Het College voor de Rechten van de Mens presenteerde vandaag (03 dec 2018) zijn jaarlijkse rapportage over het VN-verdrag Handicap. In de rapportage aan het VN-Comité voor de rechten van personen met een handicap geeft het College een beeld van hoe het er in Nederland voor staat met de implementatie van het verdrag. Het College uit in de rapportage aan het VN-Comité stevige kritiek, die Ieder(in) en veel andere belangenorganisaties delen. Het rapport bevestigt dat er nog veel moet gebeuren om van een goede implementatie te kunnen spreken.
Deze rapportage van het College is een van de drie manieren waarop de uitvoering van het verdrag wordt bijgehouden. De Nederlandse Staat rapporteert elke vier jaar aan het in Genève gevestigde Comité. Dat gebeurde afgelopen zomer voor het eerst. De derde manier is een schaduwrapportage die organisaties van mensen met een beperking, waaronder Ieder(in), elke vier jaar naar Genève sturen. De eerste schaduwrapportage wordt volgend jaar opgesteld. Het Comité beoordeelt op basis van deze drie rapportages de voortgang van de implementatie van het verdrag.
Rechtsongelijkheid door decentralisaties
Een van de zorgen die het College in het rapport uit, gaat over het grondbeginsel van het verdrag: nothing about us, without us. Niets over ons, zonder ons. Het College betwijfelt of mensen met een beperking al voldoende worden betrokken bij beleid en besluitvorming. Deels vanwege onze decentrale samenleving, waarin veel beleid per gemeente wordt gevormd.
Op de decentralisaties is meer kritiek. Het is in sommige gemeenten moeilijk je recht te verzilveren en de gemeentelijke beleidsvrijheid leidt tot grote verschillen in de kwaliteit van zorg en ondersteuning. Dit zorgt voor rechtsongelijkheid tussen gemeenten.
Onderwijs en arbeidsmarkt niet-inclusief
Het College heeft daarnaast kritiek op het uitblijven van inclusief onderwijs. Een inclusief onderwijssysteem moet ervoor zorgen dat kinderen met en zonder beperking zoveel mogelijk met elkaar naar school gaan. Ook de arbeidsmarkt is nog verre van inclusief. De stappen die de overheid op dat gebeeid heeft gezet, zijn volgens het College onvoldoende en hebben niet meer mensen met een arbeidsbeperking aan het werk geholpen.
Facultatief protocol
Het VN-verdrag kent nog een optionele aanvullende verklaring. Dit wordt het optioneel protocol genoemd en maakt het mogelijk om als persoon rechtstreeks een klacht in te dienen bij het Comité in Genève, als het VN-verdrag niet wordt nageleefd. Nederland tekende dit protocol in tegenstelling tot veel andere landen niet. Het College mist maatregelen om naleving van het verdrag te garanderen, en dringt er daarom nadrukkelijk op aan dat Nederland het protocol alsnog tekent.
In de tweede helft van 2019 dienen belangenorganisaties van en voor mensen met een beperking hun schaduwrapportage in. Daarin krijgt de kritiek van het College zonder meer een vervolg.
Link naar artikel:
https://iederin.nl/nieuws/18396/mensenrechtencollege-kritisch-over-implementatie-vn-verdrag/
Terwijl de teller met handtekeningen oploopt, zal Philip den Haan namens Altena Lokaal as. dinsdagavond 3 maart de motie om de aanpassing van het bestemmingsplan van de Oudheidskamer tegen te gaan, indienen.
As.
Vrijdagmiddag zal ik (en iemand namens de Historische Vereniging) worden geïnterviewd door het Brabants Dagblad. Ik zag zelfs iemand een spandoek op het bruggetje van Werkendam hangen met de oproep deze petitie te steunen. Waarvoor mijn dank!
Op 2 en 9 maart 18.00-19.30 uur informatieavonden in de grote Bartholomeuskerk. Ik zal er dan ook zijn met informatie over het alternatieve plan:
Het Bartholomeuspark
Tot dan! Pieter van Gendt .
De petitie heeft inmiddels meer dan 20 handtekeningen. Dat laat zien dat nu ruim tien keer zoveel mensen dit als een welstandsexces zien als het aantal eigenaren van Jacoba van Beierenweg 122. In de loop van volgende week dienen we de petitie in bij de gemeente als onderdeel van een bezwaarschrift tegen het voorgenomen besluit om niet te handhaven.
Elke extra handtekening helpt om te laten zien dat dit breed leeft in de buurt. Dank voor alle steun en betrokkenheid, Gunnar Ballzus
Kijk de film op de facebookpagina 'Inside Zuidlaren'
We gingen de drie nieuwe haltes af die het OV Bureau heeft bedacht. .
Aedes. (2025, 9 december).
Arbeidsmarktonderzoek woningcorporaties 2025. https://aedes.nl/media/document/flow-arbeidsmarktonderzoek-woningcorporaties-2025 aedes
Tuinte, P. (2018, 8 maart). Woningcorporaties: de relatie tussen leeftijd medewerker en prestaties. LinkedIn. https://nl.linkedin.com/pulse/woningcorporaties-de-relatie-tussen-leeftijd-en-paul-tuinte nl.linkedin
Trends in HR. (2022, 27 november). Vergrijzing betekent verlies van organisatiekennis. https://www.trendsinhr.nl/vergrijzing-betekent-verlies-van-organisatiekennis/ trendsinhr
Tijd voor een update. Waar staan we nu?
31 maart aanstaande. - Op dit moment zitten we op een mooi getal van 303 handtekeningen. Daar ben ik al enorm blij mee. Maar hopelijk in het overige tijdsbestek zal dit stijgen. - Er heeft al een screening plaats gevonden om de petitie aan te mogen bieden. Die is positief. - De minister is bekend rondom deze petitie. Dus dat wil zeggen dat de ontvangst door zal gaan. Op locatie krijgt men 10 tot 15 minuten de tijd om het mondeling toe te lichten. Daar hopen we zeker gebruik van te maken al heb ik hier die volle tijd niet voor nodig. - De cheque om te overhandigen is inmiddels ontworpen door onze technisch ontwerpster, Mw. C. d. H. waar we haar vanaf deze plaats hartelijk bedanken. Het ontwerp past echt super goed bij de afbeelding die u ziet.
Tot zover. Helpt u mee met meer bekendheid?
Dank u wel.
“De enorme opkomst laat zien hoe belangrijk deze plek is voor Zoeterwoude. De jeugd heeft duidelijk gesproken.
Het is teleurstellend dat de kooi ondanks alle feiten en alle steun niet direct kan worden heropend. Wij blijven ons inzetten voor een oplossing die recht doet aan 636 ondertekenaars en aan alle kinderen die hier veilig willen spelen.” Partijpolitiek is belangrijker dan resultaat voor de jeugd!
Lokale democratie draait niet om vergaderingen, maar om vertrouwen. Vertrouwen dat beleid eerlijk wordt toegepast.
Vertrouwen dat gelijke gevallen gelijk worden behandeld. Vertrouwen dat inspraak daadwerkelijk invloed heeft. En vertrouwen dat de gemeenteraad haar controlerende rol serieus neemt.
In Dijk en Waard staat dat vertrouwen onder druk.
Het snippergroendossier heeft dat zichtbaar gemaakt. Wat begon als individuele vragen over verkoop en verhuur van gemeentelijke stroken grond, groeide uit tot een breder bestuurlijk signaal. 177 inwoners ondertekenden een petitie waarin zij wezen op rechtsongelijkheid en willekeur. Hun oproep was niet emotioneel, maar principieel: laat onafhankelijk onderzoeken hoe het beleid tot stand is gekomen en hoe het wordt uitgevoerd.
Op 9 september 2025 werd die petitie aangeboden aan de gemeenteraad. De motie om dit onafhankelijk te laten onderzoeken kreeg geen brede steun. Daarmee bleef een fundamentele vraag liggen: hoe borg je rechtsgelijkheid als signalen van mogelijke ongelijkheid niet onafhankelijk worden getoetst?
Het gaat hier niet om een paar meter grond. Het gaat om de vraag of inwoners erop kunnen vertrouwen dat beleid consequent, uitlegbaar en controleerbaar wordt toegepast.
Het snippergroendossier staat bovendien niet op zichzelf.
Bij het parkeerbeleid zagen we dat voorstellen eerst brede politieke steun kregen, terwijl onder inwoners veel zorgen leefden over proportionaliteit en draagvlak. Pas nadat maatschappelijke kritiek duidelijk werd, volgden aanpassingen. Ook bij de nasleep van de nieuwjaarsbrand in Noord-Scharwoude bleek een verzoek tot een spoeddebat in eerste instantie onvoldoende steun te krijgen. Dat zijn geen schandalen. Maar ze laten wel zien dat de raad niet altijd op het eerste moment maximale scherpte organiseert.
Besturen is mensenwerk. Fouten kunnen worden gemaakt. Inzichten kunnen veranderen. Dat is normaal. Juist daarom is controle geen wantrouwen, maar een noodzakelijke voorwaarde voor kwaliteit.
Binnen de gemeente is de gemeenteraad het hoogste orgaan en de hoogste volksvertegenwoordiging. Op landelijk niveau vervult de Tweede Kamer die rol; lokaal is dat de raad. Dat betekent dat de raad niet slechts meebestuurt, maar primair toetst, weegt en controleert. Niet als formaliteit, maar als kernopdracht. Die rol vraagt om meer dan politieke loyaliteit of coalitiediscipline. Zij vraagt om onafhankelijke oordeelsvorming. Om expliciete risicoafweging. Om het stellen van aanvullende vragen wanneer informatie onvolledig is. En om de bereidheid om een pas op de plaats te maken wanneer signalen uit de samenleving daar aanleiding toe geven.
In mijn professionele loopbaan heb ik gewerkt op het snijvlak van bestuur, control en risicobeheersing. Binnen gemeenten, woningcorporaties en onderwijsinstellingen heb ik gezien wat het verschil maakt tussen robuust bestuur en kwetsbaar bestuur. Transparantie. Onafhankelijke toetsing. En een cultuur waarin tegenspraak niet als hinderlijk wordt gezien, maar als kwaliteitsinstrument.
Wanneer tegenkracht onvoldoende wordt georganiseerd, ontstaat er iets subtiels maar wezenlijks: afstand. Afstand tussen beleid en uitvoering. Tussen besluit en beleving. Tussen bestuur en inwoner. Die afstand groeit niet door slechte intenties, maar door bestuurlijke vanzelfsprekendheid. Door het gevoel dat het proces zorgvuldig is doorlopen, terwijl inwoners dat anders ervaren.
Juist op lokaal niveau is dat risico groot. Besluiten raken direct aan woonwijken, parkeerplaatsen, tuinen en portemonnees. Als inwoners het gevoel krijgen dat inspraak vooral procedureel is, ondermijnt dat het draagvlak zelfs wanneer het beleid inhoudelijk te verdedigen is.
Dat is voor mij de reden om mij kandidaat te stellen voor de gemeenteraad namens Beter voor Dijk en Waard.
Niet omdat alles fout gaat. Niet omdat bestuurders verkeerde bedoelingen hebben. Maar omdat ik zie dat de controlerende rol van de raad steviger en zichtbaarder kan worden ingevuld. Een gezonde democratie vraagt niet om tegenwerking, maar om tegenkracht. Niet om permanente oppositie, maar om onafhankelijke weging. Dat betekent ook dat verantwoordelijkheid nemen en kritisch controleren elkaar niet uitsluiten. Een partij kan bereid zijn om bestuurlijke verantwoordelijkheid te dragen én tegelijkertijd scherp te blijven op rechtsgelijkheid, transparantie en uitvoerbaarheid. Bestuur zonder tegenkracht verliest kwaliteit. Tegenkracht zonder verantwoordelijkheid verliest geloofwaardigheid. De balans daartussen bepaalt het vertrouwen.
De komende verkiezingen gaan daarom niet alleen over beleidskeuzes. Ze gaan over de vraag hoe de gemeenteraad haar rol invult. Volgt zij primair het college? Of organiseert zij zichtbaar en consequent haar controlerende taak?
Wie wil dat besluiten eerder en scherper worden getoetst. Wie wil dat signalen van inwoners serieus en onafhankelijk worden gewogen. Wie wil dat rechtsgelijkheid geen abstract begrip is, maar een concreet uitgangspunt.
Die kiest voor een raad met meer inhoudelijke tegenkracht.
Een gemeente functioneert uiteindelijk niet in beleidsstukken, maar in straten, tuinen en buurten. Dáár moet vertrouwen voelbaar zijn. Dáár begint goed bestuur.
Gerard Veldman Kandidaat gemeenteraad Dijk en Waard Nummer 4 – Beter voor Dijk en Waard