Je zou verwachten dat er op een gegeven moment genoeg gewaarschuwd is voor de misleidende mails van fototrollen en dat mensen er niet meer in trappen. Maar er lijken steeds meer fototrollen bij te komen en ze wanen zich onaantastbaar. Wat ook weer niet zo vreemd is met een overheid die handhaving auteursrecht overlaat aan private partijen en weigert op te treden tegen de misleidende praktijken.
De ontwikkelingen van de afgelopen twee maanden:
Kippenfoto-zaak
Mijn derde poging om goede jurisprudentie uit te lokken leek weer vast te lopen in bureaucratisch gedoe. De rechtbank wilde de zaak nogmaals mondeling behandelen maar zegt een tekort aan rechters te hebben en dat het inplannen daarom nog minimaal 6 maanden zal duren. Ik begin zo langzamerhand te vermoeden dat rechtbank Rotterdam gewoon geen trek heeft om een vonnis te wijzen dat ongunstig is voor de status quo wat betreft handhaving fotorechten. Gefrustreerd diende ik een uitgebreide klacht - zie update 2 crowdfunding - in. Met succes dit keer! De hoorzitting is vooralsnog van de baan en de procedure wordt per direct schriftelijk voortgezet. Wordt vervolgd.
Workshop
Ik berichtte de vorige keer dat ik op verzoek een workshop zou gaan geven. Dat was leuk! Achterafgezien had ik eigenlijk niks hoeven voor te bereiden. Ik was voornemens wat uit te leggen over citaatrecht, eigendomsrecht, de verschillende licentievormen enzovoort. Maar het grootste gedeelte van de middag ging over hoe om te gaan met sommatiebrieven. En mijn (te lange) intro over het falen van de rechtspraak en waarom ik doe wat ik doe kan ik een volgende keer overslaan. De problematiek is zonder dat verhaal duidelijk genoeg. Had ik beter sommatiebrieven van deelnemers kunnen bespreken. Als het boek eindelijk af is maar eens een goed plan maken. Dan wordt het een weerbaarheidstraining tegen fototrollen. En voor de theorie kan je dan het boek gebruiken.
Geld genoeg maar niet voor jou
Geweldig boek van Thomas Bollen over hoe private partijen de macht over digitale geldschepping in handen hebben. De overheid leeft nog in het analoge tijdperk, alsof er nog een geldpers is vereist. Voor mij een feest der herkenning. De Auteurswet gaat ook nog uit van ‘in druk verschenen’. Ik heb de overeenkomsten uitgeschreven – klik hier. Het boek gaf mij inzicht hoe lobbymacht werkt en waarom fototrollen straffeloos door kunnen blijven gaan. Het boek is hier te koop.
Pleidooi voor wetsherziening
Het boek van Thomas Bollen deed mij beseffen dat de wet echt radicaal anders moet. En dat de rechtenlobby de Auteurswet met opzet gedateerd lijkt te houden zodat ie weinig houvast biedt in het digitale tijdperk. Da’s goed voor de werkgelegenheid in de sector, kan er lekker geprocedeerd worden over futiliteiten als stockfoto’s. Mijn boek gaat eindigen met 15 aanbevelingen voor de Auteurswet. Het eerste beknopte concept op mijn blog.
Micta
Douglas Mensink van Micta B.V. neemt vastgelopen discussies over van fototrol Rights Control. Hij maakt het wel heel erg bont met zijn conceptdagvaardingen. Dat er weinig van die dagvaardingen deugt blijkt wel uit het feit dat hij met een vordering van 29k naar de kantonrechter wil. De grens voor kanton is namelijk 25k en bij hogere bedrag is bovendien een advocaat verplicht. Mensink is geen advocaat…
Het blijft onbegrijpelijk dat de autoriteiten hier niet tegen optreden. Ik heb cliënten die met de idiote conceptdagvaardingen bij de politie zijn geweest. Die geeft aan dat je hulp moet inschakelen van een advocaat. Ik deed zelf tevergeefs een melding bij de ACM. Als iedereen die een conceptdagvaarding van Micta ontving deze nou eens doorstuurt naar ACM? Link. Of de publiciteit opzoekt?
Foto Epke Zonderland
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak over de kippenfoto: ANP wappert met het auteursrecht van een freelancefotograaf. Ook hier bureaucratisch gedoe: verschoven naar een andere rechtbank; verweer niet gekoppeld; een derde schriftelijke ronde voor ANP. Maar nu volgt er eindelijk uitspraak. Dit jaar nog als het goed is. Al vond ik dit vreemd: “Het kan zijn dat de rechter later uitspraak doet. U krijgt daar dan geen brief over.”
Pictoright
De naam van het fotobureau dat de collectieve vergoedingen van fotografen (vermoedelijk) achterover drukte is bekend gemaakt: BSR Agency. Pictoright heeft inmiddels ook aangifte gedaan. Het blijft wonderlijk dat je hierover verder niks leest in de pers.
Sowieso vind ik het wonderlijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus. Pictoright is aangewezen om de wettelijke verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s uit te keren aan de rechthebbenden. Dat ze aan fotobureaus uitkeren komt waarschijnlijk omdat je al je hergebruikrechten exclusief over moet dragen aan Pictoright om in aanmerking te komen voor een vergoeding. En die rechten hebben persfotografen vaak al aan een fotobureau overgedragen. Overigens meldt Pictoright in de jaarrekening dat niet-aangeslotenen hun rechten ook kunnen claimen. Hoe die dat moeten doen is me een raadsel.
De rechtszaak die Pictoright voert met Meta voert zij namens alle aangesloten fotografen. Uit de jaarrekening 2024 kan ik niet opmaken hoeveel rechthebbenden zijn aangesloten. Het lijken er niet veel te zijn gezien het feit dat de meeste fotografen de uitkering dus via een fotobureau ontvangen.
Collectieve vergoedingen is een onderwerp dat ik snel ga laten rusten. Voor mijn boek was ik er even ingedoken, en daar werd ik niet vrolijk van. Ik kwam met een voorzichtige schatting dat 18% van de geïnde collectieve vergoedingen terecht komt bij de maker. Hoe meer je weet, hoe erger het wordt.
Dat was het weer voor deze keer. Volgende keer hoop ik dat ik jullie kan melden dat ANP in beide rechtszaken in het ongelijk is gesteld… En iemand is bezig met een tool waarmee je kunt achterhalen of een foto in het publieke domein staat, een CC-licentie heeft en wie de rechthebbende is. Misschien dan weer eens een positief voortgangsbericht.
Deel de petitie… Deel je ervaringen online...
Fijne feestdagen en dat het desinfecterend zonnetje volop mag schijnen in het nieuwejaar!
De petitionaris
https://krant.parool.nl/titles/hetparool/8317/publications/2836/pages/12/articles/2572064/13/1
De Amsterdamse Nina van den Broek was een sportieve en enthousiaste student die op hoog niveau roeide en zich omringde met vrienden en familie. Op 20 juni kwam ze tijdens een rondje wielrennen op de Ronde Hoep in Ouder-Amstel om het leven.
Voor Nina van den Broek was er geen twijfel over mogelijk.
Als ze het voor het uitkiezen had, zou ze haar laatste 24 uur op aarde besteden in een skiff, een eenpersoonsroeiboot, op de Amstel. Ze zou genieten van de omgeving, haar hoofd leegmaken en richting het huis van haar oma in Ouderkerk cruisen. Daar zouden ze samen koekjes en chocola eten.
Nina overleed op 20 juni tijdens een rondje wielrennen langs diezelfde Amstel. De actieve 21-jarige student stond midden in het leven, zat vol ambities en toekomstplannen en ‘was er geen mens naar om dood te zijn’, zeggen haar dierbaren. “Ze was energiek, vrolijk en kon overal wat leuks van maken,” vertelt nichtje Neva Hoen (18). “Als ze iets graag wilde, dan ging ze ervoor.”
Nina werd geboren op 6 februari 2005 in Amsterdam, als oudste in wat later een gezin met drie kinderen werd. Ze ging naar de Amsterdamse Montessori School, waar leraar Guido van Rijswijk haar herinnert als een slimme en ingetogen leerling. “Ze hoefde niet per se vooraan te staan en was soms verlegen,” zegt hij, “maar aan haar mimiek en sprankelende ogen kon je zien dat het goed zat. Ze danste en zong uitbundig mee tijdens gezamenlijke activiteiten.” Stille kracht
Nina was ook een sportief kind. Rond haar achtste ging ze voetballen bij AVV Swift in Oud-Zuid. Ook hier herinneren de coaches haar als stille kracht. Ze had geen grote mond, maar wist de rest van het team te enthousiasmeren met haar energie en doorzettingsvermogen. “Nadat ze haar been had gebroken, vroeg haar moeder ons om voorzichtig aan te doen,” vertelt Peter van ’t Veen, coördinator bij Swift. “Na twee wedstrijden voetbalde Nina alsof er niets gebeurd was. Ongelooflijk.”
Nina had veel vriendinnen uit verschillende levensfases. Zoals Emilija Schornagel (20), die ze ontmoette op de eerste dag in de brugklas van het Montessori Lyceum Amsterdam. “Ik zag haar aan een tafeltje zitten, met die vrolijke glimlach en uitnodigende ogen,” vertelt ze. “Vanaf dat moment waren we onafscheidelijk.”
Nina was een vriendin die goed kon luisteren, logeerpartijen initieerde en altijd openstond voor nieuwe ervaringen. Schornagel: “Toen we de eerste keer op roeikamp gingen, vond ze dat geweldig. Ze besloot dat ze het vaker wilde doen en als ze zoiets bedacht, deed ze het ook.”
Wedstrijdroeien bij Willem III Rond haar zeventiende ging Nina wedstrijdroeien bij roeivereniging Willem III. Ze bleek talent te hebben en behaalde topklasseringen tijdens nationale en internationale toernooien, zoals the Dutch International Youth Regatta. Nina genoot met volle teugen van het harde trainen en de ongedwongen sfeer onder ploeggenoten.
“Samen appeltaart eten na trainingen, gillen en zingen onder de douche,” somt vriendin en roeigenoot Marieke Middag (21) op. “We troostten elkaar, vierden overwinningen. Als we na een training moesten uitvaren, zongen we keihard Op een onbewoond eiland van Kinderen voor Kinderen over de Amstel.”
Hoen bewonderde de discipline van haar oudere nicht. “Ze wilde graag de beste zijn en was heel gepassioneerd over roeien. Daarvoor moest ze dingen laten en vroeg opstaan. Ze was geen groot feestbeest, maar wel ondeugend.”
Lolletje trappen Nina hield ervan een lolletje te trappen, vertellen vrienden en familieleden lachend. Nog geen maand geleden was ze met haar broertje, zusje, neven en nichten naar een cabaretshow van Daniël Arends. Hij speelde die avond twee voorstellingen achter elkaar; zij hadden alleen kaartjes voor de eerste show. Na afloop piepte Nina samen met de rest achter de bewaking langs, om ook de tweede show te zien. “Op de uitvaart dachten we Nina’s gegiebel zelfs uit de kist te horen komen,” zegt Middag. “Het was nooit saai met haar.”
Afgelopen jaar studeerde Nina rechten aan de Vrije Universiteit en werd ze lid van studentenroeivereniging Nereus, waar ze het schopte tot wedstrijdroeier. Als ze met haar ploeg werd verwacht in Rotterdam, was Nina degene die om 6 uur ’s ochtends lachend achter het stuur zat, met de ramen open en meezingend met de muziek.
“We droomden ervan ooit samen naar Canada te gaan en stuurden vaak filmpjes naar elkaar van de natuur en de pistes,” vertelt Schornagel. “Nina was echt een buitenmens.”
Rouwbanden en zwarte strikjes Ook wielrennen deed Nina graag. Op de vroege zaterdagochtend van 20 juni fietste ze samen met haar vader, een geoefend fietser, op de populaire fietsroute De Ronde Hoep toen een groot landbouwvoertuig hen met snelheid naderde op de smalle weg. Nina’s laatste woorden waren: ‘What the fuck.’
Op de Britse roeiregatta in Henley en op de Willem-Alexanderbaan in Rotterdam roeiden de ploegen van Nereus, Aegir, Skøll en Triton vorige week met rouwbanden en zwarte strikjes op hun borst. “Bij Nereus had ze het enorm naar haar zin,” vertelt Middag. “Een paar dagen voor haar overlijden aten we nog samen met vriendinnen en vertelde Nina enthousiaste verhalen over de vereniging. We concludeerden: wat is het toch bijzonder dat we allemaal zo op onze plek zitten.”
Over de auteur: Madelief van Dongen is nieuwsverslaggever bij Het Parool. Tips? Mail m.vandongen@parool.nl
Beste buurtbewoners, De petitie is nu gesloten en zal binnenkort worden overhandigd aan de gemeente. We houden jullie op de hoogte van de ontwikkelingen. .
De petitie is begin juli opgestuurd naar de gemeente Zeewolde en het wachten is nu op een reactie.
De petitie is gisteravond (13/07) overhandigd aan de raad. Daarna was de raadsvergadering, waar er gelukkig besloten is om het Wijkcentrum in Schollevaar open te houden!.
Vogelhorst 1 telt 449 woonadressen zonder glasvezel, verdeeld over 23 postcodes. Op dit moment staan er 149 handtekeningen onder deze petitie. Dat is 33% van alle adressen in de wijk.
Nog niet genoeg.
*** Waar is deze petitie voor? ***
De petitie is geen bestelformulier en geen contract. U zegt er niets mee toe. Wat de petitie wél doet, is zichtbaar maken hoeveel bewoners van Vogelhorst 1 willen dat er glasvezel komt. Dat cijfer is bedoeld voor de gemeente Almere, voor de Belangenvereniging Almere Hout en voor de providers zelf. Zolang niemand hardop telt hoeveel mensen hier op glasvezel wachten, blijft onze wijk een vergeten stukje op de kaart. Met een getal erachter wordt dat een stuk lastiger.
*** Hoeveel handtekeningen zijn er nodig? ***
Bij vraagbundeling voor glasvezel wordt vaak gerekend met een deelname van rond de 40% van de adressen. Voor Vogelhorst 1 komt dat neer op ongeveer 180 adressen.
Die 40% gaat uiteindelijk over mensen die daadwerkelijk een abonnement afsluiten en niet over handtekeningen. Van de 180 die tekenen zullen er straks misschien een paar afhaken en er zullen zeker bewoners zijn die niet getekend hebben maar wél overstappen zodra de kabel er ligt. Een petitie is dus geen exacte voorspelling. Het is een signaal en hoe sterker dat signaal, hoe serieuzer het genomen wordt.
*** Hoort u erbij? ***
Check uw postcode: 1343AA, 1343AB, 1343AC, 1343AD, 1343AE, 1343AG,1343AH, 1343AJ, 1343AK, 1343AL, 1343AM, 1343AP, 1343AR, 1343AS, 1343AT, 1343AV, 1343AW, 1343BA, 1343BB, 1343BC, 1343BE, 1343BG, 1343DB
Staat uw postcode in deze lijst en heeft u nog niet getekend? Doe dat dan alsnog. En vraag uw buren of zij het al gedaan hebben. Eén handtekening per adres helpt al.
Cijfers: BAG van het Kadaster, peildatum 1 januari 2026.
Leuk nieuws!
Sportraad Rijswijk en In Rijswijk mellde het al in een nieuwsbericht.
Afgelopen week kreeg ik het bericht van Rijswijks Balang dat de gemeenteraad van Rijswijk afgelopen dinsdagavond unaniem ingestemd met een motie om de mogelijkheden voor een pumptrack in RijswijkBuiten te onderzoeken.
Alle 33 raadsleden stemden vóór het voorstel, dat werd ingediend door Rijswijks Belang, Beter voor Rijswijk, Wij.Rijswijk, CDA Rijswijk, Rijswijkse VVD en Pro Rijswijk.
Lees de volledige berichten via de linkjes hieronder:
Binnenkort hopelijk nog meer mooi nieuws over de ontwikkelingen.
Fijne dag!
Local Heroes.
Acht omwonenden al maanden in juridisch gevecht — voertuigbrand vannacht bewijst veiligheidsrisico
In de nacht van 13 op 14 juli 2026 brak om 04:06 uur een grote voertuigbrand uit op het parkeerterrein aan de Vondelweg/Spaarndamseweg in Haarlem Noord. Twee tankautospuiten rukten uit — officieel geregistreerd via P2000 (bron: alarmeringen.nl, DPG Media).
Omwonenden op circa 50 meter afstand hadden rook en stank in de woning. Het is exact de locatie waar de gemeente Haarlem een 300kW DC-snellaadstation wil plaatsen van TotalEnergies, in opdracht van MRA-Elektrisch.
Al acht bewoners in juridisch gevecht
De gemeente Haarlem herinrichtte de Spaarndamseweg met een grote investering tot fietsstraat met het principe „auto te gast” — en besloot vervolgens op diezelfde locatie een zwaar snellaadstation te plaatsen. Minstens acht omwonenden van meerdere huisnummers in de straat tekenden hiertegen formeel bezwaar aan. Na een hoorzitting op 20 april 2026 loopt de zaak nu bij Rechtbank Noord-Holland (zaaknummer HAA 26/3513 WVW).
De bezwaren van de buurt:
De brand van 14 juli 2026 als bewijs
Bij een gewone voertuigbrand drong de rook al de woningen van omwonenden binnen op circa 50 meter afstand. Bij een lithium-ion accubrand - aangetrokken door het geplande snellaadstation - zou die rook ook het uitzonderlijk gevaarlijke fluorwaterstof bevatten, met risico op longoedeem en vergiftiging. Dat concluderen het RIVM (rapport 2021-0019), het Nationaal Vergiftigingen Informatie Centrum (UMC Utrecht) en brandweer.nl.
De gemeente heeft dit risico nooit onderzocht. Op 14 juli 2026 hebben bewoners de brand als nieuw bewijsmateriaal ingediend bij Rechtbank Noord-Holland en bij Juridische Zaken van de gemeente Haarlem.
P2000-registratie brand (bron: alarmeringen.nl):
04:06 — P1 BNH-02 BR BUITEN Vondelweg Haarlem
04:15 — P1 BNH-02 BR WEGVERVOER Vondelweg Haarlem
04:16 — P2 BNH-02 BR WEGVERVOER Vondelweg Haarlem (twee tankautospuiten
Het terugplaatsen van de snelheidsborden met een maximumsnelheid van 50 km/u in de bocht van de N290 is een stap in de goede richting. Toch is dit slechts een eerste stap.
Een snelheidsbeperking alleen zal de verkeersveiligheid op deze plek niet voldoende verbeteren.
Met deze petitie roepen wij de provincie op om niet alleen tijdelijke maatregelen te nemen, maar ook snel werk te maken van een grondig onderzoek en duurzame oplossingen. Verkeersveiligheid mag geen kwestie zijn van afwachten. Er moeten nu concrete stappen worden gezet om deze bocht aantoonbaar veiliger te maken.