Vanavond heeft de stadsdeelcommissie en -bestuur de petitie ontvangen. Stadsdeelbestuurder Ester Fabriek nam de petitie aan tijdens het inspreken door bewoners met de suggestie op de schermen. De opnames zijn terug te zien via de tijdelijke locatie van de vergaderingen in Nieuw-West.
De Werkgroep Blackspots heeft dit voorstel ook ontvangen. Dit voorstel, samen met hun adviezen, de steun hiervoor van het stadsdeel en het vinden van budget moet de situatie verbeteren.

Met hulp van een tegendenker uit de buurt zijn de onderstaande antwoorden op vragen voorbereid. Die niet allemaal gesteld werden:
Maar de auto's die in het park moeten zijn dan?
Een heel klein stukje verderop het park in, na de portiersloge, is het de norm dat je met alarmlichten aan en 5km/u voorzichtig tussen de voetgangers rijdt. Dat kan heel goed op de brug al beginnen. Laat de auto's vanaf de Haarlemmerweg over een verlaagde stoeprand een voetgangerszone inrijden als ze hier afslaan. Via de andere ingang binnenkomen is beter natuurlijk.
Want nu lijkt het een reguliere afslag, geregeld met verkeerslichten, het is uitnodigend. Dat veroorzaakt ook allerlei autoverkeer. Automobilisten van buiten Amsterdam denken dat je hier met de auto goed kan komen. Terwijl ze er heel ongewenst zijn en ook vaak door de portier weer doorgestuurd worden naar de parkeergarage. Autonavigatie stuurt automobilisten die een bestemming in het park opgeven via deze ingang het park in, alsof ze er helemaal kunnen komen. De portier moet ze dan weer wegsturen naar de parkeergarage bij de Praxis. Als de brug voet- en fietspad wordt hoort daar een verkeersbesluit bij en die worden geautomatiseerd overgenomen door Google, Tomtom en dergelijke. Computer zegt dan wèl nee.
Maar de taxi's die er nu vaak rijden dan?
Van alle mensen die over de brug gaan is het merendeel voetganger of fietser. Duizenden op een dag, dus die moeten dan ook de bijbehorende voorrang krijgen. Behalve tijdens evenementen komen taxi's vooral over de brug om daar buiten een parkeervak te wachten op een oproep, niet om iemand af te zetten of op te halen. En als er incidenteel eens een keer een hotelgast met koffers of een gast voor de tv-studio afgezet moet worden dan kan de taxi gewoon met alarmlichten met 5km/u over de brug. Hotel of televisie-redactie moet maar een instructie toesturen, dat is het nadeel van deze toplocatie. Misschien moet er een taxi-standplaats op de Haarlemmerweg komen, want officieel is de ruimte geen standplaats.
De logische plek voor automobilisten om te stoppen voor het park moet bij het stoplicht op de Haarlemmerweg worden. Dan kunnen passagiers tijdens het wachten voor het rode licht uitstappen.
Komen de hulpdiensten niet in de problemen als autoverkeer niet meer door de Van Limburgstirumstraat mag?
Het is onveilig voor fietsers om zo'n doorgang met paaltjes onmogelijk te maken voor autoverkeer. De Fietsersbond zegt ook altijd paaltjes te mijden, gevaarlijk voor fietsers. Als er geen paaltjes staan kunnen auto's met een blauw zwaailicht op het dak gewoon over dat brede fietspad rijden. Vaak gebeurt het niet omdat het dan gaat om hulpverleners die in of uit deze wijk gaan. De meeste rijden over de Haarlemmerweg. Met een goede inrichting zal autoverkeer dat de Van Limburgstirumstraat inrijdt vanaf het plein linksaf worden geleid, de Joan Melchiorstraat in.
Er is een ingang van een ondergrondse parkeergarage in dat stukje van de Van Limburgstirumstraat, wordt die onbereikbaar?
Die is een stukje de straat in. De auto's voor die parkeergarage laat je over het brede fietspad rijden dat vanaf de garage-ingang pas officieel een fietspad wordt voor het laatste stuk. Ter hoogte van de Joan Melchiorstraat staat er dan al een bord 'doodlopende weg' en 'fietspad over 30 meter" met de suggestie om die straat in te slaan. Het is dan alleen de laatste 15 meter tot aan de Haarlemmerweg een officieel fietspad met rood asfalt en borden erbij enzo. Maar dat is genoeg om het verkeer op de Haarlemmerweg de afslag deze straat in te ontnemen.
Vanaf de Haarlemmerweg is er dan voor automobilisten geen enkele suggestie meer dat ze af kunnen slaan. Nu mogen ze dat al niet trouwens, maar dan zullen ze het nog minder doen dan nu. Het ziet er nu nog wel te uitnodigend uit. De overtreders van verkeersregels doen dat gek genoeg ook altijd op volle snelheid, alsof het dan minder erg is.
Hoe kan je garanderen dat bestuurders niet alsnog in- en uitrijden?
Bij tunnels, bruggen, stegen en dergelijke zijn heel goed mobiele handhavingscamera's te plaatsen. Nu kan dat niet goed op deze plek, maar als elke auto die hier in of uit rijdt voortaan in overtreding is dan is dat een goede plek voor zo'n camera af en toe. Vooral als er kennelijk veel overtredingen zijn en auto's over het fietspad zullen rijden.
Dat is trouwens een behoorlijke overtreding, met een auto over een druk fietspad rijden. Je riskeert een conflict met een fietser en die kan je met je auto nooit snel genoeg achterhalen om je schade te verhalen. Ik betwijfel of veel automobilisten het zullen doen. Ze hebben dan het toekomstige bord 'doodlopende straat over 50m' bij het Van Limburgstirumplein (voor Doardi) gemist. En ook een bord en de weginrichting waarmee ze de Joan Melchiorstraat in worden gestuurd. De weginrichting zegt dan nee. Nu zegt die ja.
Als auto's omrijden, veroorzaakt dat dan niet meer vervuiling?
Een brandstofauto is vervuilend zodra die gaat rijden. Op de gemiddelde afstand van een autoritje is dit stukje extra minimaal, vergelijkbaar met de motor stationair laten draaien om op je telefoon te klooien. De meeste automobilisten zullen hun routines en routes aanpassen. De enige automobilisten die iets meer zullen rijden wonen ten noorden van het Van Limburgstirumplein. De rest rijdt ofwel evenwijdig aan de Haarlemmerweg naar de Van Hallstraat (stad uit) ofwel enkele tientallen meters om via de Van der Hoop en Van der Duijnstraat (centrum in). Maar juist de omwonenden die niet meer makkelijk de Haarlemmerweg in kunnen draaien hebben ook het meeste profijt van deze ingreep als ze niet in de auto rijden.
Als auto's omrijden, wordt de kans op ongelukken dan niet groter?
De twee andere kruisingen met de Haarlemmerweg zijn veiliger. Die met de Van Hallstraat is recent verbeterd. Die met de Van Der Duijnstraat heeft de status van een uitrit en moet al het verkeer voorrang geven totdat er niets meer aankomt. Ook is die niet zo onoverzichtelijk als de kruising met de Van Limburgstirumstraat nu, waar de grote stromen voetgangers en fietsers doorheen gaan.
Mensen klagen nu al over een onbereikbare buurt, hoe zorg je dat de wijk bereikbaar blijft voor bewoners?
Dan bedoelen ze vast bereikbaar voor automobilisten. De buurt is en blijft heel goed bereikbaar voor mensen. Nu al heeft de Van Limburgstirumstraat eenrichtingsverkeer vanaf de Haarlemmerweg. Dus de wijk in verandert er niets voor automobilisten. Wel wordt het duidelijker. De wijk uit wordt het omrijden naar de Van Hall. Richting centrum de Van der Duijnstraat. De gemeente kan een telling houden om hoeveel auto's het gaat en of de infrastructuur het aan kan.
In ruil daarvoor wordt deze plek veel rustiger en veiliger, want vooral 's avonds en 's nachts wordt er af en toe snel gereden omdat de asfaltweg daartoe uitnodigt. Een Van der Duijnstraat zal dat veel minder doen. Die is alleen te vinden met navigatie, het meeste verkeer zal via de Van Hall gaan.
Eigenlijk is het gek dat zowel de Van Limburgstirumstraat als de Van der Duijnstraat auto's op de Haarlemmerweg laten uitkomen. Tussen beide straten zit maar 100 meter.
Waarom kunnen we niet gewoon drempels plaatsen? Wat maakt de Haarlemmerweg veiliger als we de Limburg van Stirumstraat afsluiten? De ongelukken gebeuren op de Haarlemmerweg: mensen die van het park naar de Stirumstraat fietsen.
De onduidelijke situatie op deze kruising is de kern van het probleem. Als auto's geen optie meer hebben om af te slaan en alleen stoppen om fietsers en voetgangers over te laten steken wordt het veel overzichtelijker voor iedereen. Auto's stoppen om fietsers en voetgangers over te laten steken die allemaal tegelijk oversteken van links en rechts. Als de fietsers en voetgangers rood hebben (op de brug en vanuit de Van Limburgstirumstraat) hebben de automobilisten op de Haarlemmerweg groen. En andersom.
Op 26 november is burgemeester Boelhouwer op bezoek geweest op de kwekerij. Hij heeft toegezegd om contact op te nemen met de Provincie Noord-Brabant om te zoeken naar mogelijkheden.
Goed nieuws dus! Wij wachten in spanning op het vervolg.
Lees meer over de het bezoek van de burgemeester en de stand van zaken op de kwekerij in het artikel dat Marieke Verbiesen schreef voor Nieuwe Oogst.
Ik wil alvast iedereen bedanken die de petitie ondertekend heeft dankzij jullie kan dit een groot succes worden! We hebben inmiddels al meer dan 250 handtekeningen in 1 dag verzameld en dat is een fantastisch begin!
Blijf het delen en onder de aandacht brengen, denk niet dat je niet het verschil kan maken want dat kun je wel! Denk niet dat als je partner al getekend heeft dat jij niet meer hoeft, hoe meer hoe beter! Samen kunnen we een vuist maken en ons statement duidelijk maken! .
De aanbieding van de petitie vond plaats op 8 december 2020 tussen 13:30 en 13:45 uur via een videoverbinding met de Vondelingkamer in de Tweede Kamer. Met de Kamerleden: P.H.
van Meenen, C.J.L. van Dam, M. van Nispen en K.M. Buitenweg.
https://www.tweedekamer.nl/debatenvergadering/commissievergaderingen/details?id=2020A05882
De petitie werd massaal ondertekend en gedeeld. Dat de bevolking van Swalmen en andere belangstellenden de petitie een warm hart toedragen blijkt wel uit het gegeven dat, binnen 24 u bijna 400 handtekeningen geplaatst zijn. Momenteel staat de teller op 496. Wij zijn heel blij met jullie steun.
Dit burgerinitiatief heeft veel stof doen opwaaien bij de gemeente Roermond. Daarom hebben zij besloten om a.s.
woensdag een overleg te regelen met de verantwoordelijke wethouder, leden van de Dorpsraad en van de Milieu en Heemkunde Vereniging en ondergetekenden.
Over het verloop van dit gesprek houden wij jullie op de hoogte.
Bedankt voor ieders inzet, Marc Hendrikx en Mirjam Kruip
Uit Medisch Contact 46, 12 november 2020
door Paul Jonas
oud-huisarts, docent LUMC, interuniversitair stagecoördinator voor Cuba
VRIJWILLIGERS GINGEN DEUR AAN DEUR OP ZOEK NAAR COVID-19-ACHTIGE SYMPTOMEN
Cuba had het covid-19-virus verrassend snel onder controle, in tegenstelling tot Nederland. Een zorgstelsel dat tot in zijn vezels gebaseerd is op preventie lijkt het verschil te maken.
Die ochtend belde Jaime aan bij een 73-jarige buurvrouw; hij had een paar bijzondere vragen over haar gezondheid.
Jaime, vierdejaarsstudent geneeskunde, was een van de duizenden studenten die opgeroepen waren voor een landelijk deur-aan-deuronderzoek naar covid-19-achtige symptomen op plaatsen waar kwetsbare mensen wonen. Een uitzonderlijke maatregel in een uitzonderlijk land… Gevraagd naar de motor achter zoveel activiteit om corona buiten de deur te houden was het antwoord simpel: ik weet dat hun leven hiervan af kan hangen.
Het aantal mensen dat in Cuba aan covid-19 overleden is, bedraagt volgens WHO-cijfers 3 procent van dat van Nederland (zie tabel). Hoe pakken ze dat aan? En kunnen wij er misschien iets van opsteken?
Als verklaring voor het verschil ligt voor de hand dat er in Nederland 4 procent méér 65-plussers zijn dan in Cuba. En dat een eiland als Cuba gemakkelijker te isoleren is dan Nederland. Cuba telde 23 weken na de uitbraak 88 coronadoden. Op een naburig eiland – de Dominicaanse Republiek, even dichtbevolkt als Cuba – waren dat er na ongeveer dezelfde periode echter 1489. We moeten dus nog op zoek naar andere verklaringen.
Wijkepidemioloog als boegbeeld
Bij de Cubaanse aanpak valt een aantal verschillen op met Nederland die mogelijk aan het goede resultaat bijgedragen hebben. Het belangrijkste lijkt dat het zorgstelsel gebaseerd is op preventie tot in de vezels van de samenleving; met de wijkepidemioloog als boegbeeld en een ervaren centrale regie2. Het stelde de Cubaanse overheid in staat om vanaf de eerste coronabesmettingen snel en gecoördineerd een vooraf vastgesteld wetenschappelijk plan uit te voeren, én om bij te sturen zoals bij de opflakkering van het virus in Havana. Zonder de afstemmingsproblemen die we in Nederland kennen, zoals een door marktwerking gesegmenteerde eerste lijn en deels geprivatiseerde laboratoriuminfrastructuur. Maar mét extra druk om ziekenhuisopname van mensen te voorkómen vanwege een continu dreigend tekort aan beademingsapparatuur.

Bij nationale spoedgevallen is de eerste klap een daalder waard: dat weten ze in Cuba als geen ander, door ervaring met orkanen in eigen land, de recente verscherping van de ruim zestig jaar bestaande economische blokkade door de VS, en een decennialang trackrecord van internationale spoedhulp. Als voorbeeld van dat laatste stuurde Cuba in april zijn befaamde internationale medische brigade, ditmaal bestaande uit 52 artsen en verpleegkundigen, naar de door corona getroffen Italiaanse provincie Lombardije. Vanaf de uitbraak in Wuhan werd er al gewerkt aan een versterking van het Nationaal Programma Longziekten, training van zorgpersoneel, inrichting van quarantaineruimten en uitbreiding van labfaciliteiten voor moleculaire diagnostiek. Dit laatste flink beperkt door geldgebrek. Er kwam een cursus op tv en internet om zelf mondkapjes te gaan maken en op 30 januari – de dag dat de WHO covid-19 als internationaal spoedgeval bestempelde – was de Cubaanse president op tv om zijn volk voor te bereiden. Die notie was in Nederland niet aanwezig: pas op 16 maart, tweeënhalve week na de eerste covid-19-besmetting, verscheen premier Mark Rutte op tv en sprak hij over groepsimmuniteit en eigen verantwoordelijkheid. Ondanks een alarmerend rapport met andere adviezen van de WHO op 28 februari. 3
Opsporen, testen en quarantaine
Gealarmeerd door een in China geconstateerde snelle verspreiding en een Case Fatality Rate van 8 procent bij 70-plussers trok de Cubaanse regering al dagen vóór de eerste aangetoonde coronabesmetting alles uit de kast: op vrijwillige basis gingen studenten geneeskunde, artsen, wijkverpleging en de eerder speciaal getrainde vrijwilligers deur aan deur in kwetsbare gebieden voor een massale face-to-faceopsporing van corona-achtige symptomen.4,5 Bij positieve bevindingen volgde verplichte quarantaine op speciaal daarvoor ingerichte plekken en een PCR-test. Als die positief was, volgde ziekenhuisopname gevolgd door contactopsporing en op basis van epidemiologische verdenking (contact met positief geteste of inreizende mensen): thuisquarantaine. Volgens officiële bronnen verbleven elf dagen na het eerste coronageval 1600 mensen in quarantainecentra en 37 duizend mensen in thuisquarantaine onder de hoede van huisarts en wijkverpleging. Er kwam een mondkapjesplicht in openbare ruimten, thuisblijfplicht voor kwetsbare mensen, voorzieningen voor thuiswerk, garanties voor werk en sociale bijstand. En boetes voor overtredingen. De grote doktersdichtheid, de sociale druk en de belangrijke plaats voor ethiek in alle medische opleidingen hielpen bij deze logistieke operatie. Deze rigoureuze en vroege maatregelen lieten weliswaar weinig ruimte voor eigen verantwoordelijkheid maar werden door WHO en de bevolking ondersteund.3,6 Ondanks het feit dat er na medio april voedselschaarste ontstond waardoor basisvoedsel op de bon moest. Een erfenis van een te trage ontwikkeling van de landbouw en de verscherping van de VS-blokkade gedurende de coronacrisis. In augustus bleek vooral in Havana die steun tanende en moest de regering herhaaldelijk en nadrukkelijk oproepen zich aan de corona-‘etiquette’ te houden.
Zuinigheid
Cuba is een land met schaarse middelen. Een PCR-test kost tussen 50 en 100 Amerikaanse dollar, dus was zuinigheid geboden en werkte men met een door de WHO geadviseerd PCR-testprogramma. Hierbij test je dagelijks zóveel dat maximaal één op de tien testen positief is, én blijft. De PCR-test signaleert ook mensen mét corona maar zonder symptomen. Als je het goed doet, meet je dus ook de impact van asymptomatische verspreiders (recentelijk geschat op 20 tot 30 procent van het totaalaantal mensen met corona). Dit was misschien ook een goed idee geweest voor Nederland, waar het testbeleid vooral bepaald werd door marktaanbod. Vergelijking van testtempo tussen Cuba en Nederland of andere landen, kan via de website Our World Data.7
Gedurende de pandemie is de inzet van geneesmiddelen in Cuba groot: zestien verschillende soorten waaronder antiretrovirale en afweerversterkende. Ze zijn vooral bestemd voor ernstig zieke mensen; sommige dienen als preventie. Eind augustus werd bekend dat men ook bezig is met de ontwikkeling van vier vaccins. Het merendeel van de geneesmiddelen maakt Cuba zelf in een cluster zeer geavanceerde farmaceutische onderzoeksinstellingen- en productiebedrijven in Havana. Met als criterium ‘maken wat nodig is’ wordt hoogwaardige medicatie op grote schaal en tegen zeer lage kostprijs geproduceerd. Bij gevorderde covid-19-infecties gebruikt men lopinavir-achtige blokkers van virusrijping (CIGB-258 en -325) en bij beginnende infectie de afweerstimulator interferon-alfa-2b. Beide middelen blijken veilig en bij CIGB-325 treedt in kleinschalige trials zowel klinische als röntgenologische verbetering op. Grotere onderzoeken naar het effect laten zowel positieve als negatieve resultaten zien.8 De positieve bijdrage van deze voor onze begrippen nogal ruime inzet van medicatie aan het lage aantal Cubaanse coronadoden is nog niet bekend.
Niet de laatste
De Cubaanse centraal geleide economie, gemeenschapscultuur met bijbehorende waarden, sociale druk en de weinig gedifferentieerde pers roepen bij velen van ons soms vragen op. Toch kan bestudering van de Cubaanse gezondheidscrisisaanpak voor ons op een aantal punten interessant zijn. Public health klopt dit jaar immers nadrukkelijk aan ieders deur. En blijkt een noodzakelijk én leuk onderdeel van onze zorg. Noodzakelijk, want covid-19 is niet de laatste pandemie, en wat te denken van die stille pandemie van cardiometabole ziekten?
auteurs
Paul Jonas, oud-huisarts, docent LUMC, interuniversitair stagecoördinator voor Cuba
Voetnoten
De petitie is op 26 november 2020 aan de wethouder overhandigd.
Antwoord van wethouder Hilde de Groot in een gesprek bij de overhandiging:
Deze toevoeging kan de initiatiefgroep zien als een concreet gevolg van hun inspanningen! - De wethouder wil vervolgens de vaart erin houden door in hetzelfde jaar Gedeputeerde Staten van de Provincie Utrecht te verzoeken om de rode contour te verruimen, zodat woningbouw op deze locatie(s) ook mogelijk wordt gemaakt. - Het is evenwel duwen en trekken. Binnen de rode contour heeft de gemeente meer af te dwingen (30% betaalbaar) dan erbuiten. Het is fijn dat inwoners mee duwen!
REACTIE PETITIONARIS
De door ons opgestarte petitie is in totaal 514 keer ondertekend! Daar zijn we uiteraard heel blij mee! Dank aan allen die de petitie ondertekend hebben. Het is een steun in onze rug en een duidelijke boodschap aan de Houtense politiek: (ex-)Schalkwijkers staan achter het verzoek om in Schalkwijk op korte termijn betaalbare woningen te realiseren voor starters, jonge gezinnen en senioren. De petitie is op 4 november via MS teams digitaal aan wethouder Hilde de Groot overhandigd. Op verzoek van de gemeente is het overhandigen nog eens dunnetjes overgedaan in de vlog van de wethouder. Zo krijgt de petitie de aandacht die het verdient.