Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Onderzoek vondst dode hond Groesbeek De Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming (LID) onderzoekt de vondst van een dode hond in de bossen van Groesbeek. Na regionale media-aandacht is er een aantal tips binnengekomen die nu nader worden bekeken. Medewerkers van de Dierenambulance Nijmegen (DAN) troffen op 30 december de dode hond aan op een parkeerplaats in de bossen bij Groesbeek.
Het vermagerde dier was gewikkeld in een zwart laken. De overleden hond had geen chip en ook geen tatoeage. Tips Tips die kunnen leiden naar de eigenaar van de hond kunnen gemeld worden bij het meldnummer van de Dierenbescherming 0900-2021210 0900-2021210. Meer informatie over het melden van dierenleed. De overleden hond had geen chip en ook geen tatoeage
http://inspectiedienst.dierenbescherming.nl/nieuws/2372Ondertussen hebben we de 5900 stemmen bereikt met de petitie. Echter hebben we nog veel meer stemmen nodig,om ook maar de petitie in behandeling te krijgen bij de regering. Via de Nuishetgenoeghyves.nl en sinds kort via de Zorgtekortenhyves.nl wordt er veel opgeroepen om deze petitie te tekenen.Het is duidelijk dat velen het niet eens zijn met de verhogingen.Schrijnende situaties over de zorg,de zorgpremies zijn te lezen op beide hyves groepen. Ook is ondertussen het email verkeer gestart naar de leden van de politiek door mij zelf,maar ook de beheerders van beide hyvesgroepen.Reakties hebben we helaas nog niet mogen ontvangen op onze emails.We hebben de personen in kwestie uitgenodigd eens een kijkje te nemen op de hyvesgroepen en eens de moeite te nemen om een aantal verhalen te lezen,een blik te werpen op de petitie die is opgestart. Op twitter,msn,Facebook,hyves enz worden oproepen gedaan om de petitie te tekenen,heb jij nog niet getekend en bij jij het ook niet eens met de stijging van de zorgpremie? Teken dan zeker deze petitie want samen staan we sterker en kunnen we er iets aan doen....
<!--[if gte mso 9]> Normal/w:View 0/w:Zoom 21/w:HyphenationZone false/w:SaveIfXMLInvalid false/w:IgnoreMixedContent false/w:AlwaysShowPlaceholderText NL/w:LidThemeOther X-NONE/w:LidThemeAsian X-NONE/w:LidThemeComplexScript /w:Compatibility MicrosoftInternetExplorer4/w:BrowserLevel /m:mathPr/w:WordDocument <![endif]--><!--[if gte mso 9]> /w:LatentStyles <![endif]--> AFSCHRIFT VAN EEN BRIEF Van: Dr. Rik H.W.
van Lunsen, arts-seksuoloog NVVS Voormalig voorzitter bestuur ACSG/MR70 Marion E. Kreyenbroek , maatschappelijk werker Aan: Mw. Dr. J. Bussemaker, Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, Postbus 20350 2500 EJ Den Haag Mw. Drs. M. Vos, Wethouder Zorg, Milieu, Personeel en Organisatie, Openbare Ruimte en Groen Amsterdam Betreft: hulpverlening seksuele gezondheid Amsterdam Amsterdam 4 februari 2010 Uwe Excellentie, In reactie op de berichtgeving in de media en de gebeurtenissen rond de financiële en ruimtelijke problemen bij het Amsterdams Centrum voor Seksuele Gezondheid ACSG(voorheen MR 70) en de Oosterparkkliniek vragen wij U aandacht voor onze grote bezorgdheid. Wij brengen in herinnering dat het in 1967 Prof. Dr. G.J.Kloosterman was, die als eerste in ons land in De Vrouwenkliniek van het Wilhelmina Gasthuis, overging tot het instellen van een “abortuscommissie” ter beoordeling van de aanvragen tot het afbreken van ongewenste zwangerschappen. Deze stap was even baanbrekend als de opening van een polikliniek voor geboorteregeling in 1965 om aankomend artsen te kunnen onderwijzen op het gebied van seksualiteit, vruchtbaarheid en anticonceptie. Niet lang daarna ontstonden de Oosterparkkliniek en het huidige ACSG vanuit de overtuiging dat deze zorg ook op een veilige, goed toegankelijke plaats buiten de muren van ziekenhuizen beschikbaar moest zijn, vooral ook om veiligheid, privacy en anonimiteit van vrouwen in nood te kunnen garanderen. Deze ontwikkelingen in Amsterdam hebben destijds een cruciale rol gespeeld bij de totstandkoming van een systeem van abortushulpverlening en seksuele gezondheidszorg dat Nederland een internationale voortrekkersrol heeft gegeven en heeft geleid tot de beste statistieken met betrekking tot vele aspecten van seksuele gezondheid ter wereld. Sinds vele jaren nemen de diverse extramurale eerstelijnsklinieken samen 90% van de abortushulpverlening voor hun rekening en hebben ziekenhuizen hierbij slechts een beperkte of aanvullende rol. Bij vragen en/of problemen op het gebied van seksuele gezondheid kan men zich bovendien veelal wenden tot dezelfde laagdrempelige extramurale instellingen, met veel zorg rond privacy en anonimiteit en met medewerkers die getraind en zeer ervaren zijn in het geven van adequate, empatische en niet-oordelende zorg, Dit model van zorg functioneert goed. Nog onlangs is een succesvolle aanvang gemaakt met specifieke seksualiteitshulpverlening voor jongeren onder de 25 jaar in de vorm van “Sense” hulpverlening, dat in Amsterdam naar volle tevredenheid en leidend tot wederzijdse deskundigheidsbevordering, georganiseerd is vanuit een samenwerkingsverband tussen GGD en ACSG. Het heeft er nu alle schijn van dat door het opheffen van de twee Amsterdamse klinieken en het “uit”plaatsen van abortushulpverlening naar één ziekenhuis een einde gaat komen aan de bestaande geïntegreerde en bovenal hooggekwalificeerde zorg rond seksuele gezondheid in Amsterdam. Het is onbegrijpelijk dat dit gebeurt juist op het moment dat u in uw beleidsbrief “seksuele gezondheid” d.d. 27 november 2009, waarvan wij met veel vreugde kennis hebben genomen, op afgewogen wijze en met veel kracht het belang heeft onderstreept van een geïntegreerd zorgaanbod rond seksuele gezondheid. De huidige ontwikkelingen in Amsterdam lijken echter een trendbreuk op te gaan leveren in een goed werkend zorgsysteem en zijn in flagrante tegenspraak met uw bovengenoemde beleidsbrief. Het exclusief onderbrengen van de abortushulpverlening in een ziekenhuis staat op gespannen voet met de eisen van keuzevrijheid, anonimiteit, veiligheid en laagdrempeligheid die aan deze hulpverlening gesteld moeten worden. Abortushulpverlening wordt hiermee bovendien geïsoleerd van de noodzakelijke recidivepreventie en daarmee samenhangende hulpverlening rond anticonceptie, seksueel functioneren en seksuele dwang. Het exclusief onderbrengen van abortushulpverlening in een ziekenhuis, waar per definitie de noodzakelijke expertise op het brede terrein van seksuele gezondheid ontbreekt, is een uiterst onwenselijke ontwikkeling met mogelijk grote gevolgen voor de abortushulpverlening in ons land. Als er één schaap over de dam is, volgen er ongetwijfeld meer die abortushulpverlening tegen commerciële tarieven gaan aanbieden ontdaan van de noodzakelijke randvoorwaarden voor vrouwengezondheid. Wordt een dergelijke ontwikkeling door het College voor Zorgverzekeringen (CVZ) wellicht om economische redenen toegejuicht? Vrouwen in Amsterdam en wellicht in Nederland hebben hier echter weinig goeds van te verwachten, zoals ten overvloede geïllustreerd wordt door volkomen onoordeelkundige en ten hemel schreiende uitlatingen van de directeur van het betrokken Amsterdamse ziekenhuis in de pers. Wij verzoeken U dan ook dringend om er zorg voor te dragen dat er in Amsterdam een oplossing komt die het voortbestaan van samenhangende extramurale en hooggekwalificeerde zorg op het gebied van seksualiteit, vruchtbaarheid, anticonceptie en ongewenste zwangerschap garandeert. Hoogachtend, Rik van Lunsen en Marion Kreyenbroek Verontrustte Amsterdammers
Deze petitie zal ik, ReindeR Rustema, toelichten op woensdagavond 10 februari 2010 in de commissievergadering Algemene Zaken op 10 februari 2010 in de Boekmanzaal in de Stopera op Amstel 1. De vergadering begint om 20:00 en insprekers krijgen 3 minuten de tijd..
De centrale stad heeft de petitie als raadsadres ontvangen en doorgestuurd naar alle stadsdelen. Vorige week is dit papier gestuurd naar het algemene postbusadres van de verschillende stadsdelen.
Alleen Zeeburg en Noord hebben dit raadsadres inmiddels ontvangen en op de agenda geplaatst van de stadsdeelraad. Bij de andere stadsdelen is het klaarblijkelijk nog intern onderweg naar de griffie. Vandaag heb ik de stadsdelen Oud-Zuid, Baarsjes, Bos en Lommer, Zuid-oost, Slotervaart, Zuideramstel, Centrum, Osdorp opnieuw per e-mail gevraagd of het raadsadres inmiddels al binnengekomen is bij de griffie. Zo niet, of ze dan contact op zouden willen nemen met de raadsgriffie van de centrale stad. De stadsdelen Westerpark, Geuzenveld, Oud-West en Oost-Watergraafsmeer.nl hadden nog niets laten weten en hebben opnieuw het verzoek van vorige week ontvangen.
vorige week ontvangstbevestiging gevraagd bij alle stadsdelenOuderen die urenlang in hun eigen ontlasting moeten zitten, vastgebonden worden in een isoleerkamer, of zelfs geslagen worden door verplegers. Tegen dit soort misstanden in de zorg moeten ouderen beschermd worden.
Dat is het uitgangspunt van een nieuw burgerinitiatief: Meldpunt Ouderenbescherming Nederland. Podcast
AVRO: De PraktijkHet aantal digitale ondertekeningen is aanzienlijk gestegen nav de uitzending van eenvandaag op 1 febr. Kijk de uitzending nog eens na op www.eenvandaag.nl Daar doen we het voor, het aantal benodigde ( 40.000) ondertekeningen is nog lang niet in zicht.
http://www.tweedekamer.nl/vergaderingen/commissievergaderingen/volgende_weken/details.jsp?parlisnummer=2010A00223&dayofweek=Woensdag&his=0 Op bovenstaande site van de Tweede Kamer staat te lezen dat de vaste commissie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport op 10 februari a.s. om 11.30 uur (tot 12.30 uur) op zijn agenda met staatssecretaris Jet Bussemaker het punt van de abortusklinieken in Amsterdam heeft staan.
De vergadering is openbaar en is in de Suze Groenewegzaal, Tweede Kamergebouw. Kamercommissies kunnen zo maar opschuiven vanwege diverse redenen, als dat het geval is zal hier op 9 februari een bericht staan.