Je zou verwachten dat er op een gegeven moment genoeg gewaarschuwd is voor de misleidende mails van fototrollen en dat mensen er niet meer in trappen. Maar er lijken steeds meer fototrollen bij te komen en ze wanen zich onaantastbaar. Wat ook weer niet zo vreemd is met een overheid die handhaving auteursrecht overlaat aan private partijen en weigert op te treden tegen de misleidende praktijken.
De ontwikkelingen van de afgelopen twee maanden:
Kippenfoto-zaak
Mijn derde poging om goede jurisprudentie uit te lokken leek weer vast te lopen in bureaucratisch gedoe. De rechtbank wilde de zaak nogmaals mondeling behandelen maar zegt een tekort aan rechters te hebben en dat het inplannen daarom nog minimaal 6 maanden zal duren. Ik begin zo langzamerhand te vermoeden dat rechtbank Rotterdam gewoon geen trek heeft om een vonnis te wijzen dat ongunstig is voor de status quo wat betreft handhaving fotorechten. Gefrustreerd diende ik een uitgebreide klacht - zie update 2 crowdfunding - in. Met succes dit keer! De hoorzitting is vooralsnog van de baan en de procedure wordt per direct schriftelijk voortgezet. Wordt vervolgd.
Workshop
Ik berichtte de vorige keer dat ik op verzoek een workshop zou gaan geven. Dat was leuk! Achterafgezien had ik eigenlijk niks hoeven voor te bereiden. Ik was voornemens wat uit te leggen over citaatrecht, eigendomsrecht, de verschillende licentievormen enzovoort. Maar het grootste gedeelte van de middag ging over hoe om te gaan met sommatiebrieven. En mijn (te lange) intro over het falen van de rechtspraak en waarom ik doe wat ik doe kan ik een volgende keer overslaan. De problematiek is zonder dat verhaal duidelijk genoeg. Had ik beter sommatiebrieven van deelnemers kunnen bespreken. Als het boek eindelijk af is maar eens een goed plan maken. Dan wordt het een weerbaarheidstraining tegen fototrollen. En voor de theorie kan je dan het boek gebruiken.
Geld genoeg maar niet voor jou
Geweldig boek van Thomas Bollen over hoe private partijen de macht over digitale geldschepping in handen hebben. De overheid leeft nog in het analoge tijdperk, alsof er nog een geldpers is vereist. Voor mij een feest der herkenning. De Auteurswet gaat ook nog uit van ‘in druk verschenen’. Ik heb de overeenkomsten uitgeschreven – klik hier. Het boek gaf mij inzicht hoe lobbymacht werkt en waarom fototrollen straffeloos door kunnen blijven gaan. Het boek is hier te koop.
Pleidooi voor wetsherziening
Het boek van Thomas Bollen deed mij beseffen dat de wet echt radicaal anders moet. En dat de rechtenlobby de Auteurswet met opzet gedateerd lijkt te houden zodat ie weinig houvast biedt in het digitale tijdperk. Da’s goed voor de werkgelegenheid in de sector, kan er lekker geprocedeerd worden over futiliteiten als stockfoto’s. Mijn boek gaat eindigen met 15 aanbevelingen voor de Auteurswet. Het eerste beknopte concept op mijn blog.
Micta
Douglas Mensink van Micta B.V. neemt vastgelopen discussies over van fototrol Rights Control. Hij maakt het wel heel erg bont met zijn conceptdagvaardingen. Dat er weinig van die dagvaardingen deugt blijkt wel uit het feit dat hij met een vordering van 29k naar de kantonrechter wil. De grens voor kanton is namelijk 25k en bij hogere bedrag is bovendien een advocaat verplicht. Mensink is geen advocaat…
Het blijft onbegrijpelijk dat de autoriteiten hier niet tegen optreden. Ik heb cliënten die met de idiote conceptdagvaardingen bij de politie zijn geweest. Die geeft aan dat je hulp moet inschakelen van een advocaat. Ik deed zelf tevergeefs een melding bij de ACM. Als iedereen die een conceptdagvaarding van Micta ontving deze nou eens doorstuurt naar ACM? Link. Of de publiciteit opzoekt?
Foto Epke Zonderland
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak over de kippenfoto: ANP wappert met het auteursrecht van een freelancefotograaf. Ook hier bureaucratisch gedoe: verschoven naar een andere rechtbank; verweer niet gekoppeld; een derde schriftelijke ronde voor ANP. Maar nu volgt er eindelijk uitspraak. Dit jaar nog als het goed is. Al vond ik dit vreemd: “Het kan zijn dat de rechter later uitspraak doet. U krijgt daar dan geen brief over.”
Pictoright
De naam van het fotobureau dat de collectieve vergoedingen van fotografen (vermoedelijk) achterover drukte is bekend gemaakt: BSR Agency. Pictoright heeft inmiddels ook aangifte gedaan. Het blijft wonderlijk dat je hierover verder niks leest in de pers.
Sowieso vind ik het wonderlijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus. Pictoright is aangewezen om de wettelijke verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s uit te keren aan de rechthebbenden. Dat ze aan fotobureaus uitkeren komt waarschijnlijk omdat je al je hergebruikrechten exclusief over moet dragen aan Pictoright om in aanmerking te komen voor een vergoeding. En die rechten hebben persfotografen vaak al aan een fotobureau overgedragen. Overigens meldt Pictoright in de jaarrekening dat niet-aangeslotenen hun rechten ook kunnen claimen. Hoe die dat moeten doen is me een raadsel.
De rechtszaak die Pictoright voert met Meta voert zij namens alle aangesloten fotografen. Uit de jaarrekening 2024 kan ik niet opmaken hoeveel rechthebbenden zijn aangesloten. Het lijken er niet veel te zijn gezien het feit dat de meeste fotografen de uitkering dus via een fotobureau ontvangen.
Collectieve vergoedingen is een onderwerp dat ik snel ga laten rusten. Voor mijn boek was ik er even ingedoken, en daar werd ik niet vrolijk van. Ik kwam met een voorzichtige schatting dat 18% van de geïnde collectieve vergoedingen terecht komt bij de maker. Hoe meer je weet, hoe erger het wordt.
Dat was het weer voor deze keer. Volgende keer hoop ik dat ik jullie kan melden dat ANP in beide rechtszaken in het ongelijk is gesteld… En iemand is bezig met een tool waarmee je kunt achterhalen of een foto in het publieke domein staat, een CC-licentie heeft en wie de rechthebbende is. Misschien dan weer eens een positief voortgangsbericht.
Deel de petitie… Deel je ervaringen online...
Fijne feestdagen en dat het desinfecterend zonnetje volop mag schijnen in het nieuwejaar!
De petitionaris
GROESBEEK - Weer met de trein van Nijmegen naar Kleve en andersom. De Vereniging voor Innovatief Euregionaal (rail)Vervoer (VIEV) is een petitie gestart die de Provincie zover moet krijgen er snel werk van te maken.
Het is 25 jaar geleden dat zo'n ritje voor het laatst kon. Bij gebrek aan reizigers werd de lijn in 1991 opgeheven. VIEV stelt dat er nu weer genoeg potentiële treinreizigers zijn om de spoorverbindig nieuw leven in te blazen... http://www.omroepgelderland.nl/nieuws/2114342/Petitie-Provincie-moet-treinverbinding-Nijmegen-Kleve-herstellen
Hallo allemaal
deze petitie mag ook op sociale media gedeeld worden
hoe meer handtekeningen hoe beter
.
We gaan de ondertekeningen via het internet combineren met de handtekeningen die op papier opgehaald zijn. Binnen een paar weken gaan we het eindresultaat publiceren en overhandigen..
We hebben al 425 handtekeningen ontvangen! Nu zou ik er graag nog veel meer zien :) Zou iedereen die dit getekend heeft de petitie op zijn/haar Facebook willen delen voor nog meer steun?.
In drie dagen plusminus vijftig ondertekenaars, bedankt allen voor uw hulp!
Voorafgaand aan deze petitie zijn er diverse klachten doorgegeven aan de gemeente en kreeg men nul op het rekest. De gemeente hield vol dat de huidige situatie voldoende veilig was en adviseerde onder andere: "de hond onder controle te houden." Een gotspe.
Het is te hopen dat gemeente Alkmaar na het aanbieden van deze petitie de zorgen wel onderkent en actie onderneemt.
Niemand die denkt dat de gemeente kwade bedoelingen had bij het plaatsen van de geleiding begin 2016, maar wanneer burgers zorgen uiten dienen deze serieus genomen te worden. Sinds enkele jaren is er vanuit een hondenbezitter regelmatig contact geweest met de heer Oudshoorn die verantwoordelijkheid draagt voor de groenvoorziening & speelplaatsen in het park de Rekerhout. Vanuit dit contact lijkt het een kleine moeite om, na diverse klachten, in samenspraak met bezorgde hondenbezitters een oplossing te bedenken. In plaats daarvan werd besloten het ijzerdraad nogmaals te plaatsen, nadat deze verdwenen was.
Wij hopen dat deze petitie een positief resultaat en meer flexibiliteit oplevert. Nogmaals dank.
De gemeenteraad heeft op 9 juni 2016 via de lijst van ingekomen stukken besloten deze petitie in handen te stellen van burgemeester en wethouders ter afdoening.
Wethouder Geldof, als portefeuillehouder verantwoordelijk voor het beheer en onderhoud van de openbare ruimte, heeft middels een brief op 12 juli 2016 geantwoord aan de indieners.
In deze brief staat dat burgemeester en wethouders hebben besloten geen voorstel aan de gemeenteraad te doen om het besluit tot sponsoring van resterende 44 rotondes te herroepen en de reclameborden te verwijderen.
Wel zijn twee rotondes uit de overeenkomst met de exploitant gehaald. Naar aanleiding van de petitie is de Commissie Welstand om een advies hierover gevraagd. "Hiermee is tegemoet gekomen aan een belangrijk onderdeel van uw petitie."
Wat deugt er niet aan het Amsterdamse erfpachtbeleid? Omdat de tijd voortschrijdt en de besluitvorming in de gemeenteraad steeds meer concrete vormen begint aan te nemen, wekken de collegepartijen de indruk dat ze op de goede weg zitten. Ze lijken er haast zelf in te geloven.
Daarom zetten we nog even op een rijtje waarom het beleid echt niet deugt. Kom terug uit dromenland, geachte volksvertegenwoordigers! Dit zijn de 5 hoofdpunten:
1. Erfpachtstelsel moet echt anders De perioden voor aanpassing van de canon aan de waarde van de grond zijn veel te lang genomen (50 of 75 jaar), met als gevolg dat toevallige zittende eigenaren geconfronteerd worden met schoksgewijze canonverhogingen van rustig 3000, 4000% of meer. Intussen zijn er in die periode vaak al meerdere verkooptransacties geweest zonder enige bijdrage aan de collectieve waardevermeerdering af te dragen. Door de schaarste gaan huizen op erfpacht van de hand voor vergelijkbare prijzen als huizen op eigen grond. Deze canonherzieningen laten neerdalen op de toevallig dan zitende bewoner is pure willekeur, leidt tot grote financiële problemen bij de betrokkenen, tot verdrijving uit de woning aan toe. Het oude stelsel is vastgelopen, behoeft dringend aanpassing. Alle partijen in de raad zijn het daarover eens. 2. Vernieuwing ja, uitbuiting nee Daarom is vernieuwing van het erfpachtstelsel in Amsterdam urgent en belangrijk. Het huidige college heeft dit project opgepakt, maar is al gauw de achterliggende noodzaak uit het oog verloren. Dat blijkt uit de wijze waarop zij de vernieuwing inhoud geeft. Een commissie van professoren diende als schaamlap om te rechtvaardigen dat de gemeente de meest extreme waardebepaling van de grond hanteert en daarop ook nog eens een hoog canonpercentage loslaat. O ja, dan is er nog een korting te verwachten, nou misschien wel van 40%. Helpt niet. De uitkomsten zullen voor veel mensen onbetaalbaar zijn, met als gevolg dat zij gedwongen blijven in het oude, ondeugdelijke systeem te blijven: executie op termijn. Zij krijgen van de inhalige gemeente de keuze tussen de strop en de kogel. De gemeente maakt misbruik van de onverschilligheid van veel erfpachters die woningen hebben gekocht met nog lang lopend tijdvak, meestal ook nog met afgekochte canon. Die denken ‘het zal mijn tijd wel duren’ (ik kan zelfs nog voor einde tijdvak met winst verkopen, zie boven). 3. Eerlijke verdeling van woonlasten De uitkomst van dit alles maakt dat het verschil tussen de woonlasten van woningen op erfpacht en zonder erfpacht binnen Amsterdam niet meer uit te leggen is. Zeker nu juist de duurste woningen van de stad op eigen grond staan (grachtengordel en Museumkwartier bijvoorbeeld). De woonlast van de WOZ-belasting als methode om alle vastgoedeigenaren te laten betalen voor collectieve voorzieningen wordt verre overtroffen door de erfpachtcanons, die door slechts een deel van de woningbezitters worden opgebracht. 4. Kom op voor uw recht Een erfpachtovereenkomst is een privaatrechtelijke wilsovereenkomst tussen twee gelijk-waardige partijen. De gemeente doet echter alsof zij de voorwaarden eenzijdig kan decreteren. Inspraak is hierbij een ongeschikt middel, dat past bij ‘gewone’ publiekrechtelijke besluiten in het algemeen belang. De wederpartij erfpachter kan kiezen tussen de strop en de kogel. 5. Spreek uw eigen partij aan De politieke partijen die nu het erfpachtbeleid bepalen, VVD en D66, hebben voor de verkiezingen zelfs afschaffing van het hele erfpachtsysteem bepleit. Nu eenmaal op het pluche nemen zij de houding van inhalige (bovendien monopolistische en met zwaardmacht beklede) grootgrondbezitter aan. Daarmee plegen zij kiezersbedrog. Als nou de grondwaarde objectief was te berekenen en er geen alternatieve benaderingen van een redelijk canonbedrag mogelijk waren, kon men er nog enig begrip voor opbrengen, maar intussen heeft de PvdA (die terecht het uit de hand lopen van het oude systeem verweten kan worden) een voorstel voor eeuwig-durende erfpacht gelanceerd, dat veel redelijker uitpakt dan het voorstel van het college. Dus blijf het erfpachtbeleid van de gemeente bestrijden als ondeugdelijk en onrechtvaardig!
EYE heeft mede namens filmpartijen en onderwijsinstellingen een reactie geformuleerd op het eindadvies dat Platform Onderwijs 2032 in januari uitbracht. In de reactie pleit EYE voor structurele aandacht voor film en beeldcultuur in onderwijs en geeft het aan waar begrijpend kijken en creatief maken van beeldtaal concreet een plek moeten krijgen in het nieuwe kerncurriculum.
Eerder hield EYE al een pleidooi voor filmeducatie in het nieuwe onderwijs en was het mede-initiator van de petitie voor film en beeldcultuur in het nieuwe onderwijscurriculum.
De plek van beeldtaal in de digitale wereld in het onderwijs wordt in het eindadvies van Platform Onderwijs 2032 inmiddels erkend. Beeldtaal kritisch kunnen beschouwen en zelf kunnen creëren en delen zijn essentiële vaardigheden om in de toekomst te kunnen functioneren.
In de reactie van EYE, mede namens filmpartijen en onderwijsinstellingen, wordt aangegeven waar begrijpend kijken en creatief maken van beeldtaal concreet een plek moeten krijgen in het nieuwe kerncurriculum. Vakoverstijgend, maar ook bij digitale geletterdheid, taal, kunst en cultuur en burgerschapsvorming. In de reactie benadrukt EYE nogmaals de urgentie van beeldtaal in het onderwijs en voedt EYE de ontwerpgroep 2032 en de leerlabs met voorbeelden hoe onderwijs in beeldtaal verder vorm te geven.
Film en andere media hebben tot nu toe in het reguliere onderwijscurriculum en de bijbehorende kerndoelen en eindtermen geen plek. Toch zien steeds meer partijen de waarde van film en beeldtaal in het onderwijs.
Een aantal scholen heeft inmiddels zelf initiatief genomen en biedt onderwijs dat past bij de huidige beeldcultuur, de belevingswereld en behoefte van leerlingen. Toch is het bij de meeste scholen nog geen vanzelfsprekendheid om les te geven over beeld.