Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
SP-DORDRECHT START HANDTEKENINGENACTIE VOOR KOUDETOESLAG MINIMA Persbericht: Op 26 april 2010 heeft het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid bij monde van de toenmalige minister Donner aan de Tweede Kamer en diverse gemeenten laten weten dat gemeenten geen categoriale koudetoeslag mogen toekennen aan mensen met een minimum inkomen. Dit betekent dat alleen in uitzonderlijke gevallen mensen voor een koudetoeslag in aanmerking kunnen komen.
Op 31 augustus 2010 heeft de SP-Wormerland een motie ingediend om aan de minister een brief te schrijven en hem te verzoeken de gemeenten alsnog een categoriale koudetoeslag aan de minima toe te laten kennen. Deze motie is door de gemeente Wormerland aangenomen en aan o.a. de gemeente Dordrecht verzonden met het verzoek deze motie te steunen. De gemeenteraad van Dordrecht heeft dit verzoek op 21 september 2010 als kennisgeving aangenomen. Door de extreme weersomstandigheden in de afgelopen periode worden ook de minima met fors hogere brandstofkosten geconfronteerd. De sociale minima hebben geen buffer op kunnen bouwen om deze extra kosten te betalen en zullen daardoor in nog grotere problemen komen. Gemeenten hebben nog wel de financiële middelen en mogelijkheden om vanuit de reservepot armoedebestrijding en bijzondere bijstand hun verantwoordelijkheid in deze te nemen. De SP-Dordrecht start daarom een handtekeningenactie om haar petitie te ondersteunen waarmee de gemeente Dordrecht verzocht wordt aan de sociale minima alsnog een koudetoeslag uit te keren en hen niet in de kou te laten staan. Deze actie start op 15 februari 2011 op de weekmarkt en loopt tot 15 maart 2011. In die weken gaan leden van de SP-Dordrecht langs de deuren om handtekeningen op te halen. Ook kan men de petitie ondersteunen door te tekenen op de site van www.petities.nl
Emailadres: dordrecht@sp.nlHet is toch prachtig die samenwerking tussen Kollumerland, Achtkarspelen en de Wind Groep. Ik had het noch niet helemaal door.
De waarde van grond kan met een project als Ranch Fryslan enorm groeien. Daar speculeerde de Wind Groep op toen ze de Poelpleats kochten. Nu wil de Wind Groep geld zien van de gemeenten. Dit betekent dat de Wind Groep verlies ruikt in plaats van winst. Nu mogen de gemeenten geld op hoesten waardoor in ieder geval 2/3 van het verlies wordt afgewenteld op de burgers van de twee gemeenten. Slimme jongens.Mij lijkt het verstandig dat de raadsleden in de gemeenten tenminste twee keer nee zeggen op 20 januari. Nee tegen Ranch Fryslan en nee tegen aankoop Poelpleats.
Nieuwe petitie op petities.nl Ben je ook tegen een eurabië , breng dan je stem uit. http://petities.nl/petitie/eurabie .
Na ruim 1 jaar de petitie online te hebben gehad , heb ik gisteren de petitie gesloten. Ik kan wel spreken van een succes met zoveel handtekeningen! De volgende stap zal zijn de handtekeningen aan te bieden, en laten we hopen dat er wat mee gedaan wordt. Zoveel handtekeningen, daar kunnen ze toch niet omheen? Eventuele verdere ontwikkelingen die gaan plaatsvinden , zal ik melden zodat iedereen over de verder voortgang op de hoogte blijft. M.vr.gr. Ingrid Karssen Petitionaris .
Op het moment zijn er 1420 participanten. Om iets te kunnen bereiken bij de Gemeente Zaanstad hebben wij nog meer stemmen nodig.
Zeg het voort, tetweet het met Twitter, delen het met Facebook, forward je emails en deel het met Hyves, etc. Aan alle besturen van alle koren. Het is een succes als u de link van de petitie doorstuurt naar al uw leden. Veel koorleden vinden dat dit evenenment door moet gaan. Dus stuurt het door Gr. Wouter Kruithof
Auteur: Marc Chavannes (NRC Handelsblad) - Winter 2023. Doorgaan van de Elfstedentocht midden februari is nog onzeker, maar het slepende conflict tussen Duitsland en Rusland over hervatting van de gasleveranties door de Oostzeepijpleiding heeft al geleid tot spoeddebatten in de Tweede Kamer.
Premier Eurlings bepleit in Berlijn dat RweON, de Duitse leverancier die tweederde van Nederland van energie voorziet, wordt gedwongen de schaarste eerlijk te verdelen. Het zal ongetwijfeld anders lopen. Maar energiebedrijf Essent werkt aan zijn eigen verkoop alsof zijn leven er van afhangt. Het energiebedrijf is eigendom van Noord-Brabant, Limburg, Overijssel, Groningen, Drenthe en 130 gemeenten in die provincies en Friesland. 2,7 miljoen huishoudens en zakelijke klanten kopen stroom en gas van Essent. Volgende week besluiten commissarissen en aandeelhouders van het energiebedrijf of exclusieve onderhandelingen worden geopend met het Duitse energiebedrijf RWE. Als eerste stap mogen de Duitsers dan de boeken van Essent inzien. Zelfs als de overname niet doorgaat, levert dat RWE aanzienlijke kennis op van Essent én de Nederlandse energiemarkt. Dat kan RWE ook helpen als het later Delta, Nuon of Eneco benadert. Het bericht in Het Financieele Dagblad van de op handen zijnde exclusieve besprekingen luidt een volgende fase in van een jarenlang proces. En toch is het onthutsend vanwege de gelatenheid waarmee een groot aantal overheden bezig is de eigen beslissingsmacht van Nederland over zijn energievoorziening uit handen te geven. De eerste verantwoordelijkheid voor het energiebeleid berust in Den Haag. Kamer en kabinet hebben besloten dat we goede Europeanen zijn en namen daarom een wet aan die de energiebedrijven dwingt zich op te splitsen in een netwerkbedrijf en een productie- en leveringsbedrijf. De netwerkbedrijven moeten in overheidshanden blijven. De bedrijven die zorgen voor aanvoer, productie en verkoop worden commercieel, en zijn dus zelf ook handelswaar. De grote vraag achter al dit geschuif is natuurlijk niet wat Brussel wil, maar wat op de lange termijn het best zorgt voor licht en een warm huis. Uit een oogpunt van wereldwijd energiestratego zou het handig zijn als er één Europees inkoopkartel kwam om gaslanden als Rusland, Iran en Algerije effectief tegenspel te bieden. Maar dat komt er voorlopig niet. Bovendien is de gedachte strijdig met de vrijemarktfilosofie waar de Europese regelgeving op is gestoeld. In Nederland vergeet men vaak dat die Brusselse voorliefde voor de interne vrije markt door de grote Europese landen alleen in daden wordt omgezet als nationale belangen daarmee zijn gediend. In Frankrijk worden de energiebelangen behartigd door twee reuzen, Gaz de France Suez en Electricité de France. Niks opknippen. Spierballen. En RWE, de vrijer van Essent, is ook niet opgesplitst in een netwerk- en een handelsbedrijf. In november stelde de rechtbank van Karlsruhe vast dat RWE en Eon in grote delen van Duitsland ‘oligopoloïde marktmacht’ uitoefenden. Niks concurrentie. In dat licht is het heel braaf dat de Nederlandse Mededingingsautoriteit niet enthousiast was over een samengaan van Nuon en Essent. Welk risico neemt Nederland door straks alle energiebedrijven in Berlijn, Parijs en wie weet in Moskou te laten besturen? Nuon/Essent was nog steeds maar eenderde of daaromtrent van een bedrijf als RWE waard. Pas als ook de andere twee plus het van de Gasunie/leidingen losgekoppelde Gas Terra erbij komen, zoals vorig jaar vergeefs bepleit door VNO-NCW, MKB en een aantal provincie- en gemeentebestuurders, ontstaat een bedrijf van enige omvang op Europese schaal. "Energiebedrijf Essent werkt aan zijn eigen verkoop alsof zijn leven ervan afhangt" Het kabinet is angstig stil. Minister Van der Hoeven resideert op een door marktfetisjisme uitgekleed ministerie van Economische Zaken en heeft nog niet één verstandige conclusie getrokken uit het ineenstorten van de egokapitalistische wereldeconomie. Zij laat toe dat de af te splitsen netwerkbedrijven onnodig worden opgezadeld met schulden die aanleg en onderhoud van groene systemen in de nabije toekomst bemoeilijken. Waarom? Het is de oude Apax/PCM-, Hema-, Ziggo-truc. In dit geval willen bedrijven als Essent als aantrekkelijke partner in de etalage zitten met wat extra geld. Dat is zeker nodig als RWE straks bij het boekenonderzoek er achter komt dat Essent met z’n flitsende handelsfiliaal in Genève zwaar heeft zitten speculeren met energiederivaten. Dan kan er zo een paar miljard van de verkoopprijs van 6 à 10 miljard afgaan. Van der Hoeven steggelde vóór Kerstmis nog met de Kamer over het toelaatbare percentage schulden, maar had niet het begrip of de guts om te zeggen dat volhangen met schulden geen enkel energiebelang dient. Zij praatte de een of andere adviesjoker na die zei dat het percentage conform was aan wat elders in de markt gebeurde. Ja, er gebeurde zoveel dat niet deugde. Daarom is de boel in elkaar gedonderd. Als ik commissaris van Essent was, of gedeputeerde van Noord-Brabant, Overijssel, Limburg of Groningen, als ik energiewethouder van Den Bosch, Deventer of een van die andere honderddertig Essent-gemeenten was, dan zou ik een paar dingen willen weten voordat ik volgende week toestemming aan een grote Duitse concurrent gaf om de bedrijfsgeheimen van ons energiebedrijf in te zien. Ik zou bijvoorbeeld vragen: 1. Wat is de reden om nu, midden in de crisis, haast te maken met verkoop? 2. Zou het kunnen zijn dat de verkoopprijs hoger wordt als de economie bloeit? 3. Hoe groot is het risico van de ingenomen handelsposities en wanneer wordt de eventuele schade duidelijk? 4. Wat zijn de financiële belangen van het zittend management bij verkoop aan RWE? 5. Hoe denkt RWE om te gaan met een Nederlandse eis dat het eerst zelf ook gesplitst moet worden in een netbedrijf en een commercieel bedrijf? 6. Wat zijn de energiestrategische voordelen van aansluiting bij een Duits bedrijf? 7. Wat zal de klant merken van een Essent in RWE-handen? 8. Hebt u serieus bekeken hoe een scenario kan uitpakken waarin de grote Nederlandse energiebedrijven, met inbegrip van Gas Terra, samengaan? 9. Kortom: vanwaar de haast? Wilt u reageren? Schrijf de auteur: opklaringen@nrc.nl of neem online deel aan de discussie op nrc.nl/chavannes.
Marc Chavanneshttp://www.rtvnh.nl/programma/6/NH+Nieuws+en+Weer.