Het College voor de Rechten van de Mens presenteerde vandaag (03 dec 2018) zijn jaarlijkse rapportage over het VN-verdrag Handicap. In de rapportage aan het VN-Comité voor de rechten van personen met een handicap geeft het College een beeld van hoe het er in Nederland voor staat met de implementatie van het verdrag. Het College uit in de rapportage aan het VN-Comité stevige kritiek, die Ieder(in) en veel andere belangenorganisaties delen. Het rapport bevestigt dat er nog veel moet gebeuren om van een goede implementatie te kunnen spreken.
Deze rapportage van het College is een van de drie manieren waarop de uitvoering van het verdrag wordt bijgehouden. De Nederlandse Staat rapporteert elke vier jaar aan het in Genève gevestigde Comité. Dat gebeurde afgelopen zomer voor het eerst. De derde manier is een schaduwrapportage die organisaties van mensen met een beperking, waaronder Ieder(in), elke vier jaar naar Genève sturen. De eerste schaduwrapportage wordt volgend jaar opgesteld. Het Comité beoordeelt op basis van deze drie rapportages de voortgang van de implementatie van het verdrag.
Rechtsongelijkheid door decentralisaties
Een van de zorgen die het College in het rapport uit, gaat over het grondbeginsel van het verdrag: nothing about us, without us. Niets over ons, zonder ons. Het College betwijfelt of mensen met een beperking al voldoende worden betrokken bij beleid en besluitvorming. Deels vanwege onze decentrale samenleving, waarin veel beleid per gemeente wordt gevormd.
Op de decentralisaties is meer kritiek. Het is in sommige gemeenten moeilijk je recht te verzilveren en de gemeentelijke beleidsvrijheid leidt tot grote verschillen in de kwaliteit van zorg en ondersteuning. Dit zorgt voor rechtsongelijkheid tussen gemeenten.
Onderwijs en arbeidsmarkt niet-inclusief
Het College heeft daarnaast kritiek op het uitblijven van inclusief onderwijs. Een inclusief onderwijssysteem moet ervoor zorgen dat kinderen met en zonder beperking zoveel mogelijk met elkaar naar school gaan. Ook de arbeidsmarkt is nog verre van inclusief. De stappen die de overheid op dat gebeeid heeft gezet, zijn volgens het College onvoldoende en hebben niet meer mensen met een arbeidsbeperking aan het werk geholpen.
Facultatief protocol
Het VN-verdrag kent nog een optionele aanvullende verklaring. Dit wordt het optioneel protocol genoemd en maakt het mogelijk om als persoon rechtstreeks een klacht in te dienen bij het Comité in Genève, als het VN-verdrag niet wordt nageleefd. Nederland tekende dit protocol in tegenstelling tot veel andere landen niet. Het College mist maatregelen om naleving van het verdrag te garanderen, en dringt er daarom nadrukkelijk op aan dat Nederland het protocol alsnog tekent.
In de tweede helft van 2019 dienen belangenorganisaties van en voor mensen met een beperking hun schaduwrapportage in. Daarin krijgt de kritiek van het College zonder meer een vervolg.
Link naar artikel:
https://iederin.nl/nieuws/18396/mensenrechtencollege-kritisch-over-implementatie-vn-verdrag/
Op donderdagavond 28 september 2023 is de petitie 'Houd het warme hart kloppend' overhandigd aan burgemeester Jannewietske de Vries. De petitie is ondertekend door ruim 2500 Koudumers en gasten die hiermee laten zien de zorg van de ondernemers over het vertrek van de supermarkt uit het centrum van Koudum te delen.
In hun verhaal bij de overhandiging hebben Hoofdstraatondernemers Herma en Jildou het belang van het behoud van de supermarkt in de dorpskern benadrukt.
Inmiddels zijn er samen met een stedenbouwkundige, architecten en de werkgroep Dorpsbelangen en Ondernemersvereniging Koudum alternatieve opties uitgewerkt. Hierover zijn gesprekken geweest met de gemeente en Poiesz in een poging om er gezamenlijk uit te komen, maar dat is tot op heden helaas nog niet gelukt. De ondernemers hebben het college en de gemeenteraad gevraagd om samen met Koudum naar een oplossing in het centrum te zoeken.
De burgemeester gaf aan begrip te hebben voor de zorg over de verhuizing. Ze deelde mee dat daarom het collegebesluit over deze kwestie is uitgesteld tot volgend jaar. Ze zei toe dat alle argumenten voor en tegen goed bekeken zullen worden en er een onafhankelijke afweging zal worden gemaakt.
Wij willen alle ondertekenaars hartelijk bedanken voor de steun!
Bestuurders van een scooter met geel kenteken worden vanaf vandaag standaard bekeurd. De kentekencamera's die eind vorige maand geplaatst werden doen het inmiddels.
Handhavers van de gemeente bekijken de foto's, stadsdeel Oost hoopt op 'gedragsverandering'.
Deze zomer startte IJburger Nadam Schmidt een petitie waarin hij de gemeente (...) lees verder
De petitionaris van de petitie Vraag geen adres meer bij aangifte nu vuurwerkbommen gangbaar zijn vraagt u de petitie te ondertekenen:
"Als je aangifte doet wordt je adres standaard zichtbaar voor de tegenpartij. Dat is achterhaald en maakt intimidatie mogelijk.
Laat dat adres weg."
https://aangifteanders.petities.nl
Wilt u deze of een andere petitie ook aandacht geven hier?
De petitie is elders te ondertekenen, op StopExtraBierbelasting.nl.
Een Blik op het Onmenselijke Dilemma
Stel je voor dat je financieel aan de grond zit. De bijstandsaffaire heeft je leven overhoop gegooid, en je worstelt om je hoofd boven water te houden.
Je hebt geen andere optie dan schuldhulp aan te vragen om uit de financiële misère te komen. Maar dan ontdek je dat er een onmenselijk dilemma op je wacht: schuldhulp aanvragen terwijl je nog lopende rechtszaken hebt.
Het Doel van Schuldhulp
Schuldhulp is bedoeld om mensen te helpen die verstrikt zijn geraakt in een woud van schulden. Het biedt een kans op een schone lei en een nieuw begin. Maar voor slachtoffers van de bijstandsaffaire is schuldhulp niet de eenvoudige uitweg die het zou moeten zijn.
Het Onontkoombare Dilemma
De kern van het probleem is dat de wetten met betrekking tot schuldhulp vereisen dat alle schulden worden erkend voordat het traject kan beginnen. Dit betekent dat je schuld moet bekennen aan de instantie die je juist heeft beschuldigd van bijstandsfraude.
De Lopende Rechtszaken
Voor slachtoffers die volharden in lopende rechtszaken, is dit een onoverkomelijke hindernis. Het voortzetten van juridische procedures wordt gezien als het niet erkennen van de schuld. Als gevolg daarvan worden ze uitgesloten van schuldhulp. Deze bizarre situatie is alsof de wet bedoeld is om hen verder de afgrond in te duwen.
Een Gedwongen Erkenning van Schuld
Slachtoffers worden dus gedwongen tot een bekentenis, niet vanwege hun daden, maar vanwege hun omstandigheden. Ze moeten toegeven dat ze de wet hebben overtreden om te kunnen overleven. Dit is een flagrante schending van hun mensenrechten.
De Belangenverstrengeling
Wat deze situatie nog erger maakt, is dat de gemeenten die verantwoordelijk zijn voor de veroordelingen ook degenen zijn die de schuldhulp uitvoeren. Dit schept een ernstige belangenverstrengeling en geeft de slachtoffers het gevoel dat ze geen enkele kans hebben om gerechtigheid te krijgen.
De Menselijke Tol
Deze onmogelijke situatie eist een menselijke tol. Slachtoffers worden financieel geruïneerd en verliezen hun rechtsmiddelen, terwijl ze gedwongen worden om schuld te erkennen voor daden waarvan ze beweren onschuldig te zijn.
Een Schending van Mensenrechten
Het is tijd om deze flagrante schending van mensenrechten en grondwettelijke rechten aan de kaak te stellen. Schuldhulp zou een bron van opluchting moeten zijn, geen valkuil voor degenen die al genoeg hebben geleden.
12/10/23 Bericht in de Gelderlander Petitie voor behoud hospice binnen dag 11.000 keer ondertekend: ‘Protest verspreidt zich als een olievlek, onze harten maken een sprongetje’
Omdat er veel nieuws verschijnt over ons hospice, hebben we alle krantenartikelen verzameld. Onze Vrienden van Hospice Rozenheuvel zijn zo aardig om deze op hun website te plaatsen.
Kijk op: https://www.vriendenvanhospicerozenheuvel.nl/nieuws
Wat zijn we blij met uw steun! Enorm veel dank!