Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
De Vereniging van Plaatselijk Belang Kollum heeft een brief geschreven naar de gemeente met daarin haar reactie op het plan. De brief is hier te lezen en te downloaden.
N.a.v. een vernieuwde oproep op Sargasso.nl (Carlos en Steeph, bedankt voor de geschonken aandacht en steun), heb ik wat meer werk gemaakt van de opmaak en lay-out van de petitie "Stop Fossiele Electriciteit Binnen 20 Jaar" en deze tevens wat herzien met wat links naar interessante artikelen. De foto op de petitie-pagina is van de Kingsnorth kolencentrale in het Verenigd Koninkrijk en is gebaseerd op het origineel afkomstig van Wikipedia (voor alle details, zie: http://commons.wikimedia.org/wiki/File:MedwayKingsnorth4184.JPG).
Beste mensen, een paar weken geleden heb ik geprobeerd om de handtekeningen van deze petitie aan te bieden aan de commissie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport . Helaas is mijn verzoek afgewezen op grond van het feit dat de commissie geen petitie aanbiedingen aanvaardt van particulieren.
Dit om geen precedent te scheppen. Natuurlijk zal ik niet opgeven. Hiervoor is het belang te groot. De volgende stap zal zijn om de petitie rechstreeks aan te bieden aan de minister van Volksgezondheid Edith Schippers. Ik zal hierover eerst overleg plegen met de initiatiefnemer van Petities.nl en zal hier de ondertekenaars op de hoogte houden. allemaal de beste wensen voor 2011. Bianca
Beste mensen, Allen die de moeite hebben genomen om de petitie tegen de wachtlijst PGB te tekenen: hartelijk dank! Het is niet zonder resultaat gebleven. Onze petitie is inmiddels al aangeboden, maar Per Saldo is een nieuwe petitie gestart, die wij u graag van harte onder de aandacht willen brengen. Zie: http://petities.nl/petitie/maak-de-zorg-thuis-en-in-pgb-wooninitiatieven-niet-kapot--2.
.
LS, Op donderdag 9 december 2010 heeft ondergetekende de petitie overhandigd op het Ministerie van Binnenlandse Zaken. De beslissingstermijn voor een petitie is 4-6 weken.
De minister heeft zijn asielbeleid getypeerd met de woorden 'Streng, maar rechtvaardig'. Wij hopen en bidden dat het beleid van de minister in deze specifieke zaak vooral rechtvaardig mag zijn. Bij dezen bedank ik namens de andere initiatiefnemers alle ondertekenaars voor hun stem en vraag uw gebed voor dit gezin en voor een positief besluit van de minister. J.M. Pauw
GEMERT - BAKEL - 299 mensen, voornamelijk inwoners van de gemeente Gemert-Bakel, vragen in een petitie meer aandacht te besteden aan het bewaken van de volksgezondheid en medewerking aan uitbreiding van de intensieve veehouderij te bevriezen. De petitie is afgelopen woensdag aangeboden aan waarnemend burgemeester Haas voorafgaand aan de behandeling van het bestemmingsplan Elsendorp-Noord door de gemeenteraad.
Woordvoerder Jan van Hoof stond namens de ondertekenaars stil bij een aantal verontrustende gebeurtenissen in relatie tot de intensieve veehouderij.Geachte leden van de gemeenteraad, geacht college,vanavond staat een voorstel op de agenda om het bestemmingsplan Elsendorp-Noord vast te stellen. Volgens dit plan gaan er woningen gebouwd worden op enkele honderden meters afstand van het LOG-gebied rondom Elsendorp met daarin grote aantallen varkens, kippen en nertsen. Verder zijn er plannen om een grote mestfabriek met een capaciteit van 130.000 kuub te bouwen aan de Gerele Peel, eveneens op korte afstand van Elsendorp en deze nieuwe woonwijk. Het is in onze ogen terecht dat inwoners daar luid tegen protesteren. Namens 299 inwoners van deze gemeente, met name uit Elsendorp en De Rips, breng ik een ander wellicht nog belangrijker aspect onder uw aandacht: volksgezondheid.Zonder de pretentie volledig te zijn, noem ik een aantal onderwerpen die de afgelopen weken in het nieuws zijn geweest rondom de risico's van de intensieve veehouderij. Het opvallendste was natuurlijk het rapport over de aanpak van de Q-koorts. Volgens de Evaluatiecommissie Q-koorts hadden de ministeries van Landbouw (LNV) en Volksgezondheid (VWS) doortastender kunnen én moeten optreden tijdens de uitbraak van de Q-koorts. De regie lag bij LNV en daar werd vooral rekening gehouden met de belangen van de boeren. Volgens de onderzoekers moet bij de bestrijding van dierziekten die voor mensen gevaarlijk zijn, het ministerie van Volksgezondheid voortaan de leiding krijgen. Een beetje laat komt dat inzicht wel: het Jeroen Bosch Ziekenhuis en UMC St Radboud in Nijmegen houden serieus rekening met flinke toename van het aantal patiënten met chronische Q-koorts.Een ander serieus probleem is het exorbitante gebruik van antibiotica in de Nederlandse veehouderij. Veehouders gebruiken momenteel op grote schaal antibiotica op preventieve basis. Vaak zijn dat middelen die huisartsen pas in uitzonderlijke gevallen voorschrijven aan zieke mensen. Volgens de Stuurgroep Antibioticaresistentie Dierhouderij (ik citeer): Is steeds vaker sprake van multi-resistentie. Daarom heeft de beheersbaarheid van resistentie-ontwikkeling hoge prioriteit, zodat mens en dier nu en in de toekomst verzekerd blijven van veilige en werkzame antibiotica voor de succesvolle behandeling van infecties. Volgens de stuurgroep moet het gebruik van antibiotica in de veehouderij in 2013 met de helft zijn afgenomen. De vraag is of dit gehaald zal worden en of dit voldoende is. Overal zijn bacteriën aanwezig en helaas ook teveel antibiotica.Hoe omvangrijk het probleem met resistente bacteriën is, blijkt uit een recent onderzoek van Wageningen Universiteit in samenwerking met het RIVM en de Gezondheidsdienst voor Dieren. Volgens dit onderzoek had tien procent van de varkens tijdens het transport naar het slachthuis de MRSA-bacterie opgelopen. Na verdoving in het abattoir droeg zestig procent van de varkens MRSA bij zich. Volgens veterinair onderzoeker Els Broens is deze gang van zaken Zeer verontrustend en niet zomaar weg te poetsen door bijvoorbeeld de veewagens te ontsmetten. De onderzoekers stelden namelijk vast dat de resistente bacterie in de neus van het varken zit. Er was dus geen sprake van een infectie. De kosten om MRSA onder controle te houden in de ziekenhuizen rijzen inmiddels de pan uit.Maar ook op andere terreinen in de gezondheidszorg steken de negatieve effecten van de intensieve veehouderij de kop op. Zo worden steeds meer veeziekten verspreid via bloedtransfusies, aldus Hans Zaaijer. Hij is hoogleraar bloedoverdraagbare infecties aan de Universiteit van Amsterdam. Bloedbanken moeten daarom steeds meer geld uittrekken om verspreiding van veeziektes als Q-koorts, gekkekoeienziekte en hepatitis E te voorkomen. Zaaijer wijt dit grotendeels aan de intensieve veehouderij. Volgens hem zijn ziektes in de veehouderij niet te voorkomen en komen ze uiteindelijk ook in het menselijk bloed terecht. In Engeland zijn bijvoorbeeld al vier mensen overleden aan de gekkekoeienziekte via een transfusie met donorbloed. Een test is er nog niet. Een nieuwe bedreiging vormt hepatitis E. Volgens Zaaijer kunnen gezonde Nederlanders daarmee besmet raken door het eten van besmet vlees.Een ander voorbeeld is ESBL, een resistente bacterie die veel voorkomt in de intensieve kippenhouderij. In september meldden onderzoekers van het RIVM en UMC Utrecht dat de eerste dode in Nederland was gevallen door deze resistente kippenbacterie. Of deze patiënt, een oudere vrouw, besmet kippenvlees had gegeten, is niet bekend. Maar volgens de onderzoekers is het aantal mensen bij wie de resistente bacterie wordt aangetroffen, de afgelopen jaren fors toegenomen. Ik citeer: "In 2000 bleek 0,1 procent van de bloedkweken positief. Dat is inmiddels 5,5 procent. Mogelijk zijn er eerder al mensen overleden als gevolg van de bacterie, maar deze mevrouw is de eerste bij wie het is vastgesteld. Ik kan nog even doorgaan, maar mijn tijd is beperkt. Het mag duidelijk zijn dat beslissingen die in dit huis worden genomen ten bate van de intensieve veehouderij, verstrekkende gevolgen kunnen hebben voor de volksgezondheid. Vreemd genoeg speelt Volksgezondheid tot dusver nauwelijks een rol bij het uitwerken van ruimtelijke plannen bij gemeenten, provincie en Rijksoverheid. Om een voorbeeld te noemen: in de Structuurvisie die Provinciale Staten in oktober heeft vastgesteld, en waarin De Peel van Landerd tot Someren wordt aangewezen als uitbreidingsgebied voor de intensieve veehouderij, staan welgeteld twee zinnen over Volksgezondheid. Ik citeer:'De provincie wil samen met gemeenten bezien hoe randvoorwaarden gekoppeld kunnen worden aan het ruimtelijke en ander beleid met betrekking tot milieu en volksgezondheid. De provincie steunt op die manier de sector in het streven om duurzame landbouw in de praktijk uitvoerbaar te maken.' Twee zinnen! In zo'n stapel rapporten (15 cm). Wij vinden dat bestuurders en afgevaardigden zich diep zouden moeten schamen voor zoveel desinteresse in de gezondheid en het welzijn van burgers. Voor degenen die nog niet overtuigd zijn even wat cijfers over de omvang van de veehouderij in deze gemeente. Alleen al in Gemert-Bakel verblijven volgens een recente telling van het Centraal Bureau voor de Statistiek ruim 350.000 varkens, 1,6 miljoen kippen, 24.000 runderen en ruim 215.000 pelsdieren. Bij elkaar opgeteld telt de veestapel in Gemert-Bakel van ruim 2,2 miljoen dieren. Omgerekend komt dat neer op 78 dieren op elke inwoner! Het slechte nieuws is dat dit aantal volgens het CBS nog steeds toeneemt.Voorzitter, wij vinden bovenstaande ontwikkelingen onverantwoord en verzoeken de gemeente Gemert-Bakel de afgifte van bouwvergunningen in het kader van verplaatsingen, uitbreidingen en nieuwbouw van veestallen binnen de gemeente met onmiddellijke ingang te bevriezen. Wij vinden het niet langer acceptabel dat het college van burgemeester en wethouders zich verschuilt achter hogere overheden, maar eindelijk zelf zijn verantwoordelijkheid dient te nemen. Hierbij beroepen we ons op het voorzorgsbeginsel zoals vastgelegd in het Europese Verdrag op het milieurecht. Daarin staat dat overheden en bedrijven geen onomkeerbare beslissingen mogen nemen zolang er geen wetenschappelijke zekerheid bestaat omtrent de risicos voor de volksgezondheid. Om die reden verzoeken wij de gemeente Gemert-Bakel geen vergunningen meer te verlenen voor het verplaatsen, uitbreiden of realiseren van nieuwbouw van intensieve veehouderijen, totdat uit onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat er geen nadelige effecten zijn op de volksgezondheid.Graag verwijzen wij in dit verband ook naar het 'Pleidooi voor een duurzame veehouderij' van 265 hoogleraren en 518 wetenschappers. Zij pleiten daarin voor een een 'Einde aan de georganiseerde verantwoordelijkheid' in de intensieve veehouderij.Ik sluit af met een toepasselijk spreekwoord: 'Als het kalf verdronken is, dempt men de put'. Wij, de ondertekenaars van deze petitie hopen dat college en gemeenteraad zich krachtig in gaan zetten om deze diepe put te dempen, voordat er weer een kalf, of erger, is verdronken.
De lijst met ondertekenaars is inmiddels afgedrukt en overhandigd aan de gemeente..