Door mijn kennis te structureren en verder onderzoek te doen voor mijn boek over fotorecht is een ding wel duidelijk: De auteurswet is hopeloos gedateerd en dat lijkt geen toeval. Uitgevers hebben afgelopen jaren meer rechten gekregen en fotografen minder. De inningsindustrie lobbyt stevig.
Veel meer dan een desinfecterend zonnetje kan ik helaas niet doen. Dus daar gaan we weer:
45.000 euro boete voor Photoclaim en Fechner
Al in 2022 blijkt de beruchte fototrol Photoclaim met advocaat Robert Fechner beboet te zijn door de mededingingsautoriteit in Italië. Niets, echt niets, lazen we daarover in de Nederlandse pers. En ook na mijn stuk op Netkwesties is het vooralsnog niet opgepikt. Met ANP en DPG Media die zelf massaal onredelijke fotoclaims laten versturen niet verwonderlijk.
Ook Copytrack blijkt onderzocht te zijn
De Italiaanse mededingingsautoriteit blijkt ook Copytrack onderzocht te hebben. Zij heeft echter alle aantijgingen toegegeven en beloofd om haar leven te beteren. In Italië lijkt Copytrack niet meer actief.
De Nederlandse mededingingsautoriteit geeft aan dat zij in tegenstelling tot de Italiaanse mededingingsautoriteiten alleen de bevoegdheid heeft om namens particulieren op te treden. Ik betwijfel dat, ZZP-ers dienen mijns inziens dezelfde rechtsbescherming te krijgen als particulieren.
De Italiaanse auteurswet
Ik dook nog eens in oude Italiaanse nieuwsberichten over de twee fototrollen en ontdekte dat Italië een apart hoofdstuk heeft in de wet voor foto’s.
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Nederland met opzet niks in de wet zet over hergebruik van foto’s op internet. Dan blijft er namelijk lekker veel over om over te bakkeleien. Kunnen er uurtjes geschreven worden. Met als triest dieptepunt de discussie of het portretrecht uit 1912 wel of niet geldt bij digitaal gebruik. Terwijl dat hele portretrecht met de komst van de AVG geschrapt kan worden uit de wet.
Ik heb de petitie Update de auteurswet nieuw leven ingeblazen, onder andere dus naar aanleiding van de Italiaanse auteurswet.
Onderzoeksrapport
Kort na start van deze petitie was er al een motie over en nu, ruim vier jaar, later ligt er een onderzoeksrapport. Het zoveelste zoethoudertje. De zelfbenoemde beschermers van het auteursrecht helpen het om zeep: Door keer op keer niet te benoemen dat de rechten van freelancers misbruikt worden door mediagiganten en de kleine fotogebruiker als zondebok aan te wijzen voor de dalende inkomsten.
Ik geloof dat ik dat het meest frustrerendste vind. Dat fotografen niet door hebben hoe hun auteursrecht uitgebuit wordt en meegaan in het frame dat de kleine fotogebruiker hun foto’s jat.
Vergeten groente
Ik zie regelmatig claims voor foto’s waarvan de rechten zijn vervallen en kwam zo een merkwaardig wetsartikel tegen. Met artikel 45o Aw blijkt een vervallen recht weer tot leven gewekt te kunnen worden: Van een werk dat nooit is uitgegeven en waarvan de rechten zijn vervallen krijgt de uitgever in Nederland 25 jaar lang het auteursrecht.
Bizar! Het betekent dat de partij die negatieven bemachtigd van een particulier die meer dan 70 jaar dood is auteursrechten krijgt als zij de foto’s publiceert. Mag je als ontvanger van zo’n claim gaan bewijzen dat de foto wél ooit is uitgegeven.
Het blijft voor mij dweilen met de kraan open. Voorlopig moet ik dus door met aan de bel trekken en uitleggen hoe het juridisch in elkaar steekt. Geen ambtenaar te vinden die wil helpen, laat staan dat er opgetreden wordt. En ik kan de mensen ook nog steeds niet doorverwijzen naar een betrouw- en betaalbaar loket.
Dat gezegd hebbende. Let op! Er zijn commerciële partijen, waaronder advocaten, die helpen met fotoclaims. Een eerste reactie is gratis of ze lokken je met een laag eenmalig bedrag. Doel van deze partijen is echter niet zo snel mogelijk oplossen maar een discussie uitlokken die soms zelfs bij de rechter belandt. En dan win je misschien wel, maar is de kans aanwezig dat je blijft zitten met stevige proceskosten. Zoals in de zaak die ANP verloor.
Teken en deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
En steun mijn gerechtelijke stappen tegen ANP door een donatie te doen of bekendheid te geven aan de crowdfunding: alle kleine beetjes helpen.
Groet! De petitionaris
Op 19 september is de petitie overhandigd aan de voorzitter van de commissie Samenleving, Joren Noorlander.
Uit het WeesperNieuws: In een gesprek over de herprofilering van de Korte Muiderweg in Weesp kwamen leden van de actiegroep Behoud Bomen Muiderweg, gemeenteambtenaren en andere belanghebbenden in juli voor de laatste keer samen. Het gesprek had als doel de plannen en mogelijkheden voor de weg te bespreken.
Uit een verslag van dat gesprek blijkt dat tijdens deze sessie de verlaging van de snelheidslimiet naar 30 km/uur centraal stond.
De actiegroep benadrukte het belang van veiligheid en het behoud van bomen langs de weg. Er werd voorgesteld om de snelheidsvermindering te gebruiken als middel om de veiligheid te verhogen en ruimte voor bomen te behouden.
Dit zou de weg niet alleen veiliger maken, maar ook de landschappelijke kwaliteit en recreatieve waarde van het gebied verhogen. Het expertiseteam van de gemeente gaf aan open te staan voor de input van de actiegroep, maar wees ook op de uitdagingen van het handhaven van een 30 km/uur-zone op een weg die landelijk is gelegen. Daarbij werd de complexiteit van het aanpassen van de snelheid besproken, waarbij een verkeersbesluit moet worden onderbouwd.
Inrichting
Discussies gingen ook over de inrichting van de fietspaden, waarbij de actiegroep een voorkeur toonde voor twee eenrichtingsfietspaden, die als veiliger worden beschouwd dan een tweerichtingsfietspad. Het expertiseteam en het projectteam van de gemeente belichtten echter de technische en vooral financiële uitdagingen van deze aanpassingen. Er werd afgesproken dat de input van de actiegroep zou worden meegenomen in de voordracht voor de wethouder en het college, met de hoop op een ontwerp dat zowel veilig is voor alle weggebruikers als respectvol naar het bestaande groen.
Het gevoel is dat een groot deel van die bomen weggaat
Leden van de actiegroep hebben geen goed gevoel bij het verloop van alle gesprekken. “Het gevoel is dat het plan uitgevoerd wordt zoals het ooit bedacht is en dat een groot deel van die bomen weggaat. Misschien dat ze hun best willen doen om er een aantal te sparen, maar dat is dan niet vanuit het beeld maar vanuit welke bomen hen in de weg staan. Wij zijn bang voor wat er uiteindelijk voor landschappelijk beeld overblijft. Met halve bomen of halve kronen of hier en daar een boom. We hebben daar geen goed gevoel over.”
Binnenkort wordt de herinrichting van de Korte Muiderweg nogmaals besproken door de gemeente Amsterdam. Voor de actiegroep zit het werk erop. Het is nu aan de GEM en de gemeente om wat te doen met alle input die inwoners hebben gegeven om de bomen aan de Korte Muiderweg te behouden en toch tot een veilige herinrichting te komen. De actiegroep richt zich nog één maal, middels onderstaande brief, aan alle bewoners van Weesp en Muiden.
Brief
Beste betrokken bewoners van Weesp en Muiden,
In december 2023 hebben wij, een dozijn Weespers, de handen ineen geslagen uit verontwaardiging over de aanvraag van een kapvergunning voor het gros van de populieren aan de Korte Muiderweg, vanwege herinrichting van de weg door de GEM. Velen van u hebben in de maanden die volgden over onze acties gelezen in Weespernieuws of in andere kranten.
Vanaf januari stelde de gemeente dat het huidige ontwerp van de GEM veiliger was dan onze alternatieven, waar wij (en velen van u, hebben wij vernomen) ons niet in konden vinden. De gemeenteraad nam een motie aan dat onze alternatieven serieus onderzocht moesten worden.
In mei besloot de bestuurscommissie van Weesp om een negatief advies te geven aan het college van B&W over het huidige ontwerp voor de Korte Muiderweg. In juni kwam wethouder Van Dantzig naar Weesp en ging met ons in gesprek.
In dat gesprek benadrukten wij dat wij een integrale afweging het belangrijkst vonden; wat betekent dat bij vergelijkbare veiligheid van de ontwerpen, het belang van groen en gezondheid zwaar meegewogen wordt. De wethouder gaf aan dat voor hem veiligheid een voorwaarde was om anders te besluiten dan vóór het huidige ontwerp van de GEM.
Hij bood ons aan om in gesprek te gaan met deskundigen van de gemeente en dat gesprek vond in juli plaats. Een gesprek waarin naar elkaar geluisterd werd en waarin werd erkend dat ons vierde alternatief, het fietspad aan beide zijden behouden, qua veiligheid vergelijkbaar is met het ontwerp van de GEM.
Waarom zij dan toch achter dat laatste ontwerp bleven staan? De uitgangspunten bleken de hoeveelheid autoverkeer die eroverheen moet kunnen blijven rijden (9.000 bewegingen per dag) én ruimte voor bussen. Hierdoor betogen zij dat de snelheid niet lager kan (waardoor de veiligheid voor fietsers en voetgangers zou verbeteren), en dat de weg niet smaller zou kunnen dan in hun ontwerp, waardoor er geen ruimte is voor een fietspad langs de rotondes.
Die uitgangspunten sluiten niet aan bij de uitgangspunten van de gemeente Weesp; die wilde zo veel mogelijk gemotoriseerd verkeer over de Waterlinie laten gaan, zeker het openbaar vervoer en industrieel verkeer, en wilde de Korte Muiderweg zoveel mogelijk ontlasten van gemotoriseerd verkeer.
Dat verhaal wordt al zeker vijftien jaar verteld aan (toekomstige) bewoners van de Bloemendalerpolder. En als wethouder Van der Horst kan besluiten om het autoverkeer te ontmoedigen op de Weesperstraat, een belangrijke verkeersader in Amsterdam, dan kan dit ook op de Muiderweg in Weesp.
Een ander argument tegen ons vierde alternatief was dat de weg voor behoud van een fietspad aan de oostzijde voorbelast moet worden, wat extra kosten met zich meebrengt. Kosten blijken dus tóch een belangrijk argument, niet veiligheid.
Wat wij hebben ervaren is dat de gemeente na zoveel maanden met nieuwe argumenten en andere uitgangspunten komt, dat er in dit proces niet écht onderzocht en onderbouwd wordt (bijvoorbeeld die 9.000 autobewegingen per dag) en dat de keuzes in dit proces niet stroken met het beleid van de gemeente zelf, of met landelijk beleid (wat een integrale afweging voorschrijft).
Het gemeentelijk beleid is: het prioriteren van fietsers en voetgangers op zoveel mogelijk plekken, het stimuleren van lichaamsbeweging, het prioriteren van gezondheid en het behouden van zoveel mogelijk gezonde bomen in de stad. Wij vinden dat de meerkosten van het voorbelasten aan de oostzijde afgewogen moeten worden tegen de opbrengsten voor gezondheid, ecologie, veiligheid (in de ogen van bewoners is alternatief vier veiliger) en esthetiek van alternatief vier, ten opzichte van het huidige ontwerp.
Wat ons betreft blijft de conclusie dat die meerkosten vanuit integraal perspectief wegvallen, en dat de weg ontworpen moet worden vanuit behoud van bomen en met prioriteit voor fietsers en voetgangers, in plaats van gemotoriseerd verkeer. Nu wij erkenning hebben van de verkeerskundigen van de gemeente, dat veiligheid geen argument is, is de weg vrij voor het college van B&W om het advies van de bestuurscommissie op te volgen en onze stad een mooie, groene, veilige Korte Muiderweg te geven waar wij dagelijks van zullen genieten.
We roepen B&W dan ook op om de ruimte die ze krijgen van de verkeerskundigen rondom veiligheid te gebruiken en daarmee te gaan voor een integraal ontwerp waarbij recreatie, woonplezier en veiligheid samen gaan. Wij hebben ons best gedaan en hopen op een goede uitkomst.
Met optimistische groet, Actiegroep Behoud Bomen Muiderweg
Foto: WeesperNieuws Tekst: Riz Jongerius
Hier een Stukje uit Topgear een link .
(Let op controleer je cookie instellingen)
Korte inhoud:
We zagen pas een auto – van een niet nader te noemen Amerikaans merk van elektrische auto’s met een controversiële baas – waarvan de verlichting uitging als deze tegen de opkomende zon inreed. Logisch: de sensor ziet dan fel licht en schakelt de verlichting uit.
Maar handig is het niet, want dit zijn juist de momenten dat je extra zichtbaar wilt zijn. En dit is slechts één voorbeeld waarom de auto-stand van je verlichting niet zo goed werkt.
Het bekendste voorbeeld is tijdens mist. Jij ziet met je ogen heel duidelijk dat het buiten mistig is, maar de sensor in jouw auto ziet dat niet. Sterker nog: als de zon al op is, ziet ie dat het licht genoeg is. Elke keer zie je weer dat er bij mist mensen zijn die zonder verlichting rijden omdat ze teveel vertrouwen op de auto-stand van hun verlichting.
Een niet amerikaanse auto die een Verlichte Tunnel in rijd, Het valt op dat de sensors van de achterlichten hier niet op reageren tot hij een volledig donker deel van de tunnel in rijdt. en dan pas gaat het achterlicht aan. dat houd in dat hij al die tijd gecamoufleerd was voor anderen in de tunnel.
Maar ook bij slecht weer of een laagstaande zon je ziet niks meer!. Daarom kun je maar beter de auto-stand niet meer gebruiken nu we richting de herfst gaan.
//Topgear
Zie afbeelding bij de petitie, de 5G zendmasten in kleuren van de kerk.
Lieve supporters van de petitie,
Of het nou aan onze petitie heeft gelegen of niet (hij is nog te ondertekenen en daarmee nog niet officieel ingediend), de gemeente is een onderzoek gestart dat loopt tot 1 november om te kijken welke plaatsen in Bezuidenhout Oost geschikt zijn voor ondergrondse containers (ORAC's). Hierna wordt een plan opgesteld waar wij als buurt reactie op kunnen geven.
Allemaal ontzettend bedankt voor de steun!!
Groeten, Roos.
De in het hoofdlijnenakkoord voorgenomen versobering van de giftenaftrek in de inkomstenbelasting wordt teruggedraaid.
Bron: Miljoenennota, Kamerdocument 36600, pagina 50
REACTIE PETITIONARIS
De door jou ondertekende petitie ‘Red de giftenaftrek’ heeft z’n vruchten afgeworpen. Het kabinet heeft de eerder aangekondigde bezuiniging op de giftenaftrek grotendeels teruggedraaid.
Dit is een geweldige opsteker voor kerken, vrijwilligersorganisaties en goede doelen. We roepen het kabinet op om het resterende deel van de bezuiniging voor bedrijven die wel blijft staan alsnog te schrappen. Dank aan iedereen die de petitie heeft getekend: je handtekening heeft verschil gemaakt!
EINDE REACTIE
Dit is een verstandige manier om de Nederlandse taal onder de knie te krijgen.