Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Beste mensen,
Zoals aangegeven heb ik op 19-12-2017 de petitie aangeboden aan de Kamerleden van commissie SZW. Dat waren toen 6921 ondertekeningen.
De petitie laat ik open staan, dus deze kan nog steeds ondertekend worden.
Gezien het feit dat de kans bestaat dat de korting gewoon doorgaat vanaf januari ga ik bekijken of er grotere acties/demonstraties gepland kunnen worden.
Ik laat het niet erbij zitten, nooit!
Met vriendelijke groet,
Rayeed Nasibdar
Rijkswaterstaat heeft ons verzocht om het spandoek op het viaduct te verwijderen! Natuurlijk hebben we dat gedaan, immers het eerste doel is bereikt, aandacht in de sociale media, lokale kranten, De Telegraaf en Omroep Brabant. Daarnaast heeft BNdestem heeft een oproep geplaatst om de meningen te peilen over de stoplichten.
U kunt u reactie geen via een mail naar meningen@bndestem.nl mogelijk staat u dan a.s. zaterdag in de krant.
We begrijpen dat het fosfaatrechten dossier nogal lastig te bevatten is. Daarom doen we hieronder een poging om uit te leggen hoe we in de huidige situatie terecht gekomen zijn.
Het begon allemaal in 2013. Toen begonnen melkveehouders meer jongvee aan te houden om in te spelen op de afschaffing van het melkquotum in april 2015. De lezing van het kabinet en LTO in die tijd was dat als je genoeg grond had (maximaal 2,3 koeien per hectare) er geen enkel probleem was. Hieraan heeft de zoogkoeiensector zich altijd vastgehouden. Daarnaast is er altijd gesteld dat het om de melkveewet ging. De zoogkoeienhouders zijn daarmee op het verkeerde been gezet. In augustust 2016 is er een brief gestuurd naar mensen die volgens de RVO (uitvoerende instantie van Economische Zaken) melkvee hebben. Veel zoogkoeienhouders hebben die brief niet gehad. Mede omdat het om de melkveewet ging en zoogkoeienhouders niet melkleverend zijn, is het nooit bij de zoogkoeienhouders opgekomen dat de afschaffing van het melkquotum het einde zou betekenen voor hun sector.
De fosfaatrechten zijn in oktober 2016 uitgesteld omdat Brussel toen al constateerde dat het om onrechtmatige staatsteun ging. Daarop is halsoverkop het fosfaatreductieplan opgetuigd dat 1 januari 2017 inging. Onverwachts werden daar de zoogkoeienhouders in betrokken. Gelukkig werd dat heel snel teruggedraaid, maar de zoogkoeienhouders waren wel wakker.
Ook werd opeens duidelijk dat het systeem heel gunstig is voor hoogproductief melkvee op intensieve bedrijven: dit bericht is hiervan een mooi voorbeeld. Daarop werden snel de zoogkoeien en de zeldzame rassen ontzien voor het fosfaatreductieplan. Echter het plan voor 2018 (de fosfaatwet) bleef wel staan. Meer en meer werd duidelijk dat dit plan rampzalig zou uitpakken voor extensieve bedrijven met een minder hoge productie en ook werd duideijk hoe dit traject gegaan is. Niet de democratie of het maatschappelijk belang won, maar het belang van een paar intensieve veehouders die zich hard roerden en hard lobbyden, zoals hier te lezen is.
En zo zitten wij in Nederland dus met een gedrocht van een regeling waarin:
De veroorzakers van het probleem worden beloond. Dat blijkt bijvoorbeeld uit de groei van het melkvee en een sterke afname van de zoogkoeien (en daarmee hun kalveren, deze kunnen niet apart worden opgesplitst)
Doordat de overheid de weeffout heeft gemaakt dat kalveren van zoogkoeien als melkvee gezien worden, moet de zoogkoeienhouderij concurreren met de melkveehouderij. Dat kan nooit eerlijk gebeuren omdat de omzet per dier in de melkveehouderij veel hoger is. Gevolg: stoppen wordt interessant als zoogkoeienhouder want je kunt je verkregen rechten verkopen. Deze zullen allen vervallen aan melkveehouders met veel omzet per dier. Daarom krijgt de zoogkoeienhouderij de handen nog niet op elkaar voor een lobby. Immers: de sterk vergrijsde sector heeft een cadeau gekregen. Als je 70 bent en je wilt binnen vijf jaar toch al stoppen, dan krijg je opeens een dik cadeau (stel: 10 koeien met kalveren en drie pinken op 2 juli 2015 is 10 keer 0.23 en 3 keer 0.52 is bijna vier rechten die nu ongeveer 8000 Euro kosten. Dat is dus een extra cadeautje van 32.000 euro zonder dat je er iets voor hoeft te doen.) De stoppers grijpen dit cadeautje met beide handen aan, diegenen die willen gaan beginnen hebben nog niet echt een stem.
Dit geheel is opgetuigd voor het behoud van derogatie (toestemming van de EU om meer mest per hectare uit te rijden dan de europese norm). Veel veehouders met zeldzame rassen, zoogkoeienhouders en de biologische boeren doen daar niet aan mee. Met andere woorden, de groep die geen probleem veroorzaakt heeft moet bloeden om de uitzondering van een andere groep zeker te stellen. Als er geen derogatie is, betekent dat beperking op stikstof, beperking op stikstof gaat per hectare, dus geen derogatie is fosfaatrechten die niet relevant zijn en dus afgeschaft of gratis worden.
Er is veel gelobbyd door belangenverenigingen, met name de Stichting Zeldzame Huisdieren. Op dit moment is er een soort patstelling ontstaan. Ten eerste is de wet nog niet ingevoerd, dus juridisch is er niets mogelijk. De wet is inmiddels wel goedgekeurd door de EU, dus niets staat de invoering meer in de weg. Ten tweede is er nog geen derogatie. De overheid heeft toegezegd na de toezegging van derogatie details onder de loep te gaan nemen.
Als deze petitie een succes wordt, dan heeft de lobby voor de zeldzame rassen een sterke positie in de nog gaande onderhandelingen in Den Haag.
Met vriendelijke groet, Fernand de Willigen
Deze tekst is van Reurt Boelema, bewerkt door Fernand de Willigen
Heeft u vragen, op- of aanmerkingen? Mail ze dan naar info@boterhuispolder.nl
Goed nieuws: de petitie heeft voldoende handtekeningen om aangeboden te worden aan de gemeenteraad!
Komende donderdag wordt de petitie aangeboden aan de plaatsvervangend voorzitter van de gemeenteraad. Ook een afvaardiging van de politieke partijen uit de raad zal hierbij aanwezig zijn.
Mocht u contacten hebben met een lokale politieke partij, laat dan vooral aan hen weten dat u dit initiatief steunt. Op die manier is er zoveel mogelijk aandacht voor de petitie vanuit de politieke partijen in de raad.
De verwachting is dat de petitie na donderdag wordt aangeboden in het college van B&W aan de verantwoordelijk wethouder. Het is dan aan de wethouder om hier verder vervolg aan te geven.
Ook de wijkraad Oost steunt het initiatief en zal waar mogelijk haar invloed uitoefenen op het vervolg.
Alle nieuwe ontwikkelingen worden via deze website gemeld.
Heel erg bedankt voor uw steun!
ProRail is op 1 november begonnen met de werkzaamheden, de verwachte einde uitvoering is op 1 september 2018.
Wij vertrouwen erop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.
Met vriendelijke groet,
Landelijke Informatielijn Rijkswaterstaat
Onze reactie Rijkswaterstaat heeft het een en ander nagevraagd bij ProRail. Wij hebben begrepen dat zij dit jaar nog zijn begonnen met de voorbereidende werkzaamheden.
Er wordt dus hard aan gewerkt, alleen worden de werkzaamheden dit jaar inderdaad niet meer afgerond. Dit zal medio 2018 liggen. Wanneer precies kunnen wij nog niet zeggen.
Wij vertrouwen erop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.
Met vriendelijke groet,
Landelijke Informatielijn Rijkswaterstaat
De gemeente Oss neemt de duurzaamheidsopgave serieus en wil geen tijd verliezen. ECO kan voor maximaal draagvlak zorgen, maar uit de rapporten van Hekkelman en PWC blijkt dat het ontwikkelplan van ECO nog onvoldragen is.
Ze heeft meer tijd nodig. De voorbereidingen voor een tenderprocedure kosten ook nog enige tijd kosten. Er hoeft daarom nu nog geen besluit genomen te worden over de keuze van het ontwikkelmodel voor de gemeentelijke windmolens.
De Energiecooperatie Oss krijgt tot tot 1 juli 2018 de gelegenheid om een levensvatbaar lokaal gedragen businessplan te presenteren.
Bron: Agendapunt 16, raadsvergadering gemeente Oss op 14 december 2017, met name 16.c.2 Amendement keuze ontwikkelmodel windpark en de videoregistratie van de vergadering