Deze petitie staat al ruim vijf jaar online en al die tijd ervaar ik een doofpotcultuur. Te veel partijen hebben baat bij de status quo. Binnen de sector lijkt niemand zich geroepen te voelen een eind te maken aan de misstanden. Het is wegkijken en buitensluiten. Maar nu lijkt er toch iets in beweging te komen bij de Rechtspraak.
ANP verloor nog drie zaken
Eigenlijk denk ik dat ANP wel vaker verloor afgelopen jaren. Maar lang niet alle uitspraken worden gepubliceerd. Deze drie verloren zaken zijn door de Rechtspraak online gezet in 2026:
1. Foto belastingdienst. Het lijkt er sterk op dat ANP bewijs heeft vervalst. Gedaagde had namelijk andere screenshots via Wayback dan ANP.
2. Foto Stef Blok. Gebrekkige dagvaarding en indien schade zou zijn toegewezen zou dat slechts één euro zijn geweest.
3. Foto lachgascilinders. ANP heeft de rechten niet om een schadevergoeding te vorderen, die berusten bij de freelancer. Soortgelijke jurisprudentie met dezelfde freelancefotograaf was er overigens al jaren…
Ook weer winst voor ANP
Helaas ook een dertien-in-een-dozijn-zaakje dat ANP op de gebruikelijke manier won. Hoogste tijd dat eisende partijen verplicht worden bewijs te overleggen dat zij de auteursrechthebbende vertegenwoordigen. Juridische leken gaan er namelijk vanuit dat zo’n gerenommeerd bedrijf als ANP de rechten heeft om schadevergoeding te vorderen en vragen daarom niet naar bewijs daarvan.
Doofpotcultuur
Het blijft akelig stil in de pers en bij de bloggende juristen over de door ANP verloren zaken. Marcel van den Berg bracht in kaart waardoor dat wordt veroorzaakt. Heel fijn is dat Marcel de pen opgepakt heeft en een dossier over fototrollen gaat bijhouden. Er verschenen inmiddels 11 stukken.
The soap continues
Bij rechtbank Rotterdam kantelt er helaas nog niks: ik ben wederom niet-ontvankelijk verklaard. Dus wederom geen inhoudelijke beoordeling. Ook heeft de kantonrechter mijn naam wederom verkeerd gespeld. Kennelijk is het niet de bedoeling dat de vonnissen op mijn naam teruggevonden kunnen worden. De hele soap kun je lezen bij de crowdfunding.
Blijft er nog één optie over: cassatie in belang der wet. Ook dat zal misschien verzanden in bureaucratie, maar niet geschoten is altijd mis. En het is best vermakelijk om het vonnis uit 2019 te beoordelen met de kennis van nu. Ik heb maar liefst acht grieven gevonden! Kan me niet voorstellen dat de Hoge Raad ze alle acht kan afwimpelen. Maar goed, ik ben wel vaker zeker van mijn zaak geweest en rechtspraak is geen exacte wetenschap.
Pre-order boek
Eindelijk mijn manuscript ingeleverd. Maar er knaagde iets bij mij: de uitgever is aansprakelijk voor wat ik opschrijf en Communicatiereeks is een kleine uitgeverij. Gezamenlijk hebben we besloten ons contract te ontbinden. Lees hier verder.
Ik heb op dit moment geen zin om een andere uitgever te zoeken en weer met het manuscript aan de gang te moeten. Dus ik ga het zelf in een kleine oplage laten drukken. Kijk ik daarna wel verder. Lijkt me ook beter als het boek eerst bij de juiste personen belandt en er niet gelijk lelijke reviews bij Bol & co verschijnen. Genoeg partijen die niet blij zullen zijn met het boek.
Je kunt het boek hier pre-orderen. De oplage laat ik afhangen van het aantal pre-orders en zal maximaal 500 stuks bedragen.
Bart Hofmeester
De vaste advocaat van Roel Dijkstra heeft haar toga aan de wilgen gehangen en nu heeft hij een nieuwe juridische partner: Dirk Jan Dijkstra. Die maakt het nog wat bonter getuige de bedragen die hij claimt en de stukken die hij meestuurt als bewijs dat Roel Dijkstra de maker zou zijn van de foto’s van Bart Hofmeester.
Don Pedro
Pieter Pannevis was eveneens vaste klant van Kitty van Boven. Twee hardwerkende ondernemers moesten duizenden euro’s betalen voor het gebruik van zijn foto's op hun Facebookpagina: een broodjeszaak en een vishandel. Vooralsnog lijkt hij niet overgestapt naar een ander en stuurt zelf sommatiebrieven. Hoe je daarop reageert met een tegenvoorstel lees je hier.
Het komt zelden voor dat ik een schikkingsvoorstel maak. Dat doe ik alleen bij een commerciële inbreuk en als er namens de rechthebbende geclaimd wordt. Dat moet ik Pieter Pannevis nageven, in tegenstelling tot Roel Dijkstra jaagt hij op eigen foto’s!
Dat was mijn riedeltje weer deze keer. Deel dit voorgangsbericht en help mee fototrollen in een desinfecterend zonnetje te zetten.
Groet!
De petitionaris
https://www.youtube.com/watch?v=zMAmc7_Gmd4&t=87s.
Ruim 22.000 mensen hebben een aanvraag gedaan voor een speciale schadevergoeding van 5000 euro voor slachtoffers van geweld in de jeugdzorg. Het Ministerie van Justitie en Veiligheid rekende aanvankelijk op zo'n 2000 aanvragen, dat zijn er dus al ruim tien keer zoveel.
Driekwart van de kinderen die vanaf 1945 in de jeugdzorg werden opgevangen - in pleeggezinnen en instellingen - kreeg te maken met fysiek, seksueel of psychisch geweld of was daar getuige van.
1 op de 10 was zelf slachtoffer.
Dat bleek uit een groot onderzoek in 2019 door een speciale commissie onder leiding van hoogleraar pedagogiek Micha de Winter. De kinderen werden decennialang onvoldoende beschermd door de overheid, was de conclusie.
https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/nederland/artikel/5355165/schadevergoeding-geweld-jeugdzorg-ministerie-van-justitie#:~:text=Ruim%2022.000%20mensen%20hebben%20een,al%20ruim%20tien%20keer%20zoveel.
Kinderen die uithuisgeplaatst zijn, behoren in de eerste plaats veilig te zijn. Toch blijkt een aanzienlijk percentage van de kinderen die van 1945 tot heden in jeugdzorginstellingen of pleeggezinnen verbleven onvoldoende te zijn beschermd tegen fysiek, psychisch en seksueel geweld.
Hoewel dit zeker niet voor iedereen geldt, beschouwen deze ex-pupillen hun bejegening als liefdeloos en zeer hard. Toezichthoudende instanties hebben bij geweld onvoldoende ingegrepen.
Dat schrijft de Commissie De Winter in haar eindrapport “Onvoldoende beschermd, geweld in de Nederlandse jeugdzorg van 1945 tot heden”, dat vandaag is aangeboden aan de ministers De Jonge (Volksgezondheid, Welzijn en Sport) en Dekker (Justitie en Veiligheid).
Aard en omvang van het geweld Slachtoffers meldden over de jaren voor 1970 fysiek en psychisch geweld dat vooral uitgeoefend werd door groepsleiding en pleegouders. Na 1970 verschuift dit naar meer fysiek geweld van pupillen onderling. Het psychisch geweld blijft ook in die periode aanwezig
Ook in de meest recente periode vinden veel betrokkenen - jeugdigen en groepsleiding - het klimaat nog onveilig, vooral in de gesloten jeugdzorg, de justitiële jeugdinstellingen en de opvanglocaties voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen.
Voor ex-pupillen blijkt psychisch geweld, zoals aanhoudend treiteren, vernederen en isoleren van grote invloed op hun latere leven. Veel genoemd worden psychosociale gezondheidsklachten, relatieproblemen en problemen met het opvoeden van eigen kinderen.
De commissie schat op basis van representatief onderzoek dat 1 op de 10 personen die ooit in de jeugdzorg verbleven, vaak tot zeer vaak geweld meemaakte. Bijna een kwart van de ondervraagden heeft nooit geweld meegemaakt. Uit datzelfde onderzoek bleek dat geweld in pleeggezinnen minder voorkwam dan in instellingen. Deze cijfers bevestigen het beeld van de commissie dat niet alle uit huis geplaatste kinderen in de jeugdzorg geweld ondervonden. Deelnemers aan het onderzoek rapporteerden ook goede ervaringen.
Oorzaken van geweld Een belangrijke onderzoeksvraag van de commissie was hoe dit geweld heeft kunnen gebeuren. Verschillende factoren hebben daarbij een rol gespeeld. De negatieve maatschappelijke kijk op het uit huis geplaatste kind werkte lange tijd geweld in de hand: strenge tucht werd veelal gezien als de manier om onmaatschappelijkheid en moreel verval van kinderen te bestrijden. In financiële zin is de Nederlandse jeugdzorg permanent onderbedeeld geweest, waardoor er onvoldoende middelen waren om geschikt personeel te vinden en voor langere tijd aan zich te binden. Onvoldoende professionaliteit (bijv. opleiding en methodieken) blijkt een belangrijke oorzaak van geweld, evenals het bij elkaar plaatsen van grote groepen kwetsbare kinderen. Een uitgebreide wet- en regelgeving die het kind beschermde, kwam pas in de jaren 90 van de grond. Een bredere professionalisering van de jeugdzorg zette pas in de jaren 90 door, en is ook heden ten dage nog niet af.
Het toezicht op de kinderen in instellingen en pleeggezinnen heeft in de gehele periode grote manco’s gekend. Doorgaans werd bij geweld niet ingegrepen. Pupillen konden of durfden niet over geweld te praten. Als er sprake was van geweld konden ze vrijwel bij niemand terecht. Het toezicht door Inspecties was in de eerste decennia na de Tweede Wereldoorlog marginaal. Het uitgangspunt was dat de verantwoordelijkheid bij de particuliere instellingen lag. De toezichthoudende rol van de overheid werd in de jaren 70 groter, maar bleef in de praktijk daarna vooral op afstand. Uit het onderzoek komt naar voren dat de overheid, - uitgezonderd bij grote calamiteiten-, nauwelijks op signalen van geweld reageerde.
Aanbevelingen Het onderzoek van de commissie heeft geen gemakkelijk verhaal opgeleverd. Een aanzienlijke groep minderjarigen die onder verantwoordelijkheid van de overheid uit huis is geplaatst, is onvoldoende tegen geweld beschermd. Kinderrechten zijn geschonden en levens beschadigd. Ernstig en langdurig geweld kan niet volledig worden verklaard uit de destijds heersende pedagogische opvattingen. De commissie vindt dat alle betrokken partijen ruimhartig hun verantwoordelijkheid voor het geweld moeten accepteren.
De commissie doet verschillende aanbevelingen. In de eerste plaats is het van belang om slachtoffers van geweld in de jeugdzorg erkenning te bieden. Zo is het nodig dat het kabinet en de verschillende brancheorganisaties in de jeugdzorg erkennen dat te weinig is gedaan om geweld te voorkómen en te doen ophouden. De commissie pleit ervoor dat de lotgenotenorganisaties de komende jaren ruimhartig worden ondersteund. De honderden slachtoffers waarmee de commissie heeft gesproken, hebben vrijwel allemaal te kennen gegeven dat hun verhalen blijvend gehoord en verteld mogen worden. De archieven van de commissie moeten daarom publiek toegankelijk worden, uiteraard met inachtneming van de privacyregels. Ook is het volgens de Commissie van belang dat het hulpaanbod voor slachtoffers van geweld in de jeugdzorg verbetert.
Andere aanbevelingen zijn erop gericht de jeugdzorg in de toekomst veiliger te maken. Daartoe moeten plaatsingen in gesloten instellingen zoveel mogelijk worden voorkomen, de groepsgrootte worden verkleind, en moeten jongeren toegang krijgen tot onafhankelijke vertrouwenspersonen. Het toezicht van de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd zou meer veldbezoeken en gesprekken met kinderen en jongeren moeten omvatten, waarbij geweld een vast gespreksthema is. De commissie stelt ten slotte voor dat de Kinderombudsman toezicht houdt op de daadwerkelijke implementatie van deze aanbevelingen.
https://www.rijksoverheid.nl/actueel/nieuws/2019/06/12/eindrapport-commissie-onderzoek---de-winter-kinderen-werden-vanaf-1945-in-de-jeugdzorg-onvoldoende-beschermd-tegen-geweld
Naar aanleiding van het rapport ‘Marktbeeld Taxi’ stelt u onder andere de vraag of er een stop kan komen op het aantal taxivestigingen in Amsterdam. De gemeente Amsterdam kan binnen de huidige wetgeving geen maximum stellen aan het aantal gevestigde taxiondernemingen in Amsterdam.
De (landelijke) wet regelt dat iedereen die de juiste papieren en examens heeft, zich mag vestigen op de markt. De gemeente Amsterdam kent overigens wel een aantal instrumenten om de vestiging van ondernemingen te beïnvloeden, zoals bestemmingsplannen en de Algemene Plaatselijke Verordening (APV). Deze zijn van toepassing op ondernemingen die daadwerkelijk fysiek gevestigd zijn (en diensten aanbieden) in Amsterdam.
In tegenstelling tot de door u genoemde supermarkt, zijn deze instrumenten voor ondernemers die taxivervoer aanbieden niet effectief: een taxiondernemer kan in heel Nederland gevestigd zijn, terwijl de verbonden chauffeurs in Amsterdam werken. Beperken van het aantal vestigingen in de stad heeft daarmee geen directe invloed op het aantal taxi’s of taxichauffeurs dat in de stad rijdt.
Enige tijd geleden is ook de laatste benodigde vergunning afgegeven om van het mooie grindgat de Maneswaard een muggenkwekerij te maken. Door het te verondiepen met opgebaggerd slip van elders en op termijn de zomerdijk te dichten zal het afgesloten zijn van de Rijn.
Diverse vissen die op diep water overwinteren zullen een ander plekje moeten zoeken. Waterrecreanten kunnen niet meer vanaf de Rijn het gat op. Door de gekte om ook dit gebied om te toveren naar een natuurgebied met biodiversiteit (die daar nooit is geweest!) en er aan de overkant (Blauwe kamer) al in overvloed is zullen wij de mensen weer een plek kwijt raken die we zo hard nodig hebben om te ontstressen van deze maatschappij. Waarom bekruipt mij het gevoel dat een toch al rijke Staatsbosbeheer hier nog beter van wordt ten nadele van de burger? Ik vermoed dat het storten van baggerspecie/slib etc aardig wat geld opbrengt. Oh ja. Verzachtende omstandigheid: Als ze klaar zijn met storten wordt het geheel afgedekt met een laag schone aarde!!!!! Wat zegt dat over het product wat daar dan eerst gestort wordt? Maar wie ben ik? Ik ben een watersporter of waterrecreant die zijn geliefde recreatieplas in de vorm van de Maneswaard op Wagenings grondgebied verloren ziet gaan. De belangen en wensen van een grote groep burgers wordt hier compleet genegeerd.
Verdorie, hebben jullie nog niet genoeg tijd gehad voor het afsteken van al dat vuurwerk? Alweer schrikt mijn hond van het geknal. En nu op 1 januari om 17:00 uur. Wanneer stopt het en kunnen de dieren weer met een gerust gevoel naar buiten? .
De meeste van jullie hebben het vast wel gelezen. Vanuit de gemeente wordt er telkens gesproken over een kat en muisspel.
Eergisteren zijn we zelf eens een aantal uur door de wijk gegaan om dit spel te ervaren. Dit bleek verrassend makkelijk te zijn. Jeugd en volwassenen stonden op vele locataties duidelijk zichtbaar op hun gemakje te knallen en waanden zich vogelvrij
Wat zich gisterenavond in de wijk heeft afgespeeld is wat mij als petitionaris betreft onwerkelijk en buiten alle proporties. Dit had m.i.
helemaal niets meer te maken met een traditie en alles met terreur. Alleen tussen 00:00 u en 01:00 u was er legaal vuurwerk zover ik dat kan beoordelen. Ook nu zijn ze weer bezig. We horen graag hoe jullie de jaarwisseling hebben ervaren