Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Ook op het bijbehorende blog, hoe een burgerregering realiseren?
De uitslag van de Tweede Kamerverkiezingen van 2017 geeft een mooie kans om een burgerregering te realiseren. Bijna niemand zal protesteren als Rutte weer minister-president wordt, maar om een coalitie te vormen zullen partijen zoals CDA, D66 en GroenLinks graag laten zien waar ze voor staan.
Het uitruilen zoals Rutte met Samsom deed werd de PvdA niet in dank afgenomen. Daarnaast heeft de VVD hele slechte ministers gekend:
Waarmee niet gezegd is dat de PvdA-ministers het beter deden. Hoe dan ook, tijd om hier veranderingen door te voeren. Het kan alleen maar beter worden.
Rutte wordt alom gewaardeerd voor zijn rol als minister-president, juist omdat hij zich zo min mogelijk bemoeit met het werk van de ministers. Juist deze flexibele, pragmatische Rutte zou goed een gezelschap van ministers en staatssecretarissen zonder politieke kleur kunnen leiden.
Maar waar vinden we dergelijke bestuurders? Dat is waar de burgers in het land een rol hebben. Die moeten goede ministers nomineren door ze in een brief aan te bevelen bij de Tweede Kamer via de voorzitter
Tweede Kamer der Staten-Generaal Postbus 20018 2500 EA Den Haag
of desnoods via @2eKamertweets #ministeriabel
Het hoeft niet lang, want uiteindelijk zal elke kandidaat toch door een sollicitatiecommissie gecontroleerd worden. Als er maar een paar duizend namen binnenkomen waar minstens honderd goede kandidaten tussen zitten!
Het Nieuwe kiezen was te gast bij RTL Late Night om te vertellen over het nieuwe kiesstelsel. Bekijk hier het fragment terug.
Vanmiddag, 14 maart, om 11.59 uur stonden de bonden samen met ongeveer 60 defensiemedewerkers op het plein in Den Haag voor het Ministerie van Defensie om de minister de rode kaart te geven. Ondanks haar toezegging om deze rode kaart in ontvangst te nemen, was Minister Hennis niet aanwezig om dit persoonlijk te doen.
Daarmee laat zij het defensiepersoneel vandaag opnieuw in de kou staan.
De aanwezige collega’s vertegenwoordigden vandaag al die duizenden collega’s die in de afgelopen weken een rode kaart hebben ingevuld. Met het aanbieden van ongeveer 10.000 rode kaarten willen de bonden en het defensiepersoneel laten zien dat zij erg teleurgesteld zijn in de minister na het stuklopen van het arbeidsvoorwaardenoverleg.
Ondanks de toezegging van Hennis om de kaart in ontvangst te nemen deed zij dat niet. In haar plaats namen de HDP en de SG de rode kaart in ontvangst. Haar afwezigheid getuigt allerminst van respect voor het defensiepersoneel.
Hieruit blijkt opnieuw dat “het goud van de organisatie”, zoals de minister haar personeel regelmatig noemt, niét serieus wordt genomen. Anne-Marie Snels sprak namens de bonden: “Van alleen mooie woorden worden defensiemedewerkers, die sinds januari een dikke min op hun loonstrook hebben staan, niét beter. Daar kopen ze niets voor, daar kunnen ze noch hun huur, noch hun hypotheek, noch hun boodschappen van betalen. Het personeel voelt zich alles behalve “het goud van de organisatie”. Ze voelen alles behalve waardering.”
De bonden hopen dat de werkgever het signaal van deze rode kaart serieus neemt. Zo niet, dan gaat het defensiepersoneel, samen met de vakbonden, door met hun gerechtvaardigde strijd voor een goede cao. Dit is slechts het begin. Defensiepersoneel mag niet staken, maar strijden zit hen in het bloed.
Vandaag werd Vogelwachter Martien van Dooren geinterviewd voor SkyLineTV. Op een duidelijke en heldere manier geeft hij aan wat de voordelen van begrazing door Wisenten zijn en dat we vooral de proef een kans moeten geven.
[https://www.youtube.com/watch?v=3flYFILBc4w]
De media besteden veel aandacht aan de vermissing van Hans Martens en Piet Hölskens. Het Eindhovens Dagblad, SBS6, Omroep Brabant, de Telegraaf hebben tot nu toe bericht over Hans en Piet en het verzoek van hun families aan de Tweede Kamer om moord niet langer te laten verjaren.
Kijk de video en weet wat grote delen van Overijssel, stukken van Gelderland, Fryslân en Drenthe treft.
.
Meer dan 15.000 ondertekeningen: moet nóg meer!
Red Overijssel – stop de aanvliegroute naar Lelystad
De vliegroutes van en naar Lelystad Airport liggen stuk voor stuk veel te laag boven het oude land. Overijssel, Gelderland, Friesland, Drenthe én Flevoland raken hun stilte voorgoed kwijt.
En dat terwijl wij allen hier nooit over zijn geïnformeerd.
Niemand heeft ons iets gevraagd, ze doen het gewoon.
Daar steken wij een stokje voor. De vliegroutes moeten drastisch omhoog. Voordat er ook maar één vliegtuig over onze gewesten mag landen of stijgen.
Teken daarom de petitie. We gaan alle handtekeningen aanbieden in Den Haag, zodat het kabinet weet wat ze te doen staat.
Dank voor uw steun!