Je zou verwachten dat er op een gegeven moment genoeg gewaarschuwd is voor de misleidende mails van fototrollen en dat mensen er niet meer in trappen. Maar er lijken steeds meer fototrollen bij te komen en ze wanen zich onaantastbaar. Wat ook weer niet zo vreemd is met een overheid die handhaving auteursrecht overlaat aan private partijen en weigert op te treden tegen de misleidende praktijken.
De ontwikkelingen van de afgelopen twee maanden:
Kippenfoto-zaak
Mijn derde poging om goede jurisprudentie uit te lokken leek weer vast te lopen in bureaucratisch gedoe. De rechtbank wilde de zaak nogmaals mondeling behandelen maar zegt een tekort aan rechters te hebben en dat het inplannen daarom nog minimaal 6 maanden zal duren. Ik begin zo langzamerhand te vermoeden dat rechtbank Rotterdam gewoon geen trek heeft om een vonnis te wijzen dat ongunstig is voor de status quo wat betreft handhaving fotorechten. Gefrustreerd diende ik een uitgebreide klacht - zie update 2 crowdfunding - in. Met succes dit keer! De hoorzitting is vooralsnog van de baan en de procedure wordt per direct schriftelijk voortgezet. Wordt vervolgd.
Workshop
Ik berichtte de vorige keer dat ik op verzoek een workshop zou gaan geven. Dat was leuk! Achterafgezien had ik eigenlijk niks hoeven voor te bereiden. Ik was voornemens wat uit te leggen over citaatrecht, eigendomsrecht, de verschillende licentievormen enzovoort. Maar het grootste gedeelte van de middag ging over hoe om te gaan met sommatiebrieven. En mijn (te lange) intro over het falen van de rechtspraak en waarom ik doe wat ik doe kan ik een volgende keer overslaan. De problematiek is zonder dat verhaal duidelijk genoeg. Had ik beter sommatiebrieven van deelnemers kunnen bespreken. Als het boek eindelijk af is maar eens een goed plan maken. Dan wordt het een weerbaarheidstraining tegen fototrollen. En voor de theorie kan je dan het boek gebruiken.
Geld genoeg maar niet voor jou
Geweldig boek van Thomas Bollen over hoe private partijen de macht over digitale geldschepping in handen hebben. De overheid leeft nog in het analoge tijdperk, alsof er nog een geldpers is vereist. Voor mij een feest der herkenning. De Auteurswet gaat ook nog uit van ‘in druk verschenen’. Ik heb de overeenkomsten uitgeschreven – klik hier. Het boek gaf mij inzicht hoe lobbymacht werkt en waarom fototrollen straffeloos door kunnen blijven gaan. Het boek is hier te koop.
Pleidooi voor wetsherziening
Het boek van Thomas Bollen deed mij beseffen dat de wet echt radicaal anders moet. En dat de rechtenlobby de Auteurswet met opzet gedateerd lijkt te houden zodat ie weinig houvast biedt in het digitale tijdperk. Da’s goed voor de werkgelegenheid in de sector, kan er lekker geprocedeerd worden over futiliteiten als stockfoto’s. Mijn boek gaat eindigen met 15 aanbevelingen voor de Auteurswet. Het eerste beknopte concept op mijn blog.
Micta
Douglas Mensink van Micta B.V. neemt vastgelopen discussies over van fototrol Rights Control. Hij maakt het wel heel erg bont met zijn conceptdagvaardingen. Dat er weinig van die dagvaardingen deugt blijkt wel uit het feit dat hij met een vordering van 29k naar de kantonrechter wil. De grens voor kanton is namelijk 25k en bij hogere bedrag is bovendien een advocaat verplicht. Mensink is geen advocaat…
Het blijft onbegrijpelijk dat de autoriteiten hier niet tegen optreden. Ik heb cliënten die met de idiote conceptdagvaardingen bij de politie zijn geweest. Die geeft aan dat je hulp moet inschakelen van een advocaat. Ik deed zelf tevergeefs een melding bij de ACM. Als iedereen die een conceptdagvaarding van Micta ontving deze nou eens doorstuurt naar ACM? Link. Of de publiciteit opzoekt?
Foto Epke Zonderland
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak over de kippenfoto: ANP wappert met het auteursrecht van een freelancefotograaf. Ook hier bureaucratisch gedoe: verschoven naar een andere rechtbank; verweer niet gekoppeld; een derde schriftelijke ronde voor ANP. Maar nu volgt er eindelijk uitspraak. Dit jaar nog als het goed is. Al vond ik dit vreemd: “Het kan zijn dat de rechter later uitspraak doet. U krijgt daar dan geen brief over.”
Pictoright
De naam van het fotobureau dat de collectieve vergoedingen van fotografen (vermoedelijk) achterover drukte is bekend gemaakt: BSR Agency. Pictoright heeft inmiddels ook aangifte gedaan. Het blijft wonderlijk dat je hierover verder niks leest in de pers.
Sowieso vind ik het wonderlijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus. Pictoright is aangewezen om de wettelijke verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s uit te keren aan de rechthebbenden. Dat ze aan fotobureaus uitkeren komt waarschijnlijk omdat je al je hergebruikrechten exclusief over moet dragen aan Pictoright om in aanmerking te komen voor een vergoeding. En die rechten hebben persfotografen vaak al aan een fotobureau overgedragen. Overigens meldt Pictoright in de jaarrekening dat niet-aangeslotenen hun rechten ook kunnen claimen. Hoe die dat moeten doen is me een raadsel.
De rechtszaak die Pictoright voert met Meta voert zij namens alle aangesloten fotografen. Uit de jaarrekening 2024 kan ik niet opmaken hoeveel rechthebbenden zijn aangesloten. Het lijken er niet veel te zijn gezien het feit dat de meeste fotografen de uitkering dus via een fotobureau ontvangen.
Collectieve vergoedingen is een onderwerp dat ik snel ga laten rusten. Voor mijn boek was ik er even ingedoken, en daar werd ik niet vrolijk van. Ik kwam met een voorzichtige schatting dat 18% van de geïnde collectieve vergoedingen terecht komt bij de maker. Hoe meer je weet, hoe erger het wordt.
Dat was het weer voor deze keer. Volgende keer hoop ik dat ik jullie kan melden dat ANP in beide rechtszaken in het ongelijk is gesteld… En iemand is bezig met een tool waarmee je kunt achterhalen of een foto in het publieke domein staat, een CC-licentie heeft en wie de rechthebbende is. Misschien dan weer eens een positief voortgangsbericht.
Deel de petitie… Deel je ervaringen online...
Fijne feestdagen en dat het desinfecterend zonnetje volop mag schijnen in het nieuwejaar!
De petitionaris
Verhuizen of misschien zelfs stoppen, kunstenaars Fikret Devedzic en Lies Kortenhorst zien het totaal niet zitten. Al tien jaar schilderen, beeldhouwen of geven ze cursussen in het Panta Rhei studiogebouw, een kunstzinnige broedplaats aan de Van Hetenstraat 59.
Dat kan volgend jaar zomaar klaar zijn: de gemeente wil er huizen gaan bouwen. (Castor van Dillen 12-05-21, onder redactie van Werkgroep Panta Rhei)
Achter de lindebomen en de grasveldjes is het Panta Rhei-gebouw niet te missen. De teksten op de gevels - een werk van Kortenhorst - maken meteen duidelijk waar het kunstwalhalla van Keizerslanden is. Schilder Kortenhorst (68) en beeldend kunstenaar Devedzic (‘60+’) zijn samen met zo’n twintig andere kunstenaars en creatieve beroepen verknocht geraakt aan de Van Hetenstraat. Jonge, startende beroepsbeoefenaars, enkele oudere, en veel op de leeftijden van de werkzame beroepsbevolking.
Na tien jaar kan het zomaar klaar zijn. Recent ontdekten ze dat er plannen zijn bij het college van Burgermeester en Wethouders om hun werkplekken te slopen, of dat er appartementen in komen. De klappen van corona voelen ze extra hard. Bovendien is het niet de eerste keer dat dit gebeurt, weet Kortenhorst.
,,Ik vind het vreselijk. Ik ben ontzettend gehecht aan mijn atelier. Ik voel me hier thuis. Dit was in de Rollecate-tijd precies hetzelfde.’’ Want ook in 2011 moesten kunstenaars deze ateliers waar ze al jaren werkten verlaten. ,,Een verhuizing van een atelier is een hele ingrijpende gebeurtenis. Het kost veel tijd. En ook veel tijd om op andere plek in te burgeren.’’
Devedzic knikt en vult aan: ,,Stel je voor: je bent een jonge vluchteling die naar Nederland komt. Dat is voor een bepaalde tijd. Maar op een of andere manier wordt het steeds verlengd. Na tien jaar ben je volledig geïntegreerd hier. Je spreekt perfect Nederlands. Je hebt vrienden hier, maar van je oorspronkelijke land weet je niets. En dan komt de brief: je mag niet meer hier blijven. Zoiets maken wij nu ook mee. Men beseft niet dat je na tien jaar vastgegroeid bent aan de omgeving.’’
Het is niet gek dat Devedzic met dit voorbeeld komt. De kunstenaar vluchtte zelf in 1992 voor de oorlog in het voormalige Joegoslavië naar Nederland. Devedzic kwam in 1996 in de Houtmarktschool terecht, tegenover het huidige winkelcentrum Boreel. Daar moest hij weg. Daarna naar Nieuw Rollecate, maar ook die werkplek kreeg een andere bestemming.
En zo worden ze steeds verder weg gedreven uit de Deventer binnenstad. Devedzic: ,,Jan Slijkhuis, een andere kunstenaar die hier werkt, zegt: ‘Als ik naar Colmschate moet, stop ik ermee!’’’ Devedzic kan dat gevoel begrijpen. Telkens opnieuw bouwde hij zijn ateliers vanaf nul op, maar dat moet niet te vaak gebeuren. ,,Het is absoluut een inbreuk op mijn ontwikkeling als kunstenaar. Een verhuizing kost kapitalen. Het heeft mij telkens twee à drie jaar gekost om te acclimatiseren.’’
In het Panta Rhei-studiogebouw gebeurt sowieso meer dan alleen kunst maken. Devedzic begeleidt bijvoorbeeld wekelijks tien zorg-cliënten, mensen met bijvoorbeeld een zware vorm van autisme. ,,Die wonen allemaal om mij heen. Op fiets- of loopafstand.’’ Juist die nabijheid waarderen ze, volgens hem. En ook worden er cursussen gegeven. De resultaten vallen op in zijn atelier.
Kortenhorst en Devedzic hebben het gevoel dat de gemeente bij de ontwerpplannen geen rekening houdt met de wijkfunctie van het Panta Rhei gebouw. Kortenhorst: ,,Er wordt over ons heen gewalst. Dat is heel kwalijk.’’
De kunstenaars van het Panta Rhei-gebouw laten de laatste maanden op meerdere manieren van zich horen. Er gaat een online petitie rond, die op het moment van schrijven 700 keer ondertekend is (Zie bovenaan deze pagina hoever de teller nu staat). Eerder bleek al dat ook de buurtbewoners liever niet hebben dat de kunstenaars hun studio's moeten verlaten.
lees het hele artikel op: https://www.destentor.nl/deventer/deventer-kunstenaars-fikret-en-lies-dreigen-hun-ateliers-te-verliezen-er-wordt-over-ons-heen-gewalst~ae8504c2/
Er komt steeds meer aandacht voor ons probleem. Vandaag ook weer in BD .
Na het succes van de vorige demonstratie op 12 mei pakken we nu door. Op 9 juni, om 15:00, gaan we weer demonstreren voor een generaal pardon, op het plein in Den Haag.
Vorige keer hebben we een brief aangeboden aan alle 2e kamer fracties en ook deze keer zullen we er voor zorgen dat de politiek weet dat we er staan. Ook kwamen delegaties van Bij1 en de PvdD naar buiten om ons te steunen en onze verhalen te horen. Nu gaan we door! Steun ons door dit bericht te delen en ook vooral door deze petitie viraal te laten gaan. Dank!
De petitionaris van de petitie Extraparlementair kabinet nu vraagt u de petitie te ondertekenen:
"Nu is het moment. Meerderheidscoalitie lukt niet, minderheidscoalitie moeilijk, nieuwe bestuurscultuur nodig.
Daarom, een extraparlementair kabinet nu!"
https://extraparlementairnu.petities.nl
"Teken ook en nodig daarna anderen uit dat ook te doen."
Wilt u deze of een andere petitie ook aandacht geven hier?
Op 8 juni gaan we op naar Den Haag , om de handtekeningen te overhandigen, aan de Tweede Kamer. Allen bedankt voor het ondertekenen!
Willen jullie ook de landelijke actie ondersteunen op dezelfde dag? Het mooie is dat iedereen kan meedoen aan: De dag tegen het testen van kinderen op scholen.
https://www.facebook.com/dedagtegenhettestenvankinderenopscholen/
Bezoek de actiepagina om te kijken op welke manieren jij kan meedoen. Help ook mee met het delen van de flyer.
.
Beste buurtbewoners en alle anderen die de petitie hebben ondertekend.
Goed nieuws! We hebben van de Gemeente te horen gekregen dat het pleintje op het Laagbos groots wordt aangepakt.
Wat fijn! De directe buurtbewoners worden binnenkort op de hoogte gebracht om samen met ons mee te denken. Deze uitnodiging zult u in de brievenbus ontvangen.
Super bedankt voor alle mensen die de petitie hebben ondertekend!
Tweede Kamer der Staten-Generaal 2 Vergaderjaar 2020–2021 28 362 Nr. 47 Reikwijdte van artikel 68 Grondwet MOTIE VAN HET LID KUIK C.S. Voorgesteld 29 april 2021 De Kamer, gehoord de beraadslaging, constaterende dat de kinderopvangtoeslagaffaire meerdere weeffouten in het Nederlandse politieke en bestuurlijke systeem heeft blootgelegd; overwegende dat als gevolg hiervan de rechten en de bescherming van Nederlandse burgers in het gedrang zijn gekomen; overwegende dat dit heeft geleid tot een breuk van vertrouwen tussen overheid en burger en dat dit vertrouwen tussen overheid en burger hersteld moet worden; overwegende dat, anders dan in de meeste andere rechtsstaten, Neder- landse rechters wetten die door de Kamer zijn aangenomen niet kunnen toetsen aan de Nederlandse Grondwet, terwijl daarin de belangrijkste fundamentele rechten van de burger zijn vastgelegd; verzoekt de regering, binnen een jaar wetsvoorstellen in te dienen om artikel 120 van de Grondwet te schrappen en om een kaderwet toezicht in te dienen die onafhankelijkheid van toezichthouders borgt; verzoekt de (nieuwe) regering de uitwerking van grondwettelijke toetsing ter hand te nemen; verzoekt de nieuwe regering, binnen een jaar de concrete voorstellen voor een nieuw sociaal contract aan de Kamer te doen toekomen, en gaat over tot de orde van de dag..