U, de petitionaris
Er is nieuws!

 

500 f 20604032 r13ja9dswvu6d82j8wilaovhuvbde9jv

Dossiers vrijgeven van gevaarlijke psychiatrische patiënten voor politie en OM

1.163 ondertekeningen

Denk aan Bart van U, Michael P, Thijs H, Parnassia Moorden, Steve B, Philip O. Wij zijn van mening dat het beroepsgeheim/privacybelang niet misbruikt mag worden om psychiatrische moord/doodslag verdachten uit handen van Politie en Justitie te houden

Petitie

Wij

Iedere burger die het hier mee eens is.

 

constateren

  • Het medische beroepsgeheim is een groot goed, maar mag nooit een reden zijn om een moordonderzoek te moeten stoppen.
  • De veiligheid van onze samenleving is in gevaar want deze verdachte loopt nog steeds vrij rond.
  • Het medisch beroepsgeheim mag nooit zwaarder wegen dan het oplossen van een (moord)onderzoek.
  • Het is nu 2019, er is tot de dag van vandaag nog niets veranderd met betrekking tot dit dossier.

 

en verzoeken

Wij eisen dat de dossiers van gevaarlijke psychiatrische patiënten worden vrijgegeven wanneer zij worden verdacht van een misdrijf.

Ondertekenen

 
We e-mailen u een link waarmee u uw ondertekening kunt bevestigen. Uw gegevens worden niet doorgespeeld aan derden en blijven bij de Stichting Petities.nl. Meer hierover leest u in onze privacyverklaring.

Details

Ontvanger:
Tweede Kamer 
Petitieloket:
Einddatum:
02-09-2019 
Petitionaris:
Peter Verhagen 
Website:

Geschiedenis

Ondertekeningen

Nieuws

Omroep West 03-07-2019 Jurist-over-Parnassiamoorden-Arts-hoeft-zich-niet-achter-beroepsgeheim-te-verschuilen

Jurist over Parnassiamoorden: 'Arts hoeft zich niet achter beroepsgeheim te verschuilen'

DEN HAAG - 'Een arts hoeft zich niet achter het medisch beroepsgeheim te verschuilen', zegt jurist Theo Hooghiemstra. 'Als je weet dat er een seriemoordenaar in je instelling zit, dan ga je dat communiceren.

+Lees meer...

Het medisch beroepsgeheim biedt ruimte om die afweging te maken.' Hooghiemstra reageert op de petitie die Peter Verhagen is gestart, een van de nabestaanden van de Haagse Parnassiamoorden. Peter wil het medisch beroepsgeheim in moordzaken van tafel krijgen, maar privacy- en gezondheidsjuristen vinden dat geen goed idee.

GESCHREVEN DOOR Anniek Enthoven Anniek Enthoven Politie- en rechtbankverslaggever

De moeder van Peter werd in 2007 dood gevonden in de buurt van psychiatrische instelling Parnassia in Den Haag. Hij weet zeker dat het dossier van een patiënt van Parnassia antwoorden bevat over de dood van zijn moeder, maar de kliniek weigert inzage vanwege het medisch beroepsgeheim. Peter wil dat de wet wordt aangepast, waardoor artsen bij moord openheid van zaken moeten geven.

'Het belang van het medisch beroepsgeheim is groot,' legt Theo Hooghiemstra uit. Hij is jurist en expert op het terrein van de bescherming van persoonsgegevens, in het bijzonder in de gezondheidszorg. 'Iedereen heeft recht op zorg, ook als je problemen hebt. Er is ook een collectief belang; denk aan mensen met infecties of soa's. Als zij niet naar een zorgverlener gaan, heb je een veel groter probleem.' Karen Siemers, privacyjurist gespecialiseerd in gezondheidszorg, is dat met hem eens. 'Als Thijs H. vermoedde dat zijn behandelaar direct naar de politie zou stappen, zou hij misschien nooit naar de instelling zijn teruggekeerd.'

Belangenafweging

Hooghiemstra is tegen afschaffing van het beroepsgeheim, maar vindt ook dat artsen zich er niet achter zouden mogen verschuilen. 'Als er een conflictsituatie is, dan mag je als arts je beroepsgeheim doorbreken. Dat is zelfs je morele plicht, vind ik.' Volgens Hooghiemstra moeten artsen steeds afwegen hoe acuut een situatie is.

Siemers vindt dat instellingen niet te rechtlijnig naar het beroepsgeheim moeten kijken. 'Het medisch beroepsgeheim is niet iets absoluuts. Het is altijd een belangenafweging.' Dat artsen zich mogelijk verschuilen achter het beroepsgeheim vindt ze te gechargeerd. 'De kern van het beroepsgeheim is geen schild maar een fundament van de gezondheidszorg.'

Concreet gevaar Karen Siemers schetst de afweging die artsen steeds moeten maken. 'Je moet als arts de patiënt een veilige omgeving bieden, ook als die patiënt een mogelijke verdachte is. Alleen wanneer er een concreet gevaar dreigt dat jij als arts kunt voorkomen door iemand in te schakelen mag je het beroepsgeheim doorbreken.'

Volgens Siemers is een wijziging van het beroepsgeheim bij moordzaken lastig. 'Het gaat om allemaal verschillende zaken. Artsen moeten geen verlengstuk van de politie worden. Het blijft een beoordeling van de arts welk belang hij of zij vooropzet. Ik denk niet dat een wetswijziging de duidelijkheid creëert die je zoekt.'

Kindermishandeling Theo Hooghiemstra legt uit dat de wet in 2013 is aangepast voor kindermishandeling. 'Toen is er een verplicht meldpunt voor kindermishandeling gekomen. Maar eigenlijk was dat onnodig. Bij een acute noodsituatie mag een arts altijd melden. Dan kom je echt niet in de rechtbank terecht omdat je het beroepsgeheim hebt geschonden.'

Hooghiemstra is niet voor een wetwijziging bij moordzaken. 'Dan krijg je straks voor iedere situatie een apart meldpunt. De wet psychische moorden, of een andere wet waarin staat wanneer het beroepsgeheim niet geldig is. Dat wordt heel ingewikkeld, dat is geen doen.' Karen Siemers is het met hem eens. 'Ik begrijp de petitie en de nabestaanden, maar dit gaat niet alleen over die ene verdachte. Het is veel breder.'

15-07-2019

AD 28-05-2019 Kritiek op beroepsgeheim: ‘Waarom weegt het recht van de patiënt zwaarder?’

Kritiek op beroepsgeheim: ‘Waarom weegt het recht van de patiënt zwaarder?’

Nu duidelijk is dat de kliniek waar Thijs H. verbleef aanvankelijk zweeg over zijn mogelijke betrokkenheid bij een dubbele moord laait de discussie over het medische beroepsgeheim weer op.

+Lees meer...

‘Het beroepsgeheim is geen excuus’.

Niels Klaassen en Carla van der Wal 28-05-19, 08:15 Laatste update: 10:08 4

Peter Verhagen is ervan overtuigd dat zijn moeder Tineke, ook wel beschouwd als een van de ‘Parniassiadoden’, geen natuurlijke dood is gestorven. Maar Tineke’s zoon merkt dat het medisch beroepsgeheim een grondig onderzoek daarnaar in de weg zit. Verhagen gelooft dat Tineke -net als een reeks andere slachtoffers- op mysterieuze wijze is omgekomen in en om het terrein van de ggz-instelling Parnassia in Den Haag, maar inzage in het dossier van een patiënt die meer zou weten, kreeg de politie niet. De rechter oordeelde dat het beroepsgeheim hier zwaarder weegt.

Verhagen is nu een petitie gestart omdat hij vindt dat het medisch beroepsgeheim op de schop moet. ,,Ik vraag me af wie de baas is in Nederland: justitie of de psychiatrie? Het is enorm krom dat de rechten van patiënten zo veel zwaarder wegen dan van nabestaanden.”

Pleidooi Politiebonden pleiten ook voor een discussie over het beroepsgeheim naar aanleiding van de zaak Thijs H. Want zijn de risico’s wel goed ingeschat? Was zeker dat er geen gevaar meer dreigde toen H. zich meldde na de moorden?

En had H. in de pakweg veertien uur dat hij woensdag 8 mei rondzwierf mogelijk nog meer slachtoffers kunnen maken, verwoordt Jan Struijs van de Nederlandse Politiebond de vrees: ,,Het medisch beroepsgeheim is belangrijk en een groot goed, maar rechercheurs worstelen ermee. Snel handelen is na een misdrijf belangrijk. Hoe langer na een misdrijf, hoe moeilijker het is bewijs en slachtoffers vinden.’’

Expert medische privacy Theo Hooghiemstra wijst er ook op dat het beroepsgeheim ‘niet absoluut’ is. ,,Dus wat mij betreft is het geen excuus om je eigen persoonlijke en maatschappelijke verantwoordelijkheid niet te nemen als er een ernstige, acute dreiging is.” Het geheim is er niet om ‘je als zorgverlener automatisch achter te verschuilen’, zegt Hooghiemstra.

Uiteindelijk bepaalt de rechter of het beroepsgeheim terecht doorbroken wordt of niet. Dat gebeurt vandaag ook bij de kwestie rond de camerabeelden van de kliniek waar H. verbleef. Justitie wil die beelden betrekken bij het onderzoek, maar GGZ-instelling Mondriaan weigert de video’s te delen, met een beroep op het verschoningsrecht. De rechter-commissaris moet dan de afweging maken tussen de medische privacy van H. en het maatschappelijk belang dat alle feiten ‘in rechte aan het licht komen’, zoals de Hoge Raad in eerdere arresten formuleerde.

https://www.ad.nl/binnenland/kritiek-op-beroepsgeheim-waarom-weegt-het-recht-van-de-patient-zwaarder~ab5bae51/

15-07-2019

AD 17-05-2015 Zoon van Parnassiadode wil de waarheid: wat overkwam Tineke?

Zoon van Parnassiadode wil de waarheid: wat overkwam Tineke?

Tineke Verhagen was een van de slachtoffers van de mysterieuze Parnassiamoordenaar. Meer dan tien jaar later probeert haar zoon Peter steun te verzamelen om de waarheid alsnog te achterhalen.

+Lees meer...

Het medisch beroepsgeheim zit onderzoek in de weg.

Door Carla van der Wal

Het gaat stap voor stap, net zoals Peter Verhagen zijn leven weer op orde kreeg. Een plaats tegelijk, handtekening voor handtekening, probeert hij steun te krijgen voor zijn petitie, om te zorgen dat de zaak van zijn moeder opnieuw kan worden onderzocht. Zo hoopt hij de wereld een klein beetje beter te maken. Want sinds de dood van zijn moeder beziet Peter het leven niet langer zoals vroeger. De wereld is een slechte plek. Of toch niet?

Hoop op vinden Het is eind 2007 als Tineke Verhagen met haar aan schizofrenie lijdende zoon, Peters broer, naar ggz-instelling Parnassia gaat. Daar, op die dag, verdwijnt ze, de lieve, zorgzame, pientere moeder. Meteen beginnen haar zoon Peter en schoondochter Jilly aan een zoektocht. Alles om haar te vinden. Jilly: ,,We zijn toen gaan kijken op allerlei plekken waarvan we dachten dat zij er zou kunnen zijn.’’ Eigenlijk doen ze maar wat, hopend op resultaat. Peter: ,,Helemaal in het begin dacht ik nog dat het goed zou komen, dat mijn moeder weer gevonden zou worden.’’ Tineke was weliswaar geestelijk in de war, na het overleden van haar man een jaar eerder, maar lichamelijk nog gezond.

Toch heeft Jilly meteen het gevoel dat er iets écht goed mis is. Ze heeft gelijk, blijkt na enkele slopende dagen zoeken. Zij en haar man hebben net tv opnames achter de rug om aandacht te vragen voor de vermissingszaak, als agenten aankomen bij hun huis. Ze hebben naast het allerslechtste nieuws ook de spullen van Tineke bij zich.

© Koen Verheijden Slootje Portret van de bij Parnassia vermoorde Tineke Verhagen Portret van de bij Parnassia vermoorde Tineke Verhagen © prive Het was een ongeluk, wordt het stel gezegd. Maar als Peter bij het water gaat kijken waarin zijn moeder zou zijn verdronken, ziet hij een slootje van nog geen 30 centimeter diep. En zijn moeder hield van zwemmen, kon dat goed. Hoe kan zo’n ongeluk zich voltrekken?

Hij weet zeker dat zijn moeder geen gewoon ongeluk heeft gehad als er meer doden vallen op of bij het terrein van zorginstelling Parnassia, waar ook Tineke is gevonden. Van de acht doden verdrinkt een groot aantal, net als Tineke, op een vreemde manier. Er komt een verdachte in beeld. Het is een patiënt van Parnassia, die gewelddadig en onvoorspelbaar is. De zaken komen uiteindelijk bekend te staan als de Parnassiamoorden. De moeder van Peter wordt opgegraven om alsnog sectie te verrichten.

Maar nooit kan de politie onderzoek doen zoals zij dat zou willen. De directie van Parnassia weigert elke medewerking, vanwege het beroepsgeheim. Er wordt een rechtszaak aangespannen. Het medisch dossier van de verdachte blijft ongeopend.

Sleutel Wat staat daarin? Is het de sleutel om de zaak op te lossen? Die vraag beheerst Peter de jaren erna, drijft hem tot op het randje van de waanzin. Net als die andere vragen. Wat weet bijvoorbeeld zijn broer, die zegt dat hij zich niets meer kan herinneren over de dag waarop zijn moeder verdween? Maar waarom viel hij Peter dan aan, toen ze na de dood van hun moeder samen over het terrein van Parnassia reden?

Peter krijgt PTSS, posttraumatisch stressstoornis, en kan nergens meer rust vinden. Eigenlijk heeft hij hulp nodig. Maar waar vindt je die, als een mogelijke moord bij een hulpinstelling aan de basis van je probleem staat? ,,Op de dag van de verdwijning raakten we ons onbezorgde leven kwijt’’, vat Jilly samen.

In hun woonplaats Zoetermeer voelt het alsof ze op straat anders worden aangekeken. Medewerkers van Parnassia lijken Verhagen vijandig gezind. Hij wil weg, zij ook. Dus gaan ze, samen met de kinderen. Eerst verwisselen ze Zoetermeer voor Vlaardingen, later voor een plaats in Duitsland. ,,Het was vluchtgedrag. Maar de rust hebben we hier gevonden.’’

Verdwijning

© prive Nieuwe moed verzamelen ze er ook. Als de verdwijning van Anne Faber doordringt tot de benedenwoning van Verhagen, wordt ook de dood van moeder Tineke weer opgerakeld, maar nu zonder alles overhoop te halen. Privacy stond het politieonderzoek naar de Parnassiadoden in de weg, privacy leidde er ook toe dat Michael P. niet de juiste behandeling kreeg, nadat hij was veroordeeld voor verkrachting van twee meisjes. P. leek een modelgevangene – tot hij Anne ombracht.

Peter voelt dat hij in actie moet komen. Zo begint het idee voor een petitie, die inmiddels honderden malen is getekend. Eigenhandig verzamelt hij er handtekeningen voor, door op pleinen en straten in Nederland te gaan staan. Ouderwets. Louterend ook, zegt Peter. ,,Ik vertrek met lood in mijn schoenen, maar als ik thuiskom, ben ik opgelucht. Nu praat ik met mensen over wat er is gebeurd. Ik leg uit waarom ik op straat sta. Ik merk dat er heel veel begrip is – eindelijk. Anderen vertellen me hun verhalen.’’

Zo leert Peter nu: niet iedereen is slecht. Soms heeft hij het gevoel dat zijn moeder ‘daarboven’ staat te juichen, om wat haar zoon nu doet. ,,Ze geniet van hoe het gaat. We hebben eindelijk de kracht om door te gaan.’’

In een reactie laat Parnassia weten geen mening te hebben over de petitie van Peter. Het is een zaak die bij de wetgever ligt, zegt een woordvoerder. ,,Wij hebben ons aan de regels te houden.’’ En dus ook aan het medisch beroepsgeheim.

https://www.ad.nl/binnenland/zoon-van-parnassiadode-wil-de-waarheid-wat-overkwam-tineke~a2dd3789/

17-05-2019