Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Vandaag zijn 1941 handtekeningen aan de raad aangeboden. De actie gaat door! Op het Katshuis zullen er extra acties gevoerd gaan worden.
De online petitie is daarom ook verlengt tot 27 oktober wanneer er weer een inspraakmoment is. Wij verwachten dan weer veel extra steunbetuigingen binnen te hebben om ons punt nog meer kracht bij te zetten! Roep uw vrienden en buren op om ook te stemmen!
Op maandag 12 oktober heeft Stichting Behoud Heycopgebied een persbericht verspreid waarin zij samen met zes andere belangengroeperingen de overheid vragen af te zien van de aanleg van een snelweg door of langs Leidsche Rijn, Vleuten of Haarzuilens.
.
De petitie die pleit voor het gelijktrekken van de kinderbijslag met die in Duitsland en België heeft in 4 dagen ruim 30.000 ondertekeningen getrokken. De petitie heeft nog geen media-aandacht gekregen en door de grote belasting van de server worden uitnodigingen van ondertekenaars ook met vertraging verstuurd.
Desondanks heeft de petitie meer ondertekeningen getrokken dan de petitie 'meer plezier met minder vuurwerk' in januari dit jaar, die uiteindelijk op 63.872 stopte na 4 maanden. Die petitie kreeg uitgebreide aandacht in kranten en op radio en televisie, met 'slechts' duizenden ondertekeningen per dag.
KinderbijslagpetitieInmiddels hebben we verlenging van het visum van de meisjes gekregen van het IND!!!!! Het is geweldig om deze tijd nog te hebben om hun medicatie in te stellen!
Meer hierover is te volgen via WWW.ENGELY.WAARBENJIJ.NU
Ook hebben de meisjes een eigen site, www.21-08-2009.nl
.
Diverse belangengroeperingen hebben hun steun voor de petitie tegen een (snel-)weg door of langs Leidsche Rijn, Vleuten, of Haarzuilens uitgesproken
Meer informatie over waar zij voor staan en wat zij doen kunt u vinden op hun websites:
Hoe dat ging, kunt u zien op bijgaand filmpje gemaakt door Hillie Molenaar. 16 oktober gaat de RAAM-brief van het Kabinet naar de Tweede Kamer, dan gaat de kamer de inhoud bestuderen en in de loop van november wordt de brief in de Tweede Kamer behandeld. De Vaste Commissie van Verkeer en Waterstaat brengt op 6 november een bezoek aan Waterland. Dit wordt georganiseerd door de Gemeente Waterland en vindt plaats in de Grote Kerk met een aantal voordrachten. Wij zijn gevraagd hierbij aanwezig te zijn.
Manja verhorst - Van Leeuwen petitionaris.
Bij de start van de actie was nog geen beeld wanneer de petitie precies kan worden aangeboden aan de 2e kamer commissie van Landbouw, Natuur en Visserij. Toen is sluitingsdatum van 1 oktober gekozen.
We zijn inmiddels in overleg met de commissie over de datum van indiening. Naar verwachting zal dat medio november gebeuren. Vandaar dat op dit moment de datum in ieder geval is verschoven naar 1 november en loopt mogelijk nog langer door om zoveel mogelijk handtekeningen te verzamelen.
Als uitgever van het magazine Cadeau was ik mij aan het verdiepen in een artikel dat gaat over tuinen en het biologisch telen van groenten. In de tuin waar ik doorheen wandelde bleek ook een aantal bijenkasten te staan.
De imker had de bijenvolken een poos geleden overgenomen van de vorige eigenaar. Ik had in diverse persberichten al vernomen dat het slecht ging met de bij, die zelfs dreigde te verdwijnen. En al pratend met de imker werd mij duidelijk dat de bij, zoals ik die vroeger geregeld in mijn eigen tuin zag, een zeldzaamheid blijkt te zijn geworden! "Toen ik in mijn middelbare schooltijd in de vakanties in de kassen werkte en de bijen- en hommels- van suikerwater voorzag, was er toch echt geen sprake van een gebrek aan bijenvolken?", vroeg ik de imker. "Klopt. In de afgelopen 20 jaar is er door de oprukkende vinexwijken en het gebruik van bestrijdingsmiddelen een serieuze dreiging ontstaan in het voorbestaan van de bijen, namelijk het steeds kleiner wordende leefgebied." Een serieuze bedreiging in het begin van onze voedselketen. Los van de honing en de economische waarde die de bij vertegenwoordigt in o.a. de tuinbouw is het moment aangebroken dat er iets moet worden gedaan. Op dat moment van verdieping in het artikel ontving ik een e-mail met de link naar de Petitie Stop de Bijensterfte. Ik hoop op een zinnig politiek besluit met als met als doel wetgeving die zorg draagt voor een goede balans tussen de economische belangen versus de leefbaarheid voor de bijen.
Olivier Ruit