Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
DEN BOSCH - Het begraven van carnavalssymbool Knillis op de dinsdagavond op de Bossche Markt is niet verboden, maar de gemeente Den Bosch en de Oeteldonksche Club hebben samen besloten dit toch niet te doen.
Bron.
Donderdagavond 2 februari is er een Raadsinformatiebijeenkomst waar, naast andere onderwerpen, het burgerinitiatief ‘Elke dag een Nacht van de Nacht’ ter sprake zal komen.
Het door Milieucentrum Utrecht en Natuur- en Milieuplatform Leidsche Rijn (NMPLR) ingediende burgerinitiatief ‘Elke dag verdient een Nacht van de Nacht’ wordt tijdens deze Raadsinformatiebijeenkomst gepresenteerd aan raadsleden. Van 20.00 uur tot 21.00 uur wordt het initiatief behandeld in de Raadzaal van het oude stadhuis van Utrecht.
U kunt ook uw zegje doen. Wel even aanmelden via deze link:
De bijeenkomst bijwonen kan ook.
Zie voor meer informatie hier:
Gisteren werd ik uitgenodigd om te gast te zijn bij Tros Radar om mijn verhaal achter de petitie uit te leggen. Er zijn inmiddels al veel ondertekenaren.
Echter nog lang geen 40000!
Willen jullie daarom deze petitie zo veel mogelijk delen?
Dit kan namelijk iedereen overkomen...
En vergeet alsjeblieft niet om op de link in de mail te klikken om te bevestigen, anders gebeurt er helemaal niets!
Het liefste zie ik zo min mogelijk anonieme ondertekenaren omdat ik niet weet of het parlement jouw anonieme steunbetuiging anders mee telt.
Alvast bedankt namens al die slachtoffers en te voorkomen slachtoffers!
Pim Sonnenberg
De Samenwerkende Centrales van Overheidspersoneel Defensie (SCOD) zijn verbaasd en niet te spreken over de inhoud van een intern bericht van de SG (Secretaris-Generaal) richting de defensiemedewerkers. De SG geeft hierin onder meer aan dat de centrales uit het overleg zijn weggelopen.
Naast het feit dat dit een onjuiste weergave van de werkelijkheid is, bevreemdt het de centrales dat de Minister dat als werkgever zelf dan niet communiceert. Of desnoods de Hoofddirecteur Personeel, die namens haar is gemandateerd om het (arbeidsvoorwaarden)overleg voor te zitten. De SG heeft daar in ieder geval géén rol in.
In de bijgevoegde brief van de SCOD d.d. 30 januari 2017 spreken de centrales de Minister hierop aan. Ook maken we hierin duidelijk dat ze een onjuist beeld over het vastlopen van het arbeidsvoorwaardenoverleg heeft voorgespiegeld. De SCOD-brief stelt dat duidelijk was dat er een onoverbrugbare kloof zit tussen wat de Minister te bieden heeft en datgene wat de centrales minimaal nodig achten, waardoor langer doorpraten geen zin heeft.
Kijk op de website voor alle brieven en bijbehorende artikelen: http://afmp.nl/centrales-verbaasd
Het aantal malen dat de petitie ondertekend wordt groeit ook na 2 weken nog steeds. Behalve uit Flevoland komen steunbetuigingen uit het hele land en zelfs uit het buitenland.
Veel mensen maken zich zorgen dat de natuurwaarden in de Oostvaardersplassen ernstig in gevaar zijn. Terecht, want de nieuwe Natuurbeschermingswet was nauwelijks 6 dagen oud of partijen in Provinciale Staten van Flevoland willen van hun nieuwe bevoegdheid gebruik maken om een voorstel uit te voeren wat deze natuurwaarden ernstig aantast. Dat deze petitie er aan mag bijdragen de inititatiefnemers op andere gedachten te brengen!
Het is nu tijd voor actie.. het is nog niet te laat..
ook voor de jongeren.. ik weet het .. ik dacht, toen ik 20 jaar was, niet zoveel na over AOW, dat was ook niet nodig, alles leek goed geregeld, mijn verwachting was om met 55 jaar te mogen stoppen..
laat je stem horen en accepteer niet een vooruitzicht om tot hoge leeftijd te moeten blijven werken
https://www.svb.nl/int/nl/aow/watisdeaow/wanneeraow/index.jsp
Januari 2017 heeft Madurodam het "ontwikkelingsperspectief Madurodam 2030" bekend gemaakt. Dit plan betekent nog steeds onnodig en verwoestend kappen van een groot stuk waardevol en beschermd duinbos achter Madurodam.
De alternatieven voor uitbreiding op (en vooral onder) eigen terrein en het nu “stenen” voorplein zijn nog steeds onvoldoende onderzocht. Het optreden van Madurodam blijkt volledig het scenario van 25 jaar geleden te volgen: eerst omvangrijk het bos verwoestende plannen indienen om vervolgens allerlei bewonersgroepen en de gemeenteraad met een zucht van verlichting akkoord te laten gaan met een kleiner, maar nog steeds het bos verwoestend. In 2030 zal dit scenario zich weer herhalen. Op het einde is er helemaal geen bos meer. Daarom moeten we NU uitbreiden stoppen.
Nu ook de VVD als onbetrouwbaar kan worden weggezet is er behoefte aan een Centrum-Linkse samenwerking. Over de klimaatwet zijn een paar linkse partijen het al eens.
Dit gaat de goede kant op !