Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Op woensdag 17 juni 9.00 uur is een officieel persbericht verzonden aan de landelijke pers om aandacht voor deze actie te vragen..
De Partij voor de Dieren vindt dat er op korte termijn drastische maatregelen genomen moeten worden om de bijensterfte tegen te gaan. Economie is de rechtstreekse vijand geworden van ecologie en de bijensterfte maakt dat pijnlijk manifest.
Zaaigoed drenken in gif op zodanige wijze dat de bijen sterven, is het bewijs dat we ook bereid zijn de gezondheid van de mens in de waagschaal stellen, louter om opbrengsten te maximaliseren voor de korte termijn. Daarnaast is het zorgelijk dat de wilde bij inmiddels in ons land is uitgestorven en ook de gehouden bijen zullen weinig toekomst hebben wanneer de imkers uitsterven. De Partij voor de Dieren roept iedereen op deze petitie te ondersteunen en zal er alles aan doen in kamer en kabinet om dit ernstige probleem onder de aandacht te brengen.
Stichting Natuur & Milieu is officieel adhesiebetuiger van deze petitie en zal ook mensen oproepen om deze petitie te ondertekenen..
Op vrijdag 12 juni 2009 rond 16.00 uur is de petitie ondertekenbaar geworden.
Bezoekers kunnen achtergrond informatie over de petitie lezen door rechts te klikken op Status van de actie..
Kom naar de bijeenkomst "Visie en lef of grootheidswaanzin" in de Rode Hoed op 16 juni a.s. over Almere Buitendijks. Hoe meer mensen aanwezig, hoe duidelijker het signaal! kom en laat uw mening horen! Aanvang 20.00 uur. Inlichtingen: www.rodehoed.nl.
De commissie voor Economische Zaken zal de petitie 'Bevrijd de postcode' op 30 juni om 13:30 in ontvangst nemen!
Als u erbij wilt zijn, meldt dat dan even bij de petitionaris. De leden van de delegatie moeten zich namelijk melden bij de Tweede Kamer en we kunnen misschien gezamenlijk reizen, mail naar reinder@rustema.nl hierover.
Voor de Tweede Kamer heeft de petitie 'bevrijd de postcode' zaaknummer 2009Z10183 en heeft het overhandigen activiteitnummer 2009A02469.
Dit is de tekst die de Tweede Kamer stuurt als besloten is om een petitie in ontvangst te nemen:
Locatie U dient zicht te melden bij ingang Plein 2 van de Tweede Kamer. In verband met bagagecheck en legitimatieprocedure wordt u aangeraden ca. 15-30 minuten voor de petitieaanbieding aanwezig te zijn. De aanbieding vindt in de Tweede Kamer plaats in de Statenpassage bij de Borstbeelden.
Groepsgrootte Er worden ten hoogste 8 personen toegelaten tot de eigenlijke petitieaanbieding.
Verloop Mocht er voldoende tijd zijn dan kunt u vooraf door de Beveiligingsdienst begeleid worden naar de Suze Groenewegzaal, waar u koffie of thee kunt drinken. De griffier zal u daar dan ophalen voor de petitieaanbieding naar de locatie bij de Borstbeelden.
De petitieaanbieding duurt ten hoogste 10 minuten, met een maximale uitloop van 5 minuten voor eventuele bilaterale contacten. Het grootste deel voor een begeleidend woord van de aanbieder, gevolgd door een korte, niet inhoudelijke reactie van de aannemer, meestal de commissievoorzitter. Bij de petitieaanbieding mag de betreffende organisatie zelf beeldopnames maken zonder perskaart of kamerpas. De externe pers/media dient dat via de gebruikelijke wegen via Voorlichting te regelen.
Na de petitieaanbieding worden de aanbieders door de griffier of de Beveiligingsdienst weer begeleid naar uitgang Plein. U kunt ook gebruik maken van de mogelijkheid aansluitend aan de petitieaanbieding om 14.00 uur plaats te nemen op de publieke tribune van de plenaire zaal en aldaar het vragenuurtje mee te maken.
Aannemen van objecten Aanbieders wordt verzocht géén cadeaus aan te bieden ter begeleiding van de petitie. Begeleidende functionele objecten (bv. een doos handtekeningen of een ingelijste petitie) kunnen wél aanvaard worden, tenzij ze een gevaar vormen of te omvangrijk zijn. Indien aan de petitieaanbieding een bijzonder karakter wordt gegeven (bv. muzikale of andere dramatische uiting) waarvoor adequate voorzieningen dienen te worden getroffen, dan dient dat vooraf met de griffier besproken te worden.
Vaar mee op de manifestatie 20 juni!
Schrijf op in uw agenda: zaterdag 20 juni, Dit wordt de grote dag in de campagne "Houd het IJmeer open". Milieudefensie heeft samenwerking gezocht met natuur-, milieu-, cultuur en recreatie organisaties.
Om te laten zien hoeveel mensen de eis voor een open IJmeer ondersteunen zullen boten massaal een "Rondje Pampus" varen tussen tussen 12:00-13:00 uur. Op dat moment wordt op het forteiland Pampus door natuur-, milieu-, cultuur- en recreatie organisaties het Pamflet van Pampus ondertekend.
Het pamflet wordt ter plekke aangeboden aan de landelijke uitgenodigde politici. De samenwerking van Milieudefensie met het Koninklijk Nederlands Watersport Verbond en Stichting Pampus maakt deze actie mogelijk.
Deelname Iedereen met een boot kan deelnemen aan het Rondje Pampus. Particulier of vereniging, kent u mensen met een bootje stuur ze deze nieuwsbrief door.
Vaarprotocol * Alle schepen mogen meedoen; groot en klein, zeil- en motorboten, sloepen, surfplanken, kanos, chartervaart etc. * Varen tussen 12.00 en 13.00 uur rechtsom, dus het forteiland Pampus aan stuurboord; niet te snel (3 knopen); de kleine schepen binnenin; de grotere schepen aan de buitenkant * Alle schepen kunnen vanuit elke richting aansluiten in de carrousel * Hijs de rode protestvlag (seinvlag B) of een andere grote rode vlag * Het gebruik van spandoeken wordt toegejuicht * Luister uit op het daarvoor aangewezen marifoonkanaal (10) * Tijdens de ondertekening van het Pamflet (kenbaar gemaakt via de marifoon) luid toeteren * Deelname aan het Rondje Pampus is voor eigen risico en wordt bepaald door de schipper, maar bij windkracht 6 en hoger gaat de manifestatie niet door. Vanwege de beperkte capaciteit wordt de deelnemers aan het Rondje Pampus gevraagd de afmeervoorziening van Pampus zelf vrij te houden.
Rond 12.30 uur zal de actie Rondje Pampus vanuit de lucht worden gefotografeerd. Eén van deze fotos zal het Pamflet van Pampus gaan sieren.
Poster Download hier de flyer of poster van het Rondje Pampus of vraag hem digitaal per e-mail aan bij: mona.osman@milieudefensie.nl Download hier de flyer Download hier de poster Aanmelding Laat ons weten of u meevaart: stuur een mail naar mona.osman@milieudefensie.nl
Poster rondje PampusZo ziet een rechter stalking
Door Chris Klomp Op websites over stalking is het een steeds weer terugkerend thema. Slachtoffers van stalking voelen zich veelal niet serieus genomen en moeten voor hun gevoel hemel en aarde bewegen om politie en justitie tot daden aan te zetten.
Frustrerend.
Maar er is hoop. De rechtbanken in Nederland nemen stalking namelijk wel serieus en delen soms ook fikse (cel)straffen uit aan de daders. Bovendien blijkt uit de jurisprudentie (eerdere vonnissen) dat er bij ongewenst gedrag al heel snel sprake is van schuld. Zo veel is er niet nodig om eenmaal in de rechtszaal tot een veroordeling te komen.
Volgens de droge letter van de wet is er in het volgende geval sprake van stalking:
Hij, die wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk maakt op eens anders persoonlijke levenssfeer met het oogmerk die ander te dwingen iets te doen, niet te doen of te dulden dan wel vrees aan te jagen...
Het woord stelselmatig levert soms wat verwarring op. Vaak denkt men dat de stalker dagelijks vele keren lastig moet zijn. Dat is niet zo. Ook een paar keer hinderlijk contact zoeken kan al onder stalking vallen.
Zo werd een stalker ooit veroordeeld omdat hij in een bepaalde periode ongeveer 30 sms'jes had verzonden aan zijn ex. Op zich niet eens zo veel. Is 30 keer stelselmatig in het huidige mobiele tijdperk? De rechter vond van wel en hij baseerde zijn veroordeling op de context. Het gaat namelijk niet alleen om de hoeveelheid, maar ook om de inhoud van de sms.
Bij stelselmatigheid spelen altijd drie factoren mee. De intensiteit, de duur en de frequentie. Bij de intensiteit gaat het om de aard van de stalking. Is het contact bedreigend? Is de stalker agressief? Zijn er meer mensen betrokken? De duur heeft te maken met de periode waarin het slachtoffer in angst moet leven en de frequentie gaat over het aantal keren dat er contact wordt gezocht.
Deze drie factoren worden losgelaten op een stalkingszaak en zo kan het gebeuren dat drie telefoontjes in een week al kunnen leiden tot een veroordeling. Bijvoorbeeld als deze telefoontjes heel bedreigend zijn of verwijzen naar eerdere vervelende contacten. Wat ook meespeelt is de vraag of de stalker planmatig bezig is. Een onverwacht telefoontje over de gezondheid van de kinderen, precies op het moment dat het slachtoffer de kinderen naar bed brengt, kan zeer bedreigend zijn.
Ook over de aard van het contact bestaan misverstanden. Een stalker hoeft helemaal niet zo agressief te zijn om zich schuldig te maken aan stalking. Onlangs veroordeelde een rechter in Groningen een stalker omdat hij zijn ex kwetsende sms'jes stuurde. Berichten waarin hij haar capaciteiten als moeder onderuit haalde. De rechter oordeelde dat dergelijke berichten iemand anders 'op uiterst vervelende manier onderuit halen' en 'iemand het gevoel geven minderwaardig te zijn'. Op zich niet strafbaar, maar in deze context weer wel. Wat volgde was een veroordeling. En een strafblad met daarop een misdrijf.
Straffen voor stalkers variëren enorm. Van werkstraffen van 30 uur tot gevangenisstraffen van een jaar, vaak met een voorwaardelijk deel om hulpverlening en toezicht mogelijk te maken. Zo werd onlangs een 37-jarige man uit de stad Groningen veroordeeld tot een gevangenisstraf van een jaar, waarvan een half jaar voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Dit betekent in de praktijk dat de man zes maanden in de cel zit en daarna nog twee jaar lang moet vrezen voor nog eens zes maanden cel als hij weer in de fout gaat. In die twee jaar proeftijd moet de reclassering zorgen voor behandeling (agressie-cursus bijvoorbeeld) en toezicht. In theorie kan een rechter ook een contact- of omgevingsverbod opleggen. Het is tegenwoordig zelfs mogelijk om via satellietcontrole in de gaten te houden waar de stalker loopt. De eerste stalkers lopen al rond met een speciaal satellietkastje.
Voor slachtoffers van stalking is het wellicht ook handig om te weten dat je een schadevergoeding kunt eisen van je stalker. Op emotionele schade, zoals gevoelens van angst en slapeloze nachten, staat een bepaald bedrag. Je hoeft in Nederland echter geen grote bedragen te verwachten, het varieert van 300 euro tot enkele duizenden euro's in de echt hele zware gevallen. Het geld hoef je veelal niet zelf te incasseren. Dat doet de Staat voor je.
Chris Klomp