Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Venezuela ondergaat een economische recessie, die startte in 2014. Directe oorzaak is de wereldwijd gedaalde olieprijs, een belangrijke inkomstenbron voor de eerst welvarende oliestaat Venezuela.
Maar ook economisch wanbeleid, corruptie, werkloosheid en mensenrechtenschendingen dragen bij aan de crisis. Het leven van de eens welvarende Venezolanen is verwoest. Basismiddelen zijn onbetaalbaar geworden. Mensen zijn op zoek naar voedsel, onderdak en medische voorzieningen. Ondervoeding is een groot probleem en maandelijks sterven honderden Venezolanen door gebrek aan medicijnen en ander medisch materiaal. Meerdere organisatie vormen een betrouwbare partner om de retour medicatie veilig over te brengen.
De afgelopen drie dagen is er weer een stijgende lijn in het aantal ondertekenaars . Veel Neurologen, Gynaecologen en Urologen. Beroepsorganisaties van professionals in de gezondheidszorg weten hoe het zit en delen de urgentie.
De onvrede over het huidige beleid is groot en er zijn alternatieven. De Green Deal is een belangrijke Europese ambitie en Nederland bungelt op veel vlakken onderaan en achteraan. Laten we met Griekenland in de duurzame omgang met medicijnen nu maar eens weer het voortouw nemen.
Waar blijft een antwoord op de 24 kamervragen over het blokkeren van de doorstart heruitgifte medicatie .
De regel waar Minister Kuipers in eerste instantie het verzoek tot doorstart van het LCB project op heeft geblokkeerd is de FMD. Deze is blijkbaar in Griekenland niet van toepassing, is op speciale projecten in Nederland niet van toepassing en was op het LCB project niet van toepassing.
De vervolg brief die Kuipers heeft geschreven heeft meer vragen dan antwoorden opgeleverd. Een deel van de vragen is door de indieners van door de Kamermeerderheid ondersteunde motie reeds aan de Minister gesteld. Wij zijn in afwachting van het antwoord.
Ondertussen rezen er ook vragen over de nu bijna 20 jaar ook door VWS gehanteerde en door de opstellers van de petitie overgenomen hoeveelheid medicijnen en medische materialen. De data uit 2004 (!) waren aan revisie toe. OP verzoek van de petitionaires heeft het LCB met verschillende rekenmodellen de huidige verspilling berekend en ze kwamen tot de inderdaad krankzinnige hoeveelheid van 2,2 miljard! Er zit tussen die twee getallen nogal wat ruimte, maar het hanteren van data uit 2004 lijkt me niet opportuun, over verloop datum gesproken.
Duurzame omgang met medicatie vraag inzet in de hele keten, beginnend aan het voorportaal, met inzet van alle verantwoordelijke mensen ook bij de achteruitgang op valide wetenschappelijke argumenten een duurzaam beleid door te zetten. Heruitgifte is in Griekenland al mogelijk, is in Engeland tijdens Corona gedoogd en is in Amerika succesvol ingezet met ruim 1 miljoen recepten en groeiende. Tijd om te kijken wat er wel, aan welke regel kan worden gebogen en wat er absolute onzin is. (bv generieke verloopdata) met alle waardering voor de inspanningen die aan het voorportaal worden verricht
Vriendelijke groet Walter Schrader Huisarts en Rampenarts,
Vanavond 3 juli heeft de gemeenteraad weer een openbare vergadering. Dit is de laatste gemeenteraadsvergadering voordat het zomerreces begint. Onze kerngroep heeft voor vanavond spreektijd aangevraagd en wij hebben besloten om ook deze petitie vanavond overhandigen aan wethouder Weerwag. Volg ons op Facebook voor het vervolg of stuur een mail naar ons emailadres om op de hoogte te blijven: baggerdepot.zwaardslootseweg@gmail.com.
Beste ondertekenaars,
Bedankt voor jullie massale ondertekening, inmiddels hebben we al meer dan 8000 ondertekening mogen ontvangen. Dit geeft een duidelijk signaal af!
Naast het ondertekenen van deze petitie is het ook van belang dat we een fysiek ingevuld en ondertekend formulier hebben zodat wij een referendum kunnen aanvragen.
Deze formulieren zijn momenteel bij meerdere winkels in Amersfoort te vinden waar onder:
De gemeente heeft de omwonenden die bezwaar hebben gemaakt uitgenodigd voor een hoorzitting. Al jullie ondertekeningen hebben enorm geholpen om de gemeente te laten beseffen dat er veel publieke verontwaardiging is over het kappen van unieke boom.
Er waren 2 rondes voor:
de volgens de normen van de gemeente direct belanghebbenden, dat wil zeggen wie de boom door een raam van hun huis kunnen zien en
We hebben geprobeerd die nauwe focus wat op te rekken, tenslotte zijn er veel meer belanghebbenden bij het bestaan van een boom en zijn daar allerlei aspecten aan. Gelukkig was de Bomenstichting aanwezig met een betoog wat veel degelijker en evenwichtiger onderbouwd was dan het pragmatisme van de gemeente Rheden. De gemeente had de kapvergunning ook nog eens ingepakt in een opknapvergunning voor de begraafplaats.
Uiteindelijk heeft het beheer van de joodse begraafplaats zelf de aanvraag voor de kapvergunning ingetrokken.
We zijn blij met deze handreiking van de begraafplaats en dat de natuur de verstikkende rechtlijnigheid van de regelgeving in dit geval heeft overleefd.
Hartelijk dank voor jullie betrokkenheid!
Amsterdam, een stad bekend om zijn historische grachten, levendige cultuur en dynamische economie, worstelt met een interessante paradox. Terwijl de stad te maken heeft met een aanhoudend tekort aan woonruimte, blijkt er steeds meer kantoorruimte in Amsterdam vrij te komen.
Deze tegenstelling roept de vraag op: waarom kunnen we de beschikbare kantoorruimte niet omzetten in woonruimte om het tekort op te vangen?
De omschakeling van kantoorruimte naar woonruimte is een mogelijke oplossing, maar het is niet zo eenvoudig als het lijkt. Het ombouwen van kantoorruimtes tot woningen vereist naleving van de bouwvoorschriften zoals vastgelegd in het Bouwbesluit 2012 en de lokale bouwverordeningen. Dit kan kosten met zich meebrengen voor renovaties en aanpassingen om aan deze regelgeving te voldoen.
De discussie over de transformatie van kantoorruimte tot woonruimte vereist een zorgvuldige afweging van verschillende factoren, waaronder kosten, regelgeving en veiligheid. In een stad als Amsterdam, waar zowel woningnood als leegstaande kantoorruimte een zorg zijn, zal deze discussie waarschijnlijk doorgaan.
Alleen de burger heeft hier weinig aan. Daarom hebben wij ervoor gekozen om de petitie te heropenen. Wij hopen dat er nu meer mensen achter ons gaan staan en bereid zijn de petitie te tekenen.
Op 29 juni 2023 sprak Femke Mostert namens alle petitieondertekenaars voor de gemeenteraad n.a.v. de motie van De Partij voor de Dieren, Bij1 en de SP.
Inmiddels is ook juridische hulp ingeschakeld. Deze kosten gaan ongeveer 5000 euro bedragen. Een doneeractie is gestart met Femke als woordvoerder en door Karin Voogt opgezet die zich er ook mee bezig gaat houden.
Samen maken wij Oosterwold lieve mensen!
Via onderstaande link lees je meer informatie over de gang van zaken en vragen we je te doneren zodat we er alles aan kunnen doen om een MacDonalds in Oosterwold te weren.
https://www.doneeractie.nl/mc-donalds-past-niet-in-oosterwold/-78913?fbclid=IwAR23iIvucDkaQoXIvkPLUpx9vEi2ewYU6X6M1z8fuGrDrRhmu9-ntjQ93E8
Ieder bedrag is welkom!
Heb je input voor de zaak? Mail dan naar mcdontoosterwold@gmail.com