Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Andere route wordt gekozen door de overheid.
https://www.rvo.nl/onderwerpen/vergunningsaanvraag-geluidswal-naarderbos.
Op dinsdag 15 april a.s. wordt de petitie ‘Stop censuur in kennis en zorg – Investeer in sekse, gender en diversiteit’ aangeboden aan de Vaste Kamercommissie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS).
De overhandiging vindt plaats in aanloop naar het commissiedebat over de Nationale Strategie Vrouwengezondheid op dinsdag 23 april 2025.
Met deze petitie roepen we de kamercommissie VWS op om te blijven investeren in kennis over sekse, gender en diversiteit in onderzoek, onderwijs en zorgpraktijk – zonder censuur.
We danken jullie voor jullie steun!
In de westerse wereld verspreidt zich een welvaartsziekte met ontstekingen in het metabolisme dat de voeding reguleert, algemeen bekend als obesitas. Die ziekte bestrijden kan alleen door systemische veranderingen en is heel moeilijk op individueel niveau.
Het stimuleren van zelf trappen op de fiets kan daar aan bijdragen. Het advies voor de aanbevolen leefstijl om de ziekte te voorkomen is 150-200 minuten matige lichaamsbeweging. Kortom, dagelijks een half uur fietsen.
Uitsluitend lichte lichaamsbeweging is niet genoeg, het is nodig om die hartslag iets omhoog te laten gaan en een beetje te puffen door de inspanning. Dit is precies de reden voor veel mensen om een e-bike te nemen, want dat hoef je dan niet meer zegt de reclame ervoor.
De matige lichaamsbeweging veranderen ze daarmee tot lichte, vergelijkbaar met opstaan van je stoel en een kopje koffie zetten. Dat telt niet mee voor het voorkomen van obesitas. Bij de miljoenen e-bike fietsers die hun gewone fiets inruilen voor een e-bike viel die matige lichaamsbeweging in één klap weg.
Het komt praktisch niet voor dat men de e-bike bewust alleen gebruikt als vervanging van de dagelijkse autorit als forens en verder niet. De gewone fiets wordt ingeruild en niet meer gebruikt voor die matige inspanning.
Het invoeren van een kenteken op de e-bike is een systemische leefstijlinterventie. Laat die gepaard gaan met een campagne 'Trap dan, als je kan'. Een voorlichtingscampagne waar veel tegenaan getrapt kan worden.
De boodschap moet zijn dat de e-bike is voor degenen die niet zelf kunnen trappen omdat ze zwakke knieën, COPD of iets dergelijks hebben. De e-bike zonder kenteken achterop de caravan meenemen voor hele lange fietstochten in glooiend en bergachtigig landschap in het buitenland kan dan ook nog steeds. Maar gedurende het jaar moet de e-bike zonder kenteken in de caravan opgeborgen worden. Als een bedreiging voor de matige inspanning.
Gezonde tieners worden een atleet van meer lichaamsbeweging dan leeftijdgenoten. De rest van hun leven zal hun lichaam dat atletische lichaam 'onthouden' als natuurlijke staat om naar terug te gaan. Het grootste geschenk dat je als ouders je kind kan geven is zo: dagelijks naar de middelbare school fietsen. Als het met de e-bike kan, dan ook met een gewone fiets.
Extra energie ervoor moeten ze uit meegebracht volkorenbrood halen en niet uit energiedrankjes en chocoladecroissants uit de supermarkt.
In de jaren negentig was er een onderzoek waarbij de gezondheid van Engelsen en Nederlanders werd vergeleken. Met vergelijkbaar slechte eet- en drinkgewoontes en toegankelijke gezondheidszorg bleken de Nederlanders onverklaarbaar gezonder. De enige verklaring die overbleef was het grootschalig fietsen in Nederland. Wie kan het terugvinden? Stond destijds in een krant of tijdschrift.
Met dit alles in gedachten kan de petitie opnieuw overhandigd worden aan de Kamercommissie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Met een oproep de potentie van een kenteken voor de e-bike en de campagne te laten onderzoeken.
Voor het potentiele azc in Berkel en Rodenrijs (vlakbij voetbal, hockey en tennisclubs waar veel kinderen op de fiets naar toe gaan), zijn omwonenden een officiele petitie gestart. Zie www.oudwestsamen.nl Hun handtekeningen gaan rechtstreeks naar de gemeente en kunnen hopelijk dit plan tegenhouden.
Beter om te voorkomen dat kinderen op de fiets naar hun sporttraining worden lastiggevallen (of erger), dan later moeten aanhoren van D66-GroenLinks politici dat ze verbaasd zijn dat er incidenten waren
Tot en met 9 mei wordt er druk gewerkt aan de Bergsche Maasdijk en is de N831 van Well tot de Kromme Nol door groot onderhoud niet toegankelijk voor al het doorgaande verkeer.
De massaal gesteunde petitie (3517) heeft er toe bijgedragen dat voor het eerst in decennia de provincie gemeente en rijk nu op termijn wel een fietspad wensen en dat de totaalkap van alle waardevolle monumentale bomen "geen onderdeel uitmaakt van het groot onderhoud in 2025.
De eerder verleende kapvergunningen zijn ingetrokken. De bomen langs de N831 krijgen tijdens de wegwerkzaamheden onderhoud.
Hiermee wordt het echte advies van de monumentencommissie opgevolgd en blijven de zeldzame vleermuizen en roeken in de bomen wonen."
We blijven de voortgang op de voet volgen.
Dank voor uw steun.
Bij een tulpenuitdeelactie in Haarlem zijn zeer giftige stoffen gevonden
En de telers zijn niet van plan te stoppen, hoeveel slachtoffers dat ook maakt
Nu is het tijd voor druk en tijd voor hervormingen. Voor de gezondheid en de natuur .