Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
In het Betoog van 10 januari benutten Wouter van Dieren en Arnold Heertje een hele pagina om de lezer gerust te stellen met betrekking tot de economische crisis. Eind 2009 zal de inhaalrace naar de duurzame samenleving zijn begonnen.
Welvaartsgoederen als klimaat, water en energie krijgen aandacht. We staan aan de vooravond van een economische wedergeboorte. Geruststellend artikel lijkt het. Toch schuilt er een adder onder het gras als het IJmeer ter sprake wordt gebracht in een paar zinnen. De grijze eminenties willen in dit beschermde zoetwatermeer, ik citeer: vooroevers, kwelders, natuur, moerassen, diepe slibgeulen, eilanden, drijvende steden en nieuwe verbindingen aanleggen. Nieuwe kansen om duurzaam uit het economisch slop te raken. Hier wordt een scenario ontwikkeld, dat het voortbestaan van het IJmeer bedreigt. De economische kwaliteit verbetert zeker, maar met de kwantiteit is geen rekening gehouden. Polder het water maar in, want aan water alleen hangt blijkbaar geen prijskaartje. Hoewel zoet water in de nabije toekomst kostbaarder zal worden dan aardolie. Evenals schone lucht en open ruimte duurzame artikelenzijn waar mens en dier niet buiten kunnen. De strekking van het artikel is dat dieptepunten juist keerpunten kunnen zijn. Maar als het betekent dat als keerpunt de niet-reproduceerbare goederen worden opgeofferd, dan vermindert de kwaliteit van het bestaan zeker voor de komende generaties. Het IJmeer/Markermeer is bij wet door de Staat der Nederlanden aangewezen als een beschermd natuurgebied. De consequentie daarvan is, dat dit grote zoetwatermeer daadwerkelijk wordt beschermd door diezelfde overheid. Dat betekent dat de geheime afspraken tussen de burgemeesters van Almere en Amsterdam met staatssecretaris Huizinga niet via andere netwerken gestimuleerd moeten worden. Bovendien is er bij de besluitvorming over IJburg door de verantwoordelijke politici indertijd beloofd, dat na IJburg het IJmeer met rust gelaten zou worden. Belofte maakt schuld en juist wethouders als de heren Duijvestein en Van Poelgeest moeten de wet handhaven in plaats van de wet met bestuurlijke list en bedrog te overtreden. In 1999 is de slag om het slibdepot in het IJmeer gewonnen..Toen was er een eiland van 3 kilometer doorsnee gepland voor de kust van Uitdam. Daarin zou de vervuilde bagger uit Noord-Holland gedumpt kunnen worden. Op het nippertje is deze slag gewonnen. Was het plan uitgevoerd, dan waren met één hink-stap-sprong de kusten van Flevoland en Noord-Holland al verbonden geweest. Nu tien jaar later wordt het voortbestaan van het IJmeer weer bedreigd. Wouter van Dieren en Arnold Heertje moeten als natuurliefhebbers toch beter weten en zich niet laten verleiden om de economie louter te zien als geldmachine.
Zuiderwoude, Thilde Kuit Lid van Stichting De Kwade Zwaan
Petitionaris: Deze reactie ingezonden naar de Volkskrant werd helaas niet geplaatst!
Het Duitse energiebedrijf RWE wil Essent overnemen. Het Wereldnatuurfonds, dat zijn naam heeft verbonden aan de groene stroom van Essent, is daar niet gelukkig mee.
Als het om klimaat gaat heeft RWE een slechte naam. Kijk maar eens naar dit rapport van Price Waterhouse Coopers.
RWE is de vuilste van Europa (NRC Blog)Gepubliceerd op 12 januari 2009 in het NH Dagblad, 17:13
UITDAM - Stichting De Kwade Zwaan heeft een succesvol begin gemaakt met haar actie voor een burgerinitiatief over het bouwen in het Marker- en IJmeer. De actiegroep heeft het afgelopen weekeinde de eerste ruim 1000 van de 40.000 handtekeningen binnengehaald die nodig zijn om een onderwerp op de agenda van de Tweede Kamer te zetten.
De Kwade Zwaan, drie vrouwen uit de gemeente Waterland, wil laten zien dat zij niet alleen staan in hun strijd tegen de buitendijkse bouwplannen in het Marker- en IJmeer.
Amsterdam, Almere en Lelystad willen in het water nieuwe wijken gaan aanleggen, deels op eilanden, deels drijvend. Elfhonderd hectare open water moet daarvoor worden opgeofferd, zeer tot ergernis van de De Kwade Zwaan.
De groep kent de juridische wegen uitstekend en wist daardoor in het verleden te voorkomen dat er een slibdepot zou worden aangelegd in het IJmeer. En dan nu de nieuwe bouwplannen. Ze zijn onderdeel van het Nationaal Waterplan dat Staatssecretaris Tineke Huizinga drie weken geleden aan de Tweede Kamer heeft aangeboden. Om extra druk op de ketel te zetten, wil De Kwade Zwaan via een burgerinitiatief het bouwen in het Marker- en IJmeer als afzonderlijk punt op de agenda van de Kamer zetten.
De actie begon afgelopen weekeinde naast de koek en zopie op het ijs van de Uitdammer Die. Kwade Zwaan Manja Verhorst is opgetogen over de respons. ,,We hebben ruimschoots 1000 handtekeningen opgehaald. De meeste mensen tekenden vlot, er stonden altijd wel drie mensen tegelijk bij ons aan het tafeltje. Anderen moesten eerst overtuigd worden. Veel spontane reacties, zo van 'Dat mag niet gebeuren, het Markermeer moet openblijven'. Er tekenden ook heel veel mensen uit de grote stad. Sommigen hadden in het Noordhollands Dagblad over de actie gelezen en er een omweg voor gemaakt.''
De eerste ruim 1000 handtekeningen werden op het ijs te Uitdam opgehaald!
Vliegende start actie Open IJmeerGepubliceerd op 09 januari 2009 in het NH Dagblad, 18:02
UITDAM - Ze zijn maar met zijn drietjes, maar de bestuurders zijn beducht voor hun kracht: de dames van De Boze Zwaan. Kom niet aan de kostbare en te koesteren natuurwaarden, want dan vind je De Boze Zwaan op je pad.
En de zwaan heeft haar veren weer eens flink opgeschud, zegt Manja Verhorst uit Uitdam.
Aanleiding is het besluit van minister Tineke Huizinga om haar plannen met het Markermeer aan de Tweede Kamer ter besluitvorming aan te bieden. Elfhonderd hectare woningbouw in het Markermeer, waarvan 700 hectare voor de kust van Almere, in het zicht van de gemeente Waterland.
Manja Verhorst, die samen met Soemini Kasanmoentalib en Thilde Kuit de actiegroep oprichtte: ,,Op welke gronden kan Huizinga met zoveel aplomb haar plannen presenteren? Het IJmeer en het Markermeer zijn niet voor niks aangewezen tot beschermd gebied. Ze houden het hele juridische aspect erbuiten. Hebben ze misschien toezeggingen vanuit Europa gekregen? Heeft Huizinga de stukken wel goed bestudeerd?''
Vragen te over en om sterker te staan tegenover de grote krachten die hier in het spel zijn, heeft De Kwade Zwaan besloten handtekeningen van medestanders te verzamelen. Te beginnen op het ijs bij Uitdam. Want behalve de formeel juridische weg, is er ook de maatschappelijke weg. Het woord is immers aan de Tweede Kamer en die is gevoeling voor boze geluiden uit de samenleving.
De eerste ruim 1000 handtekeningen werden op het ijs te Uitdam opgehaald!
Boze zwaan schudt de veren weer eens op18-01-2009
Als u niet wilt dat uw naam verschijnt op deze website, dan kunt u dat aanvinken in het scherm waarnaar gelinkt wordt vanuit de e-mail die u krijgt ter bevestiging. U telt dan wel gewoon mee.
Teken niet met alleen uw voornaam of op een andere onbruikbare manier, want dan moet uw ondertekening verwijderd worden.
Ziet u ondertekeningen die niet geloofwaardig zijn, dan kunt u de initiatiefnemers helpen door het stukje tekst in kwestie te kopiëren, in een e-mail te plakken en naar ze op te sturen. Het adres van de initiatiefnemers staat in de bevestigingsmail die u ontving na ondertekenen.
webmaster petities.nl
De fracties van GroenLinks in de provincies die groot-aandeelhouder zijn van Essent (Noord-Brabant, Limburg, Overijssel, Flevoland en Drenthe) zijn tegen de verkoop van Essent. Door verkoop hebben we geen invloed meer op dit energiebedrijf.
En dat is wel noodzakelijk om de leveringszekerheid van energie en gas te kunnen garanderen en om de duurzaamheid van de productie van energie te bewaken.
Verkoop Essent aan RWE: duurzaamheid verkocht!Als de overname van Essent doorgaat zal WISE zowel grote als kleine klanten van Essent op gaan roepen weg te gaan bij dat bedrijf. Niet alleen wordt het stroometiket van Essent met de overname een stuk viezer, de nieuwe combinatie heeft al de intentie uitgesproken een nieuwe kerncentrale te willen gaan bouwen, bijvoorbeeld bij Borssele.
In het kader van de campagne Groene stroom? Ja graag! vergelijkt WISE de verschillende aanbieders van stroom op hun milieukwaliteit.
Essent kwam er al niet te best uit te voorschijn maar wordt nu wel een van grootste viespeuken.
WISE roept klanten op weg te gaan bij Essent/RWEMilieuorganisatie WISE heeft een stroometiket samengesteld, waarmee de wijze waarop energiebedrijven hun elektriciteit opwekken onderling kan worden vergeleken. RWE komt daaruit naar voren als een producent van vooral vieze stroom.
Door de overname van Essent kan RWE zijn vieze imago enigszins oppoetsen. Nog belangrijker is dat RWE door de overname veel geld kan uitsparen op de aankoop van dure emissierechten
Bekijk stroometiketten (met dank aan WISE)