Ik maakte hem destijds aan in de verwachting dat ie opgepikt zou worden door politiek en pers. Én om een punt te zetten achter mijn pogingen om de misstanden onder de aandacht te brengen. Hoe anders is dat gelopen.
Mijn eigen zaak
De derde procedure start 14 oktober en ik leverde de stukken in bij de rechtbank. Mijn eisen (het vonnis uit 2019 herroepen wegens bedrog) blijven ongewijzigd. Ik heb recente ontwikkelingen toegevoegd; als achtergrondschets en om nogmaals te benadrukken dat ik de procedure niet voer uit eigen belang. Een uitgebreide update vind je bij de inzamelingsactie.
Die andere inzamelingsactie
Van de aangifte van smaad en laster door de persoon die 15.000 euro inzamelt voor een rechtszaak tegen ANP hoorde ik, zoals ik verwachtte, niets meer. Helaas bleef het qua de beloofde media-aandacht voor de praktijken van ANP eveneens stil. Terwijl dat zo ontzettend hard nodig is. Vervelend neveneffect van het merkwaardige doel (een rechtszaak aanspannen om de tijd die je besteed hebt aan het verweer terug te vorderen) is dat het aantal meldingen over Fairlicensing van ANP weer toenam. Mensen denken dat de kosten enorm oplopen als je niet betaalt en durven de phishing mailtjes niet te negeren. Ik herhaal dus nog meer eens dat het misleidende aanbiedingen zijn.
Van het tableau geschrapt
Twee advocaten die ik met naam noem in het stuk over fototrol Nico Trinkhaus zijn geen advocaat meer. Of ze vrijwillig terugtraden is mij niet bekend. Kitty van Boven, die samen met Roel Dijkstra de brief schreef die aanleiding was voor deze petitie, heeft nog steeds haar kantoor. De tweede geschrapte advocaat vertrok wel bij het kantoor waar ze werkte. Helaas zijn de blafbrieven van Clairfort daarmee niet gestopt, ze worden nu alleen ondertekend door een andere advocaat.
Status tweede wapperzaak
Ik treed als gemachtigde op in een zaak waar hetzelfde speelt als bij mijn eigen zaak: ANP wappert met het auteursrecht van een freelance fotograaf. Inmiddels zijn er vier zittingen geweest, is er één vonnis gewezen (doorverwijzing naar andere rechtbank), heb ik dezelfde stukken tweemaal in gediend, heeft mijn cliënte de machtiging voor een derde keer moeten opsturen en heb ik daar nog achteraan moeten bellen voordat ik gekoppeld was als gemachtigde. Wij zijn nu aan de beurt om te reageren op het antwoord (repliek) van ANP. Ik ben die kafkaëske toestanden en het geblaf van Gerechtsdeurwaarders Rosmalen gewend, voor mijn cliënte is het enorm stressvol. We duimen voor een rechter die doorziet dat het ooit zo respectabele persbureau ANP de rechten van aangesloten freelancers misbruikt.
Rechtszaak Pictoright versus Meta
Het leek zo’n nobel streven, de campagne van de federatie Beeldrechten, om Meta te laten betalen voor het hergebruik van je beeldmateriaal. Maar het is verzand in een slepende procedure waar deskundigen zijn aangewezen die maar liefst een voorschot krijgen van € 676.813,50. Met het risico dat Pictoright, mocht blijken dat zij helemaal geen overeenkomst kán afsluiten met Meta, opdraait voor de kosten van die deskundigen. Mijns inziens is zo’n overeenkomst voorbehouden aan de uitgevers (artikel 7b WNR) en Pictoright is geen uitgever maar een beheerorganisatie. Ik begrijp niet dat de rechtbank daar niet eerst een beslissing over nam, dan had dat hele deskundigenonderzoek misschien achterwege kunnen blijven.
Embedden
Het schrijven van een boek over fotorecht levert inzichten op. Onze Auteurswet is nog gebaseerd op een analoge werkelijkheid. Waardoor niet duidelijk is wat wel en niet mag als je foto’s met een link deelt. Meest hardnekkige misverstand is dat iedereen denkt dat ‘automatisch embedden’ mag en zich niet realiseert dat daarbij een aanklikbare bronvermelding is vereist. Het is net zoals met het begrip citeren: het mag, mits je voldoet aan bepaalde voorwaarden. De zoektocht naar de juiste uitleg leverde drie blogjes op: nummer 35, met een filmpje en de verwerking voor het boek.
Thuiskopie, reprorecht, UvO en Pictoright
Ik deed, met wat hulp van Gemini, research naar de wettelijk verplichte vergoedingen voor hergebruik van foto’s. Ik checkte onder andere jaarrekeningen van organisaties die de vergoedingen innen en uitkeren aan fotografen. Een groot deel gaat op aan ‘kosten’ en uitgevers blijken een aanzienlijk deel te ontvangen. Slechts een kleine groep fotografen ontvangt een uitkering, en dan ook nog alleen voor foto’s die in de pers verschenen. En net toen ik van die ontdekking bekomen was (ik laat het rusten en hoop dat anderen dat onderwerp oppakken) diende de volgende kwestie zich aan:
Vordering van bijna drie ton voor fotobureau
Een Nederlands fotobureau, wiens naam angstvallig wordt verzwegen, claimde vermoedelijk onrechtmatig namens fotografen collectieve vergoedingen. En hoe herkenbaar voor mij, Pictoright schrijft er het volgende over: “Het betreffende fotobureau heeft bij Pictoright claims ingediend voor collectieve rechtenvergoedingen, maar heeft niet aangetoond dat het beeldmateriaal waarover door Pictoright informatie is verzocht, daadwerkelijk is gepubliceerd. Ook de vragen, over de bevoegdheid van het fotobureau om deze claims namens fotografen in te dienen en de doorbetaling aan fotografen, zijn door dit bureau niet afdoende beantwoord.” Omdat de pers het niet oppikt heb ik wel zo’n donkerbruin vermoeden welk fotobureau het betreft. Sowieso is het opmerkelijk dat Pictoright uitkeert aan fotobureaus, haar taak is verdelen van vergoedingen over de rechthebbenden. Rechthebbend is een fotobureau dat werkt met freelancers niet. Dat beeldbanken en fotobureaus de rechten niet bezitten is nou precies waarom die sommatiebrieven uit naam van ANP, Reuters, Alamy, Getty, Masterfile niet deugen.
Workshop
Iemand vroeg of ik workshops over auteursrecht gaf. Aanleiding was dat twee collega’s van hem zo’n workshop wilde gaan volgen bij ANP en hij vreesde dat ze daar niet zouden leren hoe om te gaan met de blafbrieven van fototrollen. Die vrees deel ik dus ik heb ja gezegd. Als het goed bevalt ga ik, als het boek af is, misschien wel weerbaarheidstrainingen tegen fototrollen geven. Kan ik best een ‘billijke vergoeding’ voor vragen denk ik, want het aantal onredelijke fotoclaims blijft stijgen, dus dan heb je het snel terugverdiend…
Dat was het weer voor deze keer. Deel de petitie! Deel je ervaringen online. Een desinfecterend zonnetje is alles wat we kunnen doen.
Groet! De petitionaris
TEXEL Na een aantal maanden van intensief overleg verkoopt Staatsbosbeheer 21 percelen aan de erfpachters op Texel. .
Inmiddels zijn de audioverslagen van de vergadering van de Commissie Welzijn gehouden op 15 maart jl. online beschikbaar.
Bij agendapunt 3 (spreekrecht) is de inspraak van de petitionaris terug te vinden. Het debat is als audioverslag bij agendapunt 8 gevoegd. De verslagen zijn als MP3-bestand te downloaden en terug te luisteren.
Audioverslagen vergadering CW 15-03-2011RTV Drenthe besteedt zowel tijdens de radio- als de televisieuitzending aandacht aan de actie voor het behoud van schoolzwemmen in Midden-Drenthe. De items zijn terug te luisteren en te zien via de site van RTV Drenthe..
Telegraaf 1 maart 2011: AMSTERDAM - Toezichthouder AFM heeft de zaak rond de financiering van woningen, gelegen op particuliere erfpacht, op zijn agenda geplaatst. Vandaag heeft de AFM een onderhoud met politici, belangenbehartigers en gedupeerde erfpachters, waaronder een groep die een rechtszaak heeft aangespannen tegen de gemeente Amsterdam.
Telegraaf 14 maart 2011: AMSTERDAM - Nooit meer zullen Lieke Stroucken en haar vriend kunnen verhuizen uit hun woning in de populaire Amsterdamse buurt Westerpark. Zes jaar geleden kochten de twee een woning op particuliere erfpachtgrond.
Maar sinds de banken begin vorig jaar besloten om nauwelijks tot geen hypotheken meer te verstrekken op de aankoop van woningen op particuliere erfpacht, zit het tweetal volledig vastgeklonken aan hun huis.
Telegraaf 14 maart 2011Persbericht NVB 14 maart 2011: Problemen die huiseigenaren ondervinden bij de financierbaarheid van particuliere erfpacht vragen om een snelle en brede oplossing waarbij diverse partijen betrokken zijn. Banken willen hieraan graag bijdragen maar kunnen deze problemen niet alleen oplossen.
Een oplossing is slechts mogelijk als alle betrokken partijen met elkaar rond de tafel gaan. Hierbij valt te denken aan overheden, toezichthouders, erfverpachters en consumentenorganisaties. Banken willen huizen op particulier erfpacht financieren, mits een en ander goed is geregeld. Standaardisering van erfpachtcontracten is een mogelijke oplossing. Daarbij kan gedacht worden aan een keurmerk. Wanneer erfpachtvoorwaarden goed zijn, krijgen zij een keurmerk. Daarnaast letten banken uiteraard ook op een verantwoorde hoogte van de woonlasten en de betrouwbaarheid van de erfverpachter. Een andere mogelijke oplossing is het instellen van een marktmeester, een autoriteit die boven de partijen staat en goede en slechte erfpachtvoorwaarden van elkaar weet te scheiden. Huiseigenaren met een woning op particulier erfpacht mogen niet aan hun lot worden overgelaten. Als huizen onverkoopbaar zijn, is dat schadelijk voor huiseigenaren die willen verkopen, maar ook voor (aspirant-)kopers. Ook voor banken is onverkoopbaarheid van woningen slecht. Momenteel komt het voor dat banken woningen op particulier erfpacht niet financieren omdat de erfpachtovereenkomst niet duidelijk is of ongunstig voor de klant. Belangrijk is dat het hierbij slechts gaat om een klein gedeelte van de erfpachtovereenkomsten. Als er problemen rondom particulier erfpacht bestaan, willen banken dat niet doorschuiven naar de (aspirant-)koper; dat lost niets op. Deze nieuwe koper loopt immers het risico dat hij of zij in de toekomst te maken krijgt met een sterke stijging van de erfpachtcanon of met andere onduidelijkheden in het erfpachtcontract. De echte oplossing voor de nijpende problemen van huiseigenaren op particulier erfpacht ligt daarmee volgens de Nederlandse Vereniging van Banken niet in het zonder meer financieren van de panden. De onderliggende erfpachtovereenkomst zal voor een ieder solide moeten zijn, zonder ongunstige clausules voor de klant. Daar waar dit niet geval is, vraagt dit om andere erfpachtvoorwaarden. Dat neemt niet weg dat banken daar waar ze kunnen, bijdragen aan een oplossing voor onverkoopbare woningen. In geval de koper op moeilijkheden stuit bij het verkopen van de woning kan hij altijd terecht bij de bank die woning nu ook financiert; voorop staat dat een eventuele koper, wanneer de erfpachtvoorwaarden solide zijn, in beginsel een financiering kan krijgen. Vorig jaar maakten de banken hierover al afspraken met de gemeente Amsterdam. Daarbij ging het niet alleen om de financiering, maar ook om de vraag of huiseigenaren dan wel de gemeente het eigendom van de grond kunnen verwerven.
Persbericht NVB 14 maart 2011Telegraaf 17 maart 2011: AMSTERDAM - De Amsterdamse PvdA heeft woensdag, op het laatste moment, zijn steun ingetrokken voor een met de VVD gemeenschappelijk ingediende motie om gemeentelijke erfpacht onder toezicht te stellen. Particuliere erfpacht daarentegen mag volgens de partij wel onder toezicht komen te staan.
Telegraaf 16 maart 2011: AMSTERDAM - De stadsbestuurders van Amsterdam liggen zwaar onder vuur vanwege hun erfpachtbeleid..