Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Dit artikel schreef ik in de Westerpost:
Wie door Nederland reist wordt steeds vaker geconfronteerd met het verschijnsel bedrijventerrein. De verrommeling van het landschap is me altijd door merg en been gegaan.
Steeds weer als ik zon werklandschap zag werd ik erg treurig over de teloorgang van het Nederlandse landschap (werklandschap: een eufemistische term die ik nog niet kende, maar deze week las op de website van de projectontwikkelaar die op het land van Trijntje betonkolossen wil neer gaan zetten). Ik begrijp niet waar het voor nodig is, en wie er gebaat is bij het feit dat Nederland geheel dreigt overwoekerd te raken met bedrijventerreinen. Het is allemaal een gevolg van de decentralisering van het ruimtelijke ordeningsbeleid, waardoor gemeenten (en in Amsterdam: stadsdelen), aangespoord door projectontwikkelaars,ongestoord hun gang kunnen gaan in de schaarse groene ruimte die Nederland nog heeft. Het lijkt in Amsterdam, en met name in Amsterdam-West, of sommige stadsdeelbestuurders het idee hebben dat ze pas echt iets betekenen wanneer het ze lukt, vaak ondanks massale protesten van bewoners, weer iets van die schaarse groene ruimte voorgoed te vernietigen door er vaak overbodige bouwprojecten op los te laten. Denk aan de weg door het Rembrandtpark, de geplande bebouwing langs de oevers van de Sloterplas en de vernietiging van het laatste authentieke cultuurlandschap dat Osdorp rijk was: de Lutkemeerpolder. Overal staat bedrijfsruimte leeg, en toch wordt er steeds meer bijgebouwd. Wie heeft daar baat bij? Alleen de projectontwikkelaars. De rand van Osdorp, de overgang van stad naar platteland, is voor een groot gedeelte een voorbeeld van verrommeling bij uitstek. Het lijkt een onvermijdelijk en onstuitbaar proces, maar is het dat wel? Valt er nu echt niets aan te doen? Komt er dan nooit een keer een bestuurder tot inzicht, die de moed heeft om nu eens echt het algemeen belang te dienen en NEE te zeggen tegen de neiging om WEER een bedrijventerrein aan te leggen, of schaarse natuur vrij te geven aan de hoogste bieder?
Het is werkelijk een wonder, maar in dat woekerende gebied aan de rand van Osdorp is NU NOG een prachtige ongerepte plek, waar je een weids uitzicht hebt dat niet verpest wordt door blokkendozen of werklandschappen. Als je voor Trijntjes boerderij staat kun je tot zo ver het oog reikt uitkijken over akkerland, bomenrijen, bosjes, sloten, velden. Het is NOG prachtig cultuurlandschap, en iedereen die daar ooit geweest is weet hoe bijzonder dat is, juist in die omgeving.
Voor veel bewoners van Osdorp is De Boterbloem een kleine oase waar ze graag vertoeven om bij te tanken. Trijntje ontvangt bijvoorbeeld op haar boerderij met erf, boomgaard, tuin en akkers heel vaak schoolklassen uit de omringende buurten in Osdorp, en de kinderen vinden het heerlijk bij haar op de boerderij, zo vlakbij en toch alsof je opeens middenin het boerenland bent.
Stadskinderen hebben door De Boterbloem de unieke kans kennis te maken met het boerenbedrijf en met de natuur. De Boterbloem is een plek waar kinderen (én volwassenen) uit de stad met eigen ogen kunnen zien hoe groente, fruit, graan en aardappelen groeien, zodat winkelproducten hun anonimiteit verliezen.
Prinses Irene kwam deze week nog in de Tweede Kamer vertellen hoe ontzettend belangrijk het is dat juist stadskinderen de kans hebben om natuur te ervaren. Dat kan en dat gebeurt op de Boterbloem. Zet er een bedrijventerrein neer, en die kans is voorgoed verkeken. De Boterbloem is een financieel gezond bedrijf, dat geheel functioneert zonder enige overheidssubsidie. Trijntje biedt op haar boerderij 15 kansarme, kwetsbare Amsterdammers een zinvolle dagbesteding.
Deze mensen zijn bij haar gelukkig en vinden het heerlijk om op de boerderij te werken en zich nuttig te weten. Als de Boterbloem niet meer zou bestaan, zouden zij geen enkele kans maken een baan te verwerven in een van de blokkendozen op het geplande bedrijventerrein. Ze zouden misschien gaan zwerven, of depressief thuis gaan zitten, of wellicht in criminaliteit vervallen met alle ellende voor de maatschappij van dien. De Boterbloem is dus een maatschappelijk zeer relevante organisatie die Amsterdam op allerlei manieren veel toegevoegde waarde biedt.
En er wordt op de Boterbloem ecologisch geboerd. Duurzaamheid en klimaatneutraliteit worden hier zonder enige stimulans of subsidie van de gemeente al jaren uitgedragen en doorleefd. De grond is gifvrij. De polder dateert van 1865 en is jachtgebied voor de vos, de bosuil, de buizerd, kiekendief, sperwer, en de torenvalk. De kievieten en de kluten nestelen in het gebied. Maar ook kleine vogels als de mus, boomklever, roodborst, gele en zwarte kwikstaart en de kleine bonte specht kun je hier zien. Zet er een bedrijventerrein neer, en de hele biodiversiteit is voorgoed verdwenen en die krijg je nooit meer terug.
Stadsdeelbestuurders, komt tot bezinning, wijzig het bestemmingsplan zodat er tot in lengte der dagen, in het belang van alle Amsterdammers, biologische landbouw kan blijven in de Lutkemeerpolder. Vele volgende generaties Amsterdammers en met name Osdorpers zullen jullie zeer dankbaar zijn.
In een artikel in het Amsterdams Stadsblad van 7 januari jl. Bedrijven in plaats van Boterbloem werd Baâdoud geciteerd.
Dat er tegenstanders zijn, begrijpt de stadsdeelwethouder: Maar het is wel de minderheid die schreeuwt tegenover de zwijgende meerderheid.
We kunnen niet zeggen in Osdorp moet alles mooi groen blijven en bedrijventerreinen moeten maar ergens anders.
In anderhalve week hebben we al 1400 handtekeningen opgehaald TEGEN de plannen van het Dagelijks Bestuur van Stadsdeel Osdorp (950 digitaal op http://deboterbloem.petities.nl en 400 papieren lijsten). En al die mensen willen WEL dat het schaarse groen blijft in Osdorp. Uit de interviews die AT5 in Winkelcentrum Osdorp hield (zie http://www.at5.nl/tv/at5-nieuws/aflevering/2614 ) bleek dat de zgn. zwijgende meerderheid in Osdorp en masse TEGEN het bedrijventerrein in de Lutkemeerpolder is. Dit ervoeren wij ook toen we mensen vroegen hun handtekening te zetten: iedereen aan wie we uitlegden wat de plannen van het stadsdeel zijn en wat er daardoor dreigt te verdwijnen tekende!
De komende weken gaan we de handtekeningenactie in Osdorp intensiveren, want we willen in mei 10.000 handtekeningen bij elkaar hebben.
Wie ook handtekeningen wil ophalen kan zich aanmelden via deboterbloem@kpnplanet.nl.
AT5 nieuws 12 februariIn het Parool van 25 oktober 2008 schreef Johannes van Dam:
Red de Boterbloem was, in augustus 2004, de kop boven een stuk in deze krant over het enige biologische agrarische bedrijf binnen de Amsterdamse gemeentegrenzen, aan de Lutkemeerweg, vlak achter Westgaarde. Trijntje Hoogendam heeft daar haar akker- en tuinbouwbedrijfje in één van de mooiste polders van de stad.
Ik schreef: Ze beheert veertig hectare, te groot voor servet en te klein voor tafellaken. De gemeente dreigt met bouwplannen en zonder weerstand kan haar bijzondere bouwland over een tijdje een object voor projectontwikkelaars worden. Hoogendam heeft sindsdien, mede dankzij allerlei hulp, kunnen investeren in het bedrijf en de opstallen en alles leek goed te gaan. Maar nu lijkt de nachtmerrie alsnog werkelijkheid te gaan worden: juist op deze plek plannen de gemeente en het stadsdeel Osdorp een bedrijventerrein - en dat terwijl er in Slotervaart nog voldoende bedrijfsruimte ter beschikking is. Niettemin heeft het dagelijks bestuur (PvdA, GroenLinks, CDA) begin oktober besloten dat De Boterbloem per 31 oktober 2009 moet ophouden te bestaan.
Op 14 oktober was er een gelegenheid tot inspreken, die ik helaas gemist heb. Daarom blijft mij niets anders over dan er hier aandacht aan te besteden. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat de genoemde politieke partijen dit milieuonvriendelijke besluit laten bestaan. Er is nog een jaar te gaan, maar de donkere wolken pakken zich al samen.
Hierbij roep ik de deelraad van Osdorp op niet in te stemmen met het besluit en vraag ik de gemeente of die niet moet overwegen dat De Boterbloem voor de hele stad en haar milieu van te veel betekenis is om dit initiatief de keel af te snijden. Wie zit er te wachten op nog een bedrijventerrein? De penningmeester van het stadsdeel? Kom nou!"
Omroep Llink besteedde in haar programma "Atlas" op 8 februari jongstleden aandacht aan de drie Kwade Zwanen:
Drie Kwade Zwanen houden de tuin schoon, 15 februari 2009, Radio 1
Llink Atlas uitzending 24 van 8 februari
.
DEN BOSCH - De VVD in de Brabantse Staten wil dat een onafhankelijke deskundige zich buigt over het contract dat de verkoop regelt van Essent aan het Duitse energieconcern RWE. Ook verlangen de liberalen dat het bijna 300 pagina's tellende, in juridisch Engels opgestelde document in het Nederlands wordt vertaald.
"Wij staan als statenleden voor één van de belangrijkste beslissingen uit de geschiedenis van de provinciale politiek.
'Onafhankelijk advies moet over verkoop Essent'Hoewel het veel prettiger is de handtekeningen digitaal te verzamelen, bestaat de mogelijkheid hier een formulier te downloaden dat u zelf kan printen, zo veel u wilt, om zelf handtekeningen te verzamelen.
Voor het opsturen naar Stichting De Kwade Zwaan s.v.p. contact opnemen via dekwadezwaan@gmail.com .
DEN BOSCH - De huidige aandeelhouders van Essent (provincies en gemeenten) kunnen een extra bonus tegemoet zien als energiegigant RWE na de overname van Essent een tweede kerncentrale bij Borssele mag bouwen. Dit heeft bestuursvoorzitter Michiel Boersma tijdens een openbare commissievergadering van de Provinciale Staten op 15 januari bevestigd.
"Een dergelijke beloning is onacceptabel" vindt Johan Martens, fractievoorzitter van GroenLinks in Provinciale Staten.
"Deze manier van werken, komt dicht in de buurt van omkoping. Essent en RWE proberen op deze manier de gemeenten en provincies onder druk te zetten om in te stemmen met een nieuwe kerncentrale, terwijl er genoeg motieven zijn om dat juist niet te willen. Helaas was de fractie van GroenLinks tijdens de commissievergadering op 15 januari in het provinciehuis de enige fractie die hier bezwaar tegen maakte."
Bonus voor aandeelhouders Essent bij bouw tweede kerncentrale onacceptabel!De raadsfracties van 15 gemeenten in Groningen en Drenthe en de twee Provinciale Statenfracties van GroenLinks in beide provincies zullen zich gezamenlijk verzetten tegen de voorgenomen verkoop van de aandelen van Essent van respectievelijk hun gemeenten en beide provincies.
De fracties stellen in een verklaring dat er dwingende redenen zijn om tégen de verkoop te stemmen.
Mocht de verkoop toch doorgaan, dan zullen er acties volgen om consumenten over te halen om hun gas en elektra voortaan bij een groene energieleverancier te kopen.
Fracties GroenLinks in Groningen en Drenthe tegen de verkoop Essent