Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Vandaag hebben we de voorlopige petitie alvast mogen delen/aanbieden aan de burgemeester van Papendrecht.
Volgende week willen we de petitie overhandigen aan de gemeente Molenlanden en Gorinchem op de commissievergadering van 27-6-24.
Hopelijk wordt er geluisterd door de gemeenten! Inmiddels al meer dan 2900 ondertekeningen!
Op de website die bij ‘details’ staat, vindt u meer informatie over wat u zelf nog meer kunt doen.
https://www.hetkontakt.nl/alblasserwaard/nieuws/392168/bezorgde-bewoners-overhandigen-bijna-3-000-handtekeningen-teg
Op 18 juni 2024 is deze petitie aangeboden aan wethouder Thijs. De wethouder zal dit signaal bekijken en meenemen en komt met een antwoord hierop terug bij de initiatiefnemer.
De griffie, gemeenteraad Eindhoven.
Beste petitionaris. U heeft 200 ondertekeningen, van inwoners van Zwolle van 14 jaar en ouder, nodig om uw petitie op de agenda van de gemeenteraad te krijgen.
Dit zijn fysieke handtekeningen en digitale ondertekeningen bij elkaar opgeteld. Dit aantal lijkt niet gehaald. De einddatum van de petitie was 29 april a.s.. Wij sluiten daarom nu deze petitie.
Voor vragen of opmerkingen zijn we bereikbaar via raadsgriffie@zwolle.nl
Beste ondertekenaars en geïnteresseerden,
Vanochtend heb ik samen met nog 9 mensen die bezwaar hebben ingediend tegen het parkeerbeleid van de Gemeente Amstelveen deelgenomen aan een hoorzitting over onze bezwaren. In een sessie van een uur en drie kwartier hebben we allemaal een toelichting gegeven op onze standpunten.
Namens de Gemeente werd het college vertegenwoordigd door iemand uit de ambtelijke organisatie, was de teamleider parkeren aanwezig en een juridisch adviseur.
De voorzitter van de commissie voor bezwaarschriften heeft alle inbreng genoteerd en gaat nu met zijn commissie advies uitbrengen aan de Gemeente over het besluit dat is genomen.
Wij worden als deelnemers op de hoogte gehouden over de uitkomst en als er iets wijzigt dan neem ik aan dat alle betrokken bewoners ook op de hoogte worden gesteld.
Als wij een inhoudelijk bericht ontvangen dan deel ik dat via deze weg met jullie.
Voor vragen kunt u mij per e-mail bereiken op parkeervergunning.amstelveen@gmail.com.
Met vriendelijke groeten,
M. ten Hoope petitionaris
Wow al meer dan 350 mensen tekenen onze petitie. Blijf delen mensen.
Ons werk mag niet geblokkeerd worden! Teken onze petitie zodat we in gesprek kunnen gaan met de NPO! Dank jullie wel!!!
Beste Nexit supporters,
De eerste mijlpaal is er: De petitie is online. Wat kun jij doen?
Teken de petitie. Maar belangrijker: Deel de boodschap: Vertel je vrienden, familie, collega's en buren over de aankomende petitie.
Hoe meer mensen we bereiken, hoe sterker onze stem! Flyers Verspreiden: Download alvast gratis flyers van onze website en verspreid ze in jouw buurt. Samen kunnen we een groot verschil maken!
Met vriendelijke groet,
Het Nexit Campagne Team
www.nexit.help
Binnen slechts enkele uren is de petitie die oproept tot een algeheel verbod op de onverdoofde slacht al meer dan honder keer ondertekend. Ontzettend bedankt, ook namens de dieren.
Wil je dat deze petitie nog meer mensen bereikt? Deel deze dan via sociale media en Whatsapp. Samen zorgen we ervoor dat dieren een klein beetje minder hoeven te lijden.
Vandaag heb ik besloten deze petitie in te trekken. Niet omdat de snelle e-bike geen brommer meer moet worden.
Meer dan ooit!
Alleen is het technisch lastig. Beter is om de e-bike een kenteken te geven. Teken daarom de nieuwe petitie!
Want hoe zit het?
De e-bike bestaat niet! Althans, niet in de verkeerswetgeving. De e-bike is alleen gekeurd als product volgens de geharmoniseerde regels die binnen de EU gelden voor dit type product. Als de e-bike zich anders gedraagt dan is het in Nederland op de weg een 'speed pedelec', vergelijkbaar met een bromfiets. De bromfiets en speed-pedelec bestaan wèl in de verkeerswet, worden als hetzelfde gezien.
De e-bike is volgens de verkeerswet een fiets. Voor de fiets is er traditioneel van alles mogelijk, zolang het ding dus maar geen brom- of snorfiets is. Er is zelfs geen maximumsnelheid. Je hebt immers geen snelheidsmeter op je fiets.
Daar wordt dankbaar gebruik van gemaakt door 'de industrie'. Niet alleen de Nederlandse fatbike-bouwers. Je kan via internet heel goedkoop een fatbike uit China laten komen. Die dingen worden op geen enkele manier gekeurd want het zijn immers fietsen.
Genoemde EU-regels gelden alleen voor de verkoop binnen de EU. Maar als je zelf een e-bike importeert ben je als consument nog niet strafbaar. Je mag e-bikes (of stepjes) kopen en verhandelen die zich niet aan de regels houden, als je ermee maar op je eigen erf blijft en niet op straat komt.
Het schaalt niet op om het aan de handhaving door de politie over te laten. Ze moeten ze namelijk eerst aanhouden. Dan krijgen ze een boete en waarschuwing. Als ze desondanks later opnieuw gepakt worden voor hetzelfde wordt het ding pas van straat gehaald.
Er is een enorm leger nodig om deze fietsen aan te pakken op deze manier. Daarom hebben 50 gemeenten onder leiding van Amsterdam vandaag een petitie overhandigd aan de Tweede Kamer om de fatbike aan te pakken. Met handhaving lukt het niet. Handhaving werkt alleen als overtredingen incidenteel zijn. Nu gebeurt het op grote schaal, industrieel zeg maar.
Voorkomen moet worden dat de snelle e-bikes de straat op komen. Probleem blijft dat je niet kan zien wat een e-bike allemaal te bieden heeft. Dat is een technische puzzel die een handhaver pas kan uitvogelen na een staande houding. Het is per e-bike dan ook nog eens arbeidsintensief. Het ding moet onder andere op de rollenbank en allerlei snellere standen kunnen in een keuze-menu op het display verstopt zitten.
De fysieke staande houding is trouwens ook erg moeilijk tegenwoordig. Dat kan alleen als campagne, waarbij agenten te motor (getrainde specialisten van een zwaar overvraagde eenheid) de overtreders naar de rollenbank brengen. Na 10 minuten moet de hele opstelling alweer verkassen omdat tieners elkaar via de smartphone waarschuwen over de lokatie van de controle. De grootste kracht zit 'm in de dreiging van controle en een geslaagde handhaafactie uitventen.
Daarom een kenteken
Een kenteken geven aan elke e-bike is wel een oplossing. En als we dan toch bezig zijn, verplicht ook een oranje voorspatbord zodat je kan zien dat er een e-bike aan komt.
Want voordat het kenteken uitgegeven kan worden moet goed gedocumenteerd zijn wat voor voertuig het is. Dat kan alleen bij voertuigen die bekend zijn bij de Rijksdienst voor het Wegverkeer. Veel deugdelijke e-bikes zullen door de lokale fietsenmaker een kentekenplaatje kunnen krijgen en wat oranje strepen op het voorspatbord op basis van merken en modellen die het RDW kent. De reguliere fabrikanten en importeurs hier kunnen bij de RDW lijsten inleveren met de e-bikes die ze op de markt brengen of hebben gebracht.
De e-bikes die niet voldoen aan de eisen kunnen bij de keuring geen kenteken krijgen! Omdat ze te snel gaan, opgevoerd zijn of kunnen worden. En een e-bike zonder kenteken, dat valt enorm op als het verplicht is en dat is al zwaar strafbaar. Dat is heel makkelijk handhaven.
Een Chinese fabrikant levert geen informatie aan bij het RDW over de e-bikes die onmogelijk voldoen aan de eisen en de lokale fietsenmaker kan het ding niet terugvinden in het systeem. De eigenaar moet dan een (dure) individuele keuring aanvragen bij de RDW.
Het staat de handel in e-bikes binnen de EU niet in de weg. Alleen als je als Duitser of Belg met je e-bike over de grens fietst dan moet je hier voldoen aan een kentekenplicht. Je e-bike verkopen mag natuurlijk zonder problemen, daar zorgen die EU-regels wel voor. De EU gaat niet over de hier geldende verkeersregels, dat is voor elke lidstaat zelf.
Kortom, een kentekenplicht verplaatst de handhaving van de straat naar een keuring bij de lokale fietsenmaker. Dat schaalt wel op omdat motoragenten dan niet hoeven te jagen naar e-bikes die op heterdaad op straat worden aangehouden en gekeurd. De keuring is de handhaving.
Opvoeren kan dan nog?
Ja, het is natuurlijk zo dat een e-bike na keuring bij de lokale fietsenmaker (met RDW-licentie om te mogen keuren) alsnog opgevoerd kan worden. Dat betekent wel dat de fiets eerst aangepast is voor die naar de keuring gaat en daarna opnieuw aangepast wordt. Dat is van een heel andere orde dan via het menu op het stuurdisplay een hogere snelheid selecteren. Veel consumenten zullen daar niet voor kiezen.
Ook hoort een minimumleeftijd bij voertuigen zoals de brom- en snorfiets. Je hebt er een brommerrijbewijs voor nodig.
Als de politie een e-bike op hoge snelheid voorbij ziet rijden, dan is het noteren van het kenteken voldoende om te kunnen beboeten. Dat schaalt op.
Ook als er een kind op een e-bike fietst kan de politie er op af. Waarschijnlijker is dat het kind voordat het op de e-bike gaat zitten al wordt tegen gehouden: "Nee, dat mag je niet, je bent te jong." Ofwel door de ouders ofwel door de eerste de beste andere weggebruiker: "Hee, wat doe jij op een e-bike! Dat mag jij niet!" Laat staan dat het kind ermee naar school fietst.
Omdat de e-bike dan niet meer valt onder 'fiets' is het ook mogelijk om er een maximumsnelheid voor op te geven, zoals de snorfiets nu 25km/u als maximumsnelheid heeft. De e-bike als fiets kan je op zich niet beboeten op het overtreden van een maximumsnelheid omdat daarvoor geldt dat je zo snel mag als je kan trappen en wat er op de weg geldt. Dus een racefietser kan in theorie 50km/u over een dijkweggetje zonder in overtreding te zijn. Daar is 60km/u vaak de maximumsnelheid.
Tegenstanders
De optie kentekenplicht is ook al onderzocht door SWECO in opdracht van de Rijksoverheid. Het is een te overkomen hindernis voor de meesten, met als voordeel dat de e-bike bij diefstal makkelijker terug te vinden is. De meeste volwassenen hebben zelf al een autorijbewijs en die is automatisch ook geldig als bromfietsrijbewijs. Een enkele volwassene op de e-bike nu heeft geen geldig (Nederlands) rijbewijs, vooral in Amsterdam. Het zou een winst voor de verkeersveiligheid zijn dat ze hun rijbewijs moeten halen. Denk bijvoorbeeld aan de bezorgers op e-bikes.
Het grootste bezwaar van SWECO is dat circa 32.000 middelbare scholieren nu van de e-bike afhankelijk zijn om naar school te gaan. Dat zouden ze dan niet meer kunnen.
Maar wacht even. Een e-bike kan maar 25km/u. Als je op een uur afstand woont van school als scholier (heel extreem gesteld) dan strand je op een gewone fiets op 7 km afstand van school in dat uur. Je hebt dan op een gewone fiets 1,5 uur nodig om op school te komen. Scholieren die op 15km van school wonen hebben 14 minuten meer nodig dan met de e-bike. Ze kunnen natuurlijk ook een racefiets nemen of een fiets met veel versnellingen...
Voor nu, vergeet niet de nieuwe petitie te ondertekenen en te verspreiden: https://ebikekenteken.petities.nl