Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Wij bewoners van Ritthem, Souburg en Vlissingen willen geen EBI in onze achtertuin, maar de hoge heren luisteren niet naar ons. Laat daarom je stem horen !!.
Meer dan 60 vooraanstaande klimaat- en bestuurskundigen van over de wereld hebben een mondiaal initiatief opgezet waaruit een oproep wordt gedaan voor een internationale niet-gebruiksovereenkomst op zonnestralingsbeheer. Onder hen bevinden zich wetenschappers van de Universiteit Utrecht en Wageningen University & Research.
Tekenen kan via https://www.solargeoeng.org/
Professor Aarti Gupta, hoogleraar Global Environmental Governance bij de Leerstoelgroep Milieubeleid van Wageningen University & Research, is één van hen: ‘Het is tijd een duidelijk standpunt in te nemen tegen het meenemen van speculatieve zonnestralingsbeheertechnologieën als toekomstige optie voor klimaatbeleid. Het is gevaarlijk om met focus op zonnestralingsbeheer de aandacht af te leiden van dringende acties die we vandaag nog moeten ondernemen om klimaatverandering te bestrijden, te weten het verminderen van diepgewortelde ongelijkheden en het in één lijn brengen van onze politiek om een eerlijke wereldwijde transitie te kunnen bewerkstelligen.’
De wetenschappers stellen dat het inzetten van zonnestralingsbeheer niet op een eerlijke manier wereldwijd kan worden beheerd. Er ontstaat daarom een onaanvaardbaar risico wanneer het als toekomstige klimaatbeleidsoptie zou worden geïmplementeerd. De groep roept daarom collega-academici, maatschappelijke organisaties en bezorgde burgers op een open brief te tekenen die gericht is aan overheden, de Verenigde Naties en andere belanghebbenden om de ontwikkeling en mogelijke inzet van zonnestralingsbeheertechnologieën op planetaire schaal stil te leggen Het initiatief is gebaseerd op een artikel dat op 17 januari jl. is gepubliceerd in het academische tijdschrift WIREs Climate Change, dat gezamenlijk geschreven is door 16 wetenschappers en initiatiefnemers van deze groep. Een interview hierover met Aarti Gupta is te beluisteren bij de BBC-radio (laatste 5 minuten).
Aerosolen in de stratosfeer sproeien Het initiatief voor een niet-gebruiksovereenkomst is voornamelijk gericht tegen de meest betwiste speculatieve technologie: het massaal sproeien van aerosolen in de stratosfeer om een deel van het binnenkomende zonlicht tegen te houden en daarmee de planeet af te koelen. Zulke gevaarlijke interventies op planetaire schaal kunnen niet op een inclusieve, eerlijke en effectieve manier worden bestuurd en moeten daarom verboden worden, zegt deze groep wetenschappers en bestuurskundigen.
Technologie een halt toeroepen Professor Frank Biermann van de Universiteit Utrecht is een van de initiatiefnemers van de oproep voor een niet-gebruiksovereenkomst op zonnestralingsbeheer en hoofdauteur van het WIREs-artikel. Hij stelt: ‘De eerlijke, democratische en effectieve inzet van zonnestralingsbeheer is niet aan te sturen. In de laatste decennia is zonnestralingsbeheer het onderwerp van onderzoek geweest van slechts een kleine groep wetenschappers die voornamelijk werkzaam zijn bij elitaire universiteiten in de VS en de VK. Nu is het tijd dat andere wetenschappelijke gemeenschappen en de burgermaatschappij naar voren komen en hun stem laten horen. Overheden moeten de controle in de hand nemen. De ontwikkeling van zonnestralingsbeheertechnologieën moet een halt worden toegeroepen.’
Gevaar voor verplichtingen om te mitigeren De open brief belicht ook dat het inzetten op zonnestralingsbeheer als mogelijke toekomstige oplossing: de verplichtingen om te mitigeren in gevaar kan brengen. Het zou overheden, bedrijven en maatschappijen ontmoedigen hun uiterste best te doen om CO2-vermindering en koolstofneutraliteit zo spoedig mogelijk te behalen. ‘Er is een aanzienlijk risico dat de speculatieve mogelijkheid van toekomstige zonnestralingsbeheer een te sterk argument wordt dat gebruikt zal worden door industrielobby’s, klimaatontkenners en sommige overheden om het CO2-verminderingsbeleid uit te gaan stellen.’ zo staat in de brief.
Dit was dan ook een van de redenen die door de inheemse Saami Raad en milieu-gerichte ngo’s begin 2021 werd opgevoerd om een ballonproef van een zonnestralingsbeheeronderzoeksprogramma van de Harvard-universiteit tegen te houden. De proef die gepland stond voor juni 2021 en uitgevoerd zou worden boven inheems gebied in Zweden werd afgelast na aanzienlijke tegengeluiden vanuit de burgermaatschappij. De groep van meer dan 60 experts pleit nu dat zulke proeven wereldwijd verboden zouden moeten worden.
Onmiddellijke actie vereist voor niet-gebruiksovereenkomst De 60 vooraanstaande klimaatwetenschappers en bestuurskundigen vrezen tevens dat zonder internationaal verbod of restricties een aantal machtige landen met steun van grote bedrijven en filantropen alsnog aan de slag zouden kunnen gaan met zonnestralingsbeheer/ Ze kunnen dit ofwel eenzijdig of in kleine coalities doen, zelfs als de rest van de wereld tegen een dergelijke inzet zou zijn – of nog niet de tijd zou hebben gehad om de inzet en diens mogelijke gevaren te beoordelen. De groep stelt dat door dit gevaar onmiddellijke actie van overheden en de Verenigde Naties nodig is om een niet-gebruiksovereenkomst op zonnestralingsbeheer op te stellen.
Om precies te zijn roept de open brief overheden op om vijf kernverboden en -maatregelen te steunen:
Een verbod op de steun voor ontwikkeling van zonnestralingsbeheertechnologieën door nationale financieringsinstanties, zowel in eigen land als via internationale instellingen.
Een verbod op buitenexperimenten met zonnestralingsbeheertechnologieën in gebieden die onder hun bevoegdheid vallen.
Patentrechten weigeren op technologieën voor zonnestralingsbeheer, inclusief ondersteunende technologieën zoals voor het achteraf uitrusten van vliegtuigen voor de injectie van aerosolen.
Geen inzet van technologieën voor zonnestralingsbeheer als deze ontwikkeld zijn door derden.
Bezwaar uitspreken tegen toekomstige institutionalisering van zonnestralingsbeheer op planetaire schaal als beleidsoptie bij internationale instellingen, ook bij beoordelingen door de Intergouvernementele Werkgroep inzake Klimaatverandering.
De website van het initiatief voorziet in de meest actuele wetenschappelijke informatie betreffende de verscheidene risico’s van zonnestralingsbeheer en diens hypothetische technologieën, informatie over de ruim 60 ondertekenaars en een ‘Take Action’-knop waar academici en andere de open brief kunnen steunen.
Hallo!
In aanloop van de verkiezingen hebben wij als inwoners van Berg&Dal onze krachten gebundeld voor het behoud van de stuwwal en omgeving.
Doe mee en teken de petitie!!.
site: https://www.nhnieuws.nl/nieuws/299023/raad-legt-bezwaren-uithoornaars-naast-zich-neer-torenhoog-flatgebouw-komt-er
.
Deze petitie heeft niet tot resultaat geleid. Margriet van de Vooren is politiek 'verketterd' doordat ze haar hart volgde en zich onttrok aan de kadaverdiscipline van het CDA. Daarmee heeft de overwinning door het NNNetwerk op Verwelius, maar vooral op de gemeente de Bilt en de provincie Utrecht, wel een hele nare bijsmaak gekregen.
In nog geen week tijd hebben nagenoeg 500 ondertekenaars hun steun uitgesproken voor Margriet. Voor de democratie, de nieuwe bestuurscultuur en het zorgvuldig afwegen van natuurbelangen is het te hopen dat zij aan haar politieke loopbaan een vervolg kan geven. De petitie wordt hiermee gesloten..
Op 3 februari hebben ouders en vaktherapeuten in de vergadering van de commissie Samenleving in Haarlem ingesproken over hun ervaringen met vaktherapie en PGB-aanvragen. Daarop aansluitend is de petitie aangeboden.
Het is nu afwachten of de raadsleden verder willen met ons voorstel voor een pilot om vaktherapie buiten de aanbesteding om te contracteren. We gaan later nog naar wethouders van andere gemeenten.
Geachte leden van de gemeenteraad,
Ik stel het bijzonder op prijs de gelegenheid te krijgen om inspraak te hebben op het voorstel voor het verstrekken van een krediet voor de realisatie van Flexwoningen op het terrein van de Hoge Heide. Ik verzoek u om uw beslissing hiervoor aan te houden. Wij vinden namelijk dat het echt noodzakelijk is dat er eerst een visie komt op de ontwikkeling van de wijk.
Nu worden steeds individuele bouwplannen gerealiseerd, zonder een visie op de ontwikkeling van de wijk. De wijk heeft tot zes jaar geleden positieve impulsen gekend vanuit de gemeente en inwoners van de wijk. Zo zijn er mooie nieuwe appartementen gerealiseerd, is het nieuwe buurtcentrum de Caleidoscoop gebouwd en hebben de buurtbewoners zelf in afstemming met de gemeente een grote speeltuin gerealiseerd. We zagen in die periode de wijk zienderogen verbeteren en de bewoners hecht samenwerken. De laatste jaren zien we het echter weer achteruit gaan. Er is een nieuw bedrijvencentrum gekomen, het vrachtverkeer van Koninklijke Sanders neemt sterk toe, de exploitatie van de Hoge Heide met bowling, fittness en horeca gelegenheid, breidt steeds verder uit. Verkeer en geluidsoverlast neemt daarbij ook toe. De jeugd vindt ook nog maar moeilijk een plek in de wijk, het buurtcentrum is immers afgebroken en het crossveldje verdwijnt. Ook het schaarse groen moet steeds vaker wijken voor nieuwbouw. Kortom door alle ontwikkelingen gaat de wijk achteruit en dat kan op termijn een serieus risico gaan vormen voor de leefbaarheid in de wijk. En we weten allemaal dat het dat weer veel moeilijker is om het daarna weer goed te krijgen als het eenmaal de verkeerde kant op is gegaan. Juist nu zou een goede visie het tij kunnen keren. Echter puur om bedrijfseconomische redenen (als argument wordt steeds gehanteerd dat de ondergrondse infra er al ligt en de grond in eigendom is van de gemeente) wordt er kort door de bocht een oplossing gezocht voor de bouw van woningen voor spoedzoekers. Het zal opnieuw afbreuk doen aan de leefbaarheid van de wijk. Het realiseren van 19 flexwoningen op die plek blokkeert ook nog eens een kans op de ontwikkeling van naar verwachting veel betere plannen. Bijvoorbeeld het uitbreiden van het sportpark. Of te kiezen voor een veel breder bouwplan in die hoek waarbij ook de woningen voor spoedzoekers meer geïntegreerd kunnen worden in een mooie wijk met voorzieningen voor de jeugd. Wellicht kan met een bredere visie ook een betere ontsluiting van het verkeer worden gerealiseerd. Kortom, wij zijn dus niet tegen een oplossing van de huisvestingsproblematiek en een oplossing voor spoedzoekers, maar dan wel eerst bekeken vanuit een veel bredere visie waarmee er weer meer zicht komt op een positieve ontwikkeling van onze wijk, waarbij ook de inwoners weer gemotiveerd raken om daaraan bij te dragen. Wij mogen toch van de gemeente verwachten dat er een visie ligt en niet dat een kleinstukje grond om bedrijfseconomische redenen wordt ingezet voor een experiment met dan als uiteindelijk rendement 19 woningen en daarbij een vervlogen kans op een veel mooier perspectief dat uiteindelijk bijdraagt aan de leefbaarheid van 4500 inwoners. Bij de herhaalde gesprekken die we hebben gevoerd hebben wij echter niks van een visie mogen ontdekken. Dit ondanks herhaaldelijk aandringen en ook aandragen van alternatieven. Ik vraag u daarom dus nogmaals te beslissen tot uitstel en eerst toch B&W te vragen met de inwoners van de wijk, sportverenigingen en ondernemers de visie te maken. Ik zou het overigens ook wel opmerkelijk vinden als nog voordat de Gemeente definitief de vergunning kan verlenen, al wel goedkeuring wordt verleend voor krediet van 200.000 euro en impliciet daarmee toestemming wordt gegeven om met de woningbouwvereniging een overeenkomst aan te gaan. Dus wij zouden zeggen eerste goedkeuring voor een goed een plan en dan pas goedkeuring voor Flex. Of nog krachtiger gezegd: Geen plan, Geen Flex
Nederland heeft vijf IS-vrouwen en hun elf kinderen opgehaald uit het Koerdische vluchtelingenkamp Al Roj in het noorden van Syrië. Dat zeggen bronnen tegen de NOS.
Ze zijn vanochtend uit het kamp opgehaald, maar het is (...) lees verder.