Deze petitie staat al ruim vijf jaar online en al die tijd ervaar ik een doofpotcultuur. Te veel partijen hebben baat bij de status quo. Binnen de sector lijkt niemand zich geroepen te voelen een eind te maken aan de misstanden. Het is wegkijken en buitensluiten. Maar nu lijkt er toch iets in beweging te komen bij de Rechtspraak.
ANP verloor nog drie zaken
Eigenlijk denk ik dat ANP wel vaker verloor afgelopen jaren. Maar lang niet alle uitspraken worden gepubliceerd. Deze drie verloren zaken zijn door de Rechtspraak online gezet in 2026:
1. Foto belastingdienst. Het lijkt er sterk op dat ANP bewijs heeft vervalst. Gedaagde had namelijk andere screenshots via Wayback dan ANP.
2. Foto Stef Blok. Gebrekkige dagvaarding en indien schade zou zijn toegewezen zou dat slechts één euro zijn geweest.
3. Foto lachgascilinders. ANP heeft de rechten niet om een schadevergoeding te vorderen, die berusten bij de freelancer. Soortgelijke jurisprudentie met dezelfde freelancefotograaf was er overigens al jaren…
Ook weer winst voor ANP
Helaas ook een dertien-in-een-dozijn-zaakje dat ANP op de gebruikelijke manier won. Hoogste tijd dat eisende partijen verplicht worden bewijs te overleggen dat zij de auteursrechthebbende vertegenwoordigen. Juridische leken gaan er namelijk vanuit dat zo’n gerenommeerd bedrijf als ANP de rechten heeft om schadevergoeding te vorderen en vragen daarom niet naar bewijs daarvan.
Doofpotcultuur
Het blijft akelig stil in de pers en bij de bloggende juristen over de door ANP verloren zaken. Marcel van den Berg bracht in kaart waardoor dat wordt veroorzaakt. Heel fijn is dat Marcel de pen opgepakt heeft en een dossier over fototrollen gaat bijhouden. Er verschenen inmiddels 11 stukken.
The soap continues
Bij rechtbank Rotterdam kantelt er helaas nog niks: ik ben wederom niet-ontvankelijk verklaard. Dus wederom geen inhoudelijke beoordeling. Ook heeft de kantonrechter mijn naam wederom verkeerd gespeld. Kennelijk is het niet de bedoeling dat de vonnissen op mijn naam teruggevonden kunnen worden. De hele soap kun je lezen bij de crowdfunding.
Blijft er nog één optie over: cassatie in belang der wet. Ook dat zal misschien verzanden in bureaucratie, maar niet geschoten is altijd mis. En het is best vermakelijk om het vonnis uit 2019 te beoordelen met de kennis van nu. Ik heb maar liefst acht grieven gevonden! Kan me niet voorstellen dat de Hoge Raad ze alle acht kan afwimpelen. Maar goed, ik ben wel vaker zeker van mijn zaak geweest en rechtspraak is geen exacte wetenschap.
Pre-order boek
Eindelijk mijn manuscript ingeleverd. Maar er knaagde iets bij mij: de uitgever is aansprakelijk voor wat ik opschrijf en Communicatiereeks is een kleine uitgeverij. Gezamenlijk hebben we besloten ons contract te ontbinden. Lees hier verder.
Ik heb op dit moment geen zin om een andere uitgever te zoeken en weer met het manuscript aan de gang te moeten. Dus ik ga het zelf in een kleine oplage laten drukken. Kijk ik daarna wel verder. Lijkt me ook beter als het boek eerst bij de juiste personen belandt en er niet gelijk lelijke reviews bij Bol & co verschijnen. Genoeg partijen die niet blij zullen zijn met het boek.
Je kunt het boek hier pre-orderen. De oplage laat ik afhangen van het aantal pre-orders en zal maximaal 500 stuks bedragen.
Bart Hofmeester
De vaste advocaat van Roel Dijkstra heeft haar toga aan de wilgen gehangen en nu heeft hij een nieuwe juridische partner: Dirk Jan Dijkstra. Die maakt het nog wat bonter getuige de bedragen die hij claimt en de stukken die hij meestuurt als bewijs dat Roel Dijkstra de maker zou zijn van de foto’s van Bart Hofmeester.
Don Pedro
Pieter Pannevis was eveneens vaste klant van Kitty van Boven. Twee hardwerkende ondernemers moesten duizenden euro’s betalen voor het gebruik van zijn foto's op hun Facebookpagina: een broodjeszaak en een vishandel. Vooralsnog lijkt hij niet overgestapt naar een ander en stuurt zelf sommatiebrieven. Hoe je daarop reageert met een tegenvoorstel lees je hier.
Het komt zelden voor dat ik een schikkingsvoorstel maak. Dat doe ik alleen bij een commerciële inbreuk en als er namens de rechthebbende geclaimd wordt. Dat moet ik Pieter Pannevis nageven, in tegenstelling tot Roel Dijkstra jaagt hij op eigen foto’s!
Dat was mijn riedeltje weer deze keer. Deel dit voorgangsbericht en help mee fototrollen in een desinfecterend zonnetje te zetten.
Groet!
De petitionaris
Amersfoort2014 en D66 hebben op 20 september 2018 vragen gesteld aan het college van B&W over de aanleg van de zonnevelden.
Amersfoort2014 vraagt waarom Vathorst-Noord wordt gekozen als gebied voor zonnevelden, terwijl de provincie Gelderland vanaf de provinciegrens (vanaf de Pallisaden naar Nijkerk) in dit gebied geen zonnevelden wil zien, omdat het strijdig is met de kernkwaliteiten van dit landschap.
Goede vragen! Zie website van Amersfoort 2014.
D66 vraagt of de vergunning al is ingetrokken (onder welke steen liggen zij?) en hoe het staat met de uitvoering van de moties om met partijen om tafel te gaan om de zonnevelden aan te leggen.
De volledige inhoud van de vragen kunt u vinden op de website van de gemeente Amersfoort. Kijk bij bestuur onder 'schriftelijke vragen'.
Nadat het via de media al bekend was geworden is de eerste officiële bron dat Lily en Howick mochten blijven een Kamerdebat over het Kinderpardon.
Dat debat is hier terug te zien en het Het AD heeft het samengevat in een live-blog
De moeder van Lily en Howick mocht ook terug komen (april 2019)..
De ontvanger van deze petitie is nu anders. De gemeente Amsterdam wil wel een Oost/westlijn, maar het grootste obstakel is dat ze zoiets niet zelf kan ophoesten.
De steun van de Tweede Kamer is nodig. Maar daar is meer draagvlak voor "de aanpak van knelpunten op de A2, A15 en A58" dan voor investeren in een metrolijn.
Gek genoeg is er wel geld voor spoorlijnen. Mogelijk is dat om te buigen naar een metrolijn? Dan is het zaak om het nationale belang van een Oost/westlijn te benadrukken.
Dinsdagavond 18 september 2018 is de petitie met toelichting, aangeboden aan de gemeenteraad van Hardenberg. Symbolisch werd tevens een fietslamp (met batterij) aan de voorzitter van de oriënterende ronde overhandigd, daarbij werd de hoop uitgesproken dat de petitie er toe bijdraagt dat er een lampje gaat branden bij de gemeenteraad.
Tijdens de overhandiging van de petitie werd verzocht, om de lantaarnpalen die erbij komen (als alles doorgaat), voor eind oktober 2018 te plaatsen.
Het zou een beetje lullig zijn als die lantaarnpalen er pas maart 2019 staan i.p.v.
eind oktober 2018.
Ik ben afgelopen maandag bij Chemours geweest, samen met een vriendin die milieukundige en scheikundige is. We zijn goed ontvangen en veel vragen zijn beantwoord.
Het belangrijkste en meest bemoedigende is, dat Chemours niet in beroep zal gaan tegen de strengere norm van 148 kilo per jaar, maar dat het bedrijf zichzelf ten doel heeft gesteld om dit terug te brengen naar 'nagenoeg nul' kilo per jaar. Dat laatste formuleren ze zo uit voorzichtigheid, omdat ze willen voorkomen dat er alsnog GenX wordt aangetroffen in het water om enige reden waarop zij zelf geen invloed hebben. Die nulwaarde moet zijn bereikt voor 2021.
Er lijkt - althans bij de manager Veiligheid, Milieu en Omgeving en de woordvoerder van Chemours - een goede wil te zijn om te veranderen van 'het stoutste jongetje van de klas', tot een bedrijf dat een voorbeeldfunctie vervult op dit gebied. De afdeling Research en Development werkt aan een alternatief voor de zogenaamde 'persistente' stoffen, dus de stoffen die niet afbreken maar zich ophopen in het milieu (en mogelijk in ons lichaam).
Chemours investeert nu in koolstoffilters op het eigen terrein, die de uitstoot van GenX moeten terugbrengen naar nul. Filteren op het eigen terrein blijkt zoveel eenvoudiger en effectiever dan filteren door het drinkwaterbedrijf, wanneer de stoffen zijn verdund en zich bevinden temidden van veel meer andere stoffen die uitfiltering behoeven. En dan hebben we het nog niet over de dieren, die onderweg schade hebben geleden.
Ik zal deze petitie alsnog aanbieden aan de provincie wanneer deze is verlopen (9 november), met grote dank voor het tekenen. Voor mijn gevoel hebben de actie, en vooral ook de jarenlange acties van omwonenden, bijgedragen tot de overtuiging van Chemours dat de maatschappij meer verwacht dan dat het bedrijf 'zoveel mogelijk binnen de wettelijke lijntjes kleurt'.
We hebben gesproken over respect voor de planeet, voor mens en dier en voor ons drinkwater. Wat mij betreft denken we voortaan langs deze lijnen na over het bestaansrecht van onze bedrijven, en niet in termen van maximaal toegestane hoeveelheden te lozen zeer zorgwekkende afvalstoffen. Nogmaals hartelijk dank voor alle betrokkenheid!
http://www.liesbeth.nu/bezoek-bij-chemours.html