U, de petitionaris

Nieuws

De petitie gaat zijn zesde jaar in…

Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.

Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.

Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.

Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.

Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.

Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.

Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.

Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:

Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.

Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…

Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.

Groet! De petitionaris

01-10-2025 | Petitie Stop onredelijke fotoclaims

Provinciale Staten Drenthe niet ingelicht

Interview met Jan Langenkamp, fractievoorzitter van GroenLinks Drenthe. Hij is verbaasd dat de leden van Provinciale Staten niet zijn ingelicht door het provinciebestuur van Drenthe over de verkoop van Essent..

Limburg niet geïnformeerd over overname Essent

De fractie van GroenLinks in het Limburgs Parlement heeft uit de krant moeten vernemen dat RWE de beoogde exclusieve gegadigde is om Essent over te nemen. Dit bericht heeft niet alleen ons overvallen maar blijkbaar ook GS gezien de chaotische wijze waarop het Limburgs Parlement hierover wordt geraadpleegd.

+Lees meer...

Omdat we op het zeer kort vooraf en zonder overleg voorgesteld tijdstip ons niet meer kunnen vrijmaken, zijn we genoodzaakt onze vragen schriftelijk aan het College van Gedeputeerde Staten voor te leggen.

GroenLinks stelt vragen over overname Essent door RWE

plastic inzameling van start

Het stadsdeel Westerpark heeft aangekondigd dat plastic afval ingezameld zal worden. Desondanks blijft de belangrijkste eis van de petitie staan: voor het wegbrengen van grof vuil heb je nog steeds een auto nodig.

+Lees meer...

Er moet iets binnen de ring op fietsafstand komen.   

http://www.westerpark.amsterdam.nl/diversen/nieuws/2010/inzamelen_plastic
11-01-2010 | Petitie Recyclen op fietsafstand

petities richten aan meer monopolisten

Vanaf heden is het mogelijk om aan meer organisaties petities te richten. Toegevoegd zijn: de Nederlandse Publieke Omroep, de vereniging Buma en de stichting Stemra, de Stichting Internet Domeinregistratie Nederland en de Stichting BREIN. Deze organisaties zijn monopolisten en belast met een taak die bijna iedereen raakt.

+Lees meer...

Dat wil zeggen dat u praktisch geen vrije keuze heeft. De afgelopen jaren zijn er dan ook regelmatig petities aan deze organisaties geadresseerd. Mist u nog organisaties in deze opsomming? Laat het ons weten, bijvoorbeeld via webmaster@petities.nl. Omroepen zijn niet 'petitionabel' omdat u alternatieven heeft; u kunt zich tot andere omroepen wenden of zelf een omroep oprichten. Als lid van een omroep heeft u ook zeggenschap over de keuzes van uw omroep. In het geval van commerciële omroepen kunt u zich tot de klantenservice richten zoals dat bij willekeurig welk bedrijf kan. Ze zijn ook geen monopolist bij het uitvoeren van een publieke taak. De vuistregel 'alleen monopolisten zijn petitionabel' gaat niet helemaal op omdat ook het generieke 'schoolbestuur' en 'werkgever' zijn toegevoegd. In theorie kunt u altijd uw kind bij een andere school inschrijven en kunt u elk moment ontslag nemen als u het niet eens bent met uw werkgever. Maar omdat er in dit land inspraak- en overlegstructuren zijn in die organisaties (medezeggenschapsraad en ondernemingsraad) is er voor gekozen om ook petities door burgers aan die 'autoriteiten' te faciliteren.  

contactformulier stichting Petities.nl
11-01-2010

sport en gemeenten

sport in het gedrang door bezuinigingen?

onvoldoende voor sportnota - almere vandaag 6 jan.

http://www.almerevandaag.nl/nieuws/almere/article5664202.ece/Onvoldoende-voor-sportnota.

petitie ingeleverd als 'raadsadres'

Vandaag is de petitie over de verkiezingsborden in Amsterdam per e-mail ingeleverd als 'raadsadres' bij de gemeenteraad van Amsterdam: "Bij elke verkiezingen zijn de verkiezingsborden in Amsterdam een rommeltje. Er is een strijd gaande om een plekje op het bord, waarbij iedereen de verliezer is.

+Lees meer...

Iedereen plakt over elkaars posters heen. Vrijwilligers van politieke partijen plakken, maar ook ingehuurde professionele plakkers. De ingehuurde plakkers plakken voor meerdere opdrachtgevers en plakken de concurrerende posters naast elkaar. Om nog enigszins de garantie te hebben niet overplakt te worden moet je als politieke partij daarom een plakker inhuren, een soort van afpersing. Diens werk wordt uiteindelijk weer overplakt door activistische vrijwilligers van enkele politieke partijen, zodat die plakker weer een nieuwe ronde kan gaan maken. Uiteindelijk is de burger hier op geen enkele manier mee gediend, want de boodschap is immers om te laten zien welke partijen mee doen met de verkiezingen en iets herkenbaars mee te geven in diens herinnering: een lijstnummer, een slogan, een logo, een portret, een uitbeelding of een combinatie daarvan. Nu zijn de borden onoverzichtelijk en worden ze genegeerd door de meeste mensen.Elders in Europa (Frankrijk) en in Nederland (Hilversum) deelt de gemeente de borden in met gereserveerde ruimtes voor de geregistreerde partijen, ook voor de partijen die geen affiches hebben. Sommige gemeenten laten eigen ambtenaren vooraf ingeleverde affiches opplakken (wat de partijen veel geld en organisatie bespaart) en andere gemeenten laten de partijen zelf vooraf aangemelde affiches op de afgesproken plekken plakken. De gemeente Amsterdam zou voor de komende verkiezingen op alle borden in alle stadsdelen genummerde kaders moeten aftekenen voor de affiches van alle geregistreerde partijen. De partijen die op tijd affiches hebben aangeleverd worden eenmalig op kosten van de gemeente op de juiste plek geplakt. Dit dient de democratie het beste. De partijen zijn daarna zelf verantwoordelijk voor het onderhoud van de affiches die onleesbaar worden door weersinvloeden of vandalisme. Wetshandhavers moeten plakkers die niet-geregistreerde affiches opplakken of affiches op de verkeerde plek plakken beboeten op grond van vandalisme. Op de website van de gemeente moet dan een overzicht verschijnen met aangemelde affiches: een virtueel verkiezingsbord. Hierover heb ik samen met Veronique Swinkels van de Europese partij Newropeans een petitie op de website <http://verkiezingsborden.petities.nl/> geplaatst en AT5 heeft hierover een item met mij opgenomen tijdens de Europese verkiezingen. Newropeans doet niet mee met de gemeenteverkiezingen.Graag zou ik dit voorstel willen laten bespreken door de gemeenteraad en door de raden van de stadsdelen." Amsterdam.nl zegt over het raadsadres: "De gemeente moet een raadsadres altijd beantwoorden als de brief gericht is "aan de gemeenteraad", ondertekend is (dus niet anoniem) en iets vraagt. De gemeenteraad besluit in de eerstvolgende vergadering welke wethouder en raadscommissie de brief zal behandelen. De schrijver krijgt een brief met de behandelprocedure en als zijn brief in een raadscommissie wordt besproken, zal hij of zij uitgenodigd worden."  

Invloed uitoefenen op de gemeenteraad - Brief schrijven aan de gemeenteraad
05-01-2010 | Petitie verkiezingsborden