Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
hier vind je alle niewtjes: https://linktr.ee/bikeparkassen.
Allereerst: ontzettend bedankt voor jullie steun! Dankzij jullie betrokkenheid staat de petitie inmiddels op meer dan 600 handtekeningen.
Vandaag hebben wij de petitie officieel aangeboden aan de gemeenteraad van Almere en wethouder onderwijs Nienke Nieuwenhuizen (CDA) . De aanbiedingsbrief is verzonden via de raadsgriffie en in afschrift gedeeld met zowel de Almeerse Scholen Groep (ASG) als het Oostvaarders College.
Met de petitie vragen wij de gemeente om de voorgenomen samenhuisvesting te heroverwegen en te kiezen voor een oplossing die recht doet aan de belangen van alle leerlingen, ouders en medewerkers.
Wij vinden het belangrijk de gemeente eerst de gelegenheid te geven om inhoudelijk op de zorgen van de ondertekenaars te reageren.
Zodra wij een reactie ontvangen, zullen wij deze uiteraard met jullie delen.
Nogmaals hartelijk dank voor jullie steun, betrokkenheid en vertrouwen. Samen laten we zien dat ouders en inwoners graag meedenken over belangrijke besluiten die onze kinderen raken.
Wordt vervolgd!
In de eerste plaats wil ik alle ondertekenaars hartelijk danken voor de genomen moeite en het uitspreken tegen deze boycot. Als jullie deze nog verder kunnen verspreiden zou ik jullie allen erg dankbaar zijn.
Zoals velen hebben kunnen zien heeft deze petitie ook in de media aandacht gekregen.
Zo stond er vandaag dit bericht: https://www.ad.nl/amersfoort/bedreigingen-en-scheldtelefoontjes-naar-theater-flint-om-israel-boycot-zijn-onacceptabel-vindt-wethouder~aafc2fc8/
Met name de reactie van Wethouder Bijlholt is tekenend. Daarom heb ik als reactie op dat artikel de volgende e-mail naar de redactie van het AD verzonden:
__
Beste redactie,
In reactie op onderstaand artikel https://www.ad.nl/amersfoort/bedreigingen-en-scheldtelefoontjes-naar-theater-flint-om-israel-boycot-zijn-onacceptabel-vindt-wethouder~aafc2fc8/ In reactie op het AD-artikel “Bedreigingen en scheldtelefoontjes naar Theater Flint om Israël-boycot zijn onacceptabel, vindt wethouder” (8 juni 2026) wil ik graag nog reageren.
Ik deel volledig de afkeuring van bedreigingen en scheldtelefoontjes. Geweld en intimidatie zijn nooit acceptabel, ongeacht het standpunt in het conflict.
Dat neemt niet weg dat de kern van de kwestie legitieme vragen oproept. Wethouder Bijlholt stelt dat het om een culturele boycot gaat en geen politieke. Theater Flint zelf motiveert de boycot echter expliciet als reactie op het beleid van de Israëlische regering. Daarmee is het per definitie een politieke stellingname.
Reguliere kunstenaars, medewerkers en bezoekers hebben hier geen inspraak in gehad, terwijl Flint een publieke instelling is die met gemeenschapsgeld wordt gefinancierd.
Dat het om een politieke boycot gaat, blijkt bovendien duidelijk uit de visuele uitingen van het theater. Op de poster die Flint gebruikt ter ondersteuning van de boycot (en die ook in de petitie tegen de boycot te zien is) prijkt prominent een grote watermeloen. Dit is geen neutraal of puur artistiek symbool.
De watermeloen is een bekend Palestijns verzetssymbool dat direct verwijst naar de kleuren van de Palestijnse vlag. Het ontstond na 1967 als manier om het verbod op de Palestijnse vlag te omzeilen en wordt sindsdien gebruikt als teken van solidariteit met de Palestijnse zaak en verzet tegen Israël.
Door dit symbool prominent te plaatsen kiest Theater Flint expliciet partij in het Israël-Palestijnse conflict. Dat is hun recht, maar het past niet bij de positie van een met publieke middelen gefinancierd theater dat voor álle inwoners van Amersfoort een open en veilige culturele ontmoetingsplek zou moeten zijn.
Het is bevreemdend dat de wethouder een dergelijke stellingname inneemt die aantoonbaar niet juist is.
Wellicht daarom de vraag aan meneer Bijlholt: is het wenselijk dat een gesubsidieerde instelling eenzijdig een politieke boycot voert en daarbij een beladen symbool hanteert?
Met vriendelijke groet,
Erik Jan van Wierden
Op 14 januari diende bij de Haagse Rechtbank de zaak van Heemschut en medestanders tegen het besluit van de gemeente Westland om de R.K. Begraafplaats aan de Dijkweg geen monumentenstatus te geven.
De Rechtbank deed op 15 april uitspraak. De rechter constateert dat de gemeente de vrijheid geeft genomen om tegen adviezen van deskundigen in te gaan. En die vrijheid heeft de gemeente volgens de rechter. De rechter heeft duidelijk gemaakt in het ene rapport meer te zien dan in het andere. Dat is een afweging waartegen de eisers zich succesvol zouden kunnen verzetten via een beroep indien er sprake was van een groter verschil in de puntentellingen. In de grond van de zaak komt het erop neer dat deze historische plek net niet genoeg punten behaalt én dat B en W weigeren het monument te behouden. Dat blijft schokkend omdat het de oudste katholieke begraafplaats in Naaldwijk is, met een historische relatie met de pastorie en de schuilkerk die aan de Dijkweg stonden. Schokkend is dat gemeente en parochiebestuur het niet nodig vinden het historische monument uit 1828 te behouden, omdat ‘dezelfde historische informatie ook wel ergens op papier te vinden is’. Wie dat beweert, snapt niet wat erfgoed is en waarvoor het dient. Het historisch ensemble was al verstoord, niet in de laatste plaats door de gemeente zelf die de afbraak van de pastorie in 2009 ook niet verhinderd heeft. Dat is een reden om dan maar alles op te ruimen, omgekeerd aan de redenering dat we juist moeten koesteren wat althans nog bewaard is. Zes jaar geleden kozen de werkgroep Behoud Roomskatholieke Begraafplaats Naaldwijk (zie rkbn.nl) en de gemeentelijke monumentencommissie voor restauratie, goed onderhoud en een groen dorpspark. Hun argumenten gelden nog steeds. Het parochiebestuur kiest voor sloop en geld, tegen het algemeen belang van het erfgoed in. Het is nog steeds niet te laat, maar het is duidelijk dat het parochiebestuur geen boodschap heeft aan beschaving en aan het verleden van de parochianen. Het is funerair erfgoed dat met respect bewaard moet worden.
Hoewel het even stil is geweest wat betreft de ontwikkelingen rondom het Cremermeer, zijn we hier op de achtergrond nog steeds druk mee bezig. Vorige week is er een hoorzitting geweest en de IJmuider Courant heeft inmiddels een tweede, uitgebreid artikel gewijd aan deze onzalige kapplannen: https://www.ijmuidercourant.nl/regio/ijmond/stichting-natuurbelang-strijdt-tegen-kap-duinbos-bij-cremermeer.-grote-ingrepen-vinden-wij-geen-standaard-onderhoud/155216158.html
De strijd is nog lang niet gestreden in ieder geval..
Woo-verzoek: alle documenten over de afvalwijziging Beverwijk (ondergrondse containers vs rolcontainers), incl. beleid, besluiten, onderzoeken, kosten, alternatieven en participatie..
Op Europadag 9 mei 2026 hebben we voor de tweede keer de verjaardag van de Europese Unie gevierd, nu in en rondom het Raadhuis van Hilversum, met live muziek, films, Proef Europa, kraampjes met info en spelletjes, en symposia. Zie verder: www.europadag.eu .
Kamervragen naar aanleiding van de uitspraak.
De BBB heeft concrete vragen gesteld naar aanleiding van de uitspraak in de zaak positieflijst.
https://app.1848.nl/document/tkapi/588228?utm