Een korte inhoudelijke reactie op het artikel “Petitie kan eenheid met GGiN niet afdwingen” van het CIP. Zie voor dit artikel: https://cip.nl/68118-synodepreses-gergem-petitie-kan-eenheid-met-ggin-niet-afdwingen
Graag licht ik een aantal zaken toe om duidelijkheid te geven over mijn intenties.
Ds. Van Eckeveld “Mensen kunnen vanuit de beste bedoelingen brieven schrijven en petities starten, maar dergelijke initiatieven kunnen alleen op een kerkelijke wijze ter tafel komen. Als dat niet wordt gedaan wordt het in de gemeente des Heeren een verwarrende toestand. De Heere God is een God van orde.”
Helemaal mee eens! Mijn brief in het RD is dan ook in de eerste plaats een opiniebijdrage. Een persoonlijke reflectie over hoe ik het blijvend kerkelijk gescheiden voortleven voor mijzelf ervaar. Daarbij wil ik door middel van de petitie een zwijgende massa een stem geven. Niet meer en niet minder. Een signaal afgeven. Uiteindelijk moeten de personen, die de door God ingestelde ambten bekleden, onder de voorlichting van de Heilige Geest, besluiten wel of geen verdere stappen te ondernemen. Daar ga ik niet over; daarin moet je je plaats weten.
Ds. Van Eckeveld vervolgt: “De initiatiefnemer zou zijn wens kunnen delen met zijn kerkenraad. Vervolgens kan de kerkenraad daarmee naar de classis stappen. Via de classis kan dit initiatief vervolgens worden besproken op de generale synode.” Van Eckeveld voegt toe dat beide kerken via de Deputaatschap Kerkelijke Eenheid met elkaar in gesprek zijn. “Daar proberen we elkaar meer en meer te vinden.”
Vooralsnog ben ik niet voornemens om de formele kerkelijke weg te bewandelen. Dit omdat gesprekken op het hoogste kerkelijke niveau plaatsvinden sinds 2001. Ga ik de kerkelijke weg bewandelen, dan kom ik uit bij dezelfde mensen die deze gesprekken reeds voeren. Alleen omdat de gesprekken tot op heden niet leiden tot concrete stappen, om te komen tot kerkelijke eenheid, heb ik dit signaal willen afgeven. Voor alsnog zie ik in deze petitie nog niet het middel om een doorbraak hierin te bewerken. Ik denk dat de binnenkamer hierin een heilzamere weg is.
Dr. M. Golverdingen: “Toen ik over de petitie las, dacht ik: ‘deze man heeft de strekking van mijn boek begrepen”.
Dank u wel! U hartelijk dank voor het gedegen werk wat u geleverd hebt. Dat van mij is een eendagsvlinder, dat van u heeft blijvende waarde!
Dr. M. Golverdingen vervolgt: “Om die eenheid te bereiken moeten betrokkenen voorzichtig te werk blijven gaan. Met een petitie in de publiciteit treden kan de nodige emoties oproepen. Eenheid is in de eerste plaats geen zaak van actie, maar van gebed. En gebed kunnen we niet forceren, maar wordt bewerkt door de Heilige Geest.” Golverdingen juicht gesprekken naar aanleiding van de petitie binnen kerkelijke gemeenten toe.
Helemaal eens! Dat heeft voor mij ook de nodige worstelingen gezorgd. Met deze actie wil ik niets forceren, wel dat het juiste gesprek gevoerd wordt over: ‘Waarom gescheiden voortleven als er geen wezenlijk leerverschil is?’
Jan Zwemer is Zeeuws historicus van bevindelijk-gereformeerde afkomst. "Zulke initiatieven komen altijd onverwacht," merkt hij op. "Mijn aandacht werd meteen getrokken door de gesuggereerde toevoeging ‘onder het Kruis’ na ‘Gereformeerde Gemeenten’.
Deze toevoeging heb ik slechts gedaan in de lijn van de geest van het artikel ‘vooruit naar vroeger’. Niet om mensen of groeperingen uit te sluiten. Sterker, daar waar overeenstemming is in de waarheid, is eenheid onlosmakelijk aan verbonden.
Ds. Egas: “Ik ben blij met ieder initiatief dat eenheid aanspoort,” zegt Egas over de petitie. “Wat zou het voor de GerGem en GGiN mooi zijn als de breuk uit ’53 wordt geheeld. En wat mooi dat dit initiatief van onderop komt. Blijkbaar zijn er honderden gemeenteleden die dit verlangen delen… Het is duidelijk dat Rozendaal wordt gedreven door een hartelijk verlangen naar eenheid. Ik denk dat hij terecht constateert dat er theologisch geen wezenlijke verschillen zijn tussen de beide kerken. Er zou dan ook meer ruimte moeten komen om werk te maken aan eenheid.”
Ds. Egas geeft op een rake manier weer wat mijn intenties zijn. Dank daarvoor!
Namens de GGiN is ds. J. Roos nauw betrokken bij onderlinge gesprekken tussen beide kerken. Hij was niet bereid om commentaar te geven en verwees door naar het kerkelijk bureau van de GGiN. Ook het kerkelijke bureau wilde niet op de petitie reageren en verwees door naar ds. O. M. van der Tang. Ook de GGiN-predikant had geen behoefte aan commentaar. “Deze discussie zou niet via de media gevoerd moeten worden,” aldus de predikant uit Alblasserdam.
In mijn hart geef ik ds. Van der Tang gelijk! Dit geeft bij mij een grote spanning: Mag ik doen, wat ik gedaan heb? Anderzijds is het door het jarenlang onder embargo houden van een eigen kerkelijk onderzoek, is er een leerverschil of niet, een inhoudelijk gesprek moeilijk te voeren. Ik ben opgegroeid onder het idee dat er een leergeschil is. Sinds ca. 2007 moest dit op last van de synode onderzocht worden: Is er wel een leergeschil? Dit heeft blijkbaar tot een antwoord geleid, alleen wordt sinds die tijd onder embargo gehouden. Waarom mag hier niet in alle eerlijkheid in de openbaarheid over gesproken worden?
Geert Jan Rozendaal
Beroepsgeheim in psychiatrie hindert moordonderzoek
Ivo Barends– 6 februari 2009
De politie kan twee moorden niet oplossen, omdat een psychiatrisch ziekenhuis weigert medische gegevens van een verdachte te verstrekken.
Boos en gefrustreerd, zo kan de stemming in het Haagse rechercheteam dat de dood van een 32-jarige man en zijn 60-jarige moeder onderzocht, het best worden omschreven. Het team werd ontbonden: het onderzoek liep stuk op het medisch beroepsgeheim waar betrokkenen zich op beriepen.
Op de avond van 6 december 2007 worden de lichamen van een zoon en zijn moeder gevonden in een sloot op het terrein van psycho-medisch centrum Parnassia in Den Haag.
Ze zijn verdronken en het lichaam van de zoon vertoont sporen van geweld die niet door hemzelf of zijn moeder veroorzaakt kunnen zijn.
Meteen wordt een rechercheteam geformeerd. En al snel komt een verdachte in beeld: een patiënt van Parnassia, die bekendstaat als gewelddadig en onvoorspelbaar. Bovendien hebben wel drie agenten deze man op 6 december bij de plaats delict gezien.
Maar het onderzoek komt niet veel verder, omdat Parnassia weigert medische informatie over de man te verstrekken. De recherche wil bijvoorbeeld weten hoe laat hij welke behandeling kreeg. Maar, stelt Parnassia, dat valt onder het medisch dossier en dat is vertrouwelijk.
De politie stapt naar de rechter om het dossier in handen te krijgen, maar die geeft Parnassia gelijk. „Het medisch beroepsgeheim weegt kennelijk zwaarder dan het oplossen van een moordzaak”, klaagt de leider van het rechercheteam Gijs Folsche in de korpskrant van Haaglanden.
„Ik begrijp wel dat de politie gefrustreerd is”, zegt A. Kruseman, voorzitter van artsenorganisatie KNMG. „Maar ik heb ook begrip voor Parnassia. Het beroepsgeheim is van groot belang voor het vertrouwen dat mensen in de gezondheidszorg hebben. Daar moeten we niet lichtvaardig mee omgaan.”
Medische dossiers zijn vertrouwelijk. „Alleen in zeer uitzonderlijke gevallen mag de politie zo’n dossier inzien”, legt Kruseman uit. „Twee zaken zijn van belang: de ernst van het misdrijf en de zwaarte van de verdenking.” Aan de ernst van het misdrijf zal het niet gelegen hebben in dit geval, veronderstelt Kruseman. „Dus zal de verdenking die de politie had niet zwaar genoeg geweest zijn, naar het oordeel van de rechter.”
„Het was voor ons ook een rare spagaat”, zegt een woordvoerder van Parnassia. „Enerzijds willen we geen politieonderzoek frustreren, anderzijds zijn wij de bewakers van de privacy van onze patiënten. En medische gegevens zijn zeker in de geestelijke gezondheidszorg nogal privacygevoelig. We hebben de politie op allerlei manieren geholpen. Onze medewerkers hebben vragen beantwoord, maar het medisch dossier krijgen ze niet.”
https://www.trouw.nl/home/beroepsgeheim-in-psychiatrie-hindert-moordonderzoek~a2d9a919/
Dossier moorden uit nood gesloten
De Politie Haaglanden heeft een onderzoek naar vier moorden stopgezet, mede omdat zij het medisch dossier niet mag inzien van een patiënt van de psychiatrische instelling Parnassia in Den Haag.
Van onze verslaggeefster Maartje van Hoek5 februari 2009, 23:58
De man is volgens de politie verdachte van zeker twee, en wellicht vier moorden in de buurt van de instelling. Volgens de politie Haaglanden is het dossier van groot belang om de zaken op te lossen, maar loopt de verdachte nog vrij rond.
In december 2007 werden een moeder (60) en zoon (32) dood in een sloot op het terrein van Parnassia gevonden, nadat zij niet kwamen opdagen voor een consult op de kliniek.
Maanden daarvoor verdween een 59-jarige vrouw van het terrein en werd zij later in een sloot ergens in Den Haag gevonden. Op 18 april 2008 werd het vierde slachtoffer gevonden in een sloot aan de rand van het Parnassiaterrein.
Volgens de politie gaan alle aanwijzingen in de richting van één verdachte, een man die ‘uiterst gewelddadig blijkt, maar wiens emoties niet zijn te lezen’. Daarom vroeg de politie het medisch dossier van de man in te zien.
Parnassia weigerde dat op grond van het medisch beroepsgeheim. ‘We hebben meegewerkt aan de onderzoeken zolang we konden, maar een medisch beroepsgeheim schenden wij niet’, licht een woordvoerder van de kliniek toe.
De politie stapte daarna naar de rechter-commissaris, die toestemming gaf voor inzage in het dossier. Maar Parnassia tekende bezwaar aan en won de zaak uiteindelijk bij de hoogste rechter.
‘De zaak blijft hierdoor vooralsnog onopgelost’, zegt de politie.
Johan Legemaate, juridisch adviseur van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst (KNMG), zegt dat alleen bij zeer uitzonderlijke omstandigheden door de rechter toestemming wordt gegeven tot inzage in een medisch dossier. ‘Bijvoorbeeld als een arts wordt verdacht van een strafbaar feit.’
Er zit volgens Legemaate voor de politie niets anders op dan op andere manieren verder te werken aan de zaak. De politie Haaglanden heeft het team dat de moorden onderzocht echter ontbonden bij gebrek aan aanknopingspunten.
https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/dossier-moorden-uit-nood-gesloten~b76ed448/?referer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F
Zesde dode op terrein Parnassia: wat is er aan de hand?
DEN HAAG - Op het terrein van psychiatrische instelling Parnassia Groep aan de Oude Haagweg is vorige week vrijdag een dode man gevonden. De 47-jarige Hagenaar is door geweld om het leven gekomen.
Het is niet het eerste stoffelijk overschot dat op het Parnassia-terrein, beter bekend als landgoed Rozenburg, wordt gevonden. In acht jaar tijd kwamen in totaal zes mensen om het leven, al dan niet onder verdachte omstandigheden. Hieronder een overzicht van de Parnassia-doden.
20 juni 2014: In een huis aan de Mangostraat op het terrein van Parnassia wordt het lichaam van een 47-jarige Hagenaar gevonden. Hij is door een misdrijf om het leven gekomen. De politie houdt een paar dagen later in Dordrecht een 29-jarige man uit Capelle aan den IJssel aan vanwege betrokkenheid bij de dood van de Hagenaar. Zijn relatie tot het slachtoffer wordt niet bekendgemaakt.
5 april 2010: In het water langs de Mangostraat wordt een dode vrouw gevonden. Het gaat om een 79-jarige bewoonster van Parnassia. De politie stelt een onderzoek in. De vrouw blijkt verdronken, en de politie gaat er vanuit dat ze door een ongeval om het leven is gekomen.
18 april 2008: Lientje van Mastrigt (78), woonachtig op de afdeling psychiatrie voor ouderen, wordt in een sloot aan de Walnootstraat gevonden. De vrouw blijkt gestorven te zijn door hartfalen, verdrinking of door een combinatie daarvan. Maar hoe zij in de sloot terecht is gekomen blijft een raadsel.
6 december 2007: Op het terrein van Parnassia worden de lichamen van Maya de Vries (60) uit Den Haag en haar zoon Mark (32) gevonden, in de sloot bij de Alberdastraat. De lichamen tonen sporen van geweld en bij een schuurtje op het terrein wordt een plas bloed en een stuk hoofdhuid gevonden. Ondanks zware verwondingen zijn ze allebei door verdrinking om het leven gekomen.
2 november 2007: Tineke Verhagen (57) bezoekt Parnassia met haar zoon Marco (38), die lijdt aan paranoïde schizofrenie. Na de afspraak verdwijnt Tineke en na een paar dagen wordt haar lichaam gevonden in de Puinduinen, 2 kilometer verderop, gevonden. Marco kan zich niets herinneren, behalve dat hij zijn moeder kwijtraakte op het terrein van Parnassia.
Onderzoek
Een rechercheteam onderzoekt de zaak van Maya en Mark de Vries en betrekt daar later ook de dood van Lientje van Mastrigt en Tineke Verhagen bij. Er zijn aanknopingspunten, verschillende getuigen zeggen een verdachte man van tussen de 30 en 40 jaar te hebben gezien ten tijde van de moord op moeder en zoon De Vries. Een psychiater van Parnassia meldt dat een patiënt op de avond van de moord boos is weggelopen en aangaf dat hij iemand ging vermoorden. Deze R. blijkt die avond ook twee surveillerende agenten de stuipen op het lijf te hebben gejaagd.
Beroepsgeheim
De directie van Parnassia weigert elke medewerking, beroept zich op het beroepsgeheim en wil het patiëntendossier van R. niet vrijgegeven. De rechter geeft Parnassia uiteindelijk gelijk. Het rechercheonderzoek wordt gestaakt en tot op de dag van vandaag blijft de dubbele moord onopgelost. De zaken Tineke Verhagen en Lientje van Mastrigt zijn dan al uit het dossier geschrapt, bij hen zijn uiteindelijk geen sporen van geweld gevonden.
https://www.omroepwest.nl/nieuws/2595320/Zesde-dode-op-terrein-Parnassia-wat-is-er-aan-de-hand
Door JOLANDE VAN DER GRAAF
06 nov. 2014 in BINNENLAND
De politie gaat nieuw onderzoek doen naar de reeks vermoedelijke moorden bij de Haagse psycho-medische instelling Parnassia.
Aanleiding vormt de reportage in De Telegraaf, afgelopen september, waarin een getuige de mogelijke dader aanwees en opmerkelijke, nieuwe details aan het licht kwamen die wijzen op een serie misdrijven.
Het coldcaseteam van de Haagse politie gaat met deze getuige in gesprek.
„De informatie is interessant genoeg om hem te horen. We zijn benieuwd wat dat zal opleveren”, zei het Openbaar Ministerie gisteren.
De meeste van de zes verdachte sterfgevallen werden tot nu toe door politie en justitie afgedaan als ongelukken en zelfmoorden. Deze krant ontdekte echter een samenhang tussen de zes zaken met een mogelijke verdachte die aan het profiel van seriedader voldoet.
Het gaat om de zoon van het eerste slachtoffer, een oudere dame die in 2007 drijvend in een ondiepe sloot werd aangetroffen. Haar zoon Peter verklaarde in De Telegraaf er zeker van te zijn dat zijn gewelddadige en verslaafde broer niet alleen hun moeder, maar ook de vijf andere slachtoffers heeft gedood. Peter zegt bovendien bijna zelf te zijn omgebracht toen hij destijds bij zijn broer naar de omstandigheden van zijn moeders dood informeerde en de man hem in razernij zou hebben aangevallen.
Volgens Peter koestert zijn broer sinds het stuklopen van een vroegere liefdesrelatie een diepgewortelde haat en enorme minachting naar vrouwen op leeftijd. Hij zou zijn moeder voorafgaand aan de moord ook stelselmatig ernstig hebben mishandeld. „Mijn broer kan extreem agressief zijn en beschikt over medicijnen om mensen te drogeren”, zei Peter eerder.
Tussen 2007 en 2012 kwamen nog vier oudere dames en een 32-jarige man bij Parnassia om het leven. Ook hun lichamen lagen in ondiepe sloten. De omgekomen vrouwen hadden nauwelijks letsel, het mannelijke slachtoffer was zwaar toegetakeld. Daarop trokken deskundigen de conclusie dat er een seriedader actief is die in staat is zijn slachtoffer door verdrinking om te brengen zonder duidelijke geweldssporen achter te laten.
https://www.telegraaf.nl/nieuws/888902/nieuw-onderzoek-naar-seriemoordenaar
Zojuist is de inschrijving voor deze petitie gesloten. Hoogstwaarschijnlijk zal vanwege de toezegging van het ministerie dat er veel meer geld beschikbaar komt voor de jeugdzorg, de gemeente Utrechtse Heuvelrug snel besluiten alle voorgestelde bezuinigingen te schrappen.
Update 5 mei 2019: deze petitie wordt doorgezet op
Vandaag, 8 mei, is er een mooie mijlpaal gehaald in het aantal ontvangen handtekeningen van dezen petitie. De 1.000 handtekeningen zijn gehaald! Dank allemaal voor het ondertekenen.
De heren Den Hoed namens Bewoners Organisatie Scheepvaartkwartier en Klooster namens VVE De Delft hebben tijdens de Commissievergadering Bouwen, Wonen en Buitenruimte van 8 mei 2019 ingesproken over het haalbaarheidsonderzoek naar nieuwbouw naast de Euromast. De petitie is daarbij kenbaar gemaakt aan de genoemde commissie.
Terug te kijken vanaf (video af te spelen vanaf onderstaande link): 3.51.20 uur Dhr Klooster
Helaas is de inspraak van de heer Den Hoed niet op video vastgelegd.
Hun schriftelijke reacties zijn terug te vinden vanaf punt 2.07.01: https://rotterdam.raadsinformatie.nl/vergadering/582919/Commissie%20Bouwen%2C%20Wonen%20en%20Buitenruimte%20%282018-2022%29%20%20%20%20%20%20%20%20%2008-05-2019 .