Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
We zijn blij met alle mensen en organisaties die deze petitie steunen. Inmiddels hebben veel politieke (jongeren) partijen de petitie ondertekend, zoals de ChristenUnie, D66, SGP, SP, Volt, CDJA, Dwars, Jonge Democraten, Jonge Socialisten, JOVD, JSC, PerspectieF en SGP Jongeren.
Ook veel prominenten, BN'ers, universiteiten en NGO's ondertekenden de petitie. Voorafgaan aan Prinsjesdag willen we de petitie overhandigen aan de Kamerleden Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. Helpen jullie mee met het delen van deze petitie om nog meer handtekeningen te krijgen? Samen kunnen we echt het verschil maken.
Het is belangrijk om te laten zien dat we opkomen voor het het essentiële werk van onze diplomaten, maatschappelijke organisaties, bedrijven en betrokken vrijwilligers. Juist nu het aantal crises alleen maar toeneemt is samenwerken cruciaal. We willen dat Nederland over de grenzen blijft kijken en blijft investeren in veiligheid stabiliteit en gezondheid wereldwijd. Het is nog niet te laat om het tij te keren. Het hoofdlijnenakkoord wordt door de nieuwe minister uitgewerkt tot regeerakkoord. Spreek je daarom uit voor internationale samenwerking. Samen staan we sterk! Nu en in de toekomst
Een adviesorgaan van het ministerie over mobiliteitsbeleid schreef het onderstaande over internationale treinen in het essay 'Keuzen voor het spoor':
"De spoorwegen hebben van oorsprong een sterk nationale focus. Weliswaar zijn er in Nederland al sinds 1856 internationale verbindingen, maar een moeizame afstemming tussen de buurlanden heeft intensief grensoverschrijdend verkeer al sinds het ontstaan van de spoorwegen in de weg gestaan. Verschillen in infrastructuur, materieel, wet- en regelgeving en de afstemming van treinpaden maken het complex om met een trein in meerdere landen te rijden.
Ofwel treinen moeten met verschillende systemen zijn uitgerust, of er moet van locomotief en machinist worden gewisseld. In de afweging van belangen delft het internationale belang in veel gevallen het onderspit. Het verbaast dan ook niet dat internationale treinreizen ver zijn achtergebleven bij het aantal vliegreizen, ondanks de nieuwe HSL-verbindingen. In 2019 namen ongeveer 10 miljoen reizigers een internationale trein: 4 miljoen over lange afstand, 6 miljoen kort grensoverschrijdend. De afgelopen jaren neemt de populariteit van het internationaal treinverkeer weer toe. Toeristen, maar ook bedrijven zoeken vaker naar een milieuvriendelijk alternatief voor het vliegtuig. Toch gaat het nog altijd om een klein deel van de internationale reizigers. Internationale treinreizigers lijken op de binnenlandse treinreizigers. Ze komen vaker dan gemiddeld uit de hoge sociale klassen, zijn jong en wonen zeer sterk stedelijk."
op pagina 8 al
LS,
De voorbereidingen voor de begroting van 2025 zijn gaande. Inmiddels hebben de volgende politieke partijen voorgesteld de hondenbelasting af te schaffen en de toeristenbelasting te verhogen:
Partij van de Dieren, SGP, D66 en BVH Lokaal!
Later dit jaar zal de begroting voor 2025 gemaakt worden.
Hopelijk met de steun van deze partijen is de hondenbelasting volgend jaar in onze gemeente verleden tijd!
mvg, Pieter Slavenburg
Inmiddels hebben verschillende lokale media over de petitie bericht.
Lees het hier terug:
Komtallen 8 juli naar het Dijklander ziekenhuis om 1900 uur Dit is namelijk zeker geen kleinschalige opvang. Deze ruimte zou ook omgebouwd kunnen worden voor de opvang van spoedzoekers van Purmerend.
Deze petitie is inmiddels aan de Tweede Kamer aangeboden. De publiekscampagne is daarmee beëindigd maar de lobby achter de schermen gaat vanzelfsprekend door.
Mocht u ons willen steunen dan kunt u nog steeds uw handtekening achterlaten.
We bedanken alle ondertekenaars voor hun steun aan deze actie
Ik heb een gesprek gehad met Annemiek Spronk (Contentmanager NPO 2) en Ailien Niemeijer (Programmeur NPO 2).
Op mijn vraag wat hun visie is op de Nederlandse natuurfilm nu en in de toekomst is, vertelden ze dat de allergrootste natuurfilms, zoals Planet Earth 3, maar ook Grutto en Wolf, op NPO 1 worden geprogrammeerd. Daarnaast is op NPO 2 een speciaal "slot" voor de natuurfilm.
Hier worden Nederlandse natuurfilms, natuurprogramma’s en natuurseries geprogrammeerd.
Daarnaast zoeken ze filmverhalen die duidelijk een eigen stempel hebben van de maker, met passie voor het onderwerp en een eigen identiteit. Voorbeelden hiervan die ze gaven waren “My Octopus Teacher” en “Silence of the Tides”. Qua formattijden is het belangrijker dat het verhaal een eigen insteek heeft, dan een beoogde tijd. Ze gaven als kanttekening op te passen met doomverhalen over klimaat of verhalen die overlappen met “Vroege Vogels” of “Binnenstebuiten”. Ze enthousiasmeren ons om onze filmplannen te blijven sturen en verzekeren dat ze deze plannen altijd zorgvuldig overwegen.
Overigens speelt leeftijd geen rol in de beoordeling. Ook niet voor Natuur Documentaires. NPO 2 richt zich op een kijkersleeftijd van 35+, NPO1 richt zich op een breed familiair publiek.
Omdat wij als makers vaak een onduidelijk beeld krijgen van de reden van een afwijzing, omdat de omroep en/of producent vaak ons voorstel pitcht en er dus een gefilterd antwoord komt, kan er bij de makers onduidelijkheid ontstaan over de visie of mening van de NPO (vandaar dit gesprek). Op mijn suggestie om mogelijk als producent of omroep tekst en uitleg te vragen bij een afgewezen plan, (Zoals bij het Nederlandse Filmfonds gebruikelijk is) was het antwoord dat de betreffende omroep of producent verantwoordelijk is voor de communicatie van een goede verklaring naar de maker.
Op mijn vraag hoeveel Nederlandse natuurdocumentaires de NPO op jaarbasis produceert, was het antwoord gemiddeld 2 per jaar. Dit heeft natuurlijk ook met budget en ruimte in het schema te maken. Vaak is het een kwestie van keuzes; soms hebben ze van één genre (bijvoorbeeld vogels) veel hele goede plannen van hetzelfde aanbod, en dan moeten ze toch een keuze maken, waarbij zelfs erg goede plannen afvallen.
Op mijn vraag hoe het nu staat met aankoop vs. coproducties, was het antwoord dat nog steeds beide mogelijk zijn. Wel waarschuwen ze dat ze voor 2025/26 nu helemaal voorzien zijn. Maar goed, om een natuurfilm te maken ben je al gauw 4/5 jaar bezig. Dus…
Al met al toch goed nieuws voor de Nederlandse natuurfilm. De NPO blijft toch een platform voor makers, producenten maar ook kijkers. Ik dank Annemiek en Ailien voor hun tijd en uitleg. Soms is het goed om de aandacht te trekken van de bron (als het op andere manieren niet lukt om in contact te komen), ook al is dat met een pressiemiddel als een petitie. Dit heeft uiteindelijk geleid tot een prima gesprek. Hopelijk helpen we hiermee ook onze omroepen om de standpunten van de NPO duidelijk te maken, maar ook de makers, producenten en natuurlijk de kijkers.
Dank voor alle reacties en ondersteuning. Onze Nederlandse natuurfilm blijft gewoon op de buis.
De nieuwe locatie Randweg 3 zorgt voor verhoogde overlast en ongewenste activiteiten in onze buurt!
Kom naar de nieuwe bijeenkomst met de burgemeester van Roermond:
10 juli 2024 | 19.00 uur Dorpshuis De Harch Kloosterstraat 30 Herkenbosch.