U, de petitionaris

Nieuws

Petitie overhandigd!

Vanavond heeft de stadsdeelcommissie en -bestuur de petitie ontvangen. Stadsdeelbestuurder Ester Fabriek nam de petitie aan tijdens het inspreken door bewoners met de suggestie op de schermen. De opnames zijn terug te zien via de tijdelijke locatie van de vergaderingen in Nieuw-West.

De Werkgroep Blackspots heeft dit voorstel ook ontvangen. Dit voorstel, samen met hun adviezen, de steun hiervoor van het stadsdeel en het vinden van budget moet de situatie verbeteren.

overhandiging-petitie

Met hulp van een tegendenker uit de buurt zijn de onderstaande antwoorden op vragen voorbereid. Die niet allemaal gesteld werden:

Maar de auto's die in het park moeten zijn dan?
Een heel klein stukje verderop het park in, na de portiersloge, is het de norm dat je met alarmlichten aan en 5km/u voorzichtig tussen de voetgangers rijdt. Dat kan heel goed op de brug al beginnen. Laat de auto's vanaf de Haarlemmerweg over een verlaagde stoeprand een voetgangerszone inrijden als ze hier afslaan. Via de andere ingang binnenkomen is beter natuurlijk.

Want nu lijkt het een reguliere afslag, geregeld met verkeerslichten, het is uitnodigend. Dat veroorzaakt ook allerlei autoverkeer. Automobilisten van buiten Amsterdam denken dat je hier met de auto goed kan komen. Terwijl ze er heel ongewenst zijn en ook vaak door de portier weer doorgestuurd worden naar de parkeergarage. Autonavigatie stuurt automobilisten die een bestemming in het park opgeven via deze ingang het park in, alsof ze er helemaal kunnen komen. De portier moet ze dan weer wegsturen naar de parkeergarage bij de Praxis. Als de brug voet- en fietspad wordt hoort daar een verkeersbesluit bij en die worden geautomatiseerd overgenomen door Google, Tomtom en dergelijke. Computer zegt dan wèl nee.

Maar de taxi's die er nu vaak rijden dan?
Van alle mensen die over de brug gaan is het merendeel voetganger of fietser. Duizenden op een dag, dus die moeten dan ook de bijbehorende voorrang krijgen. Behalve tijdens evenementen komen taxi's vooral over de brug om daar buiten een parkeervak te wachten op een oproep, niet om iemand af te zetten of op te halen. En als er incidenteel eens een keer een hotelgast met koffers of een gast voor de tv-studio afgezet moet worden dan kan de taxi gewoon met alarmlichten met 5km/u over de brug. Hotel of televisie-redactie moet maar een instructie toesturen, dat is het nadeel van deze toplocatie. Misschien moet er een taxi-standplaats op de Haarlemmerweg komen, want officieel is de ruimte geen standplaats.

De logische plek voor automobilisten om te stoppen voor het park moet bij het stoplicht op de Haarlemmerweg worden. Dan kunnen passagiers tijdens het wachten voor het rode licht uitstappen.

Komen de hulpdiensten niet in de problemen als autoverkeer niet meer door de Van Limburgstirumstraat mag?
Het is onveilig voor fietsers om zo'n doorgang met paaltjes onmogelijk te maken voor autoverkeer. De Fietsersbond zegt ook altijd paaltjes te mijden, gevaarlijk voor fietsers. Als er geen paaltjes staan kunnen auto's met een blauw zwaailicht op het dak gewoon over dat brede fietspad rijden. Vaak gebeurt het niet omdat het dan gaat om hulpverleners die in of uit deze wijk gaan. De meeste rijden over de Haarlemmerweg. Met een goede inrichting zal autoverkeer dat de Van Limburgstirumstraat inrijdt vanaf het plein linksaf worden geleid, de Joan Melchiorstraat in.

Er is een ingang van een ondergrondse parkeergarage in dat stukje van de Van Limburgstirumstraat, wordt die onbereikbaar?
Die is een stukje de straat in. De auto's voor die parkeergarage laat je over het brede fietspad rijden dat vanaf de garage-ingang pas officieel een fietspad wordt voor het laatste stuk. Ter hoogte van de Joan Melchiorstraat staat er dan al een bord 'doodlopende weg' en 'fietspad over 30 meter" met de suggestie om die straat in te slaan. Het is dan alleen de laatste 15 meter tot aan de Haarlemmerweg een officieel fietspad met rood asfalt en borden erbij enzo. Maar dat is genoeg om het verkeer op de Haarlemmerweg de afslag deze straat in te ontnemen.
Vanaf de Haarlemmerweg is er dan voor automobilisten geen enkele suggestie meer dat ze af kunnen slaan. Nu mogen ze dat al niet trouwens, maar dan zullen ze het nog minder doen dan nu. Het ziet er nu nog wel te uitnodigend uit. De overtreders van verkeersregels doen dat gek genoeg ook altijd op volle snelheid, alsof het dan minder erg is.

Hoe kan je garanderen dat bestuurders niet alsnog in- en uitrijden?
Bij tunnels, bruggen, stegen en dergelijke zijn heel goed mobiele handhavingscamera's te plaatsen. Nu kan dat niet goed op deze plek, maar als elke auto die hier in of uit rijdt voortaan in overtreding is dan is dat een goede plek voor zo'n camera af en toe. Vooral als er kennelijk veel overtredingen zijn en auto's over het fietspad zullen rijden.

Dat is trouwens een behoorlijke overtreding, met een auto over een druk fietspad rijden. Je riskeert een conflict met een fietser en die kan je met je auto nooit snel genoeg achterhalen om je schade te verhalen. Ik betwijfel of veel automobilisten het zullen doen. Ze hebben dan het toekomstige bord 'doodlopende straat over 50m' bij het Van Limburgstirumplein (voor Doardi) gemist. En ook een bord en de weginrichting waarmee ze de Joan Melchiorstraat in worden gestuurd. De weginrichting zegt dan nee. Nu zegt die ja.

Als auto's omrijden, veroorzaakt dat dan niet meer vervuiling?
Een brandstofauto is vervuilend zodra die gaat rijden. Op de gemiddelde afstand van een autoritje is dit stukje extra minimaal, vergelijkbaar met de motor stationair laten draaien om op je telefoon te klooien. De meeste automobilisten zullen hun routines en routes aanpassen. De enige automobilisten die iets meer zullen rijden wonen ten noorden van het Van Limburgstirumplein. De rest rijdt ofwel evenwijdig aan de Haarlemmerweg naar de Van Hallstraat (stad uit) ofwel enkele tientallen meters om via de Van der Hoop en Van der Duijnstraat (centrum in). Maar juist de omwonenden die niet meer makkelijk de Haarlemmerweg in kunnen draaien hebben ook het meeste profijt van deze ingreep als ze niet in de auto rijden.

Als auto's omrijden, wordt de kans op ongelukken dan niet groter?
De twee andere kruisingen met de Haarlemmerweg zijn veiliger. Die met de Van Hallstraat is recent verbeterd. Die met de Van Der Duijnstraat heeft de status van een uitrit en moet al het verkeer voorrang geven totdat er niets meer aankomt. Ook is die niet zo onoverzichtelijk als de kruising met de Van Limburgstirumstraat nu, waar de grote stromen voetgangers en fietsers doorheen gaan.

Mensen klagen nu al over een onbereikbare buurt, hoe zorg je dat de wijk bereikbaar blijft voor bewoners?
Dan bedoelen ze vast bereikbaar voor automobilisten. De buurt is en blijft heel goed bereikbaar voor mensen. Nu al heeft de Van Limburgstirumstraat eenrichtingsverkeer vanaf de Haarlemmerweg. Dus de wijk in verandert er niets voor automobilisten. Wel wordt het duidelijker. De wijk uit wordt het omrijden naar de Van Hall. Richting centrum de Van der Duijnstraat. De gemeente kan een telling houden om hoeveel auto's het gaat en of de infrastructuur het aan kan.

In ruil daarvoor wordt deze plek veel rustiger en veiliger, want vooral 's avonds en 's nachts wordt er af en toe snel gereden omdat de asfaltweg daartoe uitnodigt. Een Van der Duijnstraat zal dat veel minder doen. Die is alleen te vinden met navigatie, het meeste verkeer zal via de Van Hall gaan.

Eigenlijk is het gek dat zowel de Van Limburgstirumstraat als de Van der Duijnstraat auto's op de Haarlemmerweg laten uitkomen. Tussen beide straten zit maar 100 meter.

Waarom kunnen we niet gewoon drempels plaatsen? Wat maakt de Haarlemmerweg veiliger als we de Limburg van Stirumstraat afsluiten? De ongelukken gebeuren op de Haarlemmerweg: mensen die van het park naar de Stirumstraat fietsen.

De onduidelijke situatie op deze kruising is de kern van het probleem. Als auto's geen optie meer hebben om af te slaan en alleen stoppen om fietsers en voetgangers over te laten steken wordt het veel overzichtelijker voor iedereen. Auto's stoppen om fietsers en voetgangers over te laten steken die allemaal tegelijk oversteken van links en rechts. Als de fietsers en voetgangers rood hebben (op de brug en vanuit de Van Limburgstirumstraat) hebben de automobilisten op de Haarlemmerweg groen. En andersom.

Dinsdag 14 mei: aanbieding van de petitie aan de Tweede Kamer

Beste mensen,

Op dinsdag 14 mei zal ik de petitie aan de vaste Kamercommissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap overhandigen.

In de begeleidende verklaring zal ik benadrukken dat de Nashvilleverklaring en haar ondertekenaars op steun vanuit de bevolking mogen rekenen en dat waar zij voor staan niet discriminerend is of op uitsluiting van anders-geaarden berust.

Integendeel: het uitgangspunt is het universeel-christelijke beginsel dat de zonde onderkend en veroordeeld moet worden, maar dat zondaars vanuit hun behoefte met God in het reine te komen hierop gewezen moeten worden en bijgestaan moeten worden in het afwerpen van die zonde.

+Lees meer...

Een en ander kan enkel geschieden indien kerken, geestelijken en andere christenen zonder represailles of verdachtmakingen (zoals de ondertekenaars overkomen is) in staat gesteld worden uiting te geven aan dit voor het zielenheil essentiële beginsel.

Voorts zal ik proberen in mijn verklaring te benadrukken dat veel van de kritiek op de Verklaring en haar ondertekenaars onbillijk is, vooral waar het gaat om beschuldigingen van 'uitsluiting' of discriminatie van anders-geaarden.

Ik zal u op de hoogte houden van de ontwikkelingen.

Marcel Bas

|

|.

17-02-20009 Vragen van A.A. Lakerveld aan voorzitter gemeenteraad

Gemeente Den Haag

BEANTWOORDING SCHRIFTELIJKE VRAGEN van het raadslid de heer A.A. Lakerveld

sv 2009.051 RIS 161254 Regnr.

+Lees meer...

BSD/2009.747 Den Haag, 17 februari 2009

Inzake: Parnassia

De gemeenteraad Het raadslid de heer A.A. Lakerveld heeft op 5 februari 2009 een brief met daarin tien vragen aan de voorzitter van de gemeenteraad gericht. Ingevolge het bepaalde in artikel 38, van het reglement van orde voor vergaderingen en andere werkzaamheden van de raad, antwoorden wij als volgt.

In de Telegraaf en AD/Haagsche Courant van hedenmorgen staan alarmerende berichten over een mogelijke meervoudige moordenaar: “Een patiënt van de psychiatrische instelling Parnassia in Den Haag is volgens de politie zeer waarschijnlijk de seriemoordenaar die zeker twee, maar mogelijk vier mensen heeft vermoord door ze te verdrinken. De verdachte loopt echter nog altijd vrij rond omdat de kliniek weigert belangrijke gegevens over de patiënt te verstrekken.”, aldus de Telegraaf. Eerder besteedde de Korpskrant al aandacht aan de kwestie. In het licht van het voorgaande en onder verwijzing naar artikel 38 van het Reglement van Orde heeft onze fractie de volgende vragen:

  1. Is de berichtgeving in de Telegraaf, AD/Haagsche Courant en de Korpskrant juist? Tussen de genoemde berichten bestaan verschillen. De feiten zoals geschetst in de Korpskrant zijn naar het oordeel van Parnassia correct weergegeven. Uiteraard kan ook het college niet over de genoemde patiëntgegevens beschikken. Over de mogelijke betekenis van deze gegevens voor de strafrechtelijke vervolging kan het college dan ook geen oordeel vellen. Het college is overigens geen partij in het strafrechtelijk onderzoek. Het college stelt vast dat de rechtbank heeft beslist dat Parnassia op goede gronden inzage in het betreffende dossier heeft geweigerd. Het gesprek dat de burgemeester, samen met de wethouder WVE heeft gehad met de korpschef, de hoofdofficier van justitie en de directie van Parnassia heeft het college gesterkt in de overtuiging dat Parnassia in deze zaak geen enkele blaam treft. BSD/2009.747 2

  2. Wanneer is de burgemeester in kennis gesteld van deze informatie en door wie (politie, Parnassia en/of pers)? Is hier sprake van tijdig informeren? De burgemeester is te laat in het proces geïnformeerd. De informatie was afkomstig van Parnassia. Dit is uiteraard besproken met de korpschef en de hoofdofficier.

  3. Kunnen burgemeester en politie de veiligheid van burgers voldoende garanderen wanneer buurt en burgers niet in kennis worden gesteld van het op vrije voeten zijn van een mogelijk meervoudige moordenaar? Gaarne een motivatie. De burgemeester en de politie doen er alles aan om de veiligheid van burgers te waarborgen. Zij maken hierbij gebruik van de hen toegewezen bevoegdheden, uiteraard binnen de kaders van de wet. Waar mogelijk worden buurtbewoners en burgers daarover zo goed mogelijk geïnformeerd.

In de AD/HC staat het volgende citaat over de werkwijze van Parnassia: “Ze weigerden de meest summiere informatie te verstrekken,” zegt onderzoeksleider Gijs Folsche. “Zelfs de vraag op welk tijdstip de verdachte patiënt bij zijn behandeling is vertrokken, bleef onbeantwoord.” 4. Valt het tijdstip van een afspraak volgens het college onder het medisch beroepsgeheim? Zo ja, op welke wijze? De vraag wat wel en niet onder het medisch beroepsgeheim valt is niet ter beoordeling aan het college. Wij wijzen erop dat de rechtbank hierover in deze zaak een beslissing heeft genomen.

Al zou het tijdstip onder het medisch beroepsgeheim vallen, dan nog is er een uitzonderingsgrond, te weten: ”Er kunnen zwaarwegende redenen zijn om het beroepsgeheim te doorbreken. Dat mag alleen in de volgende gevallen: * na toestemming van de patiënt zelf * vanwege een wettelijk voorschrift (bijvoorbeeld de infectiewet). * bij een conflict van plichten. In alle situaties dreigt er ernstig gevaar voor derden en is het gevaar niet anders te voorkomen dan door openbaarmaking van gegevens.” (Bron: Website Centrum voor Ethiek en Gezondheid).

  1. Vindt het college dat deze situatie een evident voorbeeld is van genoemde uitzonderingsgrond en dat Parnassia derhalve de betreffende informatie moet vrijgeven? Zie het antwoord op vraag 4. BSD/2009.747 3

  2. Vindt het college dat de halsstarrige weigering van Parnassia om mee te werken aan het politieonderzoek ten koste gaat van het draagvlak voor psychiatrische centra als Parnassia middenin de stad en in een woonomgeving? Zoals vermeld heeft de rechtbank beslist dat Parnassia op goede gronden inzage in het betreffende dossier heeft geweigerd. Er is dus geen sprake van halsstarrige weigering van Parnassia om mee te werken aan het politie onderzoek. Parnassia vervult een cruciale rol bij de behandeling van Haagse burgers met psychische problemen. Daar hoort de opvang van patiënten in de stad bij. Die opvang en behandeling zijn van wezenlijk belang voor de Haagse samenleving en dit wordt naar ons oordeel ook zo gewaardeerd.

  3. Ziet de burgemeester kans om alsnog een bemiddelende rol te spelen teneinde een informatieoverdracht van Parnassia naar de politie te bewerkstelligen, opdat een verder onderzoek mogelijk wordt? Er is geen sprake van een bemiddelende rol aangezien de rechter over deze kwestie reeds heeft beslist. Die beslissing dient te worden gerespecteerd. Wel heeft op initiatief van de burgemeester, in aanwezigheid van de wethouder WVE, een gesprek plaatsgevonden met Parnassia, de politie en het Openbaar Ministerie. Daarbij is van alle zijden benadrukt dat de kwestie geen enkel gevolg heeft voor de relatie tussen politie en Parnassia. Die is goed en blijft goed.

  4. Is dit nu typisch een voorbeeld van een zaak die via het opsporingsprogramma TeamWest (nu tijdelijk uit de lucht) onder de aandacht had kunnen worden gebracht? Nee, deze zaak kwam volgens de politie niet voor Team West in aanmerking.

  5. Zijn er afspraken geformuleerd -al dan niet vastgelegd in een protocol tussen politie en zorgaanbieders (waaronder Parnassia)- over hoe om te gaan met dit soort situaties? Nee. In de beschreven situaties is strafrechtelijk onderzoek verricht op basis van de daarvoor geldende wettelijke bepalingen. Er bestaan wel diverse protocollen tussen Parnassia en de Politie. Zo zijn er protocollen rond de informatie-uitwisseling bij de aanpak van Veelplegers en voor het verlenen van bijstand bij agressie in de zorginstellingen.

  6. Wat is de standaardwerkwijze van informeren van de burgers in dit type gevallen? Is een procedure als met ontsnapte TBS’ers mogelijk? Er is geen standaard werkwijze voor het informeren van burgers. Afhankelijk van de situatie wordt door het Openbaar Ministerie en de politie, danwel in de Driehoek besloten of en zo ja op welke wijze burgers worden geïnformeerd.

Het college van burgemeester en wethouders, de secretaris, de burgemeester, mw. A.W.H. Bertram J.J. van Aartsen

Zorgvisie 25-03-2009 Hirsch Ballin: beroepsgeheim arts blijft intact

Hirsch Ballin: beroepsgeheim arts blijft intact

Minister Ernst Hirsch Ballin van Justitie meldt in een brief aan de Tweede Kamer dat het beroepsgeheim van artsen blijft zoals het is. Dit als antwoord op vragen naar het politieonderzoek bij Parnassia, de psychiatrische instelling waar een patiënt werd verdacht van een viervoudige moord.

“Over het al dan niet doorbreken van het beroepsgeheim worden geen algemene afspraken gemaakt, omdat de betrokken behandelaar daarover steeds per concreet geval een afweging maakt”, aldus Hirsch Ballin in zijn brief naar de Kamer.

Medisch beroepsgeheim

De minister werkt niet mee aan het doorbreken van het medisch beroepsgeheim ten gunste van een onderzoek door de politie.

+Lees meer...

“Er voldoende ruimte om het belang van de opsporing af te wegen tegen het belang van de geheimhoudingsplicht. Als dit leidt tot een onbevredigend resultaat, kan een rechter deze belangen tegen elkaar afwegen.”

Parnassia

Bij de Haagse psychiatrische instelling Parnassia werden in 2007 twee lijken gevonden. De belangrijkste verdachte was een patiënt van de kliniek. Het dossier van de patiënt werd niet ter inzage aan de politie gegeven, waarna de rechter oordeelde dat Parnassia zich terecht beriep op het medisch beroepsgeheim. (Zorgvisie – Nico van Wijk)

https://www.zorgvisie.nl/hirsch-ballin-beroepsgeheim-arts-blijft-intact-zvs005427w/

NRC 07-02-2009 Medisch beroepsgeheim is heilig, ook als patiënt verdachte is

Medisch beroepsgeheim is heilig, ook als patiënt verdachte is

Een politie-onderzoek naar vier doden in Den Haag stokt door het medisch beroepsgeheim, zo bleek deze week. „De politie probeert de wet te ondermijnen via de media.”

Brian van der Bol 7 februari 2009

Wat is belangrijker: het beroepsgeheim van artsen of een politieonderzoek naar een aantal doden? Die vraag werd deze week actueel, omdat de Haagse politie een verband vermoedt tussen de dood van vier mensen die voor het laatst levend zijn gezien op een terrein van de psychiatrische instelling Parnassia in Den Haag.

Bij de dood van twee van hen, een moeder en een zoon, was de politie zelfs een verdachte op het spoor.

+Lees meer...

Maar het mogelijk laatste puzzelstuk ontbreekt: informatie over de verdachte, patiënt van Parnassia. De GGZ-instelling wil die niet prijsgeven wegens de medische geheimhoudingsplicht.

Dit leidt tot frustratie bij de politie. „Het medisch beroepsgeheim weegt kennelijk zwaarder dan het oplossen van een zaak waarbij één of meer slachtoffers zijn gevallen”, stelt onderzoeksleider Gijs Folsche in de Korpskrant van Politie Haaglanden.

Deskundigen uit de medische wereld begrijpen de frustratie van de politie. Maar zij vinden het kwalijk dat de politie die frustratie via de media heeft geuit. „De politie probeert de wet te ondermijnen via de media. Daar maak ik me zorgen over”, zegt Marleen Barth, voorzitter van GGZ Nederland. „De politie moet haar taak uitoefenen binnen de grenzen van de wet, en in zo’n instelling gelden de grenzen van de wet. Namelijk dat privacygevoelige informatie niet naar buiten mag worden gebracht.” Als Parnassia de patiëntgegevens wel aan de politie had verstrekt, „kom je in een glijdende schaal terecht”, zegt Barth. „Een volgende keer wil een verzekeraar die gegevens ook wel hebben.”

De wet is duidelijk: opsporing is ondergeschikt aan het (medisch) beroepsgeheim. Artsen hebben zwijgplicht (tegenover iedereen) en verschoningsrecht (tegenover de rechter en politie). Maar als het maatschappelijk belang groot genoeg is kan de rechter beslissen dat artsen of instellingen informatie over patiënten beschikbaar moeten stellen voor opsporing.

Is het maatschappelijk belang in de ‘Parnassia-zaak’ groot genoeg? De politie vond van wel en vroeg via de rechter-commissaris of Parnassia de patiëntgegevens ter beschikking wilde stellen. De GGZ-instelling ging meteen in beroep bij de raadkamer. Die oordeelde dat Parnassia zich terecht beriep op geheimhouding. Het patiëntendossier bleef dus gesloten.

Wel kreeg de politie de tijdstippen waarop de verdachte zijn woning op het Parnassia-terrein verliet en wanneer hij weer terugkwam. „Maar wat wij wilden weten kregen we niet: in welke toestand verkeerde hij, wat voor kleren droeg hij?”, zegt een woordvoerder van de politie.

Sommige Kamerleden stelden de geheimhoudingsplicht naar aanleiding van ‘Parnassia’ ter discussie. „Voor de bühne”, zo omschrijft Arie Nieuwenhuijzen Kruseman, voorzitter van artsenorganisatie KNMG, de reactie van de politici „Je moet niet voor een incident de wet veranderen.”

Een verzoek om de geheimhoudingsplicht open te breken komt vaker voor, zegt Nieuwenhuijzen Kruseman. Dat zo’n verzoek de raadkamer haalt, gebeurt „zo’n tien keer per jaar”. Die stemt volgens hem zelden toe. Dan is het meestal bij personen die zelf van een strafbaar feit worden verdacht en zich achter het verschoningsrecht verschuilen: artsen, apothekers, notarissen en advocaten. Zo kan de rechter beslissen een dossier openbaar te maken als een arts bij een operatie een cruciale fout maakte, bijvoorbeeld met de dood van een patiënt tot gevolg.

Dat het verzoek een derde betreft, in de ‘Parnassia-zaak’ een patiënt, is zeer uitzonderlijk. Wil de politie deze zaak nog oplossen, dan zal het met nieuwe feiten moeten komen. Dat is lastig zonder de patiëntgegevens. En zo is het, volgens een nabestaanden, een kip en ei-kwestie. „De politie moet eerst bewijzen dat die patiënt de moord heeft gepleegd.”

De nabestaanden van Mark de Vries, wiens lichaam in december 2007 samen met dat van zijn moeder levenloos werd aangetroffen in een sloot op het terrein van Parnassia, zijn gefrustreerd over de rol van de psychiatrische instelling. De beste vriend van De Vries, Arjan Gittenberger, en de vriendin van de overledene Helen Sturm vertellen hun verhaal in een kamer op een Leids bedrijventerrein.

Ze hebben veel vragen. Wat is er met hun vriend en zijn moeder gebeurd? Waarom heeft Parnassia geen maatregelen, zoals cameratoezicht, genomen na de dood van de eerste vrouw in november 2007? En na de dood van hun vriend en zijn moeder, een maand later? De vierde dode werd in april 2008 gevonden in een sloot grenzend aan het Parnassia-terrein. Gittenberger en Sturm denken aan een seriemoordenaar. Ook de politie vermoedt een verband tussen de doden, maar heeft dat niet hard kunnen maken.

De belangrijkste vraag voor het tweetal is: waarom werkt Parnassia nauwelijks mee aan het onderzoek? Gittenberger hecht veel waarde aan de medische geheimhoudingsplicht, maar hij vraagt zich af waar dat begint. „Ik begrijp dat ze niets willen vertellen over de geestelijke toestand van patiënten. Maar ik snap niet dat ze geen details die daar niets mee te maken hebben, zoals welke kleren ze droegen, willen geven.”

https://www.nrc.nl/nieuws/2009/02/07/medisch-beroepsgeheim-is-heilig-ook-als-patient-verdachte-11680487-a1043148

Blik op nieuws 06-02-2009 Oplossen moord belangrijker dan beroepsgeheim

Oplossen moord belangrijker dan beroepsgeheim

Den Haag

VVD-Kamerleden Fred Teeven en Anouchka van Miltenburg vinden het onbegrijpelijk dat een moordonderzoek is stopgezet, omdat GGZ-instelling Parnassia zich beroept op het verschoningsrecht. Een ochtendkrant berichte donderdag over het onderzoek naar een seriemoordenaar dat is stopgezet door politie Haaglanden, omdat GGZ-instelling Parnassia weigert gegevens te verstrekken over de verdachte in deze zaak.

Anouchka van Miltenburg: 'Wat de VVD betreft botsen hier twee maatschappelijke problemen: het recht op privacy van patiënten en het recht, dat samenleving en slachtoffers hebben, dat een moordzaak wordt opgelost. Het mag natuurlijk nooit het geval zijn dat om deze reden een politieonderzoek wordt stopgezet.'

Beide Kamerleden vragen zich af of de instelling ook tot een andere afweging had kunnen komen.

'Als werkelijk blijkt dat een kliniek zich in dit soort ernstige gevallen altijd kan beroepen op het medisch beroepsgeheim, moeten we serieus gaan kijken naar noodzakelijke aanpassingen binnen de wet', aldus Fred Teeven.

https://www.blikopnieuws.nl/2009/oplossen-moord-belangrijker-dan-beroepsgeheim.

Skipr 09-02-2009 Parnassia maakte afweging beroepsgeheim en politieonderzoek

Parnassia maakte afweging beroepsgeheim en politieonderzoek

Skipr Redactie

9 februari 2009

Parnassia zegt zorgvuldig te hebben gehandeld bij het politieonderzoek naar een dubbelmoord. Hiermee reageert Parnassia op berichten vorige week dat ze het politieonderzoek zou hebben gefrustreerd.

+Lees meer...

De instelling weigerde de politie het patiëntdossier van een van moord verdachte patiënt te laten inzien. De rechter stelde in hoger beroep Parnassia in het gelijk.

Afwegingen Parnassia vindt dat ze imagoschade lijdt door de berichtgeving en wil daarom uitleg geven. Parnassia zegt volledig te hebben meegewerkt aan het politieonderzoek. “Hierbij is voortdurend een afweging gemaakt tussen plichten en verantwoordelijkheid: de plicht om de politie bij haar onderzoek behulpzaam te zijn enerzijds; de plicht om het beroepsgeheim te bewaren anderzijds. Na zorgvuldig onderzoek is besloten het dossier niet te openen.”

Reconstructie In december 2007 werden twee dode lichamen aangetroffen in een sloot op het Parnassia-terrein in Den Haag. Later werd ook het dode lichaam aangetroffen van een andere patiënt in een sloot op hetzelfde terrein. De politie heeft direct een uitgebreid onderzoek ingesteld.

Dossier Na enkele maanden kregen rechercheurs een psychiatrische patiënt in het oog als verdachte. De politie was ervan overtuigd dat zijn dossier cruciale informatie bevatte. Parnassia heeft hen meegedeeld daarvoor toestemming te moeten hebben van de betrokkene. De politie liet hierop weten dat het openbaar ministerie verbiedt de patiënt om toestemming te vragen, aldus Parnassia. Vervolgens is Parnassia nagegaan of er gronden waren om het beroepsgeheim te doorbreken. “De conclusie was dat dit in onvoldoende mate het geval was. Het dossier is dus niet ter inzage gegeven.

Hoger beroep De politie heeft vervolgens de rechter ingeschakeld en kreeg in eerste instantie toestemming om het dossier te openen. Parnassia ging in hoger beroep. Uiteindelijke kwam de rechter tot het oordeel dat Parnassia zich terecht beriep op het verschoningsrecht en dat het dossier niet ter inzage van de politie komt.

https://www.skipr.nl/actueel/id366-parnassia-maakte-afweging-beroepsgeheim-en-politieonderzoek.html

Petitie aangeboden

Vanavond hebben wij het Stadhuis groen gekleurd! Wij hebben 484 kinderpetities/kleurplaten en 2422 (online en schriftelijk) handtekeningen aangeboden aan de gemeenteraad! Onze directeur Liesbeth Brinkhorst hield een gloedvol betoog waarom de bezuiniging van € 100.000,00 van tafel moet! Geen stad zonder natuur! .