Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
We hebben ruim 200 handtekeningen opgehaald op de Vrijstadmarkt..
Uit Persbericht Delftse Post 3 juni 2015: Buurtparticipatie waterspeeltuin Tanthof Om de in 2014 heringerichte waterspeeltuin de komende jaren open te houden, stelt het college voor bewoners en ondernemers te benaderen die willen participeren in het openhouden en beheren van de waterspeeltuin. Hierbij zijn verschillende scenarios denkbaar: van sleutelbeheer door de buurt tot beheer door een speeltuinvereniging.
Vooralsnog gaat de gemeente uit van een periode van 3 jaar. Omvormen tot dierenweide Het college van de Gemeente Delft stelt voor om de kinderboerderij Tanthof tijdelijk (3 jaar) om te vormen naar dierenweide. Het verschil tussen een kinderboerderij en dierenweide zit voornamelijk in het contact met de dieren. Het is bijvoorbeeld alleen mogelijk om naar dieren te kijken en niet mogelijk om contact met dieren te hebben. Met de omvorming wil de gemeente de mogelijkheid openhouden om de dierenweide aan de buurt of aan een (horeca)exploitant over te dragen. --------------------------------------------- Oproep: Geef jou mening op de facebook.com/gemeentedelft.kinderboerderijtanthof Wat wil en kan jij bijdragen?
Persbericht Delftse post 3 juniEen petitie wordt vooral getekend door medestanders die er al van overtuigd zijn dat er iets moet veranderen. Maar de meeste mensen zijn nog niet overtuigd.
Als ze al van de petitie weten. Met een opiniestuk in de krant of online kun je mensen zowel informeren als overtuigen. Zo'n tekst leest bovendien veel prettiger dan een petitietekst. Een opiniestuk schrijven is niet zo moeilijk. De opinie staat centraal, en er moeten argumenten in staan. Die heeft u al met uw petitie. Op de website Opiniestukken.nl staan tips voor een goed opiniestuk. U kunt het daarna insturen naar een redactie, zodat u een groot publiek bereikt dat u zo kunt overtuigen van uw punt. U kunt het opiniestuk ook online publiceren op Opiniestukken.nl zelf. Uiteraard kunt u in de tekst verwijzen naar de petitie waar uw opiniestuk bij hoort. En u mag natuurlijk altijd met een opiniestuk aandacht vestigen op de petitie van iemand anders!
OpiniestukkenEuroparlementariër Bas Belder van de SGP, Annie Schreijer (CDA), Jan Huitema (VVD) en Anja Hazekamp (Partij van de Dieren) hebben vandaag toegezegd zich in te gaan zetten om de Europese wetgeving rondom octrooien aangepast te krijgen. Inzet is dat het aanvragen van een octrooi op eigenschappen die in de natuur voorkomen, niet meer mogelijk is.
Deze toezegging deden ze na de overhandiging van de petitie Hart voor Biodiversiteit, geen octrooi op leven door Bionext tijdens de Landbouwborrel in Brussel op 26 mei. In de petitie riep Bionext en de ruim 17.000 ondertekenaars de Europarlementariërs op om de Europese octrooiwetgeving aan te passen zodat veredelaars en boeren weer vrij kunnen beschikken over alle erfelijke eigenschappen van planten en dieren voor de ontwikkeling van nieuwe rassen. Om de oproep kracht bij te zetten ontvingen ze een doos met heerlijke octrooi-vrije paprikas. Bij het overhandigen van de petitie benadrukte Miriam van Bree van Bionext dat heel veel mensen ongerust zijn over deze ontwikkeling. Niet alleen (biologische) boeren en de veredelaars, maar ook consumenten en burgers maken zich zorgen. Ruim 17.000 mensen hebben zich verdiept in dit toch redelijk ingewikkelde onderwerp en de petitie ondertekend. Ook op facebook lieten veel mensen van zich horen. Allemaal maken ze zich zorgen: van docent tot directeur van een groothandel, van student tot aan onderzoeker. Aan de Europarlementariërs is de taak om deze zorgen weg te nemen. De aanbieding werd vooraf gegaan door een aantal korte presentaties. Maaike Raaijmakers, projectleider bij Bionext vertelde dat verandering van de Europese octrooiwetgeving de enige weg is die nog open staat om octrooien op planten tegen te gaan. Het Europees Octrooi Bureau heeft namelijk onlangs duidelijk uitgesproken dat de huidige wetgeving (waarin staat dat een octrooi op klassieke veredeling niet is toegestaan), toch ruimte biedt voor octrooien op natuurlijke eigenschappen. Het proces is niet octrooieerbaar, maar het eindproduct wel. Voor de biologische sector zijn de risicos van octrooien nog groter dan bij de gangbare sector. Er zijn veel kleine(re) bedrijven actief in de biologische veredeling. Zij zijn bijzonder goed in veredelen, maar hebben niet de juridische deskundigheid om alles uit te zoeken rondom de octrooien. Tot nu toe was dat ook niet nodig. Met de juridisering zijn het vooral de grotere bedrijven die daar voldoende tijd en geld voor hebben. Nico van Ruiten, voorzitter LTO Glaskracht gaf kort en helder zijn standpunt: Boeren en tuinders kunnen het rooien zonder octrooien. Peter van de Pol, Schoneveld Breeding, een MKB-veredelingsbedrijf gaf namens brancheorganisatie Plantum aan dat innovatie tot stand komt daar waar veel mogelijkheden liggen. Octrooien op plantaardig materiaal maakt het aantal mogelijkheden kleiner. Hij vergeleek veredeling het met een legodoos, vol met allerlei steentjes. Innovatie is die zo stapelen dat er iets nieuws ontstaat. Maar als een hoeksteentje ontbreekt, haal je het gewenste eindresultaat niet meer.
Op dinsdag 26 mei overhandigt Bionext de petitie Hart voor biodiversiteit, geen octrooi op leven aan de Nederlandse Europarlementariërs in Brussel. Dit gebeurt tijdens de maandelijkse landbouwborrel, waar het thema kwekersrecht versus octrooirecht centraal staat.
Ruim 17 duizend mensen ondersteunen de oproep van Bionext om de Europese octrooiwetgeving aan te passen, zodat veredelaars en boeren weer vrij kunnen beschikken over erfelijke eigenschappen van planten en dieren voor de ontwikkeling van nieuwe rassen. Nu kunnen deze eigenschappen via een octrooi geclaimd worden. Een internationale coalitie van maatschappelijke organisaties en brancheorganisaties, waar Bionext deel van uitmaakt, vindt dat octrooien op planten en dieren de innovatie in de veredeling beperken. Maaike Raaijmakers, Bionext: Door de octrooien zal de diversiteit aan rassen voor de voedselproductie afnemen en dat leidt tot minder keuze voor veredelaars, boeren en consumenten. Op termijn komt hierdoor de voedselzekerheid en biodiversiteit in gevaar. De actie van Bionext, tegen het octrooi van Syngenta op de rode paprika, heeft in een jaar tijd ruim 17 duizend handtekeningen en 500 giften opgeleverd. Raaijmakers: Dit onderstreept dat veel mensen vinden dat er iets moet veranderen. Planten en diereneigenschappen moeten principieel niet octrooieerbaar zijn. De noodzaak om de Europese wetgeving aan te passen, is nog groter geworden door een recente uitspraak van de Hoge Kamer van Beroep van het Europees Octrooi Bureau. Volgens de Hoge Kamer is het verbod op het octrooieren van essentieel biologische processen (klassieke veredeling) in het Europees Octrooi Verdrag niet van toepassing op de producten die daaruit voortkomen, zoals zaden, planten en vruchten. Bionext vindt deze uitspraak onbegrijpelijk en pleit voor snelle politieke actie. Inmiddels zijn er al 900 octrooien op dieren en 1.800 octrooien op planten verleend en zijn er duizenden in voorbereiding.
www.bionext.nl/hartvoorbiodiversiteitDit weekeinde staat de War op het Lepeltje Lepeltje Festival in Amersfoort. Hier laten we zien wat de War allemaal doet en kunnen bezoekers bijvoorbeeld een 3-D printer zien werken.
Ook is deze petitie hier te tekenen.
De WarOp dinsdag 2 juni 2015 om 13.30 uur neemt de Tweede Kamer Commissie OCW de petitie OV4DaMU in ontvangst. Kijk op de website www.ov4damu.nl voor meer info en volg ons op twitter @ov4damu.
Inger de vries kondigt voor het eerst de start van de petitie aan in het programma RTL Boulevard van RTL4. Klil hier om naar de uitzending te gaan..