Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Ontzettend veel dank voor jullie steun en het delen van de petitie! We zitten al bijna op 1000 personen die deze ondertekend hebben. We gaan de petitie op meerdere manieren onder de aandacht brengen: dus blijf deze delen met jullie netwerk! .
In één week 600 handtekeningen op onze petitie tegen doorschietende Hoogbouw binnen. Nu op naar de 1000 !!!!.
Binnen 28 uur meer dan 2500 handtekeningen. Overweldigend.
In de petitie staat dat er alternatieven zijn zonder dat er bomen hoeven te worden gekapt. Op een kilometer afstand leggen twee voetbalvelden van de S.V. Austerlitz, waar de KNVB nu ook regelmatig gebruik van maakt. En er ligt een veld in het bos dat enigszins verwaarloosd is. Op de luchtfoto bij de petitie is dat te zien net boven de oranje vlakken. In onze ogen prima alternatieven. Blijf ons steunen om ook de gemeente te laten zien hoe onnodig het kappen van dit bos is.
Na jaren van deze procedure komt er uiteindelijk GEEN brug over de Vispoortgracht.
Een reactie van een organisatie van mensen die denken en doen : "Gelukkig worden er met regelmaat niet gebruikte medicijnen bij ons ingeleverd. Dit blijft voorlopig nodig.
Weggooien blijft jammer en is niet nodig. Wij zoeken dit allemaal uit en wat beslist niet geschikt is of niet toegestaan is wordt op een verantwoorde wijze afgevoerd. Wij hebben vrijwilligers die kennis van zaken hebben op dit gebied." Lang leve de Doendenkers!
Kamelenmelkerij Smits heeft een statement uitgebracht over de huis- en hobbydierenlijst. Daarin staat nader toegelicht waarom deze petitie nodig is.
De directe link naar de website is onderstaande: https://www.kamelenmelk.nl/petitie/
En we hebben inmiddels al ruim 100 mensen die de petitie ondertekend hebben! Goed bezig allemaal en heel veel dank!
Beste buren,
Ontzettend bedankt voor jullie handtekeningen. De petitie heb ik afgelopen vrijdag naar alle raadsleden verstuurd met een dringende oproep of ze ons kunnen garanderen dat er een veilig onderstation wordt gebouwd.
Ik heb al een reactie ontvangen vanuit GroenLinks en DENK dat zij hierin gaan duiken. Daarnaast heb ik ook gevraagd om een inspraakmoment. Dit is blijkbaar iets wat alle burgers kunnen aanvragen zodat je kunt spreken tijdens een raadsvergadering. Ik houd jullie op de hoogte.
Met vriendelijke groet, Nathalie
Op 7 november 2022 op pagina 17 in NRC:
Activisten trokken vorige week veel aandacht voor klimaatactie. Maar wat voor klimaatactie moet er komen? We redden het klimaat niet als consumenten zich massaal aan iets vastplakken.
Het is zaak om de industrie aan te pakken, maar de consument te ontzien.
Een cruciale maatregel als een hogere btw voor vervuilende producten in ruil voor het lager belasten van fysieke arbeid is al vaker bepleit en de eerste stap. Daarnaast is statiegeld op alles een realistisch middel om de industrie te verduurzamen en het gedrag van consumenten te veranderen.
Als individuele consumenten wordt ons gedrag grotendeels bepaald door industriële producten. We gebruiken het zoals het ontworpen is en ons verkocht wordt. Veel wordt gemaakt om zoveel mogelijk van te produceren, tegen zo laag mogelijke kosten. Als de eigenschap nieuw of modieus erbij hoort, dan gooien we het zeker na een kort gebruik snel weer weg. Denk aan ‘fast fashion’.
De industrie kan grondstoffen nu als kostenpost externaliseren. Het veroorzaken van afval wordt niet in het product verrekend. Komt elk product als een boemerang weer terug bij de producent, dan moet het duurzamer ontworpen worden. Een bedrijf dat dat nu al doet, vist in een kleine vijver van bewuste consumenten, maar dat kunnen we onmogelijk allemaal zijn.
Statiegeld is eenvoudig. Als er voor de industrie een ‘level playing field’ overeind blijft (geen uitzonderingen) dan is het te implementeren. Beginnen we er in de hele EU mee dan volgt de rest van de wereld vanzelf, omdat de EU wereldwijd de toon zet met strenge regels. Politici durven hiervoor te kiezen zodra massa’s burgers hier op grote schaal om vragen.
Reinder Rustema Amsterdam
