Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
Op Achtkarspelen.nl staat: Maandag 24 januari heeft op het gemeentehuis in Buitenpost een tweede gesprek plaats gevonden over een mogelijk behoud van het pand De Kolk 15 in Surhuisterveen. Conclusies: geen prijs te geven voor het pand, actiecomité om bod gevraagd, comité wil met een vraagprijs gaan zoeken naar investeerders, geen rol voor gemeente want geen monument, eigenaren gaan slopen. lees verder.
Op www.hyves.nl is vandaag een nieuwe hyve opgezet. De hyve Petitie Loterijen is opgezet voor het uitwisselen van berichten over deze petitie. Iedereen die belangstelling heeft kan lid worden van deze hyve..
Het volgende verhaal is verzonnen. Elke overeenkomst met het doen en laten van de Postcodeloterij is geïnspireerd op woorden waarmee de Postcodeloterij zich eens heeft verdedigd voor de rechter. Er staat Nederland in 2011 iets geks te wachten.
Met een vergunning van justitie wordt nog dit jaar een verzekeringsmaatschappij opgericht: De PostcodeMaatschappij. Deze maatschappij legt zich toe op het aanrichten van schade aan groepjes huizen op willekeurige plaatsen in het land. Eens in de maand huurt De PostcodeMaatschappij een groep zware jongens in om een op postcode geselecteerde woonwijk te molesteren. Een centrale groep huizen wordt met de grond gelijk gemaakt. De huizen daaromheen worden ernstig of minder ernstig beschadigd, afhankelijk van de afstand tot de totaal vernielde huizen. Een kleine delegatie trekt dagelijks door het land om te hooi en te gras wat ruitjes in te gooien. De schade die op deze manier wordt aangericht valt buiten de dekking van gewone verzekeringsmaatschappijen. Men kan zich hier alleen tegen verzekeren bij De PostcodeMaatschappij, die deze schade aanbrengt. Niemand is verplicht om zich op deze manier te verzekeren, maar zonder deze bijzondere verzekering moet je niet zeuren als jouw wijk aan de beurt is om gemolesteerd te worden. Uiteraard zal justitie enkele voorwaarden stellen aan de vergunning die dit allemaal moet rechtvaardigen. De helft van de verzamelde verzekeringspremies moet worden geschonken aan goede doelen en de schade die men mag aanrichten moet betaald kunnen worden van 35% van die premies. De resterende 15% mag men in eigen zak steken en gebruiken om juist het verdelen van die 50% breed onder de aandacht te brengen van het grote publiek. Er zal uitgebreid verslag worden gedaan van mensen die blij zijn dat ze zich hadden verzekerd, want daardoor wordt hun schade gewoon vergoed. Men maakt beelden van mensen die dachten dat het allemaal niet zon vaart zou lopen en zich daarom niet hadden verzekerd bij de bron van al dit kwaad. Men heeft een grote voorkeur voor beelden van mensen die kort daarvoor hun verzekering hadden opgezegd. De publiekscampagnes zullen op alle fronten worden gevoerd. Alle denkbare media worden ingeschakeld om het hele land er van te doordringen dat je je toch vooral moet verzekeren, omdat al die goede doelen anders veel geld mislopen. Men vergeet er bij te zeggen dat die goede doelen twee keer zoveel geld krijgen als men het geld daar rechtsreeks naar toe stuurt. Iedereen moet keer op keer horen hoe erg je als onverzekerde in de kou staat als jouw wijk aan de beurt is. Men vergeet daarbij te zeggen dat de kans dat jouw wijk écht aan de beurt komt een stuk kleiner is dan het winnen van de staatsloterij. Als jouw wijk toch een keer aan de beurt geweest is moet je van De PostcodeMaatschappij beslist je verzekering aanhouden, want het risico dat je nog een keer aan de beurt komt blijft gelijk. Het hele circus dat keer op keer wordt opgetuigd wekt bij veel mensen zoveel angst dat ze zelfs meerdere polissen afsluiten om vooral niet met lege handen te staan als Het zal heel wat jaren duren voordat een vrouw het aandurft de handelswijze van De PostcodeMaatschappij via de rechter aan de kaak te stellen. De volmacht die De PostcodeMaatschappij van justitie justitie kreeg dwingt de rechter haar in het ongelijk te stellen. Al zal de enige inzet van de rechtszaak zijn dat de handelswijze van De PostcodeMaatschappij moet worden verboden, de meeste media zijn door de jaren heen zo gedresseerd dat ze de klaagster te kakken zetten als een slechte verliezer. Ze woonde immers in een wijk die kort daarvoor met de grond gelijk gemaakt werd, terwijl ze zich niet had verzekerd. Niemand zal nog weten dat ze haar woning op eigen kracht had laten herbouwen, dat ze alleen maar een eind wil maken aan de praktijken van De PostcodeMaatschappij. De onvrede over De PostcodeMaatschappij zal groeien. De PostcodeMaatschappij balanceert tegen die tijd in haar campagnes voortdurend langs de rand van wat wettelijk is toegestaan. Iedereen lijkt te accepteren dat daarbij de grenzen van het fatsoen ruimschoots worden overschreden, want er is dan niemand meer die ook maar iets tegen De PostcodeMaatschappij durft te ondernemen. De PostcodeMaatschappij zal haar campagnes opvoeren tot ongekende hoogte en wie zijn brievenbus wil vrijwaren van post, die De PostcodeMaatschappij in grote hoeveelheden verspreidt, kan dat alleen via de rechter voor elkaar krijgen. De premies zullen keer op keer verhoogd worden en de slopersploeg trekt steeds vaker per jaar het land in. Op de laatste dag van het jaar organiseert De PostcodeMaatschappij zelfs een supersloop. De aan te brengen schade zal oplopen tot recordhoogte en je moet, zo wil De PostcodeMaatschappij je laten geloven, toch knettergek zijn om je niet dubbel en dwars te laten verzekeren. Om haar eigen rol te verdoezelen biedt De PostcodeMaatschappij de hele wijk een groot feest aan om zo te vieren dat een groot aantal verzekerden schadeloos is gesteld. Wie zich dubbel of nog meer heeft verzekerd krijgt een evenredig deel in de uitkering. De samenleving zal morren, maar kan alleen maar lijdzaam toezien hoe dit alles van kwaad tot erger zal gaan. Het zal nog enkele jaren langer duren voordat het gevoel van onvrede over dit alles bij sommige mensen zo hoog oploopt dat ze dit in hun omgeving openlijk ter sprake durven te brengen. Overal zullen zij de lachers op hun hand hebben, want tegen windmolens kun je niet vechten. Dat had de eerdere uitspraak van de rechter wel bewezen. De minieme kans dat je wijk aan de beurt is maakt dat het veel mensen niet meer raakt. Helaas is een grote minderheid van de bevolking niet zo standvastig. Zo weet De PostcodeMaatschappij toch nog 2,5 miljoen mensen aan zich te binden. Er zal niets veranderen totdat een kleine gedachte bij iemand vaste vorm begint aan te nemen. Als een maatschappij zich kan beroepen op een wettelijk geregelde vergunning is er iets goed mis met die wettelijke basis onder de vergunning. Die gedachte lijkt eerst alleen maar een slechte grap te zijn! Het is dan ook met een wat lacherig gevoel dat hij een petitie opstelt om voor deze gedachte medestanders te zoeken. Hij zal zich nauwelijks voor kunnen stellen dat er veel mensen te vinden zijn die dit idee willen steunen, maar niet geschoten is altijd mis. Na een maand of drie zal het er op lijken dat zijn pessimisme gegrond is. Hij heeft dan slechts een handjevol medestanders gevonden wanneer hij wordt benaderd door de ombudsman van de VARA. Die heeft dan voor het nieuwe programmaseizoen een nieuw item bedacht: De Petitie. De petitie tegen De PostcodeMaatschappij krijgt de eer als eerste aan de beurt te zijn. Voor de ombudsman zullen opnamen worden gemaakt op het feestterrein en in de wijk waar dan net de Supersloop heeft plaatsgevonden. De opnamen worden samengeperst tot een item van drie minuten en dat zal voldoende zijn voor het vinden van ruim 1700 medestanders. Een week later komt een interview met de petitionaris in een van de grootste kranten van het land. Nog diezelfde dag wordt hij benaderd door een nationale nieuwszender en hij wordt live in de ochtenduitzending aan een waar vragenvuur onderworpen. s Middags is hij te horen in een interview tijdens een nieuwsprogramma op een regionale zender. Door deze publiciteit verdubbelt in korte tijd het aantal medestanders dat zich achter de petitie schaart. Wat zou u doen? Zou deze petitie ook op uw steun kunnen rekenen? Dit verhaal is verzonnen. Elke overeenkomst met een gebeurtenis die te maken heeft met de Postcodeloterij is geïnspireerd op woorden waarmee de Postcodeloterij zich eens heeft verdedigd voor de rechter. Bert Zandbergen
* Zie wikipedia voor de betekenis van het woord parabelKamerlid Joël Voordewind van de ChristenUnie heeft vorige week, voor de uitzending, al kamervragen ingediend. Andere partijen lijken nu te volgen en hebben ook Kamervragen ingediend!.
Vóór en vooral na de uitzending van ZEMBLA, zijn er in Nederland diverse reacties losgekomen. Met name op Twitter reageerde mensen op het handelen van de BMA artsen in Nederland.
Zo reageerden er ook veel gemeenteraadsleden en een aantal Tweede Kamerleden. KamervragenKamerlid Joël Voordewind van de ChristenUnie heeft vorige week, voor de uitzending, al kamervragen ingediend. Andere partijen lijken nu te volgen en hebben ook kamervragen ingediend. GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi: "Zonder enige twijfel aanleiding voor kritische vragen aan Leers over de (mogelijk onjuiste) medische adviezen van de IND." Naast alle commotie op Twitter, was ook de website druk bezocht en hebben meer dan 650 mensen de petitie ondertekend tegen uitzetting. De website heeft gister 555 unieke bezoekers mogen tellen. Fijn om te weten is, dat deze aantallen met de minuut blijven oplopen. De uitzending van ZEMBLA wordt op dinsdag 25 januari om 10:30 herhaald op Nederland 2.Middels dit nieuwsbericht willen wij dan ook namens familie Joâo iedereen enorm bedanken voor het kijken naar de uitzending en het tekenen van de petitie tegen hun uitzetting!
www.TegenUitzetting.nlOp maandagmorgen 24 januari besteed Radio Drenthe aandacht aan het onderstaande onderwerp. Exact tijdstip van uitzending is nog niet bekend. De Immigratie en Naturalisatie Dienst (IND) dreigt een Hoogeveens gezin met drie kinderen (1, 8 en 12 jaar) uit te zetten naar Angola.
Een verzoek om de vader, Fernando João (40), in ons land te behandelen is afgewezen. Hij lijdt aan een post traumatische stress stoornis (PTSS) als gevolg van de tijd dat hij kindsoldaat was. Volgens de IND kan Fernando in Angola goed behandeld worden, maar medisch specialisten van ziekenhuizen in ons land bestrijden dat. In Hoogeveen wordt actie gevoerd om het gezin op humanitaire gronden een verblijfsvergunning te geven. Op de website www.tegenuitzetting.nl kan een petitie getekend worden.
RTV DrentheGelukkig kreeg ik wel diverse telefoontjes van bezorgde mensen die mij erop attent maakte; de permacultuur community staat positief tegenover de petitie en de missie.... BEHALVE de oproep om kraanwater te gaan en blijven drinken. Dit past niet bij de filosofie omdat zij uitdragen dat ons kraanwater onze fysiek meer energie kost om te verwerken dan dat het oplevert. Zij verzochten mij op te nemen een oproep aan overheid en waterleveranciers om schoon en met name gedynamiseerd water te gaan leveren. Ik kies hier niet voor, dit is mij een stap te ver. Mijn streven is dat te realiseren wat we gemakkelijk en snel zelf kunnen doen. En waar in principe iedereen zich al in kan vinden. Voor al dan niet wetenschappelijk minder en meer onderbouwde overige en aanvullende filosofieen, zijn divere actiegroepen en netwerken in het leven geroepen.
Die gun ik hun eigen petitie, lobby en verhaal. Ik ga voor ACT NOW initiatieven die geen onderzoek of verdere motivatie meer nodig hebben voor een groot en divers samengesteld publiek. Tot gauw! Ik kijk ook nog in spannende afwachting uit naar jouw ondertekening.