Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
De petitie heeft al meer dan 200 ondersteuningen gekregen. Gaan we voor de 300? U kunt de link https://avenueceramique.petities.nl/ ook graag in uw eigen netwetwerk en op uw socials verspreiden! Alvast bedankt..
Woningcorporaties maken jaarlijks tussen de 170 en 250 miljoen euro winst door deze constructie en ista verdient ongeveer 44miljoen per jaar voor het uitlezen van de digitale meters. Waarom dan verduurzamen? .
Contact met een redacteur van hart van nederland gehad, hopelijk gaan zei diepgaand in over dit onderwerp en de belangenverstrengeling en machtsmisbruik door woningcorporaties en ista. Geen verduurzamingsmaatregelen doordat hoog energieverbruik zorgt voor hoge btw winst betekend zware armoede voor bewoners wat moreel verwerpelijk en ethisch onverantwoord is.
Schadelijk voor de maatschapij en voor de tienduizenden kinderen die opgroeien in deze bewust gecreëerde armoede door woningcorporaties en ista. Een schatting is dat er tussen de 1 en 2 miljoen mensen op deze manier worden uitgebuit.
Helaas is er op geen enkel vlak of moment medewerking geweest vanuit de organisatie om te zoeken naar een oplossing. De kinderboerderij heeft enkel oog voor de dieren en niet voor de bewoners van de buurt.
Zij leggen de verantwoordelijkheid bij de mensen die overlast ervaren om oplossingen aan te dragen en trekken de handen er volledig van af.
Op het verzoek een oplossing aan te dragen werd het volgende antwoord geformuleerd:
Geachte heer,
Hierbij bevestig ik dat ik uw bericht in goede orde heb ontvangen.
Na uw eerste en opvolgende meldingen van overlast hebben we zorgvuldig de geluiden van de haan gemeten en vastgesteld dat die ruimschoots binnen de daarvoor geldende normen blijven. Voor ons is daarmee de discussie afgesloten.
Met vriendelijke groet,
Hanna Hoorenman Bestuursvoorzitter Kinderboerderij De Pijp
Toch kan ik niet accepteren dat geen besluit is genomen over deze kwestie;
Als men het recht wint naakt te zijn in het openbaar op een plek die hiervoor NIET is aangeduid door de gemeenteraad voor naakt recreatie - net zoals de voornoemde naaktlopers Delfste Hout in 2017 - logischerwijze moet dan die historisch winning van 2017 ook automatisch gelden voor iedereen overal naakt te mogen zijn (en dus niet alleen degene vrijgesproken in de genoemde uitspraak verklaard in de hoogste juridisch autoriteit, namelijk een gerechtshof in Nederland.) Dit betekend dat wetsartikel 430a in het wetboek van Strafrecht per direct kan vervallen.
Hierdoor heb ik 20 september 2024 deze vraag naar Rijksoverheid verstuurd via hun online contact formulier:
Geachte mevrouw of heer,
Hoe kan ik achter komen of men nu nog steeds beboet is in Nederland met wetsartikel 430a in Wetboek van Strafrecht*?
Ik heb namelijk een petitie aangeboden hierover in de Tweede Kamer (Statenpassage) op 13 september 2022 en meen dat dit wetsartikel nu overbodig is sinds dat een groep naakt lopers in het openbaar zijn vrijgesproken in een gerechtshof (hoger beroep: uitspraak Haagse Hof 18 januari 2017 te vinden op rechtspraak.nl onder "naaktlopers Delfste Hout".)
Dit precedent betekent dat men dus niet meer beboet kan worden met wetsartikel 430a in wetboek van Strafrecht.
Geen besluit in genomen over mijn petitie aanbieding van 13 september 2022 maar een politicus aanwezig op die dag had mij gevraagd of mensen met wetsartikel 430a nu nog steeds beboet zijn met wetsartikel 430a, vandaar mijn vraag.
Met vriendelijke groet, T. Lundy / petitionaris Sta naakt toe in het openbaar zonder beperking (stichting petities.nl )
*Wetsartikel 430a in Wetboek van Strafrecht: "Hij die zich buiten een door de gemeenteraad als geschikt voor ongeklede openbare recreatie aangewezen plaats, ongekleed bevindt op of aan een voor het openbaar verkeer bestemde plaats die voor ongeklede recreatie niet geschikt is, wordt gestraft met geldboete van de eerste categorie"
Op 20 september sprak ik een raadslid, die overigens de bouwplannen steunt. Hij is van mening dat in de huidige plannen genoeg ruimte is voor natuur.
Omdat ik daar mijn twijfels over heb, stelde hij voor om een afspraak te maken met de projectsecretaris en samen de bouwplannen te bekijken. Met deze kennis willen we vervolgens een wandeling over het terrein maken met een groep raadsleden van verschillende partijen om met eigen ogen de situatie te bekijken.
Tot nu toe heb alleen ik contact gehad met diverse instanties, hierin gesteund door mijn echtgenoot. Dit lijkt me echter het juiste moment om voortaan als groep op te trekken in het gesprek met de gemeente. Daarom wil ik u vragen of u deel wilt uitmaken van deze groep. Als u dat wilt, stuur dan een mail naar koda4258@outlook.com , met uw naam en het mailadres waarop u benaderd wil worden. Eventueel kunt u aangeven in welke rol u graag betrokken zou willen zijn of dat u beschikt over specifieke kennis of ervaring.
Zodra voldoende mensen zich hebben aangemeld, neem ik contact op met het raadslid om een afspraak te maken met de projectsecretaris.
Nogmaals hartelijk dank voor uw betrokkenheid. Ik hoop dat hier iets moois uit gaat komen.
Vriendelijke groet, Christine van Gaalen
20-09-2024 11:13
Hallo,
Afgelopen maandag heb ik onderstaand bericht van de gemeente gekregen. Ik had niet verwacht dat de gemeente tot deze beslissing zou komen.
Wilt u mij laten weten, of u het waard vindt, om gerechtelijke stappen te nemen.
Als u een rechtsbijstandverzekering heeft, hoor ik ook graag van u, of u genegen bent om via uw rechtsbijstandverzekering, een advocaat naar de hele gang van zaken te laten kijken.
Zelf heb ik nl geen rechtsbijstandverzekering.
Graag hoor ik van u, als u nog een andere optie weet.
Met vriendelijke groeten, Els Slootman
Van: Edwin Broekkamp Datum: 16 september 2024 om 08:44:10 CEST Aan: Els Slootman Onderwerp: Uw vraag
Beste mevrouw Slootman,
Het afgelopen jaar is er diverse keren (mail)contact geweest tussen u en mijn collega Geertje Oosterink over het hondenbeleid in relatie tot het hondenlosloopterrein aan de Nieuweling. U wilt samen met andere betrokkenen dat het hondenveld weer wordt teruggebracht naar de ‘oude’ afmeting. Ook heeft u vorig jaar ingesproken bij de speakerscorner voor de raad en onze wethouder hier persoonlijk over gesproken. Er was op dat moment geen capaciteit om het vraagstuk op te pakken. Inmiddels is er inhuur aangetrokken, waardoor we het vraagstuk hebben kunnen bekijken. Terugkoppeling daarvan heeft naar aanleiding van de vakantieperiode en familieomstandigheden mijnerzijds, helaas wat langer op zich moeten laten wachten.
Aan uw verzoek om de grenzen van het terrein aan de Nieuweling te verruimen / opnieuw te beoordelen, gaan we op dit moment geen invulling geven. We krijgen met regelmaat vragen en verzoeken van inwoners. Deze vragen laten zien dat mensen heel betrokken zijn bij de inrichting van de openbare ruimte, soms vanuit een individueel belang, soms vanuit een groep. Niet altijd kan de gemeente het gewenste antwoord op deze vragen geven. Soms is de ene partij ook meer tevreden met het resultaat dan de andere. De gevraagde aanpassing zelf is beperkt maar het kan ook gevolgen hebben voor andere losloopgebieden. Uit ervaring weten we daarnaast inmiddels dat een hondenlosloopgebied voor zowel hondenbezitters als niet hondenbezitters erg gevoelig ligt. En ook dat draagvlakpeilingen door inwoners ‘gekleurd’ kunnen zijn waardoor er later weer onvrede en soms zelfs ruzie ontstaat tussen de verschillende belanghebbenden. Dit is niet wat we willen. De komende periode houden we daarom vast aan het vastgestelde hondenbeleid. Het is vanuit een zorgvuldig proces tot stand gekomen en verdient dan ook een serieuze periode om zijn waarde te bewijzen.
In het hondenbeleid staat dat het betreffende veld aan de Nieuweling wordt voorzien van een omheining en dat het hondenlosloopgebied beperkt wordt tot binnen die omheining zodat een logische inrichting van de openbare ruimte ontstaat. Hierin staat ook dat dit voor een verkleining van de velden zorgt. Zowel hondenbezitters als niet-hondenbezitters hebben bij de totstandkoming van het hondenbeleid de wens uitgesproken om de velden te omheinen. Door het omheinen wordt een specifieke zone ingericht waar honden los mogen lopen. Het scheiden van functies zorgt ervoor dat iedere gebruikersgroep een ‘eigen’, maar ook kleiner stukje ‘heeft’. Er maken immers meerdere groepen gebruik van het park. Hoewel deze groepen het afgebakende terrein ook kunnen gebruiken zorgt het hekwerk wel voor een barrière voor sommige mensen. Het omheinen heeft dus voor- maar ook zeker nadelen.
We begrijpen dat dit een teleurstelling kan zijn. Zeker omdat u een lange periode heeft moeten wachten op onze inhoudelijke reactie. We willen hiervoor dan ook onze excuses aanbieden. In 2027 wordt het hondenbeleid geëvalueerd. Dat is voor ons het moment om opnieuw een afweging te maken ten aanzien van meer ingrijpende zaken. We zullen dit uitgebreid communiceren.
Met hartelijke groet,
Edwin Broekkamp Adviseur stedelijk en landschappelijk groen
www.1stroom.nl | info@1stroom.nl | (088) 695 3000
gemeente@duiven.nl (0316) 279 111 www.duiven.nl gemeente@westervoort.nl (026) 317 99 11 www.westervoort.nl
Gemeente Breda laat kinderboerderij de Sik als een baksteen vallen.
Ongeveer een jaar geleden vierden wij ons 35 jarig bestaan. Burgemeester Depla benadrukte in zijn speech de belangrijke sociale en educatieve functie in onze wijk Kesteren.
In ons laatste gesprek met de gemeente beaamde de wethouder Bakker deze belangrijke buurtfunctie eveneens.
Er zijn geen financiële problemen, de bezoekers zijn enthousiast over de kinderboerderij en wij krijgen steeds meer bezoek. De afgelopen tijd heeft kinderboerderij de Sik bergen met werk verzet. Dit met één betaalde kracht maar verder met vrijwilligers. Wij hebben ook voor de gemeente Breda een positieve inbreng geleverd door als eerste kinderboerderij van Noord Brabant het keurmerk diervriendelijke kinderboerderij te krijgen. Een parel voor Breda! Iets om trots op te zijn.
Hoe dubbel en wrang is het dan dat een week nadien de gemeente besluit om het contract van de beheerder niet te verlengen. Dit betekent het einde van deze prachtige plek in de landgoederenzone. Het einde voor ongeveer 80 dieren, het einde van een werkplek voor zorginstanties (Pluk en de kleine Hoeve) en vrijwilligers en het einde van een sociale, laagdrempelige educatieve ontmoetingsplek. Drie jaar geleden zag de gemeente de noodzaak van een betaalde kracht als beheerder dieren.Drie jaar lang werd de beheerder aan het aan het lijntje gehouden door tijdelijke contracten te geven. En dan nu ineens geen contract meer. Dit is in onze ogen misbruik maken van de wet arbeidsmarkt in balans (2020). Het werk is er gewoon dus een vast contract is op zijn plaats. Iemand die al die jaren, 7 dagen in de week voor de dieren zorgt, zo aan de kant zetten is meer dan schandalig.
En omdat wij zonder haar kennis en kunde niet meer voor het welzijn van onze dieren kunnen instaan kunnen wij als bestuur niet anders besluiten dan de kinderboerderij op termijn definitief te sluiten. Onze energie zal nu vooral gaan zitten in het vinden van goede opvangplekken voor al onze dieren. Wij laten onze dieren niet in de steek!