onze verontrusting overgebracht over de komt van de pioenrozen en de bijbehorende giftige middellen en overkappingen. Zij heeft toegezegd om een informatie avond te organiseren waar de teler, specialisten en alle bewoners welkom zijn. Onder leiding van een neutrale gespreksleider zal iedere partij zijn/haar mening kunnen geven.
Van te voren kunnen we alvast een aantal vragen opsturen waar we voortijds antwoorden op krijgen. Zo zijn we voorbereid op die avond met dezelfde kennis als de teler. Heb je goede vragen die je van te voren alvast wilt stellen, stuur ze naar pioenrozentricht@gmail.com.
Je bent ook altijd welkom om de petitie door te sturen. Elke stem is nodig!
Het gaat goed met de petitie. Blijf hem delen mensen..
We waarderen uw ondertekening van de petitie ten zeerste. Onze hartelijke dank en wij ervaren uw handtekening als een steun in de rug om ons te blijven inzetten voor het behoud van de ijsbaan Kardinge Groningen..
De ondertekening van de petitie Behoud IJsbaan Kardinge kan nog tot en met woensdag 12 juni 2024. Daarna worden de handtekeningen verzameld en op woensdag 19 juni 's avonds om 20.30 uur aan de gemeenteraad van Groningen aangeboden.
De gemeente Amsterdam heeft nog steeds geen enkele positieve reactie gegeven op onze petitie. Men ziet het museum ongetwijfeld liever uit de Westerstraat verdwijnen, waarschijnlijk om het pand alsnog aan een projectontwikkelaar te 'gunnen' net als zes jaar geleden, in plaats van het te gunnen aan een uniek museum, dat een waardige nieuwe bestemming geeft aan dit leuke oude politiebureau..