Deze petitie staat al ruim vijf jaar online en al die tijd ervaar ik een doofpotcultuur. Te veel partijen hebben baat bij de status quo. Binnen de sector lijkt niemand zich geroepen te voelen een eind te maken aan de misstanden. Het is wegkijken en buitensluiten. Maar nu lijkt er toch iets in beweging te komen bij de Rechtspraak.
ANP verloor nog drie zaken
Eigenlijk denk ik dat ANP wel vaker verloor afgelopen jaren. Maar lang niet alle uitspraken worden gepubliceerd. Deze drie verloren zaken zijn door de Rechtspraak online gezet in 2026:
1. Foto belastingdienst. Het lijkt er sterk op dat ANP bewijs heeft vervalst. Gedaagde had namelijk andere screenshots via Wayback dan ANP.
2. Foto Stef Blok. Gebrekkige dagvaarding en indien schade zou zijn toegewezen zou dat slechts één euro zijn geweest.
3. Foto lachgascilinders. ANP heeft de rechten niet om een schadevergoeding te vorderen, die berusten bij de freelancer. Soortgelijke jurisprudentie met dezelfde freelancefotograaf was er overigens al jaren…
Ook weer winst voor ANP
Helaas ook een dertien-in-een-dozijn-zaakje dat ANP op de gebruikelijke manier won. Hoogste tijd dat eisende partijen verplicht worden bewijs te overleggen dat zij de auteursrechthebbende vertegenwoordigen. Juridische leken gaan er namelijk vanuit dat zo’n gerenommeerd bedrijf als ANP de rechten heeft om schadevergoeding te vorderen en vragen daarom niet naar bewijs daarvan.
Doofpotcultuur
Het blijft akelig stil in de pers en bij de bloggende juristen over de door ANP verloren zaken. Marcel van den Berg bracht in kaart waardoor dat wordt veroorzaakt. Heel fijn is dat Marcel de pen opgepakt heeft en een dossier over fototrollen gaat bijhouden. Er verschenen inmiddels 11 stukken.
The soap continues
Bij rechtbank Rotterdam kantelt er helaas nog niks: ik ben wederom niet-ontvankelijk verklaard. Dus wederom geen inhoudelijke beoordeling. Ook heeft de kantonrechter mijn naam wederom verkeerd gespeld. Kennelijk is het niet de bedoeling dat de vonnissen op mijn naam teruggevonden kunnen worden. De hele soap kun je lezen bij de crowdfunding.
Blijft er nog één optie over: cassatie in belang der wet. Ook dat zal misschien verzanden in bureaucratie, maar niet geschoten is altijd mis. En het is best vermakelijk om het vonnis uit 2019 te beoordelen met de kennis van nu. Ik heb maar liefst acht grieven gevonden! Kan me niet voorstellen dat de Hoge Raad ze alle acht kan afwimpelen. Maar goed, ik ben wel vaker zeker van mijn zaak geweest en rechtspraak is geen exacte wetenschap.
Pre-order boek
Eindelijk mijn manuscript ingeleverd. Maar er knaagde iets bij mij: de uitgever is aansprakelijk voor wat ik opschrijf en Communicatiereeks is een kleine uitgeverij. Gezamenlijk hebben we besloten ons contract te ontbinden. Lees hier verder.
Ik heb op dit moment geen zin om een andere uitgever te zoeken en weer met het manuscript aan de gang te moeten. Dus ik ga het zelf in een kleine oplage laten drukken. Kijk ik daarna wel verder. Lijkt me ook beter als het boek eerst bij de juiste personen belandt en er niet gelijk lelijke reviews bij Bol & co verschijnen. Genoeg partijen die niet blij zullen zijn met het boek.
Je kunt het boek hier pre-orderen. De oplage laat ik afhangen van het aantal pre-orders en zal maximaal 500 stuks bedragen.
Bart Hofmeester
De vaste advocaat van Roel Dijkstra heeft haar toga aan de wilgen gehangen en nu heeft hij een nieuwe juridische partner: Dirk Jan Dijkstra. Die maakt het nog wat bonter getuige de bedragen die hij claimt en de stukken die hij meestuurt als bewijs dat Roel Dijkstra de maker zou zijn van de foto’s van Bart Hofmeester.
Don Pedro
Pieter Pannevis was eveneens vaste klant van Kitty van Boven. Twee hardwerkende ondernemers moesten duizenden euro’s betalen voor het gebruik van zijn foto's op hun Facebookpagina: een broodjeszaak en een vishandel. Vooralsnog lijkt hij niet overgestapt naar een ander en stuurt zelf sommatiebrieven. Hoe je daarop reageert met een tegenvoorstel lees je hier.
Het komt zelden voor dat ik een schikkingsvoorstel maak. Dat doe ik alleen bij een commerciële inbreuk en als er namens de rechthebbende geclaimd wordt. Dat moet ik Pieter Pannevis nageven, in tegenstelling tot Roel Dijkstra jaagt hij op eigen foto’s!
Dat was mijn riedeltje weer deze keer. Deel dit voorgangsbericht en help mee fototrollen in een desinfecterend zonnetje te zetten.
Groet!
De petitionaris
Op zaterdag 17 mei werd er in heel Nederland actiegevoerd tegen kernenergie. We maken ons zorgen om de komst van nieuwe kerncentrales en de hoge kosten die daarbij gepaard gaan.
Want kernenergie is een bodemloze put, waarom wil de overheid miljarden euro's aan belastinggeld verspillen aan die geld-slurpende, onnodige en trage centrales, en wordt er bezuinigd op groene waterstof en batterijen? Kernenergie is een dure afleiding van échte oplossingen. Met miljarden aan belastinggeld kunnen we veel meer bereiken als we investeren in zaken waar mensen nú wat aan hebben. In 18 plaatsen in het hele land van noord tot zuid van oost naar west gaan mensen naar de markt om actie te voeren. Daar delen ze flyers en posters uit en kan iedereen de petitie ‘Geen cent naar nieuwe kerncentrales: kernenergie is keiduur!’ tekenen. https://wisenederland.nl/geen-cent-naar-nieuwe-kerncentrales-kernenergie-is-keiduur/
The ombudsman, as it stands, is a shark without teeth. It cannot even smell a scandal if it was bleeding before their eyes — can’t sense, can’t bite, can’t act, can’t fix.
It’s a watchdog with no jaws. So let’s give it an upgrade or even better give the government such an upgrade that Ombudsman loses the necessity for their entire existence.
This isn’t some grand ideological revolution. It’s just a silly idea for a public ticket system. Silly, but powerful.
Imagine a civic ticket system — not buried in obscure forms, not locked in back-office email chains. Just like an internal help-desk, but for governance. Public, structured, traceable. And smart.
This is what it looks like.
Core Idea
Citizens should be able to report issues publicly — not buried in anonymous inboxes, not hidden behind “ongoing investigation” seals. People already talk about public issues. If people can talk about public issues with their friends, why can’t they track them together too?
A government ticket system could work just like internal systems in IT or customer service — but with a civic twist.
This is not a place for endless debate. It’s a structure to frame problem → proposal → response, cleanly and traceable.
This system proposes a transparent, iterative problem-solving interface where AI is used not to obscure, but to clarify.
The System: Public, AI-Structured, and Transparent
The system is made up of 4 stages — and yes, it uses AI — but only as a tool to help people sharpen what they’re already saying.
Every issue goes through this cycle:
1. Problem Description
a) Citizens submit an issue.
b) The AI cleans up the language, consolidates overlapping inputs, and upgrades the coherence of the report.
c) A public change-log shows the input that evolved the description — all steps visible, all input attributable.
2. Proposed Solution
a) Based on the refined problem description, the AI drafts a solution or possible action path.
b) This is visible to the public as a formal response — no magic, just structured reasoning.
c) This is not a decision. It’s a draft — structured logic, not authority. Only advice.
3. Critique Layer
a) Citizens respond to the proposed solution — a structured challenge to the proposal..
b) Their remarks are also structured by AI — not censored, but upgraded for clarity and grouped by theme or angle.
c) Again, change-logs and input trails are visible. No anonymous edits. No hidden manipulations.
d) in a sense this is the same as step 1 (problem description)
4. Upgraded Solution
a) The AI integrates valid critiques and proposes a refined version of the solution.
b) This is the “feedback-reinforced” stage, where the system attempts synthesis, not endless argument loops.
All stages remain visible — including abandoned tickets, failed resolutions, and ongoing ones. This creates a living public record of issues and proposed governance responses.
This is the synthesis. 1 = 2 + 3 = 4.
Why This Matters
Business Model? Sure — But Keep It Public
Yes, this is a product. But no, it shouldn’t be commercialized. This is civic infrastructure. It belongs to the commons.
It could be sold to municipalities, NGOs, or transparency coalitions — but that defeats the purpose.
Build it, release it, and let it run at zero cost. The public has already paid for enough systems that don’t work. This one should.
The value lies not in monetization — but in legitimacy.
Expanded Use: From Complaint Board to Administrative Operating System
What starts as a feedback tool can evolve into a complete civic engine. The system can scale:
Each issue flows like a case file, but it’s public-facing and structurally transparent. Departments can adopt the system internally. Citizens and officials see the same state of the case. Updates are traceable.
With enough refinement, this system could even approach pre-judicial arbitration or replace lower-level administrative courts — especially for predictable, repeatable types of disputes (benefits, housing, permit denials, etc.).
At some point a judge and lawyer can then bend over the case after it went through these 3 steps.
Design Philosophy
Potential Impact:
If deployed at scale, this would:
Final Thought
Let’s stop treating public concern like noise.
Let’s give it a ticket.
Let’s give the ombudsman jaws.
Give people a way to speak clearly. Let the problems stay visible. Let the fixes be criticized. Let the system evolve in full view.
Democracy doesn’t die in darkness — it suffocates in forms. We’ve normalized arbitrary bureaucracy and opaque complaint systems. But the technology to upgrade them exists. All we’re missing is the will — and the will can be crowd-sourced.
Written by Artorius Magnus
https://tinyurl.com/laconic-utopia World-Peace suggestions @250 articles highschool dropout-autodidact (unofficially 5+ PhD's).
Trots op iedereen die al heeft getekend. Dit laat zien dat we niet zwijgen, maar opstaan voor vertrouwen en fatsoen.
En we zijn nog lang niet klaar. Op naar nog veel meer! ✍️.
Wat fijn dat jullie je steun hebben uitgesproken voor het burgerinitiatief ‘Wij komen op voor de Veluwe’. Daar zijn we ontzettend blij mee.
We verheugen ons op de Parade en zijn momenteel bezig met de laatste voorbereidingen.
De parade start om 14.00 uur op het Stationsplein in Apeldoorn. De burgemeester van Apeldoorn, Ton Heerts, zal daar namens alle burgemeesters van gemeenten op/om de Veluwe de petitie en ons manifest in ontvangst nemen en een korte toespraak houden. Daarna lopen we met elkaar in een kleurrijke optocht naar het Oranjepark waar ter afsluiting een aantal presentaties gehouden zal worden.
Loop je ook mee? Alleen samen kunnen we de parade tot een succes maken.
NB: een (protest)bord meenemen? Graag! Deze mag van papier, karton of textiel
zijn. De borden mogen geen harde onderdelen bevatten.
Neem zelf je (eventuele eten en) drinken mee
Er zijn een aantal openbare toiletten in het centrum van Apeldoorn. In het Oranjepark is geen toilet.
Heel graag tot ziens op 24 mei in Apeldoorn!
Namens de initiatiefnemers, Jacky Kroon
Dat is geen toeval. Dat is Nederland dat opstaat. Links is luid, maar wij zijn met velen en wij zwijgen niet langer..
Onze petitie om het vertrouwen in minister Marjolein Faber uit te spreken heeft vandaag de aandacht getrokken van De Gelderlander. In de krant verscheen een kort stukje over onze actie, een mooi teken dat het geluid van duizenden burgers begint door te dringen.
Maar we zijn er nog niet.
Dit is pas het begin. We blijven doorgaan, net zo lang tot duidelijk is dat niet iedereen spreekt namens "de burger", en dat er wél steun is voor het werk van deze minister. Laat je stem horen en deel de petitie!
In korte tijd hebben al duizenden mensen laten zien dat er wél vertrouwen is in minister Faber. Dit laat zien dat het tegengeluid krachtig leeft. Blijf de petitie delen, samen maken we het verschil..